Archive for the ‘Algemeen’ Category

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (33)   Leave a comment

ice cream man

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Ik las onlangs een bericht in de krant waarin bewoners van een bepaalde straat hun beklag hadden gedaan bij de politie omdat de ijscoman té vaak in hun straat stond en té veel gebruik maakte van zijn kenmerkende deuntje om kooplustige klanten op die manier naar zijn busje te lokken. Je kan je toch bijna niet voorstellen dat er zo’n mensen bestaan (ongetwijfeld lieden met té veel tijd en een hoop onverwerkte jeugdtrauma’s die op deze manier hun gal menen te moeten spuwen). Voor hen is de uitdrukking ‘Get a life!’ ooit in het leven geroepen. Zo herinner ik mij die talrijke zondagen in de lente en de zomer (van midden jaren ’70 tot begin jaren ’80) waarin er ook bij ons zo’n ijsventer door de straat reed. Doordat hij een herkenbaar melodietje gebruikte kon je al vanop afstand inschatten dat hij weldra in onze buurt zou zijn. Wanneer wij als kind ongeduldig met de centjes in onze hand aan de kant stonden te wachten, maakte hij een grote bocht waarna hij in één mooie rechte lijn tot bij ons kon rijden. Dat ritueel heeft zich tientallen keren herhaald. De man reed met een donkergroene Volkswagen T2b rond, een auto die nu wellicht veel geld waard zou zijn (mocht je ‘m nog in je bezit hebben) en gesteld dat hij nog in goede staat zou zijn. Ik denk dat wij steevast voor vanilleijs gingen. Bij mijn weten waren er niet zo gek veel verschillende smaakjes: misschien kon je nog voor chocolade of mokka kiezen, maar zeker geen 37 verschillende soorten zoals tegenwoordig het geval is (dat denk ik althans, want ik kan me geen recente ijsjesafhaling meer voor de geest halen). In de jaren ’80 én ’90 van de vorige eeuw aten wij uiteraard wél ijsjes tijdens de rust van ZVV-voetbalwedstrijden, als het mooi weer was na schooltijd of wanneer we in de vakantie met vrienden afspraken bij onze eigen Zonhovense ijsjesman Brobra. Mijn liefde voor ijsjes is hierna bekoeld (om maar eens een woordspeling te gebruiken), maar ik denk er nog vaak met nostalgie aan terug.

Advertenties

Posted 22/05/2018 by ambijans in Algemeen

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (32)   Leave a comment

broederlijk delen ... én opeten

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Vandaag belanden we in de categorie ‘huisdieren’. Zo lang als ik mij kan herinneren hebben wij steeds een huisdier in huis gehad: tot voor enkele maanden geleden waren dat nog drie kippen (tot ze werden ‘gepakt’ door een ander hongerig dier) en twee goudvissen (die nu toch al jaren deel uitmaken van ons gezin). Het vroegste huisdier dat ik mij als kind kan herinneren was een grijze kat, die ik van mijn zesde tot pakweg twaalfde verjaardag hier heb weten rondlopen. Volgens mij hadden we die gekregen van een nicht die tegenover ons woonde en wiens kat jongen had gekregen (al ben ik daar niet 100 % zeker van). Onze tuin zag er alleszins nog héél anders uit op dat moment, toen had ie een iets wilder uitzicht met véél bomen en struiken. Toen de kat stierf is ze vrijwel zeker in onze tuin begraven. Voor het verzinnen van oerdegelijke kattennamen werd er ten huize Ambijans nooit veel tijd genomen, want ik denk dat ze vrijwel allemaal Minou hebben geheten. Toen ik een jaar of twaalf was is er ook eens ooit een hond hier aangekomen. We hoorden ’s morgens gekrab aan de achterdeur en toen we gingen kijken zat er daar een verregende zwarte hond, een labradorachtig beest dat we volgens mij Bob hebben genoemd. Bob was een uitgelaten, aanhankelijk beest (een ideaal huisdier eigenlijk), maar goed overeenkomen met de kat was net iets té veel gevraagd. Bob werd even later cadeau gedaan aan mensen met véél huisdieren en een ontzettende lap groen achter hun huis in het landelijke Heusden-Zolder. Het kan niet anders of Bob is daar waardig ouder geworden tussen al die andere dieren.

Niet véél later (het begin van mijn middelbare schoolperiode) is mijn vader eens thuisgekomen met een tamme kraaiachtige (vermoedelijk een roek), die een tijdje werd opgevangen in een kooi in onze garage. Maar omdat we dat na verloop van tijd zó zielig vonden hebben we het beest terug vrijgelaten. Het was ook eigenlijk geen zicht, zo’n relatief grote vogel in een vrij klein kooitje. Na de vogel was het terug tijd om nog eens voor een langduriger huisdiercontract te gaan dus opteerden we opnieuw voor een kat. Een lapjeskat die we Minou noemden. Minou kreeg in haar ruim vijftien levensjaren meerdere keren jongen, die we meestal verdeelden onder familie, vrienden en kennissen. Eén keer hebben we eens een extra lapjeskat gehouden, een mannelijk prachtexemplaar dat ik Flosj heb genoemd. Dat leek een tijd goed te gaan tot bleek dat de verstandhouding tussen moeder en zoon toch niet zo optimaal was. Flosj trok de wijde wereld in, hierna werd helaas nooit meer iets van hem vernomen. Het laatste huisdier dat we onder onze hoede namen was een verwaarloosd keeshondje. De eigenaar/kweker was overleden en toen bij haar alle verwaarloosde beestjes werden opgehaald ontfermde mijn vader zich over één bruinrossig ding, dat we Keetje (Tippel) zouden noemen omdat ie steeds achter mijn vader kwam aangetrippeld. Keetje en Minou zouden zich verhouden als kat en hond, iets wat meestal het geval is. Meermaals petste de kat op haar nieuwsgierige reukorgaan, waarna het arme beest met een bebloede neus afdroop. Voor Keetje braken er nog enkele mooie jaren aan (na een leven waarin ze vooral had gefungeerd als broedmachine om andere keeshonden te kweken). Die kwekerij had gezorgd voor slechte tanden, inteelt en vroegtijdige blindheid. Minou hebben we op zekere dag dood in de tuin aangetroffen, gestorven op gezegende leeftijd. Keetje lieten we op een gepast moment inslapen. Hierna heeft niemand van ons nog die aandrang gevoeld om een huisdier te nemen.

Posted 15/05/2018 by ambijans in Algemeen

Keek op de Week (192)   Leave a comment

piloten van brussels airlines staken

Je zal maar op het punt staan om één van de volgende dagen te moeten vliegen via Brussels Airlines, net nu de piloten hebben besloten om te gaan staken. Ze zullen waarschijnlijk gegronde redenen hebben om niet te werken, maar het gaat (zoals meestal het geval is) alweer ten koste van de reizigers. En het zou best wel eens de voorbode kunnen worden van meer vliegellende, want ook de vakbonden van Ryanair hebben een tijd geleden al laten verstaan dat ze de zomervakantie ernstig willen verstoren als de luchtvaartmaatschappij niet dringend maatregelen zal nemen tegen de arbeidsomstandigheden. Toevallig heb ik in juli ook een vliegreis via Brussels Airlines in de pijplijn zitten, wij moeten in Malaga geraken voor een trouwfeest maar hopelijk is de situatie tegen dan al lang uitgeklaard. Komende maandag en woensdag wordt er dus gestaakt en dat betekent het volgende: 557 gecancelde vluchten en 63.000 gedupeerde passagiers die op zoek moeten naar een alternatief: hun ticket omboeken of hun vlucht annuleren en laten terugbetalen. We wensen alle onfortuinlijke reizigers alvast véél sterkte toe, ze zullen het nodig hebben.

We zullen maar meteen doorgaan met de rest van het slechte nieuws, te beginnen met zij die ons de afgelopen tijd zijn ontvallen: zangeres Yvonne Staples (80), auteur Julien Van Remoortere (87), regisseur Milos Forman (86), filmregisseur Vittorio Taviani (88), dj Aviici (28), acteur Verne Troyer (49), de oudste mens ter wereld (een Japanse dame van 117), voormalige first lady Barbara Bush (92), de Franse voetbalcoach Henri Michel (70), Burning Man oprichter Larry Harvey (70), zanger Abi Ofarim (80), schrijfster Renate Dorrestein (64), ex-motorcrosser Eric Geboers (55) en zangeres Maurane (57). En verder: minstens 17 doden bij een busongeval en minstens 47 slachtoffers bij een dambreuk in Kenia, bombardementen op Syrië, crisis bij LIDL (ondertussen alweer bezworen), tien doden bij een bestelbusaanslag in Toronto, de federale ambtenaren staakten, het lek in Doel 1, IKEA schrapt banen in ons land, de uitreiking van de Nobelprijs Literatuur die dit jaar ‘on hold’ wordt gezet en Armand De Decker moest opstappen bij MR omwille van Kazachgate. Het lijkt erop dat voetbalclub Lierse zal verdwijnen (de jeugdploegen worden wél al opgevangen door Lyra), er zijn onrustwekkende berichten over de Vlaamse jeugd die steeds vaker indrinkt alvorens ze op stap gaan, de provinciale voetbalclubs trekken aan de alarmbel (omdat er steeds meer clubs verdwijnen), een ruzie tussen N-VA en CD&V vormt een probleem voor de Bpostbenoemingen, er was het bedrog van zanger Dotan (die onderdook), ex-Songfestivalwinnaar Conchita Wurst is HIV-positief, cartooniste Eva Mouton verloor haar tweeling, de affaire Aron Berger maakte brokken in Antwerpse CD&V-middens, de VLD-burgemeester van Brakel trad af na een zwaar door hem veroorzaakt ongeval, tienduizenden betogers tegen Orban in Hongarije, wat de Noord-Zuidverbinding in Limburg betreft gaat de situatie terug naar af, er wordt ook stevig aan de touwtjes getrokken om het Bende van Nijvel dossier mooi terug dicht te dekken (de Reus zou de reus niet zijn, hoe verzinnen ze het!), de Antwerpse Modeacademie kwam onder vuur na de zelfmoord van één van hun studenten en in het voetbal mochten Bernd Thijs (Gent) en Sven Vermant (Waasland Beveren) (na een dramatische 8-0 nederlaag) hun biezen pakken.

Gelukkig was er ook genoeg mooi nieuws: één Belg won 17 miljoen euro met Euromillions (maar hij moet zich nog wél kenbaar maken), Vincent Kompany gaat Brusselse werklozen Nederlands leren, PSV, Manchester City, PSG én Barcelona werden landskampioen, Gert Verheyen wordt de nieuwe trainer van KV Oostende, modemerken Guess en Gucci begraven de strijdbijl, Noord-Korea schortte de kernproeven en de rakettentests op, The Calicos wonnen Humo’s Rock Rally, Hasselt is kandidaat Culturele Hoofdstad 2030 en Penny Goldberg is de nieuwe hoofdeconoom van de Wereldbank. Toma Nikiforov won goud op het EK judo, Noliko Maaseik doorbrak in het volleybal de hegemonie van Knack Roeselare, er wordt een half miljard dollar uitgetrokken voor het herstel van het Great Barrier Reef, Studio 100 waagt zich op de Chinese markt, de CL-finale wordt betwist tussen Real Madrid en Liverpool, Catherine De Bolle is de nieuwe Europolbaas, de Belgische vrouwenploeg haalde brons op het EK squash, de RSCA dames werden kampioen in het vrouwenvoetbal, het beste groenterestaurant staat in Barcelona en het acteursechtpaar Katie Holmes en Jamie Foxx zou binnenkort in het huwelijksbootje stappen. En voor de vorm ook nog het volgende: Margot Vanderstraeten won de E. du Perronprijs, Lize Spit won een Italiaanse literaire prijs en Judith Herzberg won de Grote Prijs van de Nederlandse Literatuur. Pippa Middleton is zwanger en dat kan ook worden gezegd van auteurskoppel Rachel Weisz en Daniel Craig, Kate Middleton beviel van Louis Arthur Charles. Mei ’68 werd op verscheidene plaatsen herdacht, Frank Vercauteren zal volgend seizoen niet de trainer zijn van Cercle Brugge, Arsène Wenger zal zijn contract bij Arsenal niet verlengen, Karl Vannieuwkerke heeft een nieuwe vriendin, Andrés Iniesta neemt in schoonheid afscheid van Barcelona (gaat wellicht nog cashen in China) en er hangen twee muzikale come-backs in de lucht: ABBA (sta ik niet meteen op te wachten) en Rage against the Machine (laat maar komen!). En als uitsmijter nog dit: Otto-Jan Ham wordt bij De Ideale Wereld vervangen door Jan Jaap van der Wal, twee Belgen scoorden goede punten op de World Beer Cup en Mexico zit blijkbaar in de lift bij Belgen (mede door ‘De Mol’ editie 2018), een programma dat zondag a.s. haar geheimen (Mol én winnaar) zal prijsgeven. Meer geheimen over de actualiteit onthullen we binnen enkele weken, beloofd!

Posted 11/05/2018 by ambijans in Algemeen

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (31)   Leave a comment

ook wij gingen campagneborden plaatsen in een vorig leven

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

We schrijven midden jaren ’90, vlak vóór én na de meimaandopening bij ex-burgemeester Marilou Vanden Poel-Welkenhuysen aan huis. Terwijl de socialisten jaarlijks door de straten trokken van één of ander Vlaams dorp/stad vierde Open Vld (aan de vooravond ervan) de meimaandopening en dat ging gepaard met een uitgebreid buffet, héél veel liters drank en een hoop gezelligheid uiteraard. De burgemeester deed een speech, de plaatselijke harmonie speelde op tijd en stond een bekend deuntje, Marilou sloeg nog eens op de trom en wij konden genieten van de sfeer. Als we op het einde wat hielpen met opruimen, dan was de partij al lang tevreden. Eén jaar werden we tijdens de avond zelf echter opgevorderd door de voorzitter met een vrij belangrijke boodschap. Het was een verkiezingsjaar (vrijwel zeker provincieraadsverkiezingen), dus stonden er al verkiezingsborden klaar in de garage. Die zouden weldra in het straatbeeld gaan verschijnen. De avond zelf mochten we al eens gaan kijken naar het voorbereidende werk dat andere partijleden hadden gedaan, hierna moesten wij aan de slag. ’s Morgens trokken we in alle vroegte met een aantal Jong Vld’ers richting Jef Rutten om daar nog wat materiaal op te pikken. Daarna reden we door naar de Lazarijstraat, waar Luc (de echtgenoot van Marilou) ons kort zou briefen. Voor de liefhebbers waren er nog restjes van het buffet over van de dag ervoor, dus niemand ging met nuchtere maag op pad. Luc had als manager bij Kumpen zelf een aantal bestelbusjes op de kop getikt om een aantal plakteams doorheen heel Limburg te laten rijden die dag. Elk campagneteam kreeg een regio te hunner beschikking met daarop de locatie waarop het bord moest worden gezet. ‘Appeltje eitje’ zo dachten wij (een vier man sterke jonge delegatie).

We laadden de bestelbus vol verkiezingsborden en sprongen vervolgens het busje in om de ons toegewezen borden te gaan zetten in de regio Tessenderlo en omgeving. Onderweg werd er stevig gelachen, ook al omdat de inzittenden klaagden over het slakkengangetje waarmee we in eerste instantie over de autosnelweg laveerden. Na de afrit Tessenderlo begon het échte werk pas. Aan de hand van een vrij summiere beschrijving moesten wij trachten uit te vogelen waar exact we ons bord moesten gaan zetten. Stond er dat we iets mochten plaatsen in een wei aan de rechterkant ter hoogte van café X, dan was dat vrij concreet. Soms was de beschrijving echter zo summier dat we geen idee hadden wat nu exact de bedoeling was. De ene keer oordeelden we zelf dan maar naar best vermogen welke plek ze voor ogen hadden, de andere keer zochten we zelf in de omgeving naar een alternatief. Dat het niet altijd even secuur was of dat we mogelijk geen toestemming hadden voor het plaatsen namen we er dan maar bij. Waar véél verkiezingsborden stonden van diverse partijen, daar kon Marilou vast nog wel bij. Tijdens het pappen ging er na een fikse windvlaag wel eens een Marilou-affiche vliegen, dus moesten we die snel weer gaan halen. Eén keer vergat onze chauffeur dat de bestelbus niet in eerste stond maar in achteruit dus kreeg de omheining een fikse beurt. Gelukkig bleef het busje intact, de omheining net iets minder. Op dat moment heb ik eerlijk gezegd wel tranen met tuiten gelachen! Enkele uren later waren we door onze voorraad borden heen, dus reden we terug naar Zonhoven. Naast een bedankje kregen we nog iets te drinken aangeboden en daarna konden we beschikken. Enkele maanden later gingen andere partijmensen de verkiezingsborden oppikken. Op de volgende bestuursvergadering werd een stand van zaken gegeven over de verkiezingsborden. Een aantal borden was terecht, een aantal gewoon verdwenen en sommige borden waren weggehaald omdat ze op verboden terrein waren gezet. Die kreeg je terug van de bevoegde instanties na het betalen van een boete. Wij gingen niet dieper op de zaak in en hielden onze lippen stijf op elkaar! 😉

Posted 07/05/2018 by ambijans in Algemeen

Dinsdagmenu Geert Kenis   Leave a comment

geert kenis

Ons allerlaatste dinsdagmenu van dit voorjaar alweer, doch geen nood: wij zijn ondertussen al volop bezig met de planning voor de dinsdagmenu’s van dit najaar én zelfs met die van het voorjaar van 2019. Bepaalde dingen zijn reeds in kannen en kruiken, hier en daar moeten we nog wat finetunen zoals ze dat zo mooi zeggen. Maar wie is nu die protagonist die we vanavond bij ons te gast hebben? Zonhovenaar Geert Kenis (° 1961) is ruim 35 jaar actief in allerlei sales -en marketingprojecten. Zo werkte hij 20 jaar bij Concentra (o.a. Het Belang van Limburg en TV Limburg). Eind 2016 begon hij aan een nieuw hoofdstuk als zelfstandig consultant. Tegenwoordig doet hij opdrachten als adviseur bij non-profitorganisaties die hun fondsenwerving, marketing en communicatie willen optimaliseren. Hij komt tijdens ons dinsdagmenu uitleggen hoe alles precies in zijn werk gaat. Hoe begin je eraan? Wat zijn de valkuilen? Aan de hand van vijf belangrijke pijlers en enkele praktijkvoorbeelden komen we te weten hoe je zo’n fondsenwervingsplan op poten zet. Waar is het vanavond te doen? In de bibliotheek van Zonhoven (Kerkplein 80) tussen 20u en 22u. Iedereen welkom, de toegang is vrij én vooraf een plaatsje reserveren is niet nodig.

UPDATE

Het warme lenteweer zorgde ervoor dat véél mensen hun terras verkozen boven een avondje in de bib, al viel ook daar uiteraard iets voor te zeggen. Toch was het best een interessante uiteenzetting over de totstandkoming van fondsenwerving voor het goede doel. Hoe gaat het in zijn werk, hoe begin je eraan enzovoorts. Het is een spel van netwerken om daarna met de juiste mensen en instanties in contact te komen. Eens je alle partijen rond de tafel hebt met een strak plan kan je aan een project beginnen. Maar daar gaan meestal enkele maanden overheen. Misschien moeten we zelf zijn boek ‘Doen! Voor het goede doel’ ook maar eens lezen om te kijken hoe het zelf beter kunnen aanpakken als we ooit iets willen opstarten voor het goede doel!

Posted 17/04/2018 by ambijans in Algemeen

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (30)   Leave a comment

het heizeldrama, bijna 33 jaar geleden

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Je hebt zware leugens en je hebt leugentjes om bestwil. Tot welke categorie mijn leugen van 30 mei 1985 behoort moeten jullie na het lezen van dit verhaal zelf maar uitmaken. Om god weet welke reden (‘ik wilde mezelf vermoedelijk een keer interessant maken, een betere uitleg kan ik er niet voor geven’) fantaseerde ik daags na het Heizeldrama dat ik de avond ervoor de helse taferelen in het Heizelstadion live had meegemaakt. Ik was dertien, zat in het eerste middelbaar, maar ik kon het toen ook al behoorlijk goed uitleggen. Nu ja, toen ik ’s morgens de speelplaats opliep en tegen mijn vrienden vertelde dat ik de avond ervoor aan de dood was ontsnapt in Brussel dacht ik vrijwel onmiddellijk door de mand te vallen. Dat bleek echter een gigantische inschattingsfout want iedereen hing aan mijn lippen toen ik in de beste Dag Allemaal traditie een verhaaltje uit mijn duim zoog. Ik stond weliswaar niet in het vak waar de slachtoffers vielen (zo inventief was ik nog wel om het geloofwaardig te houden!), maar ik had toch peentjes gezweet toen ik het schouwspel voor mijn ogen zag gebeuren. In werkelijkheid zat ik thuis gewoon voor tv de gebeurtenissen te volgen en dat zou die hele avond het geval zijn. Mijn gejok had eigenlijk beperkt moeten blijven tot de speelplaats, maar helaas was één van mijn klasgenoten er als de kippen bij om tegen de leerkracht Frans te vertellen waaraan ik was ontsnapt. Ik werd nog net niet doodgeknuffeld omdat ik het daags nadien nog kon navertellen. Ook onze klastitularis werd één van de volgende lesuren op de hoogte gebracht en bij haar kreeg ik een soortgelijke reactie. Hoe ongemakkelijker ik mij begon te voelen na mijn complete bullshit story hoe overtuigder iedereen was dat ik van geluk mocht spreken dat ik het nog kon navertellen. Ik heb dezelfde dag nog aan mijn klasgenoten verteld dat het Heizeldrama weliswaar écht was gebeurd maar dat Ambi veilig en wel in hometown Zonhoven zat op dat moment. De reacties hierop waren wat gemengd. De één vond mij een aanstellerig type, de ander vond het geweldig dat iedereen er met open ogen was ingetrapt. Bij mijn weten heb ik nooit de waarheid opgebiecht bij de betreffende leerkrachten (tenzij iemand uit mijn klas zich iets anders herinnert). Zoveel jaar na datum ben ik uiteraard niet trots op mijn leugentje, maar gezien mijn jonge leeftijd zal mij dat wel worden vergeven zeker? Toch heeft de kans er eventjes ingezeten dat wij die avond wél in het Heizelstadion zouden zijn geweest, want op 1 mei 1985 zijn we met een volle bus leerlingen (eerste tot en met zesde middelbaar) naar de wedstrijd België-Polen (eindstand 2-0) gaan kijken. In de bus is er toen geopperd om naar Liverpool-Juventus te gaan kijken, maar dat idee is toen afgeketst omdat het té dicht in de buurt van de examenperiode zou vallen. Dus voor eens én voor altijd: het Heizeldrama meegemaakt = broodje aap, België-Polen gezien = true story!

Posted 11/04/2018 by ambijans in Algemeen

Keek op de Week (191)   Leave a comment

vertrek in mineur voor herman van holsbeeck

Managers komen, managers gaan en meestal bepalen ze zelf wanneer ze toe zijn aan een nieuwe uitdaging, tenzij dan bij RSC Anderlecht waar Marc Coucke net blijkbaar het imago ‘kille zakelijkheid’ wil gaan introduceren in de nabije toekomst. De kersverse voorzitter van paarswit ziet in het straks te creëeren nieuwe sportieve kader van de club geen plaats meer voor Herman Van Holsbeeck. Diens plaats zal straks worden opgevuld door Luc Devroe, een vroegere compagnon de route van HVH, maar straks dus diens opvolger. Ik wil de nieuwe manager pas beoordelen na zijn eerste beleidsdaden, maar het palmares na vijftien jaar Herman Van Holsbeeck oogde nochtans redelijk indrukwekkend met acht titels, acht CL-deelnames en één beker. Toch durf ik als Anderlechtsupporter bekennen dat ik HVH meermaals heb vervloekt, vooral dan omwille van bepaalde uitspraken (die dan achteraf als een boemerang in zijn gezicht belandden), maar ook omdat zijn wintertransfers de laatste seizoenen aan de magere kant waren. De titel van vorig jaar bijvoorbeeld was er geen om in te kaderen, maar kwam er enkel en alleen omdat de concurrentie nóg zwakker presteerde. En de term ‘champagnevoetbal’ die men Anderlecht vroeger wel eens toedichtte verdween in de loop der jaren al helemaal naar de achtergrond. Nu moeten we ook niet onnozel zijn hè: onze Belgische competitie hinkt mijlenver achterop in vergelijking met sommige buurlanden, dus klinkende prestaties in de CL moeten we meestal niet verwachten. De JPL is voor de meeste clubs én spelers een soort van springplank om via het juiste (achter)poortje alsnog een lucratieve transfer naar het buitenland af te dwingen. Clubs die in goeie jeugdspelers investeren of die een ruwe diamant goedkoop aankopen om ‘m daarna met véél winst aan het buitenland te slijten kunnen zich optrekken aan de doorverkoop om zich hierna terug te meten met de ‘grote’ clubs in de eigen competitie. Soit, om maar te zeggen dat Luc Devroe met de erfenis van HVH een serieuze uitdaging in de schoot geworpen krijgt.

Zullen we de rest van de onheilstijdingen er maar meteen bij doen? Bliezen de afgelopen tijd hun laatste adem uit: auteur Philip Kerr (62), acteur Frank Aendenboom (76), presidentsvrouw Winnie Mandela (81), pianist Johan Stollz (88) en auteur Anita Shreve (71). Zagen hun relatie stuklopen: ex-Mol Gilles Van Bouwel, ex-Big Brother winnares Kirsten Janssens, tv-gezicht Erika Van Tielen en acteur Channing Tatum. Verliepen ook niet meteen vlekkeloos: het F16 dossier van minister van Defensie Steven Vandeput, het serieuze datalek bij Facebook, NERD zorgt voor een Pukkelpoplek, het herdenkingsmoment op Brussels Airport twee jaar na de aanslagen, het vernieuwde rijexamen met de wagen (2 % minder geslaagden), het faillissement van Olcay Gulsen’s Super Trash label, het zonnepanelendossier van Genks SP.A’er Angelo Bruno, het aandeel van Tesla kelderde na een nieuw dodelijk ongeval, het fiscale fraudedossier van N-VA’er Mark Demesmaeker ten bedrage van 540.000 euro, een faillissement voor Thais restaurant Nimman van Nathalie Meskens, internetbankieren via Argenta, de flitsbenoeming van Martin Selmayr in het Europees parlement, de introductie van de ISLAMpartij bij ons en de introductie van een rijschool enkel voor vrouwen, waartegen minister Weyts (en hij niet alleen!) ageerde. Verder kwam ook Nicolas Sarkozy in nauwe schoentjes te staan, is er politieke versnippering in Nederland na de gemeenteraadsverkiezingen, was er een nieuw vleeschandaal (dit keer met parmaham), hoorden we dat een aantal Rode Duivels verbazend sterk waren in het dribbelen van de Luxemburgse fiscus, het overlijden van de jonge Belgische wielrenner Michael Goolaerts na een valpartij en daaropvolgende hartstilstand in Parijs-Roubaix, is er sprake van een mogelijke gifgasaanval in Syrië, vielen er drie doden bij een aanslag met een bestelbus in Münster, is er op dit ogenblik een ware moordgolf in Londen en is vroegere megadancing La Rocca nu gesloten.

Gelukkig vonden we ook nog een aantal positievere berichten terug: Wenen zou de beste stad ter wereld zijn om in te wonen, Ringo Starr werd tot ridder geslagen, actrice Cynthia Nixon is kandidaat gouverneur voor New York, Nathalie Francken (de zus van) krijgt een dikke job bij de Wereldbank, schoenen Torfs werd voor de zoveelste keer uitgekozen tot beste werkplek, Britney Spears wordt het nieuwe gezicht van Kenzo en Zlatan Ibrahimovic maakte een droomdebuut in de MLS met twee doelpunten. Festivalgangers mogen niet meer worden gescreend, dichter Leonard Nolens krijgt een eredoctoraat, Jan Siebelink mag het Boekenweekgeschenk 2019 schrijven, Herman De Croo vierde zijn 50-jarig jubileum in het parlement, Lukaku zit aan 100 Premier League goals, Niki Terpstra won de Ronde van Vlaanderen, Peter Sagan won Gent-Wevelgem én Parijs-Roubaix, de Amsterdam Arena heet vanaf volgend seizoen de Johan Cruijff Arena, Sven Nys opende met zijn partner een B&B, actrice Kate Hudson is zwanger, Bayern München werd al landskampioen, het asielcentrum in Helchteren sluit dit jaar en Jan Hautekiet gaat straks met pensioen. Topmodel Heidi Klum vond de liefde bij Tokio Hotel gitarist, een zekere Joachim verbrak het wereldrecord frikandellen eten in Sint-Niklaas (19,5 stuks op 15 minuten volgens de bookmakers), voetbalclub Lierse blijft naar alle waarschijnlijkheid bestaan, in ons land vond de eerste plastic attack plaats in een Brusselse AD Delhaize (klanten lieten hun plastic verpakking achter in de winkel) en naar het schijnt zou de salopette terug in de mode zijn. Enkel goed nieuws als ze ondergetekende niet verplichten om ‘m in de toekomst te gaan dragen uiteraard!

En we gaan eruit met nog een aantal algemene berichten. Zo lijkt het er sterk op dat Standard volgend seizoen opnieuw in zee zal gaan met Michel Preud’homme (ze liggen elkaar al gretig af te lebberen dus Sa Pinto mag zijn valiesje al maken), crowdfunding daalt voor het eerst, minister Sven Gatz wil het doorspoelen van reclame in de toekomst verbieden (maar werd ondertussen al een paar keer teruggefloten), Carles Puigdemont werd opgepakt in Duitsland, straks kan je een tweedehands BMW kopen bij LIDL, acteur Guy Van Sande riskeert 15 jaar cel voor de productie en verspreiding van kinderporno en actrice Cameron Diaz stopt met acteren. Wij zagen de voorbije weken ook nog één bijzonder pijnlijk én slecht toneelstuk dat menig soapacteur/actrice deed verbleken: dat de Antwerpse SP.A afdeling op dit moment niet meteen hun finest hour beleefden was al bekend, maar dat N-VA er een intriest ranzig politiek spel van maakten door Tom Meeuws volledig door het slijk te halen ging er wel los over. En dat allemaal omdat hij een buitenechtelijke affaire had met Liesbeth Homans die voor haar nogal pijnlijk eindigde toen ze door Meeuws werd gedumpt. De meerwaarde van het feit dat de buitenwereld plots deelgenoot werd gemaakt van die onverkwikkelijke affaire ontgaat mij eerlijk gezegd volledig. Binnenkort meer van hetzelfde tenzij N-VA mij plots zou weten te linken aan Freya Van Den Bossche. Ja santé mijn ratse!

Posted 09/04/2018 by ambijans in Algemeen