Archive for 09/01/2021

Mijn auto, mijn vrijheid   Leave a comment

In oktober 2020 was het al een uitgemaakte zaak dat het autosalon van Brussel (dat normaal midden deze maand van start zou gaan) dit jaar zou worden geannuleerd. Niet dat wij daar persoonlijk tranen met tuiten om moesten huilen, maar we hadden toch een beetje medelijden met de modale autoliefhebber. Ik heb een collega (die tot vóór enkele jaren) nog ieder jaar trouw naar onze hoofdstad afzakte om de nieuwste modellen te gaan ontdekken. Ik ken zelf vrij weinig van auto’s (een groot understatement in dit geval), maar ik weet uiteraard wél (net zoals bij pakweg wijn) welk merk én type ik graag zie (of drink als het om wijn gaat) maar daarover dadelijk meer. Die collega van mij kent er wél iets van. Vraag hem iets over het acceleratievermogen van model x, welke elektrische modellen auto y heeft en of het verbruik van wagen z een beetje meevalt. Als hij het antwoord niet zou kennen, dan zoekt ie het dadelijk op via één of andere gespecialiseerde site. Ik overdrijf niet, als ik zeg dat dit soort weetjes voor hem een ware passie zijn geworden. Of het nu een duur of net een goedkoop karretje is, hij weet er altijd wel iets bijzonders over te vertellen. Dus als wij om advies verlegen zitten, is er voor ons slechts één adres. Verdomd handig! Nochtans was ik als kind redelijk gepassioneerd door auto’s. Ik herinner me nog dat ik zo rond mijn achtste verjaardag een soort van overall had. Wanneer ik die aanhad, durfde ik al eens als een échte monteur onder de auto gaan liggen. En daarbij een rakkenjak vasthouden alsof ik er dringend aan moest sleutelen. Later zou nog duidelijk worden dat ik geen handige Harry zou worden (maar da’s weer een héél ander verhaal).

Ik heb ook altijd geweten dat mijn vader een nieuwe auto wilde hebben, geen tweedehandsmodel. Dat was ook niet het geval toen we eens een ongeval kregen in de buurt van café De Zweep in Hechtel-Eksel. Daar werden we aangereden door een onoplettende dame die ons nogal onzacht raakte. Wij waren (gelukkig met drie wagens) op weg naar de markt in Valkenswaard. Onze groene Opel Kadett was nauwelijks twee jaar oud, maar na de aanrijding was ie wél total loss. Nadat alle formaliteiten waren vervuld (o.a. auto getakeld), werden we herverdeeld en kon er koers worden gezet richting markt. Ik herinner me (naast het ongeval) enkel nog dat we die dag een LP van Vader Abraham en zijn Smurfen hebben gekocht (maar dat is verder niet van belang). Tijdens zomervakanties moesten mijn broer en ik ook worden beziggehouden tijdens de trip naar ons vakantieadres. Dus kende ik als kind eigenlijk alle automodellen én bijhorende types. Toen we zowat alle bestaande automerken hadden gehad, konden we de landen noteren aan de hand van de passerende nummerplaten. Die liefde voor auto’s heeft er dus altijd ingezeten. Ik woonde bijna 49 jaar (tot eind vorig jaar) in dezelfde straat. Daar woonde jarenlang een populaire, bekwame dierenarts waar bijzonder veel volk over de vloer kwam. Zó veel dat zijn patiënten soms bijna bij ons op de oprit moesten parkeren. Omdat er dus vaak luxewagens in onze straat stonden, gingen mijn broer en ik die wel eens bewonderen. Op het dashboard van mijn vaders auto ging de kilometerteller tot 200 km/u. Toen we eens bij een BMW binnengluurden, bleek die begrensd te zijn tot 280 km/u. En bij Porsche ging dat zelfs tot 300 km/u. Ik had ook een goeie vriend, die naast Formule 1 (toen nog in Zolder) een passie had voor snelle wagens. Toen mijn neef een paarse Porsche 944 kocht in 1982, keken we samen onze ogen uit toen hij op bezoek was bij zijn ouders thuis langs. Sinds die tijd hadden wij een passie voor de grommende motoren van Porsche. Er zijn diverse andere autobouwers die knappe, dure modellen op de markt brengen, maar geen één die tot aan de enkels van Porsche komt (wat ons betreft). Mochten mijn financiële middelen onbegrensd zijn geweest, dan was ik vast en zeker een Porschist geworden. Ik kan ervan genieten als ik op de autosnelweg een Porsche 911 Carrera 4 S met horizontale LED-streepjes passeer. Ik heb er op de autostrade zelfs eens eentje ingehaald (zo trots als een pauw!) en dat met mijn poor men’s Porsche, een Volkswagen Polo. Een kinderhand is gauw gevuld, zullen we maar zeggen! 😉

Posted 09/01/2021 by ambijans in Algemeen