Archive for the ‘Culinair’ Category

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2017   Leave a comment

kinopoisk.ru

De allerlaatste post van het jaar hebben we ook dit keer gereserveerd voor ons persoonlijke jaaroverzicht van 2017. Het is een traditie die ik eind 2012 blijkbaar in het leven heb geroepen en die ik dus plichtsgetrouw al voor het zesde jaar op rij in mekaar heb gestoken. We kunnen er (om privacy én andere redenen) helaas niet alles insteken wat ons dit jaar is bijgebleven, maar we beloven jullie dat we ervoor zullen zorgen dat de highlights er normaal gezien allemaal tussen zitten. Ik vertoef al eens in een cultureel centrum, een filmzaal of een concertzaal, ik durf al eens een (goed) boek te lezen én ik probeer mijn (eerder bescheiden) kennis al eens aan te spreken op bepaalde quizlocaties. Ik sprak onlangs met enkele doorwinterde quizzers en die kwamen jaarlijks aan ca. 130 à 140 quizzen per seizoen. Ik quiz ook vaker dan ‘de gemiddelde’ medemens, maar het befaamde Guiness Book zal ik met mijn aantal deelnames in 2017 absoluut niet kunnen halen. Toch was 2017 als quizzer een behoorlijk succesvol jaar (mag ik hier in alle bescheidenheid zeggen). In 2016 liet ik slechts een vijftal overwinningen optekenen, maar 2017 spant toch écht wel de kroon met 14 overwinningen. Een kleine telling gisterenmiddag wees uit dat ik 66 keer ben gaan quizzen in 2017 (dus mijn gemiddelde is bijna 1 op 5 overwinningen), voor zover mijn wiskundige kennis klopt. Over die overwinningen én de erbijhorende zegeroes dadelijk uiteraard meer. Mijn overwinningen behaalde ik vooral als gastspeler, al won ik onder Moedige Missersvlag toch ook drie keer dit jaar. 66 quizzen dus … en dan te denken dat we in de glorietijd van onze ploeg tussen de 35 en grofweg 50 keer per jaar speelden. En wij vonden dat toen véél … schreef Bob Dylan daar niet ooit een nummer over? Soit, we zullen er eens aan beginnen.

De eerste dag van het nieuwe jaar bekomen wij van ons achtgangenmenu van de dag ervoor in De Pelikaan. De rustperiode is overigens van korte duur want namiddag staan broer, schoonzus én (klein)kinderen al voor de deur. Ook mijn allereerste film van 2017 (‘Arrival’) van Denis Villeneuve komt er snel aan. Goodreads daagt mij uit voor hun ‘reading challenge’, een uitdaging die we graag aangaan. Ik wil de lat van ca. 30 boeken in 2016 verhogen naar 40 gelezen exemplaren in 2017, een cijfer dat we zelfs met enkele eenheden weten te verpulveren. Het beste boek van januari? Een oudje van Henning Mankell (‘Midzomermoord’). Dingen die wij ook markant vonden: tv-serie ‘Beau Séjour’, de eerste sneeuw die viel, de nieuwe poetsvrouw bij ons op het werk heet Frieda en het feit dat we vóór aanvang van de Amusante quiz iets gaan eten in De Kruimel met de heren van Moordgat/WvA (een traditie die in 2018 vrolijk zal worden voortgezet). Voor mijn verjaardagsetentje trekken we met een zeskoppige bende familieleden naar De Kwizien (15/20 in GaultMillau) en die score is absoluut terecht. Aanrader! De eerste Kiewit 5 levert meteen mijn eerste quizzege op (aan tafel bij Happy Ending). Het personeelsfeest op het werk heeft dit jaar een Caribisch tintje (inclusief palmbomen). Ik begin aan mijn muzieklijst van ‘500 nummers die ik liever niet meer wil horen’. Van de voorstanders krijg ik een dikke duim, tegenstanders dreigen mij uit te nodigen op hun huwelijksfeest (inclusief de muziek die door mij de grond werd ingeboord). De toon is meteen gezet! We komen ook te weten dat er geen zevende Lettermolenquiz zal komen, mijn 80-jarige moeder begeeft zich langzaam maar zeker op het social mediapad, Lobke Husson verzorgt ons allereerste dinsdagmenu op het werk, we worden geconfronteerd met het Publifinschandaal in Wallonië, Sanne Cant wint het WK veldrijden, Romanie Schotte is onze nieuwe Miss België en zanger Peter Sarstedt en acteur John Hurt overlijden.

In februari hebben we blijkbaar zin in een flinke portie cultuur. Zo zien we ‘Moonlight’, ‘La La Land’, ‘Nocturnal animals’ en ‘Manchester by the sea’ in de bioscoop, zijn we getuige van ‘Dinez in de sneeuw’ en de film ‘Nosferatu’ (door Michel Bisceglia/Buscemi) in CCHA. Op tv zijn we gecharmeerd door het nieuwe seizoen van ‘De Mol’ en tv-reeks ‘Ennemi Publique’. Verder is er ook quizwinst op de Trapop quiz in Retie, wint Hugo Broos de Africa Cup, barst de Publipartaffaire los in Gent en bestellen wij voor alle zekerheid toch maar tickets voor de laatste dag van Best Kept Secret. Radiohead is die dag headliner en zoals steeds is het lot ons gunstig gezind wanneer onze bestelling mooi wordt afgerond. Enkele bekende doden in februari: zanger Al Jarreau, ex-wielrenner Serge Baguet, Nijntjebedenker Dick Bruna en acteur Bill Paxton. Om de maand toch met een positievere noot af te sluiten: ons dinsdagmenu van Suzy Kimpen lokt behoorlijk wat volk naar de bib en het beste boek van februari is een behoorlijke turf (‘Een klein leven’) van Hanya Yanagihara (een boek dat op de ‘nog te lezen’ stapel van 2016 was terechtgekomen).

In maart stellen wij vast dat onze Keek op de Week rubriek al meer overhelt naar een Keek op de Maand. Wij beloven hier op ons plechtige communiezieltje dat we in 2018 nog 15 edities brengen zodat we helemaal in schoonheid kunnen eindigen. Gaven onze maartmaand nóg meer kleur: tv-serie ‘Atlanta’, Nafi Thiam werd Europees kampioen in de vijfkamp, dé voetbalwedstrijd van het jaar was toch wel de spectaculaire remonte van Barcelona tegen PSG (6-1!), het toneelstuk ‘Risjaar Drei’ (al konden we toen nog niet vermoeden dat we Marc Van Eeghem voor het laatst zouden zien spelen), het optreden van Flying Horseman in C-Mine, Vera Lynn die 100 werd, Vlaming Thomas Cammaert die de Nederlandse Mol blijkt te zijn, de escape room activiteit met vrienden in Leuven én de uitnodiging voor de trouw van Barbara en Bert in Barcelona (september 2017). Het is ook een bijzonder vruchtbare quizmaand waarin we het volgende oogsten: quizwinst op de KSK Bree quiz (aan tafel bij 4 Wijzen), winst op de Paashaasquiz in Maaseik (Moedige Missers), winst op de Groote Gencker Muziekquiz (Moedige Missers) én winst op de Thesquiz (met Moordgat/WvA). We waren ook een paar keer ‘not amused’: geen Zebracinema filmquiz in Maaseik dit jaar, auteur Griet Op de Beeck cancelt haar dinsdagmenu in het najaar bij ons (ook 2018 wordt al door haar als een ‘no go zone’ beschouwd) en o.a. actrice Kitty Courbois, zanger Chuck Berry en schrijver Colin Dexter leggen helaas het spreekwoordelijke loodje. Zuhal Demir wordt trouwens ook staatssecretaris (maar daar heb ik verder geen enkele verdienste aan).

Nee, het is géén grap. Mijn tante (tevens mijn meter) was op 1 april jarig en zij vierde haar 90ste verjaardag in familiekring in Le Mas. En of dat gezellig was! Hetzelfde kunnen we ook zeggen van Little Waves in C-Mine, een fijn festival dat kon uitpakken met o.a. Grandaddy en Warhaus. De bassist van Grandaddy overlijdt trouwens enkele weken na dit concert. Greg Van Avermaet wint Parijs-Roubaix, mijn ouders verruilen ons koude kikkerlandje voor enkele weekjes Spanje en ikzelf duik onder in een aantal tv-series (o.a. ‘De 16’, ‘Banshee’, ‘Better Call Saul’ en ‘The Leftovers’). Ook ‘quizzen winnen’ is één van mijn hobby’s deze maand. Kunnen we bijschrijven op ons palmares: winst op Kiewit 5 (Happy Ending), winst op Molvocquiz en Witte Molquiz (allebei met Moordgat/WvA). Ook de flagrante paasquiz (een cafétussendoortje met een hoge funfactor) in Laakdal winnen we (maar ‘officieel’ rekenen we dat er niet bij). Ook weer veel volk op het dinsdagmenu van Corda Campus baas Raf Degens. We zitten ook nog in de schouwburg bij ‘Alice’ (Abattoir Fermé) en we gaan naar J. Bernardt in Het Depot. Het derde seizoen van ‘Fargo’ draagt ook onze goedkeuring weg.

De meimaand is er ook eentje met ups en downs (al klinkt dat allemaal relatief). ‘Get out’ is een prima film, we zien na jaren DAAN nog eens in MOD, mijn eerste BOB-controle ’s nachts na een quiz levert meteen een sleutelhanger op (maar het plastic ding haalt het einde van 2017 niet eens) en we plannen een gezellig dagje in Borgloon met ons hele gezin (o.a. het doorkijkkerkje). Salvador Sobral wint voor Portugal het Eurovisiesongfestival, Limburgse trots Nina Derwael haalt goud op het EK turnen, Jeroen Olyslaegers wint de Fintro Literatuurprijs en Alfred Birney mag de Libris Literatuurprijs mee naar huis nemen. Het beste boek van deze maand komt nochtans uit onze gemeente: ‘Mazzel tov’ van Margot Vanderstraeten mag die eer opstrijken. Ik win met Moordgat/WvA de quiz van Schoot Sport, de series ‘Girls’ én de nieuwe Twin Peaks verdienen ook een vermelding. Het mooie weer zorgt ervoor dat we het tuinmeubilair naar buiten kunnen halen (we trakteren onszelf vervolgens op een magnumfles rode wijn). Geen idee of dat bad karma veroorzaakte want onze buxus moet hierna uit de tuin worden verwijderd (de mot zat er letterlijk én figuurlijk in) en mijn ouders vallen daarna ‘en panne’ met hun 12 jaar oude VW Touran. Omdat ze opzien tegen een té dure herstelling besluiten ze gewoon een nieuwe auto te kopen. De veertigste verjaardag van Joachim wordt stevig gevierd in Sans Gêne (dat gelukkig voor mij op wandelafstand van mijn woonst ligt). Die pipo die iets over 3u ’s nachts over straat zwalkte was ik dus! Zanger Chris Cornell (van o.a. Soundgarden), Bondacteur Roger Moore en muzikant Gregg Allman blazen hun laatste adem uit. Tom Dumoulin won de Giro en ‘The Square’ won een Gouden Palm. En er vielen ook 22 doden na een zelfmoordaanslag op een concert van Ariana Grande in Manchester. Soms was de wereld dus ook flink om zeep.

In juni kopen mijn ouders een nieuwe auto: ze schakelen over van Volkswagen naar Peugeot: nu staat er een nieuwe 208 te blinken in de garage. Ik regel ook mijn citytrip naar Barcelona (de betaling dan toch), de rest doen we wel ter plekke. Bij vaderdag trakteer ik mijn ouders nog eens bij Vous Lé Vous. Op seriegebied draaien wij er vlotjes alle jaargangen van ‘Friday Night Lights’ door, Best Kept Secret doe ik opnieuw samen met mijn broer aan (een prachteditie met vééél zon, sfeer, koude pintjes, tetterende Nederlanders, fijne optredens én als top of the bill een weergaloos concert van Radiohead om het geheel af te sluiten). Ook best gezellig: ‘L’amant double’ in de bioscoop, een gezellig Grieks etentje bij Delphi en het samenstellen van ons nieuwe culturele seizoen in CCHA. Zangeres Sandra Reemer en ex-bondskanselier Helmut Kohl overlijden. Ook de ramp met de Grenfell Tower in Londen en het Samusocialverhaal veroorzaaken behoorlijk wat deining.

De grote vakantie is ingetreden (al moeten wij nog ruim anderhalve maand werken vóór we naar Spanje kunnen). Een quiz winnen? U vraagt, wij draaien! Chaotical Brainquiz in Kapellen (een lange reis die gelukkig winst opleverde voor Happy Ending), de Vlee Kier Al Gezeed quiz in Lummen (in het bonte doch ook supergezellig samengestelde collectief FC Annemie) én de Attenrode Kermisquiz (ook met Happy Ending). Die laatste zege is trouwens de twaalfde in het rijtje. We zaten in een tent waar we zelf ons antwoordblad moesten gaan afgeven na elke ronde. Af en toe vindt het quizzen zichzelf nog eens opnieuw uit. Het spreekwoord ‘van het kastje naar de muur worden gestuurd’ leren wij beter kennen wanneer we om nieuwe huisvuilzakken moeten gaan. Nu lachen we erom, toen hebben we ons behoorlijk geërgerd aan onze ritten tussen containerpark, grootwarenhuizen en gemeentehuis. Het tegenovergestelde van ergernis? Via Humo een gratis maand Play More van Telenet. Zo hebben we de gelegenheid gehad om alles van Game of Thrones te bingewatchen én zijn wij zéér te spreken over ‘Big Little Lies’. En buiten Play More om ook genoten van ‘Westworld’. Wij gaan ook in familieverband voor het eerst eten bij Sans Gêne en hierna zullen er nog een aantal etentjes daar volgen. Nog nooit daar geweest? Ga het eens uitchecken zou ik zeggen! Beste boek van de maand? ‘Zijn bloedige plan’ van Graeme Mcrae Burnet. Geven deze maand o.a. hun pijp aan Maarten: acteur Martin Landau, regisseur George A. Romero en actrice Jeanne Moreau.

De augustusmaand brengt ons plaatselijke folklore in de vorm van de zevenjaarlijkse Virga Jessefeesten in Hasselt. Wij gaan naar het gelijknamige spel ‘Een deken van troost’ kijken en zien dat het goed is. Halfweg de maand publiceer ik mijn laatste Keek (maar die krijgt volgend jaar dus een doorstart). Nafi Thiam wint het WK atletiek, de fipronilcrisis breekt uit, Pukkelpop 2017 is uiteraard weer supergezellig en weet in zijn beste momenten een gevoelige snaar te raken bij o.a. Ty Segall, The Flaming Lips, Elbow en Nicolas Jaar. De keerzijde van de medaille: omdat we de nachtbus niet vinden moeten we de eerste avond te voet naar huis wandelen. Dat geeft ons dus blaren én een slecht humeur! Gelukkig hebben we connecties waardoor we de volgende twee dagen met de auto naar ginds gaan (bewonerskaart geregeld en zonder zorgen festivallen daarna). Er zijn weer een aantal IS-aanslagen en onze keuken in Spanje mag dan wel geen UNESCO Werelderfgoed zijn, toch stort ze gedeeltelijk in waardoor we moeten improviseren op vakantie. IS treft voor één keer geen blaam, ook al hadden ze de aanslag opgeëist. Geen nood, want wij amuseren ons o.a. op een plaatselijke fundraiser voor een dierenboerderij, we shoppen in La Zenia Boulevard, enkele regenachtige dagen worden besteed aan boeken lezen of series kijken (o.a. ‘The Handmaid’s Tale’ en ‘The Americans’). We zitten ook eventjes zonder tv (door de storm), maar een Nederlandse technicus helpt ons snel uit de nood. Gratis! In Hasselt is het ondertussen taboe, in Spanje bestaat het nog! Een bezoekje aan het strand van Playa Flamenca luidt de maand uit. Wij geven de titel van beste boeken aan het complete oeuvre (drie stuks) van Donald Ray Pollock.

Ook de septembermaand speelt zich grotendeels in Spanje af. Dat levert o.a. het volgende op: een dagje naar het strand in Guardamar del Segura, een strandwandeling in Campoamor, heerlijke etentjes bij Trüffel en The Cellar Door, toch naar RSCA kunnen kijken via een illegale Play Sports link (met commentaar van Filip Joos), problemen met het bestellen van tickets voor Millionaire (thuis vakkundig opgelost) en de zogezegde handtassendiefstal van mijn moeder aan het einde van onze vakantie. Uiteindelijk dook de handtas veilig én wel weer op, maar kwam er nog een uitstap naar het consulaat van Alicante aan te pas om onze papieren weer in orde te krijgen. Wij gaan ook voor het eerst samenzitten voor de bespreking van ons pas verworven appartement waar we ergens in 2019 hopen te wonen. Serie van de maand: ‘The Deuce’. Onze citytrip naar Barcelona (die ik samen met nonkel Paul maak) brengt ons op een heleboel mooie plaatsen zoals La Rambla, La Barceloneta, Sagrada Familia en Park Güell. En we vermelden ook graag onze metroperikelen, onze nachtelijke gesprekken, socializen in een strandbar vlak voor het huwelijk, het trouwfeest van Bart en Barbara uiteraard waar we als laatsten der Mohikanen standhouden (maar de drank was dan ook op!). ’s Ochtends om half 7 met de metro terug naar ons hotel, daar uitstappen, zeiknat geregend worden in ons kostuum, hopeloos de weg kwijtraken, twee kutmarokkaantjes tegenkomen, hen onderweg in de taxi lozen, om half 8 in het hotel aankomen, ongeveer twee uurtjes slapen en hierna rechtstreeks door naar het ontbijt. Nachtbraken maar dan zonder het braken! Charles Bradley, acteur Harry Dean Stanton en Playboybaas Hugh Hefner zijn hierna niet meer onder ons.

In oktober maken we ‘live’ de Catalaanse revolutie mee op straat in Barcelona. We staan vier uur te schilderen aan Camp Nou in de hoop om het grote Barcelona aan het werk te zien tegen Las Palmas. De wedstrijd wordt uiteindelijk afgewerkt in een leeg stadion. Onze tickets worden terugbetaald, maar onze wedstrijddroom ligt wél aan diggelen. De enige domper op de feestvreugde (als we er eens goed over nadenken). Onze laatste dag in Barcelona verloopt onder een stralend najaarszonnetje en dat levert ons nog wat fijne Gaudímomenten op ginder. Ook te onthouden deze maand: het concert van Grizzly Bear (AB), ‘Curb your enthusiasm’ seizoen 9, het dinsdagmenu van Céline Schraepen en Talisa Loup, het optreden van Stuff. in MOD en de reeks ‘La Forêt’ op Canvas. Net iets minder tof: een knoert van een najaarsverkoudheid na een quiz in Mol (waar we de hele tijd aan de leiding stonden) tot die desastreuze superronde ons volledig nekte. ‘Strikken’ van Domenico Starnone aka Elena Ferrante is ons boek van de maand. Tom Petty, Fats Domino en Brice De Ruyver behoren tot het kransje bekende doden.

November zal de geschiedenis ingaan als de maand waarin wij een gratis maand Netflix probeerden. O.a. ‘Stranger Things 2’, ‘The Americans’, ‘Mindhunter’, ’13 reasons why’ en ‘Bojack Horseman’ werden door ons bekeken én goedgekeurd. Verder zagen we ook ‘Hamlet’ van Abattoir Fermé, ‘Tabula Rasa’, Millionaire in MOD, ‘The Square’ in de bioscoop, ‘Er wordt naar u geluisterd’ (Wim Helsen) en ‘NeoArctic’ in CCHA. Samen met twee andere collega’s bezoek ik de nocturne van de Antwerpse Boekenbeurs, de Kunulo Fiki muziekquiz in Gruitrode is mijn veertiende én laatste quizoverwinning van 2017 en er is de affaire rond Bart De Pauw en de hele #metoo gekte (en dat bedoel ik niet eens zo negatief als het hier misschien klinkt). Nonkel Louis wisselt op 88-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige. ‘Vertel me het einde’ van Valeria Luiselli vinden wij verplichte lectuur. Zeker voor Theo Francken! Italiaanse chef Antonio Carluccio, ex-voetballer Josip Weber en seriemoordenaar Charles Manson werden naar hun laatste rustplaats gebracht. Standardtrainer Ricardo Sa Pinto tot slot wint tien Academy Awards voor zijn meesterlijke vertolking in ‘De Stervende Zwaan’, een voetbalklucht in twee bedrijven. Te koop in elke Standard fanshop.

En dan zijn we aanbeland bij de laatste maand van het jaar. Die brengt ons de übergezellige Sinterklaaslunch van Open Vld (met familie), Netflixgeluk in de vorm van ‘DARK’, ‘Ozark’ en ‘Black Mirror’ (vierde seizoen) en het bijzonder interessante feestdinsdagmenu van Ine Brands. December was in de oertijd een bijzonder luwe quizmaand, maar daar is de laatste jaren toch serieus verandering in gekomen. Ter illustratie: ik speelde deze maand acht quizzen. Ik zie deze maand ook een heel gamma aan keukens en badkamers (in het kader van mijn nieuwe appartement). De Allerbeste Music for Life quiz die wij in Retie speelden bracht maar liefst 8.000 euro voor het goede doel op. Op kerstavond gingen wij (weliswaar in eigen huis) nog eens stevig op zwier. Na wat flessen rode wijn en een overdosis gin tonic zegt de klok hier half 5 ’s ochtends. De hele dag erna wisten we meteen waar we dat ‘zwaar hoofd’ vandaan haalden. ‘De acht bergen’ van Paolo Cognetti is ons boek van de maand. Haalden 2018 niet meer: zanger Johnny Hallyday, ex-hoofdredacteur Manu Ruys, acteur Marc Van Eeghem en schrijfster Sue Grafton. En daarmee zijn we meteen aan het einde van ons spreekwoordelijke Latijn gekomen. We hopen het jaaroverzicht in 2018 nog eens te kunnen herhalen. We wensen iedereen alvast een prettig eindejaarsfeest én een gepaste verwelkoming van het nieuwe jaar!

mooiste gezicht van het jaar 2017 liza soberano wenst jullie een liefdevol 2018

Posted 31/12/2017 by ambijans in Algemeen, Concert, Culinair, Film, Humor, Muziek, Reizen, Sport, Theater, TV

Dinsdagmenu Ine Brands   Leave a comment

ine brands (c) Liesje Reyskens

Ons allerlaatste dinsdagmenu van 2017 en we sluiten ons jaar vanavond in stijl af met het bezoek van Ine Brands. Nog nooit van haar gehoord? Kom straks gewoon langs en vul die lacune in jouw cultuur! Ine Brands heeft een zwak voor feestjes dus ontpopte ze zich in de loop der jaren tot feestarchitect. Met twee kinderen in huis heeft ze alle mogelijkheden om haar creativiteit tentoon te spreiden. ‘Elke dag kan een feest zijn, al moet je de slingers wél zelf ophangen’ is één van haar levensmotto’s. In 2013 startte ze Studio Lala aanvankelijk als een blog waarin food en design een belangrijke rol speelden. Ine ontdekte al snel dat de de DIY en feestjeswereld onbeperkte mogelijkheden boden. Studio Lala groeide uit van een blog tot een heus bedrijfje met een online webshop. Ine geeft ook diverse workshops waarin projecten op maat aan bod komen. Als kers op de taart volgde er dit jaar een boek van haar hand, ‘Feest! Creëer je eigen WOW-factor’ (aanwezig in de betere bibliotheek of boekhandel!) waarin ze tips en tricks onthult voor een geslaagd feestje. Met de feestdagen in het verschiet komt Ine ons demonstreren hoe je met weinig middelen een superleuk gedekte feesttafel kan maken. Deze Dinsdagmenu-lezing vindt plaats in de bibliotheek van Zonhoven (Kerkplein 80) vanavond om 20.00 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet. Breng je vriend(i)n(nen) mee en kom gewoon langs! Nu alleen nog hopen dat de weergoden ons een beetje gunstig gezind blijven …

UPDATE

Ine mocht vanavond een uiteenzetting geven van twee feesttafels: eentje vóór de pauze en de ander erna. Tussendoor kon iedereen die dat wilde het glas heffen op iets feestelijks wat hem of haar te binnen schoot. Ons publiek bestond vanavond uitsluitend uit 35 vrouwen, dus als man was ik deze keer zeker een beetje de vreemde eend in de bijt. Desalniettemin heb ik me geen seconde verveeld tijdens haar uitleg. Het publiek vertrok na afloop blijgemutst naar huis (alweer een pak feestideeën rijper mogen we hopen). Afspraak voor ons eerstvolgende dinsdagmenu ter gelegenheid van Gedichtendag op dinsdag 23 januari 2018. Dan hebben we immers de nieuwe Antwerpse stadsdichter Maud Vanhauwaert én een muzikant te gast. Noteer het alvast in jullie agenda!

Ine Brands in bibliotheek Zonhoven

Posted 12/12/2017 by ambijans in Algemeen, Culinair, Literatuur

Etentje bij The Cellar Door (Playa Flamenca)   Leave a comment

the cellar door

Lang leve Tripadvisor! Zo konden wij een tijdje geleden nog een ander tof adresje in de buurt spotten. Deze keer zowel lovende recensies over het eten als over de inrichting van het restaurant zelf. Naar het schijnt weet de Britse gastvrouw Lorraine donders goed hoe je exquis voedsel op de tafel kan toveren dus werd het dringend tijd om dat eens uit te proberen. Ons laatste avondmaal (eerder figuurlijk bedoeld in dit geval!) was er dus eentje om naar uit te kijken. Wij gingen dus enkele kilometers verderop eten in Playa Flamenca waar The Cellar Door is gelegen in het business center waar een hele resem andere restaurantjes is gevestigd. Maar allereerst een korte terugblik op de rest van onze dag. Wij vertrokken gisterenvoormiddag naar Alicante, waar we in eerste instantie richting Belgisch consulaat trokken. Dat bezoekje voltrok zich verbazend snel, want na ongeveer vijf minuten was ons geval afgehandeld. Terwijl de oudjes een terrasje deden trokken wij naar het kasteel voor de GOT-expo. Die was klein maar mooi ingericht in twee kleine ruimtes. Ze is nog te bezoeken tot eind oktober, de toegang is gratis. Je moet enkel 2,70 euro betalen om met de lift naar boven te geraken. Eten deden we ook op een terrasje in de schaduw van het Belgisch consulaat waar we uiteraard tapa’s consumeerden. Maar we gingen het vooral hebben over ons bezoek aan The Cellar Door.

The Cellar Door lig te midden van een twintigtal andere restaurantjes in het business center. Bij het aanmelden zitten er aantal mensen buiten op het terras, maar de zoete inval aan volk moet dan nog volgen. Wij worden ontvangen door een Nederlandse gastvrouw met buitenlandse roots. Ook de andere personeelsleden (allemaal met Indische roots volgens mij) zijn buitengewoon vriendelijk en attent. We krijgen de menukaart en een blad met een discovery menu van zeven gangen voor 40 euro. Op dit laatste menu staan een aantal gerechtjes die ook terug te vinden staan op het gewone menu, maar bij het proevertjesmenu krijg je het hele palet aan smaken op je bord. Wij zijn niet vies van een vleugje verrassing dus wij gaan het eens uitproberen. We starten eerst met een amuse bouche, in dit geval een aspergesoepje met aardappel en een zoet Indonesisch ingrediënt waarvan me de naam ontschiet. Hierna volgden scampi’s, zoete maïs. snijbiet en tomaat.  Dat smaakte volgens mij zelfs nog beter dan het soepje. Gerecht drie was tortellini met manchegokaas, sjalot, baby kruisdisteloesterzwammen en chorizoschuim. Tussendoor wordt er gezellig gekeuveld aan tafel. De vierde gang is kabeljauw, ramen en vermicelli. Onze vermoedelijke hoofdgang (deel 5) was misschien iets te zout van smaak, maar los daarvan best lekker. Het ging om varkenslende, een sausje op basis van bruin bier en appelkimchi, blijkbaar iets uit de Koreaanse keuken. Als dessertje was er eerst een stuk fondant chocolade in ijsvorm, chilli, koriander en basilicumijs. Daarna stonden er nog petit-fours op het programma die vergezeld gingen met macarons. Koffie en cappuccino achteraf om het geheel af te sluiten. Het was ondertussen drie uur later dus vroegen wij alