Archive for the ‘Algemeen’ Category

50 mooiste vrouwen 2020 internationaal (6-10)   Leave a comment

yanet garcia

De tijd vliegt gewoon, want het is alweer één week geleden sinds we opnieuw met dit befaamde lijstje uitpakten. In deze tweede editie krijg je uiteraard weer méér van hetzelfde. En ik weet het … de gustibus et coloribus, dus daarover valt weinig te discussiëren … of juist héél veel. Zo tussen pot en pint, iets waar we alleen maar van kunnen dromen. Niet getreurd, we moeten er allemaal doorheen. We zullen doorgaan (ook met deze rubriek). We dralen hier niet langer en cutten dan maar onmiddellijk to the chase! 😉

6. Yanet Garcia

Bij ons moeten we het doen met Sabine Hagedoren (geen klachten daarover trouwens), maar de inwoners van Mexico kunnen toch onmogelijk geconcentreerd naar het scherm turen als deze 29-jarige deerne daarop verschijnt. Haar visitekaartje oogt ondertussen indrukwekkend want ze is influencer, model, actrice én fitnesspromotor in één hoedanigheid. 13,2 miljoen volgers op Instagram. ¡Ay, caramba!

7. Zendaya

23-jarige Amerikaanse actrice, zangeres, danseres en model wiens carrière al op zéér jonge leeftijd begon. Dat legde haar absoluut geen windeieren want op die manier werd ze al snel opgemerkt in de film -en muziekwereld. Bij mij kwam ze in beeld na haar rol in de HBO-reeks ‘Euphoria’.

8. Brooklyn Decker

33-jarig Amerikaans model en actrice die vooral bekend is van haar badpakoptredens in Sports Illustrated (sinds 2006) en die ook de covers sierde van alle belangrijke modebladen. Sinds 2009 is ze getrouwd met ex-tennisser Andy Roddick. Als ze niet aan het werk is, leeft ze met hem én haar twee kinderen (zoon en dochter) plus hond samen.

9. Keira Knightley

35-jarige Britse actrice met al meer dan 25 filmprijzen in haar kast. Ze greep dan wel nipt naast een Golden Globe of een Academy Award, maar wat niet is kan in de toekomst nog komen. Sinds 2013 is ze getrouwd met de zanger van de ter ziele gegane band Klaxons en ze heeft twee dochters.

10. Sydney Sweeney

22-jarige opkomende Amerikaanse actrice, die er vooralsnog de juiste films en series weet uit te pikken. Naast acteren én studeren, doet ze ook aan mixed martial arts en vechtsport. Dit kittige katje in het donker knijpen zit er dus niet meteen in!

"Euphoria" Premiere

Posted 30/04/2020 by ambijans in Algemeen, Babes, Kunst

50 mooiste vrouwen 2020 internationaal (1-5)   Leave a comment

jutta leerdam

We hadden onszelf enkele maanden geleden voorgenomen om exact vijf jaar na het verschijnen van mijn eerste ranglijst twee nieuwe lijstjes te lanceren (met 2 x 50 nieuwe kandidaten). Dat leek ons wel eens leuk als eenmalig tussendoortje want na exact 10 weken (x 2) is deze rubriek alweer afgerond. Het is ondertussen trouwens al ongeveer vijf jaar én één maand later, maar laat dat slechts één klein detail in het grotere geheel zijn. Het is ook een eenmalige terugkeer, we zijn niet van plan om over vijf jaar een come-back te maken. Een keuze maken is uiteraard bijzonder moeilijk en is (net als bij muziek) nooit écht objectief te noemen. Vandaag starten we met onze eerste vijf bijdrages.

1. Jutta Leerdam

De 21-jarige blondine hierboven heeft (volgens welingelichte bronnen) niet alleen de mooist gevormde billen van Nederland, maar ze won ook de wereldtitel op de 1000 meter schaatsen in Salt Lake City dit jaar. Ze heeft verder mooie blauwe ogen, is 181 centimeter lang en haar sterrenbeeld is Steenbok (net zoals ondergetekende). Liefhebbers moeten zeker ook eens een kijkje gaan nemen op haar fraaie Instagramprofiel.

2. Margot Robbie

29-jarige Australische actrice die ooit (zoals zoveel andere beroemde voorgangers) begon met te acteren in de soap ‘Neighbours’ vanaf 2008. In 2011 stopte ze ermee omdat ze een aanbieding had voor een Amerikaanse tv-reeks (‘Pan Am’). Toch zou ze pas furore maken wanneer ze een rol bemachtigde in ‘The Wolf of Wall Street’ (2013). In 2018 kreeg ze een Oscarnominatie voor beste actrice in ‘I, Tonya’ en vorig jaar dook ze op in Tarantino’s ‘Once upon a time … in Hollywood’.

3. Rhea Seehorn

47-jarige Amerikaanse actrice, die vooral bekend is als Kim Wexler in ‘Better Call Saul’, een spin-off van de tv-reeks ‘Breaking Bad’. Allebei dikke aanraders overigens! Ze speelde niet alleen in tv-reeksen (o.a. ‘American Dad!’, ‘Whitney’ en ‘Veep’) maar ook in films én theaterstukken op Broadway.

4. Paige Spiranac

27-jarige Amerikaanse social-mediapersoonlijkheid en professionele golfspeelster die (wat hadden jullie gedacht?) bijzonder populair is op Instagram. Ze is van Kroatische origine maar groeide op in de States. Haar vader was héél sportief, haar moeder was een professionele ballerina. Sinds 2015 vertoeft ze in het professionele golfcircuit. Ondertussen leent ze haar gezicht ook uit om merken te promoten, hier en daar duikt ze al eens op als model.

5. Christine McGuinness

32-jarig voormalig Brits model (geboren met de achternaam Martin), maar die liet ze vallen toen ze met de Britse komiek Paddy McGuinness trouwde. Ze is ondertussen een bekende reality tv-ster in eigen land, met een eigen Instagramprofiel. Naast echtgenote is ze ook moeder van drie kinderen en in haar vrije tijd is ze véél bezig met sporten.

christine mcguiness

Posted 23/04/2020 by ambijans in Algemeen, Babes, Kunst

Wandelen is gezond   Leave a comment

wandel ze

Omdat thuiswerken misschien geestelijk gezonder is dan op de werkvloer zitten (die we hier voor de makkelijkheid even de frontlinie zullen noemen), hadden we vorige week donderdag al ondervonden dat we dat thuiswerk zeker moesten combineren met wat fysieke ontspanning. Vorige week donderdag kwam ik aan ongeveer drie minuten beweging en ca. 400 stappen (een aantal dat me ’s avonds het schaamrood op de wangen bezorgde). Het pure logische gevolg was dat ik pijn had aan mijn schouders én mijn nek. Kwam daar nog bij dat ik (in tegenstelling tot alle andere avonden van de week) ’s avonds véél moeite had om in te slapen. Ik heb een paar uur wakker gelegen maar ben uiteindelijk toch ingedommeld. Alle andere avonden slaap ik binnen vijf à tien minuten in. Ik heb zelfs dagen gehad dat ik pas wakker ben geworden toen mijn wekker afliep. Heerlijk toch? Tenzij ik de avond ervoor té veel wijn/bier of water heb gedronken. In dat geval moet ik ’s nachts nog een plaspauze of drie inlassen. Dat is een wetmatigheid waaraan ik niet kan ontsnappen. Gisteravond stond de teller op ca. 4500 stappen, ongeveer drie kwartier beweging én iets meer dan 3,5 kilometer wandeling. Niet dat dit een wereldprestatie is waar ik een schouderklopje voor verwacht maar voor een thuiswerkdag vond ik het lang niet slecht. ’s Middags ben ik tijdens mijn ‘normale’ middagpauze uitgebreid gaan winkelen bij Aldi. Ik dacht dat het daar misschien kalmer zou zijn rond die periode, maar dat viel dus lelijk tegen. Ik ben ook nog snel de Alvo ingespurt voor dingen die ik bij Aldi niet vond en kwam iets over 13u terug thuis aan. Rond half vier ben ik dan met mijn ouders een wandeling gaan maken via het steegje een paar huizen verder. Daar hebben ze vorig jaar een huis afgebroken waar vroeger een jeugdvriend van mij woonde. Als je die steeg volgt, kom je na een scherpe bocht naar links vanzelf aan de achterkant van onze tuin uit. Een scherpe bocht naar rechts bracht mij vroeger na een klein stukje door de wei wandelen aan de achterzijde van de voetbalvelden van Zonhoven SK. Het traject door de weien achter onze woning (waar nog twee paarden staan) heb ik ondertussen al enkele keren gewandeld. Dit keer was het de bedoeling om de weien links van ons links te laten liggen (letterlijk!) en om gewoon eens rechtdoor door de weien te lopen om te kijken hoe ver we zouden geraken. Een flink stuk als je die tot het einde zou blijven volgen, heb ik gemerkt. Het is dat mijn vader moe werd dat we terug rechtsomkeer hebben gemaakt en dezelfde weg terug naar huis zijn gestapt (met de mest onder onze schoenen hangen). Eigenlijk was het de bedoeling om te kijken of we ‘binnendoor’ tot aan het vroegere voetbalveld van de familie Schraepen konden geraken. Als kind reden we met vrienden op de fiets door de Berkenenstraat, waar we op zeker moment links binnen konden rijden (bij Daniëls, waar vroeger een verfwinkel zat?). Als je die weg volgde kwam je op een voetbalveld terecht met een kantine. Was die eigendom van de familie Schraepen? Ik vermoed van wel want dat was een kroostrijk gezin dat vrijwel een hele familievoetbalploeg in stelling kon brengen. Wij hadden als kind alle vrijheid om daar rustig een balletje te trappen. Als we niet aan het voetballen waren, lagen we met een paar man in het gras te filosoferen over het leven. Het zal ongetwijfeld een flinke portie caféfilosofie zijn geweest, maar een mens moet ergens beginnen, niet? Soit, terug naar onze wandeling. Geen idee dus of dat voetbalveld daar nog steeds ligt. Misschien moeten we in het weekend eens tot aan ‘Guis’ (zoals ze dat hier in de volksmond noemen) wandelen om te zien wat het ondertussen is geworden. Spannend … of niet? Dat kan ook uiteraard. Enkele weken geleden ging ik aan de overkant van de N74 wandelen. Daar ligt het zogenaamde ‘vro böske’, een plek waar in WOII (volgens mijn ouders) de vrouwen gingen schuilen in oorlogstijd. Als kind ben ik daar vaak geweest. Je kon er een paar richtingen uit om te wandelen en onderweg was er altijd wel een struik op het traject waar lekkere braambessen aan groeiden. In de zomer kon je daar ook voetballen (weliswaar zonder échte doelen), in de winter kon je er sneeuwmannen maken of sneeuwballen gooien of een slee door de wei trekken. Aan de linkerzijde lag een redelijk stuk bos waarachter je nog net de voorbijrazende auto’s op de autostrade kon horen. Vroeger althans! Ondertussen is vrijwel het gehele bos (waarin een hele hoop varens stonden) gekapt. Je kon vroeger ook via het wandelpad lopen of fietsen waarna je vanzelf uitkwam op de Eikenenweg. Je hoefde maar naar rechts te draaien en je liep recht op de kapel af. Ondertussen hebben de boeren die daar hun stuk grond hebben liggen alles zo goed afgemaakt, dat je daar niet meer kan geraken. Tenzij je over prikkeldraden e.d. wil kruipen. Daar hebben we ons maar niet aan gewaagd. Het feit dat de boel ondertussen is afgezet zegt voldoende. Op dertig jaar tijd is er dus van een stukje van onze nostalgische jeugd niet meer overgebleven dan een fijne herinnering.

Posted 17/04/2020 by ambijans in Algemeen

Thuiswerken   Leave a comment

thuiswerkkat

Er was ooit een tijd waarin het begrip ‘thuiswerken’ iets was wat louter leek voorbestemd voor managers of mensen in hoge posities, die niet altijd op het bedrijf aanwezig moesten zijn. Wanneer het hen goed uitkwam werkten ze met de laptop van thuis uit, zodat ze ’s ochtends niet nodeloos in die dagelijkse files terecht zouden komen. Meetings volgen of ‘en petit comité’ vergaderen kan al uitstekend via Skype en aanverwanten dus dat vormt tegenwoordig geen belemmering meer voor de goede gang van zaken. Zelfs met klanten communiceren is ‘piece of cake’. Bedrijven kunnen ook flink geld uitsparen als ze hun mensen niet meer uren naar een bestemming laten vliegen, maar hen gewoon met de webcam met elkaar verbinden. Soit, we hebben vermoedelijk ons punt gemaakt. Door het coronavirus is er eigenlijk voor zowel bedrijven als overheden een testcase gecreëerd om te zien hoe haalbaar thuiswerken nu eigenlijk is? Werk je meer ontspannen van thuis uit? Of word je (met kinderen in huis) voortdurend afgeleid van de essentie? Kan je tussendoor makkelijker ontspanning inplannen door wat te wandelen? Of snel snel boodschappen doen omdat je daar tijdens de ‘normale’ werkroutine minder ruimte voor hebt? Kan iedereen van thuis uit werken of is dat nog utopisch? Ik geloof best dat sommige collega’s in mijn sector eventjes van thuis uit kunnen werken en dat zoiets prima werkt. Maar zonder tussendoor contact met ondergeschikten lijkt me best moeilijk. Virtueel kan iedereen zeggen dat het schip nog steeds ronddobbert in de zee maar als je ter plaatse komt zie je misschien toch dat het bootje water begint te maken. Kunnen we allemaal een stukje van thuis uit werken? Waarschijnlijk wél. Al zou het in mijn geval een beetje zinloos zijn om vooraf al noppen af te drukken, nieuwe boeken mee naar huis te nemen om ze thuis dan in te voeren. Dat kan net zo goed (of zelfs beter!) op mijn werkplek waar alle materiaal ligt dat ik nodig heb. Collectievorming e.d. kan ik net zo goed van thuis uit doen. Alles wat onder de noemer ‘denkwerk’ valt of brainstormen over toekomstige activiteiten kan uitstekend knus van thuis uit. Vorige week dinsdag werkte ik voor het eerst van thuis uit en ben ik louter bezig geweest met collectievorming. Idem voor deze donderdag, toen ik me ook heb bezig gehouden met een suggestielijst vol leestips. Dat was wél een grappig zicht: ik zette de laptop open om alles wat mijn collega’s postten via Teams te kunnen volgen (omdat mijn pc té oud is om dat programma daarop te openen) om daarna op mijn gewone pc de rest af te werken. De hele dag op mijn kamer in dezelfde houding zitten is vrij belastend voor mijn rug en mijn schouders heb ik ’s avonds gemerkt. En ondanks het mooie weer buiten (het raam mocht de hele dag open blijven staan!) kreeg ik toch nog iets mee van de spelende kinderen van de buren. Een beetje vakantie in eigen huis, zo voelde het aan! Het ging zo lekker dat ik mezelf (met hier en daar wat kleine pauzes) om 18u30 heb uitgelogd. In de dagen dat ik in de afhaalbib stond sliep ik vrijwel onmiddellijk in, maar de nacht van donderdag op vrijdag heeft dat véél langer geduurd. Note to self: af en toe toch wat rondlopen, een wandeling maken of desnoods even de tuin in en terug: het is alvast een tip die ik meeneem naar komende donderdag! Dan is thuiswerken weer opnieuw aan de orde. Hopelijk hou ik mijn schouders dan wél soepel en speelt mijn nek dan iets minder op. Maar we zijn op deze wereld om te leren zeker?

Posted 11/04/2020 by ambijans in Algemeen

En het mensdom ploegde voort …   Leave a comment

recyclagepark zonhoven

Je kon er donder op zeggen dat het dinsdag bij het openen der containerparken weer een ware stormloop zou worden in veel Vlaamse gemeentes. Geef mensen een stukje hand en ze nemen onmiddellijk de hele arm! Dat was ook een beetje de teneur bij het middagjournaal op de radio. ‘Ach ja, het recyclagepark ging terug open dus hét ideale moment om er uiteraard naartoe te gaan’. ‘Hadden ze dan dringende dingen af te leveren?’ vroeg de reporter ter plaatse. Het gros van de geïnterviewden zat met tuinafval e.d. of materiaal van een afbraak waar men dringend van af moest geraken. ‘Tsja, dat stapelt zich op in mijn garage zodat ik de wagen niet meer kan binnenzetten meneer!’ En dan heb je de domsten der medemensen, die er nog net geen familieuitstapje met de kinderen van maken. ‘Kan geen kwaad hè, we zitten allemaal samen in onze wagen, er is nauwelijks contact met andere mensen’, zeiden ze terwijl hun motor op de achtergrond gezellig bleef meeronken. Gisteren ging ik (op mijn vrije voormiddag) winkelen. In tegenstelling tot mijn laatste winkeltocht (vorige week dinsdag) was het dit keer al vrij druk zo even over 9u bij Aldi. Bij Budgetslager stond ik alleen binnen, pas toen ik afrekende stonden we met drie op respectabele afstand van mekaar (het maximaal toegelaten aantal klanten bedroeg vier volgens de voorschriften die stonden geafficheerd!). In de winkel zelf vond ik een aantal dingen niet meteen terug dus reed ik nog snel langs de Alvo. Daar was het gelukkig iets rustiger, dus we stonden ook sneller terug buiten. Bij Aldi kwam één van de medewerkers ook zeggen dat ALLE mensen een winkelkar moesten gebruiken. Dan zie je dus koppels winkelen die allebei een winkelkar MOETEN nemen. Lachen jongen! Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat vooral koppels ‘op gevorderde leeftijd’ doodleuk blijven verder winkelen alsof er niets aan de hand is. Dan sta ik daar onnozel drie winkelzakken alleen vol te tasten, terwijl het koppel achter mij 1/3 van mijn boodschappen heeft verdeeld over twee winkelkarren. De vraag is of die mensen de ernst ooit zullen begrijpen? Ik erger me dan te pletter (inwendig), maar met een pokerface (uitwendig) reken ik af aan de kassa om pas in de auto mijn ongenoegen te ventileren (in de achteruitkijkspiegel tegen mezelf!). Een geweldig zicht kan ik jullie vertellen! Denk aan die beruchte scène waarin Robert De Niro in ‘Taxi Driver’ tegen zichzelf spreekt. Zoiets ongeveer! 😉 Soit, dit alles om maar te zeggen dat de mensen zich weer enorm laten gaan als er in het nieuws wordt gezegd dat de toestand zich LIJKT te stabiliseren. Blijkbaar kunnen we daar niet mee om, want dan worden we ineens weer bijzonder roekeloos. Ik kan me zwaar vergissen, maar we zijn nog lang niet aan dat moment waarop we licht zien aan het einde van de tunnel …

Posted 09/04/2020 by ambijans in Algemeen

Classics 1000 2020 (Radio 1)   Leave a comment

Classics 1000

Als ik mij niet vergis wordt de FM-band sinds afgelopen zondag opnieuw geteisterd door Radio 1’s Classics 1000, die we toch zo’n beetje de hoogtijdagen mogen noemen voor de muziekliefhebbers pur sang. Véél meer dan op andere radiozenders komt de kwaliteit hier net iets duidelijker bovendrijven. Zondag én maandagvoormiddag heb ik niet geluisterd, maar toen we maandagnamiddag slechts met twee man op de werkvloer stonden heb ik uiteraard het andere radiotoestel opgezet zodat we konden luisteren. Dinsdagnamiddag doen we dat nog eens opnieuw én als het even kan ook de rest van de week. Hier en daar hoor ik af en toe iets waar ik nooit écht warm voor heb gelopen (Clouseau iemand?), maar véél vaker hoor je topdingen passeren. Nummers die ook in mijn Straffe 1000 lijst van 3000 stuks zijn terug te vinden. Uit de losse pols enkele deftige dingen van maandagnamiddag: o.a. Arctic Monkeys, Sade, Nathalie Merchant, Therapy?, This Mortal Coil, Jess & James, Minnie Riperton, Brad, Love, Depeche Mode, The Kinks én Paul Weller. Als alles goed is komt zaterdagavond ergens de nummer één uit de lijst voorbij. Dat is naar het schijnt al een kleine honderd jaar een wedstrijdje tussen ‘Bohemian rhapsody’ van Queen (nummer twee) en ‘Stairway to heaven’ van Led Zeppelin (nummer één). Mocht er al terechte kritiek zijn op deze Classics 1000, dan misschien deze: van 1000 tot 101 is het meestal supergezellig, terwijl we in de top 100 net iets té vaak met een bende ‘usual suspects’ te maken krijgen. Dat ligt uiteraard aan een hoop fanatiekelingen die trouw blijven zweren aan steeds weer dezelfde muziekjes. Vergelijk het met een sms-wedstrijd op tv. Daar wint véél vaker de populairste dan de beste! Vermits iedereen die zin heeft vooraf een lijstje kan insturen is het naar alle waarschijnlijkheid het eerlijkste systeem. Wie zijn wij dan om dit systeem in vraag te stellen? Wie zich de komende dagen ook aan deze marathonuitzendingen van Radio 1 waagt wens ik alvast veel luisterplezier!

Posted 08/04/2020 by ambijans in Algemeen, Muziek

Worst case scenario   Leave a comment

worst case scenario

Niet dat ik hier mijn ‘famous last words’ aan het neerpennen ben (denk ik toch!), maar mocht ik de brute pech hebben dat het coronavirus mij onderweg ergens te grazen zou nemen dan kan ik terugblikken op 48 schitterende levensjaren. Daarin vervat zitten o.a. een mooie, onbezorgde jeugd, een hobbelig tienerparcours met wat ups en downs, een gezellig studentenleven (dat uiteraard iets té lang duurde) én 21 dienstjaren in de bib. Véél gelachen met familie, vrienden, kennissen én collega’s, quizzalen zien vol én leeglopen, regelmatig culinair verwend geweest, schitterende boeken gelezen, waarschijnlijk bijna alle sterke tv-series die ertoe deden gezien, héél toffe gesprekken gehad met bijzonder boeiende én interessante mensen, … ze zouden je haast de ergernissen én vervelende nevenaspecten van het leven doen vergeten. Ik heb hier en daar iets in Europa gezien wat van belang was én toch een héél klein stukje van de wereld gezien. In april 2008 voor het eerst buiten Europa gereisd (14 dagen door de provincie Honshu getrokken in Japan), gewoon in een gekke bui afgesproken met mijn nicht en daarna vrijwel onmiddellijk de daad bij het woord gevoegd. Zoiets schreeuwt bijna om er een soort levensles van te maken: doe af en toe in je leven eens iets geks (al naargelang de mogelijkheden die je hebt!), spring eens uit de band en kom gewoon uit je kot! (in de tijd dat dit uiteraard nog mocht). 😉 De wereld is zoveel groter dan enkel die herkenbare kerktoren (ook al heeft dat op tijd en stond zeker zijn charmes). In dat opzicht ben ik misschien een zondagskind. Japan 2008 was een kleine cultuurshock die bijzonder prettige gevolgen had. In de zomer van 2010 volgde er namelijk een eclipsreis naar Chili, een nieuwe eclipsreis naar Singapore en Australië eind 2012 én een (misschien wel) laatste eclipsreis naar Azië (Thailand, Laos, Cambodja en Indonesië) in 2016. Die laatste reis eindigde zo’n dikke week vóór de bloedige aanslag van 22 maart 2016 in Zaventem.

Geen mens die weet hoe lang we nog over ‘dat coronavirus’ gaan spreken maar het zou me niet verbazen als het nog tot bijna eind dit jaar onze nieuwsbulletins zal domineren. Denk aan twee ‘recente crisissen’ in onze wereldgeschiedenis (WOI en WOII) en we weten dat het niet in één vingerknip terug zal verbeteren. Ik wil graag een goed geïnformeerd mens zijn dus probeer ik veel te lezen over de huidige situatie. Jammer genoeg doet er ook een héle hoop fake news de ronde. En er bestaan een hoop mensen die azijn drinken bij hun eten, die niets liever doen dan het eeuwige doemdenken uit te dragen. Geloof me: negatieve vibes vreten enorm aan je energielevel! Ik wil best geloven dat er méér aan de hand is op onze planeet dan dat ons kleine mensenbrein kan bevatten, maar ik weiger mee te gaan in alle waanzinnige complottheorieën. Voor mezelf heb ik al uitgemaakt dat een simpele, verifieerbare theorie aan de basis ligt en dat we daar in de toekomst véél meer oog voor moeten hebben. Klimaatontkenners kunnen nu beter hun oogjes eventjes sluiten want dit past héél waarschijnlijk niet in hun denkpiste. We weten allemaal dat onze planeet er niet zo heel goed aan toe is. Zelfs in ons land hebben we al een tijdje af te rekenen met véél te zachte winters die gevolgd worden door véél te hete zomers. Hieruit kunnen we concluderen dat ons ecosysteem serieus van slag is. Mensen moeten hun leven dus op een andere, ecologisch vriendelijkere manier gaan organiseren of we zijn gedoemd om de dieperik in te gaan. Als de mensen niet allemaal gezond blijven mogen we ervan uitgaan dat ook dieren en planten schade ondervinden. Wij mensen consumeren dieren én plantaardig voedsel, waaronder ook zieke beestjes of pakweg groentes. Gevolg is dat we onszelf ziek maken. Meestal is/was ons immuunsysteem sterk genoeg om daarmee om te gaan, maar we zitten nu blijkbaar op een punt dat onze iets brozere soortgenoten hierin het onderspit moeten delven. We staan volgens mij aan het begin van een serie virussen. Dat lijkt zéér stressy, maar we gaan er ons op termijn beter tegen kunnen wapenen. Omdat het aantal slachtoffers nog meevalt (relatief gezien dan) gaan we oplossingsgerichter leren denken. Dat gaat ons dan weer ten goede komen wanneer nieuw onheil onze kant op komt! Dus als de crisis straks of morgen (lees ‘in de toekomst’) bedwongen geraakt, dan zullen een aantal verstandige mensen ons moeten helpen om ‘anders te gaan leven’ en ons perspectief op de wereld anders in te vullen. Ik denk dat héél wat mensen mee zullen evolueren en hun leven over een andere boeg zullen gooien. Een deel zal het één week of een maand volhouden en daarna terug hervallen in oude gewoontes. De rest houdt dapper vol. Niet iedereen is volgzaam. Is dat erg? Ik ben geneigd om hier ‘nee’ op te antwoorden. Een bekende bibliotheekfilosoof (‘You know who you are!’) sprak ooit de gevleugelde woorden ‘Der Mensch menscht’. Ik was erbij die dag, dus ik herinner het me nog héél levendig. Je kan de mens niet ten gronde veranderen, maar als iedereen een klein steentje probeert te verleggen in zijn denkwijze dan kunnen we de schade hier en daar wat beperken. Niemand zal het voor eeuwig uitzingen op onze planeet, al zeker de mens niet! Daarvoor is ie té wispelturig en eigenwijs! Anyways, zorg goed voor jezelf én je naasten! Dan kan op zijn minst komend weekend al niet meer stuk. ‘De zon zal schijnen’ zeggen ze, dus je mag uit je kot komen. Als je dat doet, doe het dan met wijsheid én voldoende inzicht.

Posted 03/04/2020 by ambijans in Algemeen