De top 100 boeken (34) ‘Bonita Avenue’ (Peter Buwalda) (2010)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Joni Sigerius, de dochter van de rector magnificus van de Twentse universiteit, drijft samen met haar vriend Aaron een handeltje dat ze maar liever voor haar krachtige en briljante vader verborgen houdt. Het is in het jaar van de vuurwerkramp dat ook in het gezin de boel explodeert. Niet alleen lopen Joni en Aaron tegen de lamp, die zomer komt ook de enige en echte zoon van Sigerius vrij uit de Scheveningse gevangenis. Acht jaar later pas – Joni verdient inmiddels miljoenen in Los Angeles – verneemt Aaron wat er zich in 2000 werkelijk heeft afgespeeld. Het debuut van Peter Buwalda is nagenoeg perfect. Het is het soort schrijver die van begin tot einde de controle lijkt te hebben over zijn verhaallijn, zelfs na een eindeloze hoeveelheid zijtakken ingeslagen te zijn. De roman is verschrikkelijk sterk geconstrueerd in hoe het naadloos door heden en verleden springt. Ook inhoudelijk wordt er slim ingespeeld op de grote taboes van deze tijd qua seksualiteit en gezinsconstructies. In alles voelt het als de grote roman die onze tijdgeest weerspiegelt. Met 544 pagina’s is het ook een dikke pil geworden. Dat Buwalda niet van half werk houdt, bewijst trouwens ook zijn (eveneens uitstekende) tweede roman ‘Otmars zonen’.

Laat deze kelk passeren: ‘Het geheim van te veel torens’ (Mark Tijsmans) (2006)

Posted 16/11/2019 by ambijans in Literatuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: