Archive for november 2019

1ste Music for Life quiz Zonhoven   Leave a comment

music for life quiz 2019

Vandaag zitten we nog exact één week verwijderd van onze allereerste editie van de Music for Life quiz, een algemene kennisquiz voor het goede doel. Nadat we vorig jaar op het werk een actie in mekaar hadden gestoken om een goed doel te steunen in de kerstperiode, dacht ik meteen weer terug aan mijn quizidee. We hebben er jaren eentje mee georganiseerd met basisschool De Lettermolen, dus we kwamen niet onbeslagen op het ijs. Toch heeft het nog relatief lang geduurd vooraleer er écht schot in de zaak kwam. Ik heb in eerste instantie gepolst bij het schepencollege om te zien of er een draagvlak bestond om een quiz te organiseren. Dat moet geweest zijn ergens tussen Kerst en de allereerste week van het nieuwe jaar 2019. Net vóór de zomervakantie werd het weer een stuk concreter, toen ik nog eens terugkoppelde naar enkele mensen. Toen het licht al bijna op groen stond, ben ik in eerste instantie al maar wat quizploegen gaan aanspreken om al wat ‘basis’ te hebben. We streven dan wel naar een doenbare quiz voor een gelegenheidspubliek, zonder daarbij de circuitploegen uit te sluiten. Dat het in dat geval een moeilijke evenwichtsoefening wordt hebben we al ingecalculeerd. Op 1 september ben ik dan langzaam begonnen met ‘m breder bekend te maken voor een wat groter publiek. Dat liep ook niet helemaal zoals ik het vooraf in mijn hoofd had zitten. Op vakantie in Spanje heb ik een stuk van de septembermaand gespendeerd aan conceptjes/mogelijke linkrondes om al wat beginideeën te hebben. Eind september heeft partner in crime Chris Burtin dan beloofd dat hij mee zou helpen. Dat hij wél pas tijd zou hebben na zijn eigen goede doel quiz in Diepenbeek midden november was toen al gecommuniceerd. Het was ook zaak om het goede doel waarvoor we graag geld wilden inzamelen te registreren via Music for Life van StuBru. Op die manier hebben we Medora Belgium als goede doel gekozen voor onze debuutquiz. Goed twee weken geleden ben ik toch al maar de ietwat deftigere ideeën beginnen uitwerken (om ze aan Chris te kunnen voorleggen). In mijn (jeugdige?) overmoed dacht ik dat het sneeuwbaleffect van inschrijvingen e.d. wel snel zou volgen. Ik hoopte dat we een deftige partner zouden vinden om samen iets te realiseren, maar op dat vlak werd er onderweg ergens stevig op de rem getrapt. We gaan de hele historie hier niet schetsen, maar het komt erop neer dat er voor de eerste editie nog geen partnership is gevonden (ons idee was té weinig concreet), maar dat er wél mogelijkheden zijn om samen in zee te gaan als we er een geslaagde eersteling van kunnen maken. Als we voor een eventuele volgende editie wat meer tijd hebben om het geheel op poten te zetten, kunnen we een nieuwe stap zetten naar december 2020. Maar da’s dus nog koffiedik kijken! De huidige stand van zaken: 37 teams ingeschreven dus da’s vrij goed. We leggen de limiet gemakshalve op 40 teams, dat quizt iets comfortabeler. Wil je zelf nog graag meedoen die avond, laat me dan gerust iets weten (via mail of een ander infokanaal). Ben je niet zo’n quizzer, maar heb je zin om achter de schermen wat hulp te bieden? Geef dan ook maar een gil! Vele handen maken het werk een stuk lichter. We hebben nog enkele dagen om de quiz verder af te werken. En dan maar hopen dat de reacties een beetje goed zijn!

UPDATE

Op dinsdagavond zitten we plots al aan 41 ploegen, dus hebben we beslist om de maximumcapaciteit wat op te trekken tot maximum 45 ploegen. Het zou mooi zijn mochten we ook dat aantal halen, maar het is geen must! Inschrijven kan trouwens nog steeds via musicforlifezonhoven@gmail.com

Posted 30/11/2019 by ambijans in Algemeen

Oorwurm van de week (181)   Leave a comment

Voor onze terugblik moeten we eerst terug naar afgelopen zaterdag. Toen woonde ik samen met mijn moeder de afscheidsviering van Monique (86) bij in De Tesch. ’s Avonds ging ik met de mannen van Happy Ending quizzen in Pelt (KWB Lindel quiz), een quiz die mijns inziens véél te makkelijk was. Ook véél te lange vragen trouwens, maar wél goed gelachen aan tafel (ook niet onbelangrijk). Vorige week op de meet verloren van Pelter Skelter door de ex-aequoregeling, deze keer op de valreep winst (door de ex-aequoregeling) waardoor we Vur d’Leut nog konden kloppen. Mijn zesde quizzege van 2019! Vanavond quizzen we nog eens als Moedige Missers (alweer in Pelt bij de mensen van Pelter Skelter). In onuitgegeven samenstelling (Patrick, Hanne, Frank, Anouk en ik). In het weekend staat er een dubbele werkshift gepland. Volgende week staat op het werk trouwens alles in het teken van de overschakeling naar het nieuwe bibliotheeksysteem. Daardoor zijn we van maandag tot en met donderdag gesloten. Ook bijzonder véél ontspannende activiteiten in de aanbieding: maandag naar Trixie Whitley, woensdag theateravond (‘Angels in America’), vrijdag naar Mark Lanegan Band en zaterdag is het D-Day voor de allereerste editie van de Music for Life quiz. Voorlopig 37 teams aan de start, er zijn dus nog een drietal tafeltjes vrij. Zin om mee te doen? Laat het me weten!

My work – JFDR: JFDR is de 25-jarige Ijslandse Jófríður Ákadóttir. Of ze effectief de nieuwe Björk is durf ik nog niet te zeggen, maar misschien is ze goed op weg! Ze bracht in 2017 een goed ontvangen debuutplaat uit en ze hoopt met opvolger ‘New Dreams’ vanaf maart 2020 nóg beter te doen.

Your girl – Basia Bulat: van Ijsland trekken we naar Canada voor deze 35-jarige singer-songwriter. Die debuteerde ook op jonge leeftijd. Zij is eind maart 2020 al toe aan haar vijfde full cd die ‘Are you in love?’ zal heten.

Forest green – Wolf Parade: en we blijven nog eventjes in Canada hangen voor deze rockband. Zij draaien al mee in het circuit sinds 2003, al namen ze in 2011 wél een break die uiteindelijk vijf jaar zou duren. Sinds ze opnieuw bezig zijn verscheen ‘Cry cry cry’ (2017) en eind januari komt ‘Thin mind’ erbij.

Pictures of you – The Cure: voor onze classic belanden we deze week bij een band die onlangs hun zoveelste verzamelaar ’40 LIVE’ uitbrachten waarop ook dit nummer prijkt. Raar maar waar, dit nummer is ondertussen 30 jaar oud. The Cure wordt dus oud, al kan van ons eigenlijk identiek hetzelfde worden gezegd.

Vortrack – Squarepusher: en we gaan er deze week uit met een electronicatrack van Tom Jenkinson. Deze Brit had vijf jaar geleden ook voor het laatst iets van zich laten horen tijdens ‘Damogen furies’. Eind januari is er ‘Be up a hello’. Wij zijn binnen ongeveer een week weer terug van de partij.

Posted 29/11/2019 by ambijans in Muziek

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (96)   Leave a comment

Catmastree

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Ik weet niet of er een geschreven (of een ongeschreven) regel bestaat over wanneer iemand zijn kerstboom in de woonkamer mag plaatsen, maar ik meen dat het vroeger kon vanaf het moment dat Sinterklaas met de stoomboot terugkeerde richting Spanje. Toch zullen er ongetwijfeld mensen bestaan die er al vroeger mee bezig zijn. De kerstboom bij ons op het werk staat al klaar tegen de tijd dat het zover is om ‘m naar beneden te verhuizen (al is er dit jaar een andere reden waarom ie zo vroeg al is opgetuigd). Bij mijn grootouders werd er altijd een hele ceremonie gemaakt rond de versiering van de kerstboom. Ik had een oom die zich een beetje ontpopte tot kersthobbyist. Op de kerststal werd er bijvoorbeeld met behulp van watten een sneeuwlaag aangebracht. Ieder jaar stond er ook een andere, nieuwe kerstboom. Het liefst een megagroot exemplaar. Ook in de ouderlijke woonst heb ik (tot een goeie 20 jaar geleden) steeds een écht exemplaar weten staan, tot mijn moeder genoeg had van het jaarlijkse opruimritueel dat bestond uit de boom naar buiten dragen nadat ie was afgebroken en daarna de stofzuiger uithalen om alle afgevallen dennennaalden doorheen het huis op te zuigen. Op zeker moment is een nepboom ineens interessanter, zeker als je weet dat ze er tegenwoordig identiek uitzien als een echte boom, maar dan met minder onderhoud achteraf. Toch hebben we genoten van die tijd waarin we nog een echte boom hadden staan. Hetzelfde kan worden gezegd van onze kat, die ruim twintig jaar deel uitmaakte van ons gezin. Dat beest fleurde helemaal op tijdens de feestdagen. Soms kroop ze gewoon in de boom, waarna we haar streng moesten aanmanen om eruit te komen. Een andere keer maakte ze deel uit van het kersttafereel met de os, de ezel, de stal, het kindeke Jezus et les autres door zich gewoon ergens in de buurt ervan te nestelen. En zoals vrijwel elke kat was ook de onze gefascineerd door glinsterende kerstballen. Menige bal is er gesneuveld als onze kat er plots een stevige tik tegen gaf. We konden kijven wat we wilden, elk jaar kon je er donder op zeggen dat het gefonkel en de weerspiegeling op de muur haar weer zou prikkelen. Kerst wordt meestal geassocieerd met sneeuw, al hebben we daar de afgelopen jaren vergeefs op zitten wachten. Ik snap dat sommige mensen daar naar hunkeren, ik zie er zelfs het mooie van in … maar als ik héél eerlijk ben dan opteer ik toch liever voor een zachte winter. Verkeersellende is ook niet alles!

Posted 28/11/2019 by ambijans in Algemeen

De top 100 boeken (36) ‘De vreemdeling’ (Albert Camus) (1942)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het volgens mij de hype niet waard was.

De onverschillig door het leven gaande pied-noir (Algerijn van Franse afkomst) Meursault schiet zonder duidelijk motief een man dood en weigert zich in het daaropvolgende proces fatsoenlijk te verdedigen. De roman begint met het doodsbericht van de moeder van de hoofdpersoon, beschrijft daarna de moord en wat eraan voorafgaat en laat in het tweede deel Meursault vertellen over zijn tijd in de gevangenis en het vonnis dat over hem wordt uitgesproken. Een ongelofelijk krachtig boek over de complexiteit van de mens. Ik las het boek aan het eind van de jaren ’80 of het begin van de 90’s, daar wil ik vanaf zijn. Vooral omdat ik benieuwd was naar wat die existentialistische stroming nu exact inhield. Het gaat over iemand die onverschillig staat ten aanzien van zijn eigen bestaan en pas door de actieve confrontatie met de dood de waarde van zijn bestaan leert inzien. Het eerste deel van het boek verloopt wat moeizaam. Min of meer losse gebeurtenissen lijken elkaar op te volgen, belangrijke en ogenschijnlijk futiele zaken worden naast elkaar geplaatst. De hoofdpersoon ondergaat het leven en neemt er niet actief aan deel. In het tweede deel wordt de hoofdpersoon steeds meer mens en wordt het verhaal meer van binnenuit beschreven. Hij krijgt als het ware bestaansrecht. Ik heb vrijwel meteen daarna ook ‘De pest’ van Camus gelezen. Het boek leest eigenlijk vrij vlot en ’t is ook geen dikke turf (slechts 176 pagina’s). Of je het daarom ook als tussendoortje kan lezen is weer een andere vraag …

Laat deze kelk passeren: ‘Crossfirereeks’ (Sylvia Day) (2012-2016)

Posted 27/11/2019 by ambijans in Literatuur

‘Kom, roep het van de bergen’ (James Baldwin)   Leave a comment

james baldwin

Het is een zaterdag in maart 1935 en John Grimes wordt veertien. Hij is een gevoelige, hyperintelligente jongen uit Harlem, stiefzoon van een hardvochtige prediker bij de pinkstergemeente. In deze sterk autobiografische roman doorspekt Baldwin zijn verhaal over de spirituele, seksuele en morele ontwikkeling van de jongen met de levensverhalen van diens moeder, vader en tante. Baldwins debuut verbluft door de lyrische precisie, psychologische scherpte, symbolische kracht en de niet-aflatende maar ook empathische woede. Die geldt vooral de dubieuze rol als instrument van onderdrukking die de kerk speelde in de levens van veel zwarte Amerikanen. Een twintigste-eeuwse klassieker. Het werk van James Baldwin (1924-1987), Amerikaans intellectueel, schrijver, stem van de civil rights movement, staat wereldwijd enorm in de belangstelling. Meer dan dertig jaar na zijn dood zijn de onderwerpen waarover hij schreef – ras, seksualiteit, religie – onverminderd actueel en zien we pas goed hoezeer hij zijn tijd vooruit was. Bij De Geus verschijnen daarom nieuwe vertalingen van zijn boeken, na de eerder verschenen titels ‘Niet door water, maar door vuur’ en ‘Als Beale Street kon praten’ nu zijn debuut, ‘Kom, roep het van de bergen’.

Posted 26/11/2019 by ambijans in Literatuur

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (100)   Leave a comment

Nog één keer muziek die we niet bepaald goed vinden en daarna kappen we ermee. We kunnen het deze keer vrij kort houden en jullie vertellen dat er nog een tiental nummers waren die de dans zijn ontsprongen en dus net niet in deze eindlijst zijn beland. Het gaat om het pizzalied van André Van Duin, ‘Haldis een pintje’ van de Biker Boys en verder nummers van Discobitch, Owen Paul, Kim Carnes, John Paige, Rita Deneve, Regi & Scala, Lucille Starr en James Lloyd. Hieronder mijn tien laatste toevoegingen/bevliegingen. Enjoy!

991. Song for the children – Oscar Harris : Oscar Harris is een bijna 76-jarige Surinaams-Nederlandse zanger die in de sixties lang in een band zat, maar die aan het begin van de seventies opteerde voor een solocarrière. Zijn bekendste hit scoorde hij hiermee in 1980. Hij probeerde ook een paar keer naar het eurovisiesongfestival te gaan voor Nederland, maar hij slaagde daar nooit in.

992. Heartache – Pepsi & Shirlie : Pepsi (bijna 61) de donkerharige en Shirlie (57), de blondine waren ooit actief als achtergrondzangeressen bij Wham! maar nadat die waren gesplit hadden ze ook een kortstondige carrière als duo. Hun allergrootste hit scoorden ze zonder twijfel in 1987.

993. Yeah! – Usher featuring Lil Jon & Ludacris : 41-jarige Amerikaanse R&B zanger die op zijn 15de een eerste album uitbracht. In 2004 scoorde hij hiermee blijkbaar een nummer één hit bij ons.

994. Agadoo – Black Lace : Britse band die in 1979 blijkbaar voor hun land naar het eurovisiesongfestival waren geweest. Later scoorde het trio nog enkele ambiancehits zoals onze bijdrage uit 1984. Eén van de leden van het trio kwam in 1995 om het leven na een busongeval in Duitsland toen hij toerde met Smokie.

995. My toot toot – Denise Lasalle : Amerikaanse zangeres die begin vorig jaar op 78-jarige leeftijd overleed aan complicaties na een val die was veroorzaakt door hartproblemen. Tot overmaat van ramp moesten ze haar rechterbeen zelfs amputeren. Ze werd wel eens de ‘Queen of Blues’ genoemd. In 1985 kwam ze met dit nummer op de proppen, een cover van Rockin’ Sidney uit 1984.

996. Tomorrow – Annie : toen dit nummer in 1982 verscheen zagen wij uiteraard de film van John Huston. De film kreeg trouwens ook wisselende reviews. Idem voor wat de filmprijzen betreft. Er werden twee kleinere Academy Awards in de wacht gesleept, actrice Aileen Quinn won een Razzie voor ‘slechtste bijrol’, maar ze werd ook genomineerd voor een Golden Globe. Ten tijde van de film was ze negen jaar.

997. Lieve Bella Beer – Ron Brandsteder : Ron Brandsteder (69) voorstellen is in principe overbodig. In 1981 bracht hij dit flauwe lied uit over een beer die hem assisteerde in de Showbizzquiz, een programma dat tussen 1978 en 1986 op de TROS te zien was.

998. Midnight lady – Chris Norman : oorspronkelijk stond hier ‘We built this city’ van Starship, tot mij begin vorige week nog een nummer te binnen viel dat nóg véél slechter was. Starship ontsnapte, de ondertussen 69-jarige zanger van Smokie vulde het gat op. In 1986 was het vooral populair in enkele Duitstalige landen, in de andere landen was het resultaat vrij matig.

999. Time-bomb – Selena : niet te verwarren met de gelijknamige maar véél te jong gestorven Amerikaanse zangeres. Onze inzending is van Nederlandse makelij, nl. de ondertussen 54-jarige Sabina Quack. In 1989 bracht ze haar eerste en tevens enige album uit. Na enkele minder goed ontvangen singles gaf ze er één jaar later al de brui aan.

1000. Honey – Bobby Goldsboro : en we gaan er definitief uit met een ondertussen 78-jarige Amerikaanse pop en country-singer-songwriter die in 1968 zijn grootste én enige nummer één hit scoorde. Na de 80’s sloeg hij andere wegen in als producer, componist en schrijver van kinderverhalen. Voilà, dat was het dus. We zijn er integraal doorheen geraakt.

Posted 25/11/2019 by ambijans in Muziek

Belpop 100 2019   Leave a comment

belpop 100

Niets is zo gezellig dan stemmen op jouw favoriete muzieknummers, die daarna (met een klein beetje geluk!) de top 100 halen van de lijst. Maar altijd weer loert die keuzestress om de hoek, want je mag slechts een top drie insturen. Trots publiceer je je eigen lijstje, waarna er meerdere lijstjes opduiken van vrienden, kennissen én andere muziekliefhebbers. Bij sommige lijstjes stel je dan vast dat er ook persoonlijke favorieten van jezelf instaan die je uiteraard totaal over het hoofd hebt gezien. Een top drie is gewoon véél te weinig. Dat kunnen we natuurlijk zelf véél beter als we pakweg 100 nummers mogen uitkiezen. Wij deden snel de test en konden een volledig willekeurige doch redelijk representatieve lijst van onze eigen persoonlijke smaak in mekaar flansen. We durven zeggen dat de rest redelijk volledig is, tenzij één of andere snoodaard wéér een wereldtrack op onze radar doet belanden die hier ontbreekt. Het lijstje is m.a.w. nooit af, maar we gaan het wél bij deze 100 Belpopnummers houden. 😉

100. Ploegsteert – Het Zesde Metaal

99. Ambigu – Parking Meters

98. I spy – Cinérex

97. Represent 2000 – Sint Andries MC’s

96. I love you – Sofie

95. As happy as can be – Maxon Blewitt

94. Scared – Dildo Warheads

93. Elle est là – Vive La Fête

92. Intersexual – Ozark Henry

91. Tanzen – Tragic Error

90. Wash – Absynthe Minded

89. Welgemeende – Flip Kowlier

88. Pick it up – The Employees

87. Icon – DAAN

86. Repetition – Channel Zero

85. Down below – The Van Jets

84. Did you get your milk – X-Legged Sally

83. Go home for lunch – Evil Superstars

82. Olso – Tristan

81. Flesh – A Split Second

80. Somewhere in Arabia – The Caravan

79. Cruisin’ – Sioen

78. Slowdance – Soulwax

77. Jessica, kijk naar al die wegen – Jan Swerts

76. Ce plat pays – Starflam

75. Shriek! – Neven

74. You – Scooter

73. Victoria 2000 – Nacht und Nebel

72. Fuzzball – Wizards of Ooze

71. Mia – Gorki

70. Electronica for lovers – Das Pop

69. Flipper – Metal Molly

68. Swing – Thou

67. Combi collina – Motek

66. Early bird – André Brasseur

65. Bijna – De Mens

64. Houten kop – Zjef Vanuytsel

63. Circles in the square – Lowpass

62. Een vrolijk lentelied – Jan De Wilde

61. Ain’t no age for rock ‘n’ roll – The Veterans

60. Laser advice – Mad Dog Loose

59. Someday Cindy – The Romans

58. Splend it – Shameboy

57. Laat ons een bloem – Louis Neefs

56. Oscillation – DJ Grazzhoppa

55. There will be no next time – The Kids

54. Ik wil deze nacht in de straten verdwalen – Wannes van de Velde

53. Anasthasia – T99

52. As long as it takes – Isbells

51. April and June – The Sands

50. Synrise – Goose

49. Een heel klein beetje oorlog – Noordkaap

48. Tomorrow in the papers – The Neon Judgement

47. Sanomi – Urban Trad

46. All in me – Ultrasonic 7

45. Seven horses in the sky – The Pebbles

44. Rock to the beat – 101

43. Moskow Diskow – Telex

42. My favourite game – dEUS

41. Rozane – Wim De Craene

40. Désolé – Buscemi

39. Ring ring I’ve got to sing – Ferre Grignard

38. Fly – Machiavel

37. Opening fire – Mintzkov

36. August – PJDS

35. Headhunter – Front 242

34. Never alone/always together – Black Box Revelation

33. Fifteen floors – Balthazar

32. The banana queen – Zita Swoon

31. My love won’t let you down – Nathalie

30. African time – Luna Twist

29. The dangerous return – Gabriel Rios

28. Straight from the heart – Schmutz

27. Harald – Raketkanon

26. Warpaint – School is Cool

25. Saudade – Arsenal

24. Lena – 2 Belgen

23. Bluesette – Toots Thielemans

22. Sadness – Stash

21. Time – Madensuyu

20. I’m on a high – Millionaire

19. Calcutta – The Names

18. Ne me quitte pas – Jacques Brel

17. Fall in love again – Mon-o-Phone

16. 218 – The Happy

15. Brother – Flying Horseman

14. Song for Debbie H. – The Paranoiacs

13. Pump up the jam – Technotronic

12. Fulina – Stuff.

11. Misses – Girls in Hawaii

10. Allez Allez – Allez Allez

9. Ibiza – Amnesia

8. Crocodile tears – Kuruki

7. Daydream – Wallace Collection

6. Leave a light on – Marble Sounds

5. Matchbox car – The Scabs

4. Surely – DeLaVega

3. Move – Jess & James

2. Witch – The Germans

1. Elle adore le noir – T.C. Matic

Posted 24/11/2019 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (180)   Leave a comment

Gabriella Cilmi ©-Jess-Brohier

Bij de inleiding van onze nieuwe oorwurmenrubriek keren we altijd eventjes terug naar de afgelopen dagen. En we kijken vooruit naar wat eventueel nog komen gaat binnenkort. Donderdagavond kwam ik voor het eerst met Chris samen om onze quizvragen voor de allereerste Music for Life quiz van 7 december te bespreken. Gisteravond speelde ik een basketquiz in Aarschot (zesde plek met Happy Ending), vandaag ga ik naar een crematie in De Tesch, ’s avonds staat de KWB Lindelquiz in Pelt (opnieuw met Happy Ending) op het programma. Volgende week heb ik nog eens een Moedige Missersquiz opstaan (ook in Pelt), eentje van Pelter Skelter. Voor de rest laten we alles op ons afkomen. Een beetje zoals deze muziek. 😉

The water – Gabriella Cilmi: het is alweer van 2008 geleden dat deze Australische zangeres haar vrolijke intrede maakte met de hit ‘Sweet about me’. Ze was toen 16, maar ze is ondertussen uitgegroeid tot een prachtige jongedame van 28. Haar laatste reguliere album uit 2013 deed bij ons niet zo gek veel, met haar EP’tje (waaruit we de titeltrack trokken) hoopt ze daar wat verandering in te brengen.

End of sanity – Prong: er mag deze week ook iets ruiger werk in zitten. De laatste full cd van deze Amerikaanse metalband verscheen in 2017 en ook zij proberen met hun EP ‘Age of defiance’ terug schwung erin te krijgen. Onlangs raakte bekend dat ze met nog enkele andere bands zullen optreden in MOD. Hou 16 februari alvast vrij in jullie agenda!

Youth – Ásgeir: deze Ijslandse singer-songwriter stond al één keer eerder in onze oorwurmenrubriek, nl. in maart 2017. Hij brengt volgend jaar een cd in zijn moerstaal uit, maar uiteraard ook een Engelstalige, die ons net iets meer interesseert. ‘Bury the moon’ zal die heten en de verschijningsdatum staat gepland voor begin februari.

Brightest lights – Lane 8 featuring Poliça: de experimentelere track komt deze week weer van het dancefront. Lane 8 aka Daniel Goldstein is al sinds 2012 actief en wij kozen de titeltrack van zijn nieuwe full cd die begin 2020 zal uitkomen.

Martha – Tom Waits: deze week gaan we eruit met onze classic, die in 1973 op ’s mans debuut ‘Closing time’ stond. Ik zou hier nog een héél lang verhaal kunnen vertellen over hoe mijn nicht hem in die tijd (met wat externe hulp uiteraard) voor de eerste keer naar ons land haalde voor een concert. Persoonlijk gaan oppikken aan de luchthaven, in Leuven op café gezeten en ’s avonds optreden in Brussel. En daarna terug naar de States. Waits was blijkbaar vooral gefascineerd door de koeien die hij hier overal in de wei zag staan. True story! Misschien heb ik volgende week een nieuw interessant verhaal. 😉

Posted 23/11/2019 by ambijans in Muziek

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (95)   Leave a comment

broekplassen is knap vervelend

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Het was alweer enige tijd geleden, maar vorige week tijdens het klasbezoek van een tweede leerjaar was het helaas prijs. Eén van de kinderen, een jongen, sprak mij beteuterd aan om te vragen of er ergens een toilet was. Nadat ik ‘m de weg had gewezen trok hij min of meer een spurtje richting wc. Even later was hij terug daar en wist hij me te vertellen dat het eigenlijk al te laat was en dat hij toch in zijn broek had geplast. Niet veel later was ook zijn juf op de hoogte. Die maakte er (gelukkig zou ik bijna zeggen!) geen al te groot drama van. Ze stelde hem voor de hand liggende vragen als ‘waarom ben je tijdens de speeltijd niet geweest?’, ‘waar onderweg is het ergens gebeurd?’ enzovoorts. Nadat hij zijn boeken had uitgekozen kwam hij mij nog vertellen dat het allemaal niet zo erg was, dat het alleen eventjes vervelend was dat ie in die kletsnatte broek moest rondlopen. Toen de klas gepasseerd was moest ik spontaan terugdenken aan een ongeveer identieke situatie die mij overkwam in het tweede leerjaar. Bij Jean Rutten (een fantastische leerkracht overigens!) beleefde ik ook een broekplasavontuur. Na al die jaren kan ik het uiteraard plaatsen, maar op het moment zelf was het toch bijzonder pijnlijk. Meester Rutten mocht dan wel een goede leerkracht zijn, toch had hij ook zo zijn principes. Op zeker moment maakte hij een opmerking dat niemand van de klas nog iets mocht vragen, omdat we bepaalde leerstof gingen krijgen (vermoed ik) die iedereen goed in zich moest opnemen. Ik herinner me nog vaag dat we een stilleestekst kregen, waarover we later vraagjes moesten beantwoorden. Op die manier kon worden nagegaan of we het ‘begrijpend lezen’ al goed onder de knie hadden. Lezen was altijd al mijn passie, dus die opdracht viel me eigenlijk niet zwaar … moest mijn blaas plots niet zo hevig opspelen. ‘Damn, ik moet ineens zo hard plassen. Maar de meester heeft wel gezegd dat we geen vragen meer mochten stellen. Wat nu?’ Ik keek een beetje hopeloos rond mij en zag al mijn klasgenoten ijverig lezen. De minuten tikten langzaam weg en mijn blaas speelde steeds meer op. ‘Als ik nu eens een héél klein beetje plas, zou dan het ergste leed al niet voorbij zijn?’ probeerde ik mezelf nog wijs te maken. Ik liet wat druppels ontsnappen en voelde mijn onderbroek al nat worden. Eventjes wachten. De aandrang om te mogen plassen was nog steeds even urgent. ‘Nog een paar stralen proberen?’ Ondertussen was mijn broek natuurlijk al zeiknat geworden. De pis stroomde tussen mijn benen en plenste daar ergens op de grond. En we lieten nog één keer los, in de hoop dat het dan goed zou zijn. Er stond ondertussen al een serieuze pisplas onder mijn bank. Groot genoeg om mijn buurman te alarmeren. Want die riep héél spontaan ‘Hé, jij hebt onder de bank geplast!’ Ik trok mijn onschuldigste gezicht, probeerde nog te ontkennen maar het bewijs was overduidelijk. Ondertussen mengden andere leerlingen zich ook in de debatten. ‘Ja, da’s overduidelijk een plas!’ De leerkracht vroeg om uit mijn bank te stappen en mijn kruis toonde dadelijk de plassporen in de schaamstreek. Hierna kwam het schaamrood op mijn wangen. ‘Waarom heb je niets gezegd?’ sprak de leerkracht zacht. ‘Omdat we niets mochten vragen!’ piepte ik verlegen. ‘Maar zo’n dingen toch wél’, zei hij. Hierna togen we naar een ander lokaal in de buurt, waar ik een blauwe turnshort moest aantrekken. Ik kreeg ook de gelegenheid om een spurtje naar de wc te trekken om verder onheil te voorkomen. Tijdens de volgende speeltijd stond ik in het midden van de belangstelling, want ik viel nogal fel op in mijn blauwe turnshortje. Ik probeerde het verhaal nog te slijten als een soort van heldendaad ‘Plots stond er precies een waterval onder mijn bank!’ terwijl ik diep in mijn binnenste goed genoeg wist dat het allerminst heldhaftig was, eerder schlemielig. Moraal van het verhaal: als je moet plassen, moet je plassen! Steek dus je vinger op én vraag het!

Posted 22/11/2019 by ambijans in Algemeen

De top 100 boeken (35) ‘Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht’ (Mark Haddon) (2003)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het volgens mij de hype niet waard was.

Christopher is vijftien en heeft een vorm van autisme. Hij weet veel van wiskunde, maar weinig van mensen. Hij houdt van lijstjes, patronen en de waarheid. Hij houdt niet van de kleuren geel en bruin en hij wil niet aangeraakt worden. Christopher is in zijn eentje nooit verder geweest dan het eind van de straat. Maar wanneer blijkt dat de hond van de buurvrouw vermoord is, gaat hij op onderzoek uit. Hij begint aan een indrukwekkende reis die zijn veilige bestaan volledig overhoop gooit. Bijzonder interessant boek, dat wordt verteld vanuit de denk -en leefwereld van een autistische jongen. Een vermakelijk verhaal met spanning, ontroering en hier en daar wat zwarte humor. Ik heb mezelf erop betrapt dat ik een paar keer hardop heb moeten lachen tijdens het lezen. Auteur Mark Haddon heeft er een prachtig, niet al te dik én makkelijk te lezen boek van gemaakt.

Laat deze kelk passeren: ‘haar hele oeuvre’ (Danielle Steel) (1973-)

Posted 21/11/2019 by ambijans in Literatuur