Archive for 07/01/2020

De top 100 boeken (43) ‘Het parfum’ (Patrick Süskind) (1985)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Het levensverhaal van Jean-Baptiste Grenouille die op 17 juli 1738 wordt geboren op de Parijse vismarkt. Zijn ongehuwde moeder probeert hem er achter te laten tussen het visafval. Grenouille heeft geen eigen lichaamsgeur maar ziet die handicap gecompenseerd door een onvoorstelbaar scherpe reukzin. Op een dag wordt hij overvallen door de fijne geur van een meisje en in een poging om de geur te bezitten, wurgt hij het kind. Dat voorval doet Grenouille beslissen om parfumeur te worden, “een schepper van geuren, niets minder dan de grootste parfumeur ter wereld”. Hij treedt in dienst bij verschillende parfumeurs, eerst in Parijs en later in Grasse, waar hij de technieken aanleert om geuren te onttrekken aan bloemen en planten. Grenouilles levensdroom is echter het scheppen van een eigen lijfgeur. Hij ontziet niets of niemand om dat doel te bereiken en groeit uit tot een seriemoordenaar. Een klassieker in zijn genre: spannend, fascinerend en goed geconstrueerd verhaal met een opmerkelijke protagonist die je niet licht vergeet. Het boek is zó goed, dat ik nooit een poging heb gedaan om de verfilming te bekijken. Die kan volgens mij nooit tippen aan het magistrale boek van Süskind. Wanneer je de aromatische beschrijvingen bijna kan ruiken en de ranzigheid bijna op je tong kan voelen, dan weet je dat de auteur goed werk heeft geleverd. Ik heb verder geen andere boeken van de auteur gelezen, maar het schijnt een ‘loner’ te zijn (een beetje zoals Grenouille dus). Genoeg inspiratie dus om deze ene klassieker bij mekaar te pennen, om daarna in de anonimiteit te verdwijnen.

Laat deze kelk passeren: ‘zijn hele oeuvre’ (Clemens Wisse) (1996-)

Posted 07/01/2020 by ambijans in Literatuur