Archive for 06/01/2021

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (mannennameneditie)   Leave a comment

Bij aanvang van dit kersverse nieuwe jaar heb ik goed én slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat we hier ook in 2021 (in onze ogen dan!) nog wat minder fijne muziekjes zullen lanceren. Het goede nieuws is dan weer dat onze bijdrages absoluut eindig zijn. Er zit niet meer zoveel jus in onze benen. In fastfoodtermen gezegd: mocht deze rubriek een fles Heinzketchup zijn, dan zal binnenkort de spreekwoordelijke bodem van onze inspiratie écht wel zijn bereikt (als dat ondertussen al niet het geval is). In november 2020 hadden we hier al een vrouweneditie, dus konden we niet achterblijven met een manneneditie. Het staat eenieder uiteraard weer volkomen vrij om het gloeiend eens of oneens te zijn met mijn keuze. Hieronder vind je onze shortlist terug.

Hey Leonardo (she likes me for me) – Blessid Union of Souls: we starten onze muzikale zoektocht in de nineties van de vorige eeuw. Deze Amerikaanse rockband (opgericht in 1990) schijnt nog steeds te bestaan. Het werd in 1998 opgenomen en het jaar daarop uitgebracht. Geen idee of er véél Europeanen bestaan die dit effectief kennen.

Oh Johnny – Tante Leen: het volgende nummer is van véél oudere herkomst. Sterker nog: in 1956 belandde dit lied zelfs drie weken op nummer één in de Vlaamse hitparade. In totaal hield het liefst 32 weken stand in de hitlijst. Andere tijden! De beste stem van de Jordaan overleed in 1992 op 80-jarige leeftijd.

Brother Louie – Hot Chocolate: de rest van het repertoire van deze Britse soulband was best te pruimen, maar dit vond ik nooit zo héél bijzonder. Dit nummer uit 1973 verscheen exact een jaar vóór ze een écht grote hit hadden met ‘Emma’. De oorspronkelijke band speelde samen tussen 1969 en 1986, een andere bezetting nam de honneurs waar vanaf 1992.

Buck Rogers – Feeder: geen slecht woord over de gelijknamige tv-reeks (want da’s dan weer puur jeugdsentiment, vooral de aanwezigheid van Erin Gray dan). 😉 We hebben het hier echter over een Welshe rockband (actief sinds 1991), die in 2001 doorbrak bij het grote publiek met deze single die op mijn verjaardag (het gore lef!) werd uitgebracht. Begin 2002 pleegde hun drummer zelfmoord. Een serieuze domper, maar de band bleef niet bij de pakken zitten en deed dapper verder.

Jefke – Della Bosiers: uiteraard steken we er ook een Vlaamse classic in. 74 is ze ondertussen, maar ze is altijd zéér actief geweest. Als regieassistente bij de toenmalige BRT, als panellid in de ‘Wies Andersen Show’, als jurylid bij ‘Sterrenwacht’, als columniste én als zangeres. Dit bracht ze bijvoorbeeld in 1974 uit.

Hello Jim – Paul Anka: nog iets voor de iets oudere ‘knarren’ onder ons. De Canadees (die de Amerikaanse nationaliteit heeft) is ondertussen zelf al 79. Hij zong niet alleen maar acteerde blijkbaar ook (iets dat mij eerlijk gezegd volledig is ontgaan). Deze single stamt uit 1963.

Jackie – Scott Walker: dat ik geen fan ben van het volgende nummer zal vast weer ‘vloeken in de kerk’ zijn. Geef de schuld maar gewoon aan de Vlaamse charmezanger Wim Ravell, die zijn interpretatie ervan ooit bracht in de Soundmixshow op VTM. Het origineel is van onze eigen Jacques Brel (1965), de Amerikaanse zanger maakte er in 1967 zijn eerste (geadapteerde) solosingle van. Hij overleed in 2019 op 76–jarige leeftijd.

Ik zing dit lied voor Ome Henk – Ome Henk: geen probleem als een nummer humoristisch is bedoeld, maar het wordt pas écht pijnlijk als het niet eens grappig is. Dit is een persiflage op de allereerste hit van kindsterretje Jan Smitje uit 1997, uitgebracht in hetzelfde jaar. Het asociale typetje was vooral een hit aan het eind van de jaren ’90 in de vorige eeuw. De Familie Flodder die een single opneemt, zoiets!

Charlie Brown – The Coasters: wellicht zitten er hier wél een hoop fans van het volgende nummer, het zij zo. No worries, ‘Yakety Yak’ staat in mijn Straffe Lijst. Het zwaartepunt van hun succes ligt volgens Wikipedia tussen 1957 en 1959, dus vermoedelijk was hun succes al tanende toen dit in juni 1959 onze hitparade onveilig kwam maken.

Basil – Mark Knopfler: ik ben altijd een zéér koele minnaar geweest van een band die Dire Straits heet, dus nogal wiedes dat ik de solocarrière van hun zanger ook geen warm hart toedraag. We eindigen met het recentste fragment uit Knoflook’s achtste solocd ‘Tracker’ die hij in 2015 uitbracht.

Posted 06/01/2021 by ambijans in Muziek