Archive for 10/10/2019

Nils Frahm @ Ancienne Belgique   Leave a comment

nils frahm

Vanavond trekken we nog eens naar onze hoofdstad voor iets wat hopelijk zal uitgroeien tot een magistraal concertavondje. De klassiek geschoolde pianist Nils Frahm legde het afgelopen decennium een indrukwekkend parcours af. Van gelauwerde prachtalbums als ‘Felt’, ‘Screws’ en ‘All Melody’ tot indrukwekkende samenwerkingen met onder andere Woodkid of Ólafur Arnalds. Hij schreef ook succesvolle soundtracks en belandde zowel op de affiche van electrofestivals als in de prestigieuze Royal Albert Hall. Met ‘All Melody’ (en de daaropvolgende ep’s ‘Encores 1’ en ‘Encores 2’) brak Frahm wereldwijd door. Al zijn Belgische concerten – waaronder een tweedaagse in AB – verkocht hij in een mum van tijd uit. Tijd dus voor een grand finale voor Frahm, voor hij traditiegetrouw na een exhaustieve tournee weer een tijdlang onderduikt om zich te herbronnen. FOMO is deze keer terecht. Dit concert kadert in het Autumn Falls Festival.

UPDATE

Via de gebruikelijke route carpool Lummen – carpool Roodebeek -metro richting Anspachlaan bereikten wij ook nu weer de AB. Rond tien voor acht bestelden we nog snel een biertje en daarna doken we de propvol gelopen zaal in. Onze hoop op een zitplaats bleek op dat moment al ijdel. Jaren geleden kon je Nils Frahm nog voor pakweg 14 euro zien in settings waar een paar honderd man zittend van hem konden genieten, tegenwoordig zijn de ticketprijzen al bijna maal drie gegaan en speelt hij voor volle zalen waar 2.000 man en meer in terecht kunnen. Om maar te zeggen dat het hard gaat voor de minzame Duitser, die zéér bescheiden blijft onder al het succes. Bijna twee uur lang dompelde hij ons onder in zijn wereld op de bühne tussen pianovleugels, synthesizers en randapparatuur. Zijn optreden gaven wij na afloop het predikaat ‘zéér goed’ mee. Als er al minpuntjes te vinden waren dan hadden die weinig of niets met de muziek van Frahm te maken. Zo waren er mensen in het publiek die irritant de zaklampfunctie van hun gsm gebruikten (waarschijnlijk om aan te geven waar ze zich bevonden), waren er enkele Franstalige toeschouwers die ik ‘overenthousiast’ zou durven noemen, hoorde je tijdens stille ingetogen momenten deuren dichtklappen, klapstoeltjes dichtslaan, plastic drankbekertjes tegen de grond kletsen, gsm’s rinkelen (écht waar!) of kuchende mensen hun keel schrapen. En toch bleef het publiek geduldig luisteren zonder geouwehoer tussen de nummers, waarvoor hulde! Ik heb het al véél te vaak anders geweten. Frahm liet vanavond zijn muziek voor zich spreken en kwam slechts enkele keren tussen om iets te zeggen. En nogmaals: de man is véél te bescheiden, want hij heeft geniale muziek gemaakt die o.a. doorschemerde in nummers als o.a. ‘The whole universe wants to be touched’, ‘Sunson’, ‘My friend the forest’, ‘All melody’, ‘Hammers’, ‘Says’ (naar eigen zeggen zijn ‘populairste’ song, op Spotify vermoedelijk) en ‘For’ die in zijn setlist zaten donderdagavond. Niet enkel Frahm maar ook de Rode Duivels waren bezig aan een knalprestatie zo zagen we in de metro, want toen wij opstapten was het 6-0 in de tweede helft, toen we afstapten van de metro stond de eindstand 9-0 op het bord. Het was dus in meerdere opzichten een memorabele avond. Ook de uittocht uit Brussel (waar zoals overal véél wegwerkzaamheden aan de gang zijn) verliep vlotjes. Iets over half 12 was ik al terug in Zonhoven.

Posted 10/10/2019 by ambijans in Concert, Muziek