Oorwurm van de week (201)   Leave a comment

De afgelopen weken stond ten huize Ambijans een beetje in het teken van de ‘minimale dienstverlening’ die we in de bib van Zonhoven in gang hebben gestoken. Die was op donderdag én vrijdag zéér sterk van start gegaan. Ook maandag stond onze agenda vol. Dinsdag, woensdag én donderdag was het eerder aan de kalme kant maar op vrijdag kwam er plots weer iets meer tempo in onze service. Wil jij er graag gebruik van maken, ga dan eens op onze webetalage kijken. Of lees dit vrij helder artikel waar alles in staat wat je moet weten. Er staat blijkbaar een mooi weekend (weerkundig gezien dan) voor de deur. Hou het vooral veilig, geniet van de zon, drink gezellig iets op jullie terras en zorg ervoor dat je nuchter genoeg blijft om de volgende vijf tracks te beluisteren. 😉

Sweet – Porridge Radio: te oordelen naar de hoge scores die zowel NME als Pitchfork aan hun nieuwe plaat (‘Every bad’) geven lijkt dit een kanshebber te zijn in veel eindejaarslijstjes en dan bedenken we ons dat de aprilmaand nog maar amper op gang is geschoten. Deze Britse band debuteerde in 2016, kwam met een opvolger het jaar daarop om mogelijk in 2020 voor échte gensters te zorgen. Is het een ‘hype’? Is alle lof terecht? Er gaat niets boven zelf eens kritisch hier naar luisteren en jezelf dan een mening vormen!

Bubbles buried in this jungle – Death Grips: onze classic deze week is van betrekkelijk recente makelij (2016), een nummer dat ik toevallig hoorde voorbijkomen in de allereerste aflevering van seizoen 3 van ‘Westworld’. Ik herinner me nog dat ik hun concert op Pukkelpop 2017 wilde meepikken, maar net dan bekend volk tegenkwam op de wei waardoor het doordraaide. Ik kan enkel maar vertellen dat het nummer terug te vinden is op hun ‘Bottomless pit’ album van hetzelfde jaar.

Is this a dream? – Badly Drawn Boy: het bleef een decennium rustig in het muzikale wereldje van Damon Gough, maar nu lijkt deze Brit weer terug in gang te zijn geschoten. Wij zijn daar blij om, omdat we zijn muziek altijd best te pruimen vinden. ‘Banana skin shoes’ zou normaal eind mei in wereldpremière moeten gaan … maar wat is er tegenwoordig nog ‘normaal’?

You are not who I thought I was – Sondre Lerche: en we hebben ook nog een Noorse singer-songwriter in de aanbieding. Eentje die wél al een tijdje in de States resideert. Voor zijn nieuwe plaat moeten we nog eventjes geduld uitoefenen tot begin juni, maar geheel toevallig heet die ook ‘Patience’, dus dat komt wel goed.

Wat een dag – Groep Fosko: onlangs overleed Bob Fosko van De Raggende Manne aan slokdarmkanker. Een tiental dagen na zijn dood werd er postuum een plaat uitgebracht. Dat was niet écht de bedoeling want midden maart wilde men de plaat nog plechtig presenteren in Paradiso. Helaas haalde Bob die datum niet meer. Als eerbetoon aan de man en zijn oeuvre kozen wij een nummer uit. Volgende week beloven wij vijf nagelnieuwe (nu ja, vier én één classic) op deze plek. Tot snel!

Posted 04/04/2020 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: