Archive for 09/12/2019

De top 100 boeken (38) ‘Witte tanden’ (Zadie Smith) (2000)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

De families Jones, Iqbal en Chalfen hebben verschillende huidskleuren, verschillende godsdiensten en een verschillend koloniaal verleden, maar ze hebben één ding gemeen: ze wonen samen in een kleine buurt in Londen, waar het racisme en extremisme oplaaien. Archibald Jones en Samad Iqbal – de één geboren en getogen Brit, de ander afkomstig uit Bangladesh – vatten een diepe vriendschap voor elkaar op, die vijftig jaar zal standhouden. Een licht en luchtig boek om te lezen. Een ijzersterk, interessant en amusant debuut met onderkoelde humor, sterke karaktertekeningen en veel vaart. Je krijgt er een mooi beeld van hoe het is om als kind van immigranten te leven in een westers land. Een boek dus dat een groot aantal universele thema’s de revue laat passeren: geloof, vriendschap, familie, liefde, tradities en afkomst. Je maakt de worsteling door de tijd heen van de verschillende karakters mee, omdat het boek van 1945 tot 1999 loopt. Je groeit – al lezende – met de kinderen op en krijgt op deze manier een mooi inzicht in hun levenslessen en dilemma’s. De auteur dringt de levenslessen niet op, maar laat het je via de personages op een natuurlijke wijze meebeleven. Hoewel ik later nog enkele andere boeken las van Zadie Smith, blijf haar debuut bij mij nog steeds het best hangen.

Laat deze kelk passeren: ‘haar hele oeuvre’ (Leni Saris) (1957-2007)

Posted 09/12/2019 by ambijans in Literatuur