500 nummers die ik liever niet meer wil horen (de vrouw staat centraal editie)   Leave a comment

de vrouw bezongen in een lied

Op zondag maken we nog eens tijd vrij voor deze bijzondere rubriek, die (als we ons in songtermen moeten uitdrukken) best wel eens een ‘evergreen’ zou kunnen worden genoemd. Vrouwen zijn prachtige wezens (laat nooit iemand het tegendeel beweren!), dus werden ze meermaals bezongen door degelijke artiesten en lui die dachten dat ze ooit serieus zouden worden genomen. Laat ons in de toekomst blijvend lofzangen afsteken over de dames dezer wereld, maar dan liever niet meer op de wijze zoals hieronder tien keer wordt gedemonstreerd. Spontaan vrolijk op zondag mag natuurlijk altijd, maar ik ga alvast op zoek naar een doos vol tissues! 😉

Une fille de tous les pays – Linda De Suza: een Portugese zangeres die enkele hits scoorde in het Frans? In de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw was dat makkelijk te realiseren. 72 is onze Linda in kwestie ondertussen, in 1982 scoorde ze hiermee een fameuze hit.

Lady – Wayne Wade: op tijd en stond kan ik wel eens een reggaeschijfje appreciëren maar om één of andere bizarre reden ben ik nooit een liefhebber geweest van dit nummer uit 1982. De zanger is 61 ondertussen en blijkbaar bekend van zijn werk met Yabby You. Hij is blijkbaar nog steeds actief vanuit het zonnige Miami.

Hello darling – Tippa Irie: we blijven nog eventjes in hetzelfde genre hangen met een schijfje uit 1986. Deze nu 55-jarige Britse reggaezanger was eventjes hip in de jaren ’80 en hij werkte samen met enkele andere grootheden uit de muziekwereld. Na 2010 bracht hij vooralsnog geen muziek meer uit.

Femme libérée – Cookie Dingler: en er mag ook een Frans nummer uit 1984 aan dit lijstje worden toegevoegd. Het bekendste wapenfeit van deze Franse band dan nog. Nadien werden er niet zo gek veel deuken meer in pakjes boter getrapt, als ik het zo eens snel overschouw.

Baby I love your way – Big Mountain: ik heb geen problemen met covers, maar dan liefst eentje die het origineel een beetje naar de kroon kan steken. Het origineel van de Britse arenarocker Peter Frampton haalt het met verve van dit slappe doorslagje. Voor deze Amerikaanse reggaeband zou het in 1994 een opstapje vormen naar méér succes, vooral gretig opgepikt door de MTV-generatie. De rest keek ernaar en dacht er het zijne/hare van …

Een vrouw – Opium: ooooh, die tijd waarin Joyce De Troch, Katia Alens en Inge Moerenhout nog dachten een wezenlijke bijdrage te leveren aan de Belpopmuziek. Ik twijfel zoveel jaar na datum (ongeveer 22 jaar) nog steeds of dat goed is gelukt. Opvallend gegeven: alle drie de dames poseerden ooit naakt (de eerste twee haalden de cover van Playboy, de laatste haalde de cover van een Dennis Black Magic magazine dat volgens mij zelfs Cover heette). Like it or not, wél twee nummer één hits in Vlaanderen destijds.

Come baby come – K7: denkend aan dit nummer viel onze eigen K3 eigenlijk nog geweldig goed mee. Voor deze ondertussen 53-jarige Amerikaanse hiphop mc was het in 1993 zijn allergrootste hit. Voor wat het waard is: naar het schijnt tourt deze man nog steeds door Amerikaanse nachtclubs.

Maar vanavond heb ik hoofdpijn – Hanny: nóg een Nederlandstalige inzending uit 1990. Hanny werd destijds de opvolgster van Corry Konings (die hier dadelijk nog een keer de revue passeert) toen die De Rekels verliet. Dat was in 1972, toen Hanny net zestien was. In 1990 gaat ze samenwerken met Pierre Kartner aka Vader Abraham en datzelfde jaar maakt ze deze single.

Hé trut – Rob van Daal: een nummer dat ik (in donkere carnavalstijden) véél vaker heb horen voorbijkomen dan mij lief was. Deze ‘meezinger’ werd gefabriceerd in 2001 (zo leert enig opzoekwerk ons). Deze 58-jarige Nederlander begon als zingende dj van covers. Later kwam hij in het hier al genoemde carnavalcircuit terecht. Dat vinden we leuk voor hem, zolang hij er ons maar niet mee lastig valt.

Hoeren neuken nooit meer werken – New Kids featuring Corry Konings & Ronny: en we gaan eruit met een grap, want dit nummer is uiteraard absoluut top! Alleen mag je er niet té vaak naar luisteren. Zeggen dat je dit nummer niet té serieus moet nemen klinkt hier vrij dubbel, maar we schrijven het zonder verdere bijbedoelingen. Het nummer kwam uit in 2011 ten tijde van de film ‘New Kids Nitro’. Vooral bekend bij tokkies of mensen die al eens graag hun prettig gestoorde alter ego naar boven willen halen. Jonguh!

Posted 31/05/2020 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: