Archief beheerder

Bezoek aan Experiencia 43 en etentje in El Castillo del Pinar (Cartagena)   Leave a comment

experiencia 43

Hopelijk trekt de lijn van een zonnige donderdag zich door naar een even stralende vrijdag. Woensdag waren de weergoden ons alvast gunstig gezind toen we gingen eten bij Rebate. Vandaag staat er in eerste instantie a guided tour (wél in het Duits!) op het programma in de distillerie van Licor 43. Die zou ongeveer twee uur in beslag nemen. Hierna gaan we nog eens eten in het nabijgelegen El Castillo del Pinar. Mijn vorige bezoek dateert alweer van 2015, dus reden genoeg om nog eens terug te gaan. In de volksmond wordt het concept ook wel eens cinco vinos genoemd omdat je bij de vijf geserveerde gerechten telkens een aangepaste wijn krijgt geserveerd. Hoe het is afgelopen lees je hier behoorlijk snel, tenzij de drankduivel ons hier knock-out zou hebben geslagen.

Posted 21/09/2018 by ambijans in Culinair, Reizen

50 onderschatte bands/artiesten (115) Air   Leave a comment

air

Air is een band uit Frankrijk bestaande uit twee groepsleden, Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel. De band werd opgericht in 1995. Hun zeer gewaardeerde tweede album ‘Moon Safari’ zorgde voor hun wereldwijde doorbraak. Air staat vooral bekend om hun warme geluid, afkomstig uit allerlei vintage synthesizers uit de jaren ’70 en andere oude instrumenten. Ze halen hun invloeden uit bands/artiesten zoals o.a. Jean Michel Jarre, Vangelis, Pink Floyd, Burt Bacharach, Tangerine Dream, The Cars en Serge Gainsbourg. Air heeft hier en daar ook duidelijke jazzinvloeden, ze zijn in elk geval niet vies van een stukje improvisatie als ze live optreden. Voordat de band werd opgericht speelden Godin en Dunckel in de band Orange met o.a. Alex Gopher en Etienne de Crécy in hun rangen. Hun songs worden vaak als achtergrondmuziek gebruikt in documentaires en films. Hun discografie omvat twee EP’s, zes full cd’s, vijf verzamelcd’s en twee soundtracks.

1. ‘La femme d’argent’ (uit ‘Moon Safari’, 1998)

2. ‘Kelly watch the stars’ (uit ‘Moon Safari’, 1998)

3. ‘Playground love’ (uit ‘The Virgin Suicides OST’, 2000)

4. ‘How does it make you feel?’ (uit ’10, 000 Hz Legend’, 2001)

5. ‘Cherry blossom girl’ (uit ‘Talkie Walkie’, 2004)

6. ‘Biological’ (uit ‘Talkie Walkie’, 2004)

7. ‘Once upon a time’ (uit ‘Pocket Symphony’, 2007)

8. ‘Mer du Japon’ (uit ‘Pocket Symphony’, 2007)

9. ‘Sing Sang Sung’ (uit ‘Love 2’, 2009)

10. ‘Seven stars’ (uit ‘Le voyage dans la lune’, 2012)

Posted 20/09/2018 by ambijans in Muziek

Etentje bij Restaurante Rebate (Pilar de la Horadada)   Leave a comment

rebate

Vanmiddag staat er alweer een etentje op het programma, dit keer in Pilar de la Horadada (restaurant Rebate uitgekozen op speciaal verzoek van mijn vader). Niet dat wij hier lijden onder de immense druk van die keuze want we zijn er ondertussen al vaker geweest en een bezoekje werd uiteraard unaniem goedgekeurd. Nog eventjes terugblikken op de afgelopen dagen dan maar? Zondagnamiddag trokken wij naar La Zenia Boulevard om een beetje te gaan shoppen. Vooral mijn vader maakte hier meermaals duidelijk dat ie nieuwe schoenen nodig had (zijn oude paar Nike’s werden hier nog net niet ritueel verbrand). Hij had zelfs zoveel geluk dat ie straks met twee paar naar huis mag gaan: een nieuw paar zondagse schoenen en een leisure paar van Geox. Ook mijn moeder scoorde ergens een truitje. Ondanks het feit dat het toeristisch seizoen hier zowat op zijn laatste benen loopt was het toch nog vrij druk. Maandagvoormiddag brachten we een kort bezoekje aan playa flamenca voor een ultrakorte wandeling. Het weerbeeld is nog een beetje onstabiel, soms kan je onmogelijk voorspellen of het droog zal blijven. Dinsdag oogde wél mooi warm, dus doken wij opnieuw in het zwembad. In de loop der dagen zakte de temperatuur twee graadjes van 27 naar 25 graden maar tot op heden is dat nog zeer goed doenbaar. Het allerbeste nieuws blijft echter het feit dat we straks weer gezellig kunnen tafelen.

UPDATE

Een bezoekje aan Rebate is altijd gezellig gezien de prachtige omgeving, de mooie omkadering én het voedsel uiteraard. Dat we er als extraatje twee uur flamenco bij kregen was aangenaam, maar had van mij niet gehoeven. Wij starten onze namiddag met een flesje bubbels, waarna we moeten kiezen tussen twee zogezegde ‘ervaringsmenu’s’. Er zit exact tien euro prijsverschil tussen beide menu’s waarvan de eerste vier gangen gelijklopen. Bij het menu van 24,50 euro kreeg iedereen hetzelfde hoofdgerecht, bij het betalen van tien euro extra kon je vrij kiezen tussen een aantal gerechten die uiteraard van betere kwaliteit zijn. Zo zaten er o.a. kalfskroon, lamsgebraad, kalkoen en speenvarken tussen. Zelf kiezen leek ons voordeliger dus gingen we voor het duurste menu. Je kan de wijnkeuze aan hen overlaten (aan een vaste prijs), maar we besloten zelf onze witte en rode wijn van een wijnkaart met +100 keuzes te kiezen. In dat geval betaal je een schappelijke prijs per fles. Bij ons aan tafel gaat er altijd een flesje of vier naar binnen dus dat was een goeie keuze! Wat kregen we zo al opgediend?

In de eerste ronde werden onze smaakpapillen alvast geprikkeld met een (hier komen enkele letterlijke vertalingen!) worststreng, kegelhummus met paprika, een slaatje in olijfolie en zachte zwarte olijven en yoghurt. In ronde twee waren de hapjes salade met vijgen, mozzarella en ham, rode biet gazpacho, sint-Jakobsschelp ceviche en worteltartare. De volgende gang was een reeks gefrituurde hapjes: croquette paddenstoel, aubergine croquette, smeuïge geitenkaas en creolegebak. Ik nam als hoofdgerecht gegrilde tarbot met een aardappelcrème en pili pili. Als dessert kreeg iedereen nog kaastaart, chocolademousse en peer ijscrème met sangria. Doe daar tot slot nog een brandy’tje bij en het was helemaal af. ’s Avonds kraakten wij thuis nog een fles cava. Dat glas gin tonic erna had misschien niet gehoeven! 😉

Posted 19/09/2018 by ambijans in Culinair, Reizen

’21 lessen voor de 21ste eeuw’ (Yuval Noah Harari)   Leave a comment

yuval noah harari

In ‘Sapiens’ boog Yuval Noah Harari zich over het verleden, in ‘Homo Deus’ over de toekomst; nu laat hij zijn licht schijnen over het heden. Wat zijn de uitdagingen van onze tijd? Hoe beschermen we onszelf tegen een nucleaire oorlog, ecologische rampen en technologische bedreigingen? Wat is de oorzaak van de opkomst van populisten als Donald Trump? Hoe weren we ons tegen fake news? Moeten we ons voorbereiden op een nieuwe wereldoorlog? Wat moeten we denken van het opkomend nationalisme? Vragen de mondiale problemen die op ons afkomen om andere politieke systemen? Is het een goed idee dat we onze data overdragen aan enkele grote commerciële spelers of wordt het tijd om het eigendom van data te reguleren? En wat wordt de grote nieuwe wereldmacht, Amerika, Europa of China? In dit boek beantwoordt Yuval Noah Harari de 21 meest urgente vragen van onze tijd. Auteur Yuval Noah Harari doceert geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. ‘Sapiens’, zijn kleine geschiedenis van de mensheid, werd in veertig landen vertaald. Wereldwijd werden er meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht. ‘Homo Deus’ is het meesterlijke vervolg en werd in februari 2017 verkozen tot ‘Boek van de Maand’ bij ‘De Wereld Draait Door’. En nu is er dus zijn derde boek.

Posted 18/09/2018 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (117)   Leave a comment

julia holter

Hier zijn we alweer met onze volgende oorwurmrubriek die vandaag volledig in het teken van de vrouwen staat. Kunnen we jullie nog iets belangrijks melden van de afgelopen dagen? Enkele dingetjes. Zo kochten wij hier in Spanje tickets voor twee concerten. In eerste instantie voor de eerste van twee Dead Can Dance doortochten in het Brusselse Koninklijk Circus in mei 2019 (volgens mijn informatie ondertussen allebei hopeloos uitverkocht). De dag erna bestelde ik ook tickets voor het concert van Julia Holter in De Roma (eind november). Seriegewijs hebben wij ‘Ozark’ seizoen twee bekeken, zijn we begonnen aan seizoen 4 van ‘Archer’ én gestart met seizoen 5 van ‘Bojack Horseman’. Bij thuiskomst hebben we trouwens ook enkele afleveringen in te halen van seizoen 2 van ‘The Deuce’, maar dat zijn dingen voor later. Snel over naar onze oorwurmselectie!

I shall love 2 – Julia Holter: ik ben bijzonder opgetogen dat deze singer-songwriter straks uitpakt met een nieuwe cd. ‘Aviary’ zal die heten, verschijnt op 26 oktober en zoals hierboven al aangegeven gaan trekken we naar de Antwerpse Roma concerttempel om haar aan het werk te zien binnenkort. Dat wordt ongetwijfeld een bijzonder boeiende avond.

Pretend – Seinabo Sey: voor onze classic keren we deze week terug naar het recente jaartal 2015. Toen bracht deze Zweedse singer-songwriter namelijk haar gelijknamige debuutcd op de markt. Hiermee won ze enkele muziekprijzen. Ze groeide op in Gambia maar week op 8-jarige leeftijd uit naar Zweden. Deze maand kwam ze met een opvolger die ‘I’m a dream heet’.

So right – Marie Davidson: vrouwen boven deze week want deze dame brengt volgende maand een nieuwe cd uit op Ninja Tune. Ik had eerlijk gezegd nog nooit van deze Canadese gehoord die de helft van een minimal wave duo schijnt te zijn dat Essaie Pas heet en dat ze samen met haar partner vormt. Ze zingt in het Engels én in het Frans en heeft ondertussen vier soloalbums op haar palmares staan.

There is still pain left – Sophie Hunger: we stuiteren werkelijk alle richtingen uit deze week want voor de volgende jongedame komen we in Zwitserland terecht, al woont Hunger al een tijdje in Berlijn. Ze mag naast singer-songwriter ook componist en multi-instrumentalist (o.a. gitaar, harp en piano) op haar visitekaartje zetten. Op haar nieuwe cd ‘Molecules’ vindt ze zichzelf heruit door te opteren voor de electronicakant.

Pynk – Janelle Monáe: als vrouwen zelf over hun vrouwelijk geslachtsorgaan zingen, dan kunnen wij daar geen speld (laat staan een tong) tussen krijgen. Onlangs scoorde ze nog stevige punten van onze muziekpers na haar concert in de AB. In 2014 stond ze ook al op Pukkelpop (al zullen weinig mensen, mezelf incluis) zich dat nog herinneren. Shame on me! Bij deze maken we dat hier goed. Volgende week zijn we opnieuw op de afspraak!

Posted 17/09/2018 by ambijans in Muziek

De top 100 tv-series (70) Narcos (2015-2017)   Leave a comment

Narcos

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Narcos’ is een Amerikaanse televisieserie over de DEA-jacht op Pablo Escobar en zijn Medellínkartel van eind jaren 70 tot begin jaren 90 van de vorige eeuw. Er zijn drie seizoenen van gemaakt. De serie is geschreven door Chris Brancato en geregisseerd door de Braziliaanse José Padilha. De serie werd in de tweede helft van 2014 opgenomen in Colombia, onder meer in Escobars geboortestad Medellín. Oorspronkelijk was er ook sprake van een vierde seizoen maar in plaats daarvan komt er een nieuwe Netflixreeks die ‘Narcos: Mexico’ zal heten en die eind dit jaar op Netflix wordt verwacht. In de belangrijkste rollen zien we o.a. Pedro Pascal, Wagner Moura en Boyd Holbrook. Een trailer om er alvast in te komen.

Absoluut te mijden op tv: ‘Sturm der Liebe’ (2005-)

Posted 16/09/2018 by ambijans in TV

50 onderschatte bands/artiesten (114) Trans Am   Leave a comment

trans am

Trans Am is een Amerikaans trio dat in 1990 ontstond en dat mee aan de basis lag van de postrockgolf in het midden van de jaren ’90 van de vorige eeuw. In hun werk hoor je invloeden terug van krautrock, heavy metal, hardcore punk, synthpop, electronica en folk. Ze bestaat uit Nathan Means (bas en zang), Philip Manley (gitaar) en Sebastian Thomson (drums). Van 1995 tot 1998 was hun muziek vrijwel uitsluitend instrumentaal en ze brachten al hun werk uit op het independent Thrill Jockey label. Tijdens concerten zie je drie aantrekkelijke mannen staan in strakke naveltruitjes en blingkettingen. De drummer drumt net zo hard en strak als de drumcomputer die de band uitstekend blijft ondersteunen. Het is eigenlijk virtuoze rock en roll rechtstreeks uit ‘goeie slechte’ sciencefictionfilms uit de jaren ’90. In tegenstelling tot genregenoten die vooral focussen op het stevige gitaarwerk, komt hun sound vooral tot stand op o.a. Casio keyboards en andere oude analoge synths die voor een lo-fi sound zorgen. Hun discografie bestaat tot op heden uit één EP, 11 full cd’s, één verzameld en één live cd.

1. ‘Firepoker’ (uit ‘Trans Am’, 1995)

2. ‘Cologne’ (uit ‘Surrender to the night’, 1997)

3. ‘Carboforce’ (uit ‘Surrender to the night’, 1997)

4. ‘The campaign’ (uit ‘The Surveillance’, 1998)

5. ‘Cocaine computer’ (uit ‘Futureworld’, 1999)

6. ‘Play in the summer’ (uit ‘Red Line’, 2000)

7. ‘4, 738 regrets’ (uit ‘Sex Change’, 2007)

8. ‘Naked singularity’ (uit ‘Thing’, 2010)

9. ‘Anthropocene’ (uit ‘Volume X’, 2014)

10. ‘Staying power’ (uit ‘California Hotel’, 2017)

Posted 15/09/2018 by ambijans in Muziek