Archief beheerder

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (13)   Leave a comment

Elk nadeel heb zijn voordeel

Omdat we geen geduld hebben én omdat het gewoon kan krijg je vandaag al een vervolg op onze ‘Wat een vreselijke plaat is dat nu weer!’ rubriek. Deze week zal voorbijgaan als een heel rustige. Op dinsdag hebben we de auto nog eens gewassen (jawel!) en vrijdag a.s. gaan we quizzen in Tessenderlo (opnieuw aan tafel bij Moordgat/WvA). Donderdag na het werk heb ik nog een heus karweitje voor de boeg: grasmaaien voor én achter want de tuinman komt vrijdag langs. Vraag me niet wat die man exact komt doen, want ik heb er het raden naar. Het gras moet zéér kort worden gemaaid. Aanmoedigingen zijn zéér welkom! 😉 Seriegewijs zijn we sinds vorige week eindelijk door de hele reeks van ‘Boardwalk Empire’ geraakt. Dat laten we onmiddellijk volgen door het laatste seizoen van ‘Banshee’. We hebben onszelf ook nog een concertje cadeau gedaan: eind april gaan we naar J. Bernardt kijken in het Depot in Leuven. Daardoor zitten we meteen terug bij het onderwerp van vandaag: muziek!

121. Lady in red – Chris de Burgh : om één of andere reden moet ik altijd aan de even waardeloze prent ‘The Woman in Red’ (1984) denken, al had die film wél nog Kelly LeBrock waaraan we ons konden vergapen. Deze Ierse singer-songwriter had in 1986 gelukkig slechts één wereldhit, een regelrecht flutnummer. Naar het schijnt klimt de zanger wel eens in zijn pen, als hij kritiek krijgt. Laat maar komen, Chris! 😉

122. How you remind me – Nickelback : enkele jaren geleden verscheen er op Facebook een linkje waardoor gebruikers hun vriendenlijst op een effectieve manier konden uitdunnen. Doe vooral zelf de test eens en kijk wat het oplevert. 😀

123. More than words – Extreme : Amerikaanse hardrockers die in 1991 met een kleffe ballad een nummer 1 hit weten te scoren. In 1996 was hun succes zo gekelderd dat ze er de brui aan gaven. Elf heerlijke Extremeloze jaren volgden tot de band in 2007 aan een tweede leven begon.

124. Only you – Flying Pickets : deze Britse voorloper van ons eigen Voice Male slaagde erin om in 1983 middels een a capella cover de goede naam van Yazoo te bezoedelen. Het was toen een pijniging voor eenieders gehoor en dat is het heden ten dage nog steeds.

125. What’s up – 4 Non Blondes : Toon Hermansgewijs kunnen we hier ongeveer zeggen ‘Hun eerste én tevens laatste hit scoorden ze in 1993’. Hun zangeres verliet één jaar later de band om aan een solocarrière te beginnen, de rest besloot gelukkig ook dat het welletjes was geweest. Het is weinigen gegeven om op hun hoogtepunt te stoppen, maar deze dames deden het!

126. Total eclipse of the heart – Bonnie Tyler : wordt omwille van haar schuurpapieren stemgeluid wel eens ‘de schorre’ genoemd (enkel door vrienden en vriendinnen). Later werd er zelfs een provinciaal recreatiedomein in Boom naar haar genoemd, waar jaarlijks een sprookjesfestival voor kermisdancers doorgaat. In 1982 scoorde ze met dit nummer in nogal wat landen een nummer 1 hit. In 2013 mocht ze naar het Eurovisiesongfestival maar haar 19de plaats is even memorabel als nummer 126 uit deze lijst.

127. Yes sir, I can boogie – Baccara : in de categorie ‘zo slecht dat het eigenlijk weer goed wordt’ (zeker als wij zelf de toegelaten promillegrens ruim overschreden hebben). In 1977 vloog deze kraker ruim 16 miljoen keer over de toonbanken. Er werd in die jaren dan ook flink wat afgezopen.

128. Hélène – Roch Voisine : Canadese singer-songwriter die in 1989 voor nogal wat krijsende vrouwen zorgde. Zijn looks zaten daar voor iets tussen naar het schijnt. Die duizenden mannen die ook krijsten (maar dan van pure onmacht!) werden uiteraard helemaal aan hun lot overgelaten.

129. Le vent nous portera – Noir Désir : Franse rockband, die zeker in eigen land waanzinnig populair was. Ik heb het écht geprobeerd, maar hun bekendste hit uit 2001 heb ik nooit kunnen appreciëren. Zanger Bertrand Cantat bleef echter niet van grote drama’s gespaard. Bij een ruzie in een hotel in Vilnius sloeg hij zijn vriendin (de Franse actrice Marie Trintignant) dood in 2003. In 2004 werd hij veroordeeld tot acht jaar cel, maar hij kwam vervroegd vrij eind 2007. Drie jaar later pleegde zijn ex-echtgenote zelfmoord in het huis waarin hij die nacht ook verbleef. Later op het jaar splitte Noir Désir.

130. Driver’s seat – Sniff ‘n’ The Tears : deze Britten scoorden hiermee in onze contreien de eerste keer een hit in 1980. In 1991 werd het heruitgebracht nadat het nummer was opgedoken in een commercial van Pioneer. Deze keer steeg het nummer door naar de nummer 1 positie.

Posted 28/03/2017 by ambijans in Muziek

50 onderschatte bands/artiesten (91) Goldfrapp   Leave a comment

goldfrapp

Goldfrapp is een Brits muziekduo uit Bath (opgericht in 1999) door Alison Goldfrapp (zang) en Will Gregory (synths). Ze worden het vaakst in de categorie ‘synthpop’ geduwd, maar ze zijn ook niet vies van andere genres die er dicht tegenaan schurken. Alison Goldfrapp laat zich in eerste instantie opmerken als danseres, tourt zelfs een tijdje mee in een ensemble maar ze legt zich later toe op het zingen en het schrijven van haar eigen teksten. Nadat ze eerst nog als gastvocaliste aan bod komt bij het debuut van Tricky en op een album van Orbital, komt ze via vrienden in contact met producer Will Gregory. Met hem heeft ze meteen een klik, dus besluiten ze samen een duo te vormen. Gregory was ook niet de eerste de beste, want hij had al samengewerkt met o.a. Tears for Fears, Peter Gabriel, Portishead, The Cure, Tori Amos en Michael Nyman. Hoewel hun debuutcd wordt genomineerd voor de prestigieuze Mercury Prize (ze winnen ‘m helaas niet!) is hun eerste cd geen commercieel succes. Nummers van hun tweede cd belanden wél veelvuldig in commercials, tv-series en zelfs in games. Het uitbrengen van hun derde cd opent de weg naar een breder publiek én hogere verkoopscijfers. Toch blijft Goldfrapp een verrassende band, want in plaats van hun succesformule te kopiëren op de daaropvolgende cd’s veranderen ze weer helemaal van stijl. Het goede nieuws: eind deze week ligt hun nieuwe cd in de winkel en het lijkt erop dat die weer erg sterk zal zijn. Tot op heden bracht het duo zeven full cd’s, drie live albums en drie compilatiecd’s op de markt.

1. ‘Lovely head’ (uit ‘Felt Mountain’, 2000)

2. ‘Horse tears’ (uit ‘Felt Mountain’, 2000)

3. ‘Crystalline green’ (uit ‘Black Cherry’, 2003)

4. ‘Strict machine’ (uit ‘Black Cherry’, 2003)

5. ‘Fly me away’ (uit ‘Supernature’, 2005)

6. ‘A&E’ (uit ‘Seventh Tree’, 2008)

7. ‘Rocket’ (uit ‘Head First’, 2010)

8. ‘Stranger’ (uit ‘Tales of Us’, 2013)

9. ‘Anymore’ (uit ‘Silver Eye’, 2017)

10. ‘Ocean’ (uit ‘Silver Eye’, 2017)

Posted 27/03/2017 by ambijans in Muziek

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (12)   Leave a comment

één beeld zegt meer dan duizend woorden

Ons weekend zat weer boordevol fun stuff, zo tof dat we er zelfs een werkweekend voor hebben geruild met een collega. Zaterdagavond kaapte ik aan tafel bij Moordgat/WvA de bronzen plak weg op de tweede Muskesquiz in Geel (ondanks een gruwelijke muziekmisser van ondergetekende). Zondagmiddag zaten we dan weer in de Blijde Inkomststraat in Leuven met de vrienden én vriendin van Itineris (door twee last minute afhakers waren we nog maar met 7 in plaats van met 9) om ons eens aan de escape room te wagen. Laat het ons zo zeggen: fijne kennismaking, maar ik ben meer de man van de pure quizkennis. Raadsels, observeren, logisch nadenken en hints omzetten in concrete aanwijzingen is niet meteen aan mij besteed. Desalniettemin zit het hele escape room concept goed in mekaar. Hierna nog iets gaan drinken op de Grote Markt. De rest was daarna aan de hongerige kant en ging een hapje eten, dus karde ik terug naar huis. Het fijnste nieuws kregen we echter afgelopen woensdag in onze brievenbus. Een nichtje van mij gaat straks (eind september) trouwen in Barcelona en de uitnodiging daarvoor is toegekomen. Ik zie het helemaal zitten om daar naartoe te gaan. Binnenkort kunnen we concreter plannen beginnen te smeden, al denk ik dat voor het huwelijk zelf alles al in kannen en kruiken is! Dit gezegd zijnde: hieronder weer tien redenen om jullie maandag op een lekker foute manier op te starten.

111. Biscaya – James Last : de ruisende zee aan het begin is nog oké, maar wanneer de muziek wordt ingezet is alles meteen om zeep. Nee, hier word ik niet meteen zen van! Puur voor de statistieken: James Last stierf in 2015 op 86-jarige leeftijd.

112. I was made for dancing – Leif Garrett : Amerikaans one hit wonder die in 1979 deze wereldhit scoorde, maar die zich daarna te goed deed aan cocaïne en heroïne. Was eigenlijk een kindsterretje dat zich naast acteren ook aan een zangcarrière waagde.

113. What is love – Haddaway : ik vond dit enkel grappig in een Saturday Night Live sketch. Haddaway scoorde enkele hits in het begin van de jaren ’90, waaronder deze nummer 1 die in 1993 succesvol was. In totaal verkocht hij meer dan 20 miljoen cd’s.

114. Chérie – Eddy Wally : de bekendste handtassenverkoper van ons land deed ons daarnaast menig smartlap cadeau. De man was echter memorabeler om zijn talrijke fratsen/versprekingen in tal van tv-programma’s zoals o.a. ‘Lava’. Voor de fans: ‘Chéri’ werd uitgebracht in 1966.

115. Gangnam style – Psy : in deze lijst zijn uiteraard een hele hoop ‘gimmicks’ terug te vinden. Ik bedoel daarmee: nummers in een vreemde of onbestaande taal met één of ander dwaas dansje erbij. Dit nummer uit 2012 staat bijvoorbeeld in het Guinness Recordboek omwille van de meeste likes op Youtube ooit. Doet het goed op kinderfeestjes en mosselsoupers.

116. Hey Mona – Craig McLachlan : Australische soapie uit ‘McLeod’s Daughters’, ‘Sons & Daughters’, ‘Neighbours’ en ‘Home and Away’ die in 1990 deze single uitbracht. Hij is in zijn thuisland nog steeds een gevierd acteur.

117. Wêr bisto – Twarres : nee, dit is geen nummer in het Albanees, Deens of het Hongaars maar in het Frysk. Twee jeugdvrienden die eind 1999 het Fries songfestival winnen en hiermee (uiteindelijk in twee pogingen) een dikke hit scoren eind 2000. Het duo bestaat nog steeds, weliswaar met een andere zanger.

118. You’ll win – Helmut Lotti : niet te geloven, maar deze meezinger is alweer 20 jaar oud. Helaas hebben wij ‘m meer door het huis horen schallen dan gezond is voor een gemiddelde Europeaan van pakweg 45 jaar oud. Nu der Helmut in Deutschland gaat wonen zal onze gezondheid wel met rasse schreden de goede kant uit gaan zeker?

119. Rondo Russo – Berdien Stenberg : Nederlandse fluitiste die in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw … euhm … floot. Eind jaren ’90 ging deze blondine de politiek in en ze schopte het zelfs tot wethouder namens het CDA in haar woonplaats Almere. In maart 2012 stapte ze op nadat de voltallige gemeenteraad een motie van wantrouwen aannam omdat ze onvoldoende functioneerde.

120. You’re beautiful – James Blunt : 43-jarige Brit die hiermee in 2005 een wereldhit scoorde die veel lof oogste maar minstens evenveel aversie opwekte. Bij ons vooral het tweede natuurlijk, maar dat zal wel duidelijk zijn.

Posted 26/03/2017 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (48)   Leave a comment

Asgeir

Wanneer jullie dit lezen, hebben jullie één uurtje minder geslapen omdat we de klok één uurtje hebben moeten doordraaien. Voor eenieders gemoed is het dus maar beter dat de kwaliteit van de oorwurmen er boenk op is dit keer. Het belangrijkste nieuws sparen we op voor morgen, maar we hebben nog een aantal andere berichten in de marge. Zo moeten wij met spijt in het hart verkondigen dat ons dinsdagmenu de luxe met Griet Op de Beeck is gecanceld. Griet heeft helaas andere plannen, maar uitstel is geen afstel in dit geval. In de toekomst wordt ze zeker nog geprogrammeerd bij ons. Wij hebben naarstig gezocht naar een alternatief en we zijn erin geslaagd om ook dit jaar iets te organiseren rond de Digitale Week op exact dezelfde dag als ons oorspronkelijke dinsdagmenu. Zo hebben we misschien wel de twee meest hippe Limburgse Instagramchicks Céline Schraepen en Talisa Loup vastgelegd voor dinsdag 24 oktober. Eind april verschijnt er van hen ook een nagelnieuw boek bij Borgerhoff & Lamberigts. Maar we gingen het over muziek hebben, zeker?

Unbound – Ásgeir: De Ijslandse Ben Howard volgens sommige liefhebbers, die op zijn 24ste al drie full cd’s op zijn conto heeft staan. Hij is verder ook bevriend met John Grant. Op zijn nieuwste worp ‘Afterglow’ is het nog wachten tot mei.

Trophy wall – School is Cool: nieuw nummer van één van ’s lands beste muziekgroepen. Zou mogelijk een voorloper kunnen zijn van een nieuwe cd, maar vooralsnog geen aankondigingen zien voorbijkomen. SIC onderging ondertussen wel een aantal personeelswijzigingen maar zelfs dan lijkt er geen sleet te zitten op de gekende formule.

Bury me deep in love – The Triffids: onze classic komt uit 1987, een band die destijds werd bewierookt door wijlen Marc Mijlemans van Humo. Mijlemans was lyrisch over ‘Born Sandy Devotional’, toen opvolger ‘Calenture’ uitkwam was hij op zijn 28ste al aan kanker overleden. Zanger David McComb overleed in 1999, ook hij werd slechts 36.

Saturnz Barz – Gorillaz: de natte droom van ondergetekende blijft nog steeds ‘Gorillaz op Pukkelpop 2017’ (net iets té veel gevraagd vermoeden we), maar het feit dat eind volgende maand ‘Humanz’ in de handel ligt is ook al lovenswaardig. Geweldige clip alweer, de extra vocale hulp komt van Popcaan.

Say something loving – The XX: het nummer begint met een sample van The Alessi Brothers en doet het daarna op eigen kracht. Zou één van de uitstekende redenen kunnen zijn om naar Pukkelpop 2017 te gaan, al wachten wij nog eventjes rustig af.

 

Posted 26/03/2017 by ambijans in Muziek

‘Masser Brock’ (Bert Wagendorp)   Leave a comment

bert wagendorp

Masser Brock is columnist van dagblad ‘De Nieuwe Tijd’. Zijn zus is de spindoctor van de premier van Nederland. Masser volgt het nieuws, tot het nieuws de achtervolging op hem inzet. Wat is de waarheid achter de dood van vier Nederlandse soldaten op vredesmissie? Hoe nam de geheime dienst De Nieuwe Tijd in de tang? De nieuwe roman van Bert Wagendorp gaat over de vraag hoe nieuws nieuwe werkelijkheden schept, over de waarheid die wij dagelijks krijgen geserveerd en over de waarde daarvan. Het is een wervelend verhaal vol vrolijke, tragische en kleurrijke personages: een opmerkelijke krantenfamilie, een cynische journalist, een horlogemaker en een tycoon tegen wil en dank. Masser ruilt zijn oude zekerheden in voor twijfel en zijn cynisme voor stilte. Als lezer kun je niet anders dan hetzelfde doen – wie ‘Masser Brock’ gelezen heeft, zal de media op een andere manier beleven. Auteur Bert Wagendorp (1956), columnist van de Volkskrant, kende eerder veel succes met de romans ‘Ventoux’ (2013) en ‘Een zaterdagmiddag’ (2016). Nu al te lezen en net terechtgekomen in het rek ‘nieuwe aanwinsten’ van onze bibliotheek!

Posted 25/03/2017 by ambijans in Literatuur

Keek op de Week (180)   Leave a comment

Chuck Berry (1926-2017)

Na het nieuws van de afgelopen dagen zou een somber mens nog steeds geneigd zijn om te denken dat de wereld helemaal om zeep is. Al zeggen wij daar meteen bij dat het niet allemaal kommer en kwel was en dat zal ook in de nabije toekomst zo blijven (durven we hopen). Wij hebben genoeg indicaties in ons eigen leven die ons ervan overtuigen dat het leven wél mooi kan zijn … gesteld dan dat we op de juiste plekken terechtkomen (maar daarover maandag a.s. zeker meer in een andere muziekrubriek). Dat vreugde én verdriet soms héél dicht bij mekaar liggen ondervonden we afgelopen zaterdagavond nog op de Groote Gencker Muziekquiz. Er waren geen tranen of boze blikken bij onze tegenstanders in de strijd om het eremetaal in deze quiz, zelfs niet toen wij tot overwinnaar werden gekroond. Tijdens de pauze lazen we helaas dat ons alweer een groot muziekicoon was ontvallen. Chuck Berry, de man die ons o.a. ‘Johnny B. Goode’ en ‘No particular place to go’ schonk overleed op 90-jarige leeftijd. Een ongeluk komt nooit alleen, dus breien we er hieronder in eerste instantie de droevige berichten aan vast.

Gingen van ons heen: actrice Kitty Courbois (79), John Surtees (83) die er als enige in slaagde om zowel op de motorfiets als in een F1-bolide wereldkampioen te worden, ex-Tourwinnaar Roger Pingeon (76), de Zweedse auteur Torgny Lindgren (78), ex-Nobelprijswinnaar Literatuur Derek Walcott (87) en de Britse auteur Colin Dexter (86). één jaar na 22/03 was er terreuralarm in Londen nadat een drieste automobilist vier mensen de dood in sleurde en voor een flink aantal gewonden zorgde, in Antwerpen deed iemand dat dunnetjes over op de Meir al was deze ‘terrorist’ wél stomdronken. Ook de bewoners van Boom kregen een dramatisch bericht nu ze weten dat er tot 2033 telkens dubbele Tomorrowlandweekends op het programma zullen staan. Het Eurostadion kreeg een negatief advies van stedenbouw, Erdogan scoort serieuze dubbele bonuspunten op weg naar de ‘Lul van het jaar verkiezing’ op Humo’s Pop Poll (o.a. hommeles met de Nederlanders en een beetje ruzie met Merkel), meesterlobbyist Koen Blijweert zat eventjes in de cel maar werd al snel weer vrijgelaten omwille van gezondheidsredenen (‘vuile lucht ingeademd uit één of andere milieubox’), de Beringse SP.A dissident/gebakken luchtverkoper Ahmed Koç gaat in ons land ook een pro migrantenpartij oprichten (cfr. DENK in Nederland), Delhaize stopte de samenwerking met het slachthuis van Tielt (na gelekte beelden van dierenmishandeling) en bevoegd minister Ben Weyts liet op zijn beurt de activiteiten in het slachthuis stilleggen. Ex-Miss België Tanja Dexters is op haar beurt flink op weg om een tweede Eva Pauwels te worden. Ze slaagde erin om haar twee voormalige B-A-B-E-collega’s (die muziekband die ondertussen iedereen vergeten is) te affronteren. Eerst de man van Griet Vanhees (Anthony Kumpen) wat staan opvrijen op een feestje in Genk en vervolgens Lesley-Ann Poppe beledigen over haar kersverse huwelijk. De roddelpers smult er alvast gretig van, wij laten het gewoon terloops weten. Ook niet zo tof: het lopende corruptieonderzoek naar de wedstrijd Kortrijk-Moeskroen (waardoor Westerlo onrechtstreeks naar 1B zakte) en dat wellicht weinig zoden meer aan de dijk zal zetten, het feit dat tweede vaderlandse muziekacts (Coely en SX) geen toestemming kregen om op SXSW te spelen, schrijfster Lize Spit die niet welkom is op het Boekenbal vanavond omdat haar uitgever Das Mag geen lid is van de uitgeversbond en de klokkenluiders in de Hazodi-affaire kregen ongelijk bij de Raad van State.

Gelukkig viel er ook beter nieuws te rapen. BV’s die kindjes krijgen bijvoorbeeld. Het acteurskoppel Stef AertsMarie Vinck verwelkomde dochter Gloria, Selah Sue werd moeder van een zoon die Seth heet (de bookmakers zaten er met Tirami weer grandioos naast!) en ook actrice Marion Cotillard bracht een gezonde dochter op de wereld. Twee Belgische teams bij de laatste acht deelnemers in de EL (Genk neemt het op tegen Celta de Vigo, Anderlecht treft Manchester United), Zulte-Waregem won de spannende bekerfinale van KV Oostende na strafschoppen, Michal Kwiatkowski won Milaan-San Remo, voetballer Nicolas Lombaerts trekt van Zenit naar KV Oostende, Marc Wilmots wordt bondscoach van Ivoorkust (of dat goed nieuws is voor de Ivorianen moet nog blijken!), met Thomas Cammaert kreeg de Nederlandse Moleditie voor het eerst een Vlaamse Mol, Antwerpen promoveerde opnieuw naar de JPL, landgenoot Seppe Smits werd wereldkampioen slopestyle, zangeres Vera Lynn werd 100 jaar, VTM strikt bijna slimste mens Olga Leyers, zus Ella heeft dan weer een relatie met dj Faisal Chatar. Wij pikten verder ook nog het volgende op: geruchten dat er in Schotland opnieuw een referendum zou komen over eventuele onafhankelijkheid, de Russische kandidate (in een rolstoel) die niet mag deelnemen aan het Eurovisiesongfestival omdat zij een inreisverbod heeft gekregen, VVD, CDA, D66 en GroenLinks gaan met mekaar aan tafel zitten om te onderhandelen over een regeerakkoord na de verkiezingen, Romelu Lukaku blijft lekker scoren bij Everton (maar wil graag naar Chelsea, ook al wil trainer Ronald Koeman hem dolgraag houden) en inwoners van Opglabbeek en Meeuwen-Gruitrode kunnen nog tot 9 mei stemmen voor hun favoriete naam voor de nieuwe fusiegemeente. Het onwaarschijnlijk toffe jongerenwoord OMG haalde helaas de eindselectie niet. Saaie namen als Oudsbergen, Donderslag, Oudsberg of Broekstede zijn helaas wél nog in de running. Hoort u eventjes niets meer van ons … dan zijn wij vermoedelijk geveld door fusiekoorts!

Posted 24/03/2017 by ambijans in Algemeen

Babe van de week (11) Sharon Grobben   Leave a comment

Sharon Grobben (c) Joyce Djo

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Sharon Grobben (24) zorgt ervoor dat we onze babe van deze week gewoon in de (stille?) Kempen hebben gezocht én gevonden (in het gezellige plaatsje Mol dan nog). We mogen gerust zeggen dat zij het Vlaamse antwoord is op het bekende plussize model Ashley Graham, die ondertussen geldt als een écht rolmodel voor alle volslanke vrouwen (met of zonder complexen) die op onze planeet rondlopen. Na enkele jaren werken is ze opnieuw aan het studeren geslagen en dat hoopt ze te kunnen blijven combineren met modellenwerk. Sharon houdt van lekker eten (ook chocolade!), doet enkele keren per week aan fitness, gaat graag naar de bioscoop maar amuseert zich ook met vriendinnen op de dansvloer van een hippe discotheek. Ze is 173 cm groot, ze is blond (écht wel!), ze is single en ze houdt van katten. En ze is goed voorzien van oren en poten zoals ze bij ons zeggen! Een babe quoi!

Posted 23/03/2017 by ambijans in Algemeen