De top 100 boeken (44) ‘Het verhaal van de dienstmaagd’ (Margaret Atwood) (1985)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Binnen de grenzen van de voormalige Verenigde Staten heeft een christelijke beweging de macht gegrepen. In deze nieuwe Republiek Gilead dient eenieder naar de letter van het Oude Testament te leven. Vanfred, de vertelster, behoort tot de nieuwe klasse der “Dienstmaagden’, die slechts één doel heeft: zich voort te planten. Alleen ’s nachts in haar sobere kamer is ze vrij om zich over te geven aan haar illegale herinneringen: het lezen van boeken, haar eigen naam, het nu irrelevant geworden begrip “liefde’. In een sobere stijl, die afwisselend koele observatie, ontroering, wanhoop, hartstocht en wrange humor reflecteert, legt Vanfred het zwarte hart bloot dat schuilgaat achter de kalme façade van een reactionair establishment. Een regime dat bepaalde stemmingen in onze maatschappij tot een even logische als huiveringwekkende conclusie doordrijft: is dat een futuristisch schrikbeeld of de ware nabije toekomst van Amerika? ‘Het verhaal van de Dienstmaagd’ verscheen in 2017 als een tiendelige tv-serie, met in de hoofdrollen Elisabeth Moss, Samira Wiley en Joseph Fiennes. De serie werd lovend ontvangen en won vijf Emmy’s. Ondertussen zijn er al drie seizoenen uit, waarvan enkel het eerste op het boek van Atwood is gebaseerd. Het is een zéér helder geschreven boek, niet té hoogdravend, met een sterke boodschap. Ook het feit dat er in een boek uit 1985 véél parallellen te trekken zijn met de huidige samenleving heeft er mee voor gezorgd dat dit boek een regelrechte klassieker is. Verplichte literatuur voor iedereen zou ik bijna durven zeggen!

Laat deze kelk passeren: ‘haar hele oeuvre’ (Santa Montefiore) (2001-)

Posted 11/01/2020 by ambijans in Literatuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: