Archive for 12/09/2019

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (86)   Leave a comment

ouija board

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

N.a.v. een antwoord uit de laatste aflevering uit ‘Twee voor Twaalf’ (‘ouija board’) dacht ik meteen terug aan een herinnering van lang geleden. Toen wij in de lagere school zaten, gingen we in de grote vakantie altijd naar het ‘vakantiepatronaat’, die de lokalen van het chiroheem in het centrum gebruikten. Daar kon je elke werkdag activiteiten doen met leeftijdsgenoten onder leiding van enkele leiders en leidsters. De échte die hards gingen op het eind ook nog met de groep mee op vakantie. Ook dat deed ik enkele keren. Dat waren vaak onvergetelijke vakanties. Op één van die vakanties (ik moet een jaar of tien zijn geweest), was er iemand van de leiding die aan ons (een stuk of vijf kinderen) voorstelde om in de vooravond geesten op te roepen. Dat klonk zó spannend, dat niemand van ons weigerde mee te doen. Een ouija board hadden we uiteraard niet, dus maakten we zelf een soort bord met letters, een ja en neen etc. We zetten een glas op tafel, legden onze handen erop en zochten vervolgens contact met de geest. De vragen die de leider stelde waren vrij onschuldig (dachten we destijds ongetwijfeld), genre ‘Op wie is x in deze groep verliefd?’ waarna het glas naar de letters begon te schuiven. Het werd echter wat té obvious toen we onze leider zagen grinniken bij de antwoorden die verschenen. Enkele mensen aan tafel suggereerden ook dat er iemand aan tafel zat die het glas in een bepaalde richting duwde. Met de voorkennis die hij had uit de groep probeerde hij ons aan tafel wat te manipuleren. Drie keer raden wie dat was! 😉 Toen ik op de hogeschool zat heb ik het fenomeen nog eens herhaald bij een vriend thuis, maar nadat we de hele procedure hadden herhaald kreeg hij plots cold feet. Hij kwam op de proppen met horrorverhalen die hij van vrienden had gehoord die het ooit hadden geprobeerd, dingen die hij ooit op tv had gehoord en toen er buiten plots een harde donderslag weerklonk gilden we plots allebei als meiden. Ondanks het feit dat ik zelf eigenlijk niet geloofde in die flauwekul liet ik er mij toch een beetje door leiden. En ongetwijfeld ook intimideren …

Posted 12/09/2019 by ambijans in Algemeen