Archive for mei 2020

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (de vrouw staat centraal editie)   Leave a comment

de vrouw bezongen in een lied

Op zondag maken we nog eens tijd vrij voor deze bijzondere rubriek, die (als we ons in songtermen moeten uitdrukken) best wel eens een ‘evergreen’ zou kunnen worden genoemd. Vrouwen zijn prachtige wezens (laat nooit iemand het tegendeel beweren!), dus werden ze meermaals bezongen door degelijke artiesten en lui die dachten dat ze ooit serieus zouden worden genomen. Laat ons in de toekomst blijvend lofzangen afsteken over de dames dezer wereld, maar dan liever niet meer op de wijze zoals hieronder tien keer wordt gedemonstreerd. Spontaan vrolijk op zondag mag natuurlijk altijd, maar ik ga alvast op zoek naar een doos vol tissues! 😉

Une fille de tous les pays – Linda De Suza: een Portugese zangeres die enkele hits scoorde in het Frans? In de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw was dat makkelijk te realiseren. 72 is onze Linda in kwestie ondertussen, in 1982 scoorde ze hiermee een fameuze hit.

Lady – Wayne Wade: op tijd en stond kan ik wel eens een reggaeschijfje appreciëren maar om één of andere bizarre reden ben ik nooit een liefhebber geweest van dit nummer uit 1982. De zanger is 61 ondertussen en blijkbaar bekend van zijn werk met Yabby You. Hij is blijkbaar nog steeds actief vanuit het zonnige Miami.

Hello darling – Tippa Irie: we blijven nog eventjes in hetzelfde genre hangen met een schijfje uit 1986. Deze nu 55-jarige Britse reggaezanger was eventjes hip in de jaren ’80 en hij werkte samen met enkele andere grootheden uit de muziekwereld. Na 2010 bracht hij vooralsnog geen muziek meer uit.

Femme libérée – Cookie Dingler: en er mag ook een Frans nummer uit 1984 aan dit lijstje worden toegevoegd. Het bekendste wapenfeit van deze Franse band dan nog. Nadien werden er niet zo gek veel deuken meer in pakjes boter getrapt, als ik het zo eens snel overschouw.

Baby I love your way – Big Mountain: ik heb geen problemen met covers, maar dan liefst eentje die het origineel een beetje naar de kroon kan steken. Het origineel van de Britse arenarocker Peter Frampton haalt het met verve van dit slappe doorslagje. Voor deze Amerikaanse reggaeband zou het in 1994 een opstapje vormen naar méér succes, vooral gretig opgepikt door de MTV-generatie. De rest keek ernaar en dacht er het zijne/hare van …

Een vrouw – Opium: ooooh, die tijd waarin Joyce De Troch, Katia Alens en Inge Moerenhout nog dachten een wezenlijke bijdrage te leveren aan de Belpopmuziek. Ik twijfel zoveel jaar na datum (ongeveer 22 jaar) nog steeds of dat goed is gelukt. Opvallend gegeven: alle drie de dames poseerden ooit naakt (de eerste twee haalden de cover van Playboy, de laatste haalde de cover van een Dennis Black Magic magazine dat volgens mij zelfs Cover heette). Like it or not, wél twee nummer één hits in Vlaanderen destijds.

Come baby come – K7: denkend aan dit nummer viel onze eigen K3 eigenlijk nog geweldig goed mee. Voor deze ondertussen 53-jarige Amerikaanse hiphop mc was het in 1993 zijn allergrootste hit. Voor wat het waard is: naar het schijnt tourt deze man nog steeds door Amerikaanse nachtclubs.

Maar vanavond heb ik hoofdpijn – Hanny: nóg een Nederlandstalige inzending uit 1990. Hanny werd destijds de opvolgster van Corry Konings (die hier dadelijk nog een keer de revue passeert) toen die De Rekels verliet. Dat was in 1972, toen Hanny net zestien was. In 1990 gaat ze samenwerken met Pierre Kartner aka Vader Abraham en datzelfde jaar maakt ze deze single.

Hé trut – Rob van Daal: een nummer dat ik (in donkere carnavalstijden) véél vaker heb horen voorbijkomen dan mij lief was. Deze ‘meezinger’ werd gefabriceerd in 2001 (zo leert enig opzoekwerk ons). Deze 58-jarige Nederlander begon als zingende dj van covers. Later kwam hij in het hier al genoemde carnavalcircuit terecht. Dat vinden we leuk voor hem, zolang hij er ons maar niet mee lastig valt.

Hoeren neuken nooit meer werken – New Kids featuring Corry Konings & Ronny: en we gaan eruit met een grap, want dit nummer is uiteraard absoluut top! Alleen mag je er niet té vaak naar luisteren. Zeggen dat je dit nummer niet té serieus moet nemen klinkt hier vrij dubbel, maar we schrijven het zonder verdere bijbedoelingen. Het nummer kwam uit in 2011 ten tijde van de film ‘New Kids Nitro’. Vooral bekend bij tokkies of mensen die al eens graag hun prettig gestoorde alter ego naar boven willen halen. Jonguh!

Posted 31/05/2020 by ambijans in Muziek

‘De Campus Cup’ (Canvas)   Leave a comment

campus cup

Nu ‘De Container Cup’ op VIER is afgelopen (én gewonnen door Mathieu Van der Poel), is het weer tijd om onze zinnen op een ander gezellig programma te zetten. Zo loopt sinds een tweetal weken opnieuw ‘De Campus Cup’ op Canvas, een quizcompetitie tussen diverse Vlaamse hogescholen en uniefs. Het geheel wordt vakkundig aan mekaar gebabbeld door Otto Jan Ham. Omdat ‘Blokken’ nooit mijn quiz zal worden en omdat ik vorig seizoen regelmatig een aflevering van dit programma meepikte, zit ik nu vanaf het begin van de uitzendingen tussen pakweg 22u15 en 22u30 klaar om wat mee te quizzen. De vragen zijn (zeker in het begin) voor de eerder modale quizzer nogal pittig (omdat het dan over de ‘vakgebieden’ van de studenten gaat). Maar er zit gelukkig ook een ludieker kantje aan wanneer ze een vooraf opgelegde cursus moeten gaan blokken die meestal buiten hun vakgebied én comfort zone ligt. Het valt mij ook op dat die docenten vrijwel allemaal sympathieke mensen zijn. Op tv kunnen ze dat onmogelijk acteren (denk ik dan spontaan). In de voorlaatste ronde moeten ze bij enkele fotoreeksen dan bieden om het aantal juiste antwoorden. Daar zitten altijd fijne opdrachten in, al waren bijvoorbeeld de literaire én zelfs de kunstvragen héél erg goed doenbaar. Bij Canvas mag het er bij momenten dus best wat pittiger aan toe gaan, maar ze schieten nooit uit de bocht. Het team dat op het einde naar de finale mag, moet zo snel mogelijk tien vragen juist proberen te beantwoorden. Dat zijn altijd vragen die op de één of andere manier (desnoods in een andere vorm) in de uitzending zijn gepasseerd. Bij elk derde fout antwoord verdwijnt de speler die dat antwoord gaf uit zijn team, waarna de rest mag verder quizzen. Er komen dan ook tien strafseconden bij. Ik denk dat er voorlopig twee teams zijn die er niet in zijn geslaagd om met hun viertal tien juiste antwoorden te geven. Het allerbeste team zit voorlopig iets over één minuut. Het is ook weer frappant dat de top drie op dit moment bestaat uit allemaal Gentse teams. Als ik me niet vergis was dat ook vorig jaar de te kloppen studentenstad. Toch nog even meegeven dat er zowel goeie als slechte quizzers bij die studententeams zitten. Voorlopig is mijn broek slechts twee keer afgezakt dit seizoen: één keer wist een vrouwelijke studente het antwoord niet op de som 45 gedeeld door negen (I kid you not!) en één mannelijke quizzer moet écht nooit op vakantie gaan in ‘het land van de reizende zon’ (de vraag was hoe men het woord ‘rijzende’ daarin spelde). Eerder grappig: één van de Limburgse PXL-deelneemsters (zij verloren enkele dagen geleden) maakte van de fluitende pretparkeigenaar uit Lichtaart Nonkel Bob in plaats van Bobbejaan Schoepen. Daar kan ik dan weer smakelijk om lachen! Wie dus verlegen zit om een plezant quizprogramma ‘op niveau’ moet maar eens tussen maandag en donderdag naar Canvas zappen …

Posted 30/05/2020 by ambijans in TV

‘Groetjes uit Vlaanderen’ (Mohamed Ouaamari)   Leave a comment

mohamed ouaamari

In ‘Groetjes uit Vlaanderen’ stelt Mohamed Ouaamari zich de vraag wie en wat de Vlamingen zijn. Kan en mag hij zichzelf zonder meer een Vlaming noemen? Hij beschrijft hoe zijn leven begon in 1991, drie maanden vóór de eerste Zwarte Zondag – de verkiezingsoverwinning van extreemrechts. Met vlotte pen maakt hij de balans op, eindigend op de laatste Zwarte Zondag in 2019. Ouaamari houdt heel Vlaanderen – en zichzelf – een spiegel voor en gaat op zoek naar ongemakkelijke waarheden. ‘Groetjes uit Vlaanderen’ is een goudeerlijk verhaal over opgroeien tussen twee werelden, door Ouaamari doorspekt met persoonlijke anekdotes, ironische humor en vlijmscherpe analyses. Soms grappig, soms ontroerend – maar altijd toegankelijk, direct en nuchter. Auteur Mohamed Ouaamari (1991) is een Antwerpenaar met Marokkaanse grootouders. Hij werkt als online redacteur en schrijft regelmatig columns voor De Morgen. Hij heeft een grote interesse voor nieuws en actualiteit. Of dat nu in 280 tekens op Twitter is of een stuk uitgebreider in de vorm van blogposts: Ouaamari becommentarieert de actualiteit direct en scherp, maar altijd in humor verpakt. Uiteraard al uit te lenen in jullie favoriete bibliotheek (bijvoorbeeld die van Zonhoven) via de afhaalbib en waarschijnlijk vanaf woensdag (als de bib terug ‘normaal’ opent). Daarvoor kan je best onze facebookpagina of onze webetalage in de gaten!

Posted 29/05/2020 by ambijans in Literatuur

50 mooiste vrouwen 2020 internationaal (26-30)   Leave a comment

We zitten over halfweg in deze reeks en de zonnige temperaturen lopen omzeggens gelijk met de schoonheid van de dames die wij hieronder weer hebben samengebracht deze week. We zitten nog niet aan een échte hittegolf, maar de aanhoudende droogte lijkt een stevig obstakel te vormen de komende tijd. Zo lang onze inspiratie niet opdroogt zien wij dat hier eigenlijk nog goed zitten. Op naar het volgende vijftal!

26. Candice Swanepoel

31-jarig Zuid-Afrikaans model die bekend is als één van de angels van Victoria’s Secret. Het spreekt voor zich dat dit model véél poen schept en het uithangbord is geworden voor tal van merken zoals o.a. Nike, Diesel en Guess. Candice heeft twee kinderen samen met haar Braziliaanse ex-partner.

27. Kristen Bell

39-jarige Amerikaanse actrice en zangeres, die ik eigenlijk vooral ken van haar rol als Eleanor Shellstrop in ‘The Good Place’. Nog leuk om te weten: Kirsten spreekt stemmen in van videogames, ze is vegan én ze heeft twee dochters.

28. Elsa Hosk

31-jarig Zweeds model die o.a. model was voor Dolce & Gabanna, Dior, Ungaro, Guess en Levi’s. Vóór haar modellencarrière was ze actief als professioneel basketbalspeelster, maar daar kapte ze mee toen ze er geen tijd meer voor had. Sindsdien heeft ze een lucratievere modellencarrière.

29. Katja Schuurman

45-jarige Nederlandse actrice, zangeres en presentatrice die ooit doorbrak in de populaire Nederlandse soap GTST. Eind jaren ’90 was ze ooit de sympathieke spring in ’t veld van MTV’s ‘So 90’s’. Schuurman heeft een dochter (uit een vorig huwelijk), maar is ondertussen zwanger van een tweede kind (opnieuw een dochter). De ooievaar wordt ergens eind dit jaar verwacht!

30. Alexandra Daddario

34-jarige Amerikaanse actrice, die je zou kunnen kennen van rollen in o.a. de Percy Jacksonfilms, ‘The Sopranos’, ‘True Detective’, ‘Life on Mars’, ‘White Collar’ of het archislechte ‘Baywatch’. Ze is 178 centimeter lang en goed voorzien van poten en oren (zoals ze soms zeggen). Mooi mooi mooi!

Posted 28/05/2020 by ambijans in Algemeen, Babes, Kunst

De top 100 boeken (68) ‘De Napolitaanse romans’ (Elena Ferrante) (2011-2014)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het volgens mij de hype niet waard was.

Vandaag krijg je eigenlijk vier romans voor de prijs van één. Lila en Elena wonen met hun ouders en broertjes en zusjes in een volkswijk in het Napels van de jaren vijftig, een tijd waarin het ondenkbaar is dat meisjes hun tijd verspillen met leren. De intelligente Lila moet van school om te gaan werken. Ze probeert aan haar milieu te ontsnappen door jong te trouwen. Haar beste vriendin Elena mag wél verder leren, maar beseft maar al te goed hoeveel slimmer Lila is. En mooier. Elena Ferrante vertelt dit verhaal van een vriendschap die even sterk om liefde als om rivaliteit draait. In de drie daaropvolgende delen ervaren we hoe het verder gaat met alle personages. Het gaat om een prachtig sociaal portret en coming of age verhaal in één. De wisselwerking tussen de twee vriendinnen wordt prachtig beschreven. Enerzijds de onontkoombare aantrekkingskracht tussen hen, anderzijds de competitie en jaloezie. Beiden proberen echter op hun eigen manier er alles aan te doen om te ontvluchten uit hun weinig benijdenswaardige situatie. In 2016 was Ferrante naar alle waarschijnlijkheid mijn allergrootste literaire ontdekking. Van het eerste boek werd ondertussen al een tv-serie gemaakt, de rest zal ongetwijfeld snel volgen.

Laat deze kelk passeren: ‘Middernachtreeks’ (Lara Adrian) (2012-2015)

Posted 27/05/2020 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (209)   Leave a comment

‘De mens, ge kunt daar niet aan uit’, het zijn de gevleugelde woorden van Gerard Walschap. Zondagmorgen op de wekelijkse markt rondgelopen in Zonhoven en gemerkt dat 90 % van de bezoekers daar geen masker droeg. Persoonlijk heb ik daar geen probleem mee (ik droeg zelf ook geen mondmasker), maar daar zaten ongetwijfeld een hele hoop ‘schreeuwers’ bij die zéér recent in diverse facebookgroepen hebben zitten afgeven over het feit dat er nog steeds geen mondmaskers beschikbaar waren voor de bevolking. Nu er effectief mondmaskers zijn, worden ze haast niet gebruikt. Moraal van het verhaal: er wordt héél wat afgetoeterd op facebook, maar als puntje bij paaltje komt zijn er véél mensen die niet consequent handelen. Geheel vrijblijvend advies: wat minder roepen en wat meer handelen! Ikzelf mag uiteraard wél nog vrijuit mijn mening uiten op mijn eigen blog. 😉 Wat ik verder nog kwijt wil? Een aantal tv-series die ik recent heb gezien zoals ‘The plot against America’, ‘Run’, ‘Westworld’ (seizoen 3) en ‘Curb your enthusiasm’ (seizoen 10) (allemaal HBO), Netflixreeksen ‘Better Call Saul’ (seizoen 5), ‘American Vandal’ (seizoen 2), ‘After Life’ (seizoen 2), ‘Unorthodox’ en het bijzonder sterke ‘Atypical’ (seizoen 1 t/m 3). En verder ook ‘Homeland’ (seizoen 8) en ‘The Sommerdahl Murders’ (allebei op NPO), ‘Manhunt’ (seizoen 1), ‘The Brokenwood Mysteries’ (seizoen 1), ‘Unité 42’ (seizoen 1) op EEN en ‘Face to face’ en ‘In the Line of Duty’ (seizoen 1) op Canvas en ‘The truth about the Harry Quebert Affair’ (Fox). ‘Modern Family’ (seizoen 10) via het werk ontleend, seizoen 11 opgenomen op digicorder (cadeautje van Play More) en al enkele afleveringen gezien. Een hele waslijst dus, gelukkig beperkt mijn muziekselectie zich tot slechts vijf stuks.

You can’t rule me – Lucinda Williams: deze week laten we zien dat ‘waardig ouder worden’ in sommige gevallen zeker kan. Deze 67-jarige Amerikaanse singer-songwriter bracht onlangs het alweer goed ontvangen ‘Good souls better angels’ uit. Daarop prijkt o.a. deze cover van Memphis Minnie (uit 1937) maar als je dat nummer kan laten klinken alsof je het zelf hebt geschreven, dan komt haar grote klasse weer boven.

Shadow of the season – Screaming Trees: o.a. Nirvana, Soundgarden en Pearl Jam werden héél bekend met hun grunge uit Seattle. Voor hetzelfde geld had ook deze Mark Lanegan daar met zijn band een klein aandeeltje in gehad, maar helaas bleef hun écht grote doorbraak uit. Ik kan liefhebbers enkel maar aanbevelen om eens naar hun ‘Sweet Oblivion’ cd uit 1992 (waaruit dit nummer komt) te luisteren.

Work – White Denim: geen idee of wij de enige mensen op aarde zijn die vallen voor de aanstekelijke deuntjes van deze heren? Ik zag onlangs dat Focus Knack de cd bedeelde met drie *. Lang niet slecht voor een cd die in 30 dagen thuisisolatie werd opgenomen.

Nada – Lido Pimienta: ook dit horen we graag voorbijkomen, bij voorkeur op Radio 1. Het wordt (misschien méér dan nodig is) vergeleken met de Spaanse revelatie Rosalía uit 2018, met dien verstande dat deze dame afkomstig is uit Colombia. Vandaar haar albumtitel ‘Miss Colombia’.

Radar – Sohnarr: en we gaan er deze week uit met een inzending uit eigen land. De diverse leden van Balthazar hadden zowat allemaal hun solodingetjes, maar nu heeft ook ex-lid Patricia Vanneste zich gepositioneerd middels een neoklassieke solocd die ‘Coral dusk’ heet. Zo, wij zijn rond. Volgende week weer méér van hetzelfde. Beloofd!

Posted 26/05/2020 by ambijans in Muziek

50 onderschatte bands/artiesten (161) The Flaming Lips   Leave a comment

The Flaming Lips is een Amerikaanse rock- en indieband uit Oklahoma die sinds 1983 actief is. Ze bestaat uit Wayne Coyne (zang, gitaar, keyboards en theremin), Michael Ivins (bassist), Steven Drozd (gitaar en drums), Derek Brown (gitaar en percussie), Jake Ingalls (keyboards en gitaar), Matt Duckworth Kirksy (drums en percussie) en Nick Ley (percussie, drums en samples). Nadat hun album uit 1999 NME’s ‘album van het jaar’ wordt, krijgen ze iets ruimere bekendheid. Het genre waarin ze uitblinken kunnen we het best omschrijven als experimentele rockmuziek met nogal wat psychedelische invloeden. In 2002 belandden ze in Q Magazine’s lijst van 50 bands die je moest hebben gezien alvorens je zou sterven. Ik heb het genoegen gehad om hen enkele keren ‘live’ te zien, dus ik kan straks met een gerust gemoed mijn hoofd neerleggen. 😉 The Flaming Lips brachten tien EP’s, achttien full cd’s, negen verzamelcd’s, één live cd én één soundtrack uit.

1. ‘Jesus shootin’ heroin’ (uit ‘Hear it is’, 1986)

2. ‘Love yer brain’ (uit ‘Oh my gawd!!…’, 1987)

3. ‘Hell’s angels cracker factory’ (uit ‘Telepathic surgery’, 1989)

4. ‘Moth in the incubator’ (uit ‘Transmissions from the satellite heart’, 1993)

5. ‘Kim’s watermelon gun’ (uit ‘Clouds tastes metallic’, 1995)

6. ‘Race for the prize (sacrifice of the new scientists)’ (uit ‘The soft bulletin’, 1999)

7. ‘Do you realize??’ (uit ‘Yoshimi battles the pink robots’, 2002)

8. ‘Convinced of the hex’ (uit ‘Embryonic’, 2009)

9. ‘Try to explain’ (uit ‘The terror’, 2013)

10. ‘Battling voices from beyond’ (uit ‘7 Skies H3’, 2014)

Posted 25/05/2020 by ambijans in Muziek

Keek op de Week (199)   Leave a comment

egbert lachaert, de nieuwe ovld voorzitter

Omdat ik geen zin had om deze voorlaatste editie in mineur te starten, komt er hier geen triomferende tronie van Tom Van Grieken, voorzitter van Vlaams Belang, die volgens een recente enquête circa 25 % van de stemmen zou halen, mochten er binnenkort verkiezingen worden gehouden. Tel daar nog die 20 % van de N-VA bij op en ze komen ineens gevaarlijk dicht bij die magische 50 % grens. Nu ja, het zijn maar peilingen (zegt het optimistische deel van ons schrijvende alter ego hier), dus die hoeven in principe niet betrouwbaar te zijn. Dat brengt ons dan weer naadloos bij de liberalen die het in een recent verleden (ondertussen alweer bijna een kwarteeuw geleden) ook steeds goed deden in de peilingen. Dat bleek dan achteraf ook te kloppen, maar ze waren (als puntje bij het spreekwoordelijke paaltje kwam) net niet sexy genoeg om mee te doen aan paringsdansen in diverse regeringen. Het goede nieuws uit liberale hoek is ongetwijfeld het feit dat ze daar eindelijk een opvolger hebben voor Gwendolyn Rutten. Vooraf werd aangekondigd dat we naar een tweestrijd tussen Bart Tommelein en Egbert Lachaert zouden gaan. Ik heb geen glazen bol, maar ik vermoed dat Els Ampe (de eventuele derde hond in het spel) zichzelf de afgelopen weken serieus de vernieling heeft ingereden door wat warrige uitspraken die mij een beetje deden denken aan dit overbekende, doch leuke filmpje. Als ze nog een klein beetje blijft doorzwaaien met haar rechterarm zie ik ze binnenkort zelfs in datzelfde kamp belanden. Die voorzittersverkiezingen verliepen overigens niet van een leien dakje. Daar waar de coronacrisis eerst nog roet in het eten kwam gooien, bleek er later een stemprobleem te zijn (waardoor je meerdere keren op dezelfde kandidaat kon stemmen als je gebruik maakte van verschillende browsers). Eens men dat probleem had opgelost kon er eindelijk worden overgegaan naar de orde van de dag. Ik moet eerlijk zeggen dat ik andere katjes te geselen had, dan een keuze maken voor een nieuwe voorzitter. Mijn oproepingsbrief lag hier nochtans mooi klaar om alsnog te stemmen (als ik eens vijf minuten tijd had), maar toen ik las wie er als overwinnaar uit de bus was gekomen, kwam ik er pas achter dat het mij alweer ontgaan was. Zelf zou ik uiteraard ook op outsider Egbert Lachaert hebben gestemd, in de veronderstelling dat het naar alle waarschijnlijkheid Tommelein zou worden. Dat bleek achteraf een serieuze misvatting, want Lachaert won al na één stemronde waarin hij ongeveer 61 % van de stemmen vergaarde. Dat er slechts iets meer dan 6.000 mensen hun stem uitbrachten van de 57.000 leden geeft ook aan dat de buitenwereld er niet zo héél erg mee bezig was. Voor wat het waard is: ik denk dat de partij met Lachaert het meeste kans heeft om haar veelvuldig geschonden blazoen in de toekomst weer wat op te poetsen.

We zullen ons nog eventjes blijven voortbewegen in de goed-nieuws-sector met de volgende berichten. Nathalie Meskens werd moeder van een dochter, Eva Daeleman blijkt al een tijdje zwanger, Valerie De Booser heeft alweer een nieuwe vriend, Alina Churikova werd na een aantal weken zoeken ontmaskerd als de nieuwe Mol, Ivan Leko wordt de nieuwe trainer van Antwerp, het contract van bondscoach Roberto Martinez werd verlengd, het beleid van de Braziliaanse president Bolsonaro ligt alweer onder vuur, acht op de tien Belgen geeft aan graag hard te willen werken, Club Brugge werd tot landskampioen gekroond in onze eigen Pintjesliga (uiteraard is dat slecht nieuws, maar op basis van wat wij het afgelopen voetbalseizoen zagen is het eigenlijk pure logica), de Bundesliga is sinds vorig weekend hervat (begin juni volgt La Liga hun voorbeeld) en viroloog Marc Van Ranst heeft ondertussen zijn eigen broodje gekregen in Kortrijk en omgeving. Je zou denken dat zijn broodje nu gebakken zal zijn, al blijft het vermoedelijk langer een flauwe woordspeling in plaats van een lucratieve business. Zoals je ziet was er niet zo bijster véél positief nieuws, maar dat komt uiteraard omdat we nog steeds met dat verdomde kutcoronavirus zitten.

Dat coronavirus zorgde ervoor dat nogal wat sportieve, culturele en andere manifestaties werden uitgesteld. Op die manier werd onze gehele samenleving serieus ontwricht. En zolang er her en der covidioten blijven rondlopen die opgelegde regeltjes netjes aan hun laars blijven lappen zullen we het met zijn allen blijven uitzweten door hun egoïstische gedrag. Er zijn mensen bij die er een sport van hebben gemaakt om af te geven op politici, virologen en andere beleidsmakers terwijl we ons op dit moment toch in ongeziene tijden bevinden zonder voorgaanden in onze geschiedenis. Tenzij dat alle azijnpissers zich WOII nog haarfijn kunnen herinneren. In dat geval is hun kritiek uiteraard wél gepermitteerd. Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat onze diverse regeringen geen inschattingsfouten hebben gemaakt of nogal ongelukkig hebben gecommuniceerd naar de bevolking, maar het is geen cadeau om in barre tijden altijd daadkrachtig en met kennis van zaken beslissingen te nemen. Kan het dan beter? Zeker! Mogen we niet iets méér verwachten van onze politici? Absoluut! Door er voortdurend over te klagen en te jammeren gaan we hoogstens een extra maagzweer kweken, maar het probleem zelf gaan we er niet mee oplossen. Gelukkig kunnen die arme (figuurlijk dan!) tweedeverblijvers nu eindelijk genieten van dat extraatje, is onze luchtkwaliteit wat beter geworden (op sommige plaatsen is het Himalayagebergte terug zichtbaar), zijn de olieprijzen naar een historisch laagterecord gedaald, kunnen lama’s of supercellen ons binnenkort mogelijk coronavrij maken (al lijkt een vaccin nog de beste mogelijkheid). Minder plezant omwille van corona: oplichters die misbruik maken van het virus om nietsvermoedende mensen geld afhandig te maken, de hele mondmaskerfarce die we te verstouwen kregen, het verschil in aanpak (kijk naar Zweden, Wit-Rusland of zelfs Nederland), dubieuze lapmiddeltjes tegen het virus van onze Amerikaanse ‘vriend’ Donald Trump en hier en daar nog wat complottheorietjes die door sommige mensen worden geslikt als zoete koek.

Verder een hele hoop bekende en iets minder bekende doden zoals o.a. zangeres Liesbeth List (78), dokter Dirk Van Duppen (63), componist Krzystof Penderecki (86), meesterfikser André Meganck (72), zanger Bill Withers (81), Fountains of Wayne frontman Adam Schlesinger (52), ondernemer Philippe Bodson (75), actrice Honor Blackman (94), muzikant John Prine (73), pianist Louis van Dijk (78), autocoureur Stirling Moss (90), schrijver Per Olov Enquist (85), schrijfster Maj Sjöwall (84), Kraftwerkoprichter Florian Schneider (73), zanger Christophe (74), schrijfster Leonie Kooiker (92), acteur Brian Dennehy (81), zanger Little Richard (87), zanger Mory Kanté (70), acteur Michel Piccoli (94) en voetballer Attila Ladinszky (70). Ook logisch: de werkloosheid in ons land steeg voor het eerst in vijf jaar. Voor wie dacht dat we met het coronavirus nog niet genoeg katjes te geselen hadden was er altijd nog een (vrij domme) ex-Miss België kandidate (Selena Ali) die een katje meesmokkelde van haar stageplaats in Peru. Ondanks een inreisverbod (omwille van het gevaar voor hondsdolheid) voor de kat (die ze Lee had gedoopt), sloeg ze alle raadgevingen in de wind. Een aantal BV’s (blijkbaar niet vertrouwd met de gangbare wetgeving en de gevaren rond hondsdolheid) ging er dan nog doodleuk propaganda voor voeren. Ik begrijp best dat er mensen bestaan die de verdediging van Lee op zich willen nemen, maar bedenk dan wél het volgende: wat als we morgen ALLEMAAL ‘burgerlijk ongehoorzaam’ worden en bijvoorbeeld rode lichten negeren, onze belastingen niet meer betalen, de horeca nu al terug laten starten, winkels leegplunderen en vanaf maandag (als de weersomstandigheden het toelaten!) naakt naar ons werk fietsen. Laat Lee leven? Graag, als haar toekomstige baasje alles volgens de regels heeft gedaan. In dit geval past eerder het spreekwoord ‘wie haar gat verbrandt, zal op de blaren moeten zitten’. Nog enkele slotberichten (in de marge): het fiasco van Brussels Airlines, de geflopte Rode Kruis stickeractie, ons volgende obstakel na alle coronaheisa en met de aankomende droogte die om de hoek loert: drinkbaar water. Een derde kurkdroog jaar op rij, de schuld van de straalstroom. In ons land dit jaar geen Antwerpse Boekenbeurs, in Nederland dreigt een stopzetting van het meerdaags kunst -en muziekfestival Crossing Border. Zo, wij zijn rond. Binnenkort zetten we nog één keer de puntjes op de spreekwoordelijke i voor een zinderende sloteditie.

Posted 24/05/2020 by ambijans in Algemeen

‘Jaag je ploeg over de botten van de doden’ (Olga Tokarczuk)   Leave a comment

olga tokarczuk

In een afgelegen Pools dorpje vertelt de excentrieke zestiger Janina Duszejko over de dood van haar buurman en de andere vreemde gebeurtenissen van de laatste tijd. Janina leidt een teruggetrokken leven: ze houdt van de natuur, van astrologie en vertaalt de poëzie van William Blake. Wanneer leden van de lokale jachtvereniging dood worden aangetroffen, raakt ze als een Poolse Miss Marple betrokken bij het politieonderzoek. Auteur Olga Tokarczuk (Polen, 1962) is de belangrijkste Poolse auteur van haar generatie. Meerdere van haar romans werden bekroond, waaronder De rustelozen (die ik trouwens al heb gelezen), dat in 2011 bij De Geus verscheen en haar de Nike-prijs (de belangrijkste literaire prijs van Polen) en de Man Booker International Prize opleverde. Ook voor De Jacobsboeken (ook bij De Geus verschenen, in 2019) ontving Tokarczuk de Nike-prijs. In 2019 werd haar de Nobelprijs voor Literatuur 2018 toegekend. Met dit boek toont deze Poolse auteur (volgens de literaire critici) aan dat ze absoluut een blijvertje zal zijn in ons literatuurlandschap. Ik heb ‘m alleszins al toegevoegd aan mijn ‘pile’ van ‘nog te lezen boeken’. Nu jullie nog … liefst niet allemaal tegelijkertijd! 😉

Posted 23/05/2020 by ambijans in Literatuur

De top 100 boeken (67) ‘De wereld van Sofie’ (Jostein Gaarder) (1991)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het volgens mij de hype niet waard was.

Sofie Amundsen is een 15-jarig meisje dat in Noorwegen woont. Ze heeft veel huisdieren, omdat haar ouders weinig tijd voor haar hebben. Haar vader is het grootste gedeelte van het jaar het huis uit, waardoor Sofie vaak alleen thuis is. Sofie ontvangt twee geheimzinnige briefjes met de vragen ‘Wie ben jij?’ en ‘Waar komt de wereld vandaan?’ en een kaart geadresseerd aan ‘Hilde Møller Knag, c/o Sophie Amundsen’. Vlak daarna ontvangt ze ook een pakket met papieren die een les filosofie bevatten. Sofie wordt leerling van een geheimzinnig filosoof, terwijl de mysterieuze gebeurtenissen zich blijven opstapelen. Ik denk dat ik voor véél mensen spreek als ik zeg dat dit de allereerste keer was dat ik met filosofie in aanraking kwam dus mogen we dit een belangrijk boek noemen. Uiteraard durf ik hier niet in discussie treden met mensen die het begrip ‘filosofie’ oneindig veel beter begrijpen dan mezelf, maar de kracht van dit boek zit er net in dat alles héél begrijpelijk en fascinerend wordt uitgelegd voor leken. Het boek bestaat uit twee verhalen die halverwege ergens samenkomen, maar (ook daarna) grotendeels gescheiden worden verteld. Van deze twee verhalen is de filosofiecursus veruit het meest interessant en maar goed dat dit op de voorgrond staat. Er worden in korte tijd enorm veel uiteenlopende en intrigerende gedachten behandeld. Het is een boek dat je niet zo zeer moet lezen omwille van de literaire kwaliteiten van de auteur (Gaarder is geen mooischrijver die prachtige volzinnen op papier tovert), maar eerder door het blik filosofen dat er wordt opengetrokken. Benieuwd of pakweg ‘Filosofie voor dummies’ ook zo razend interessant is …

Laat deze kelk passeren: ‘haar hele oeuvre’ (Catalijn Claes) (1967-)

Posted 22/05/2020 by ambijans in Literatuur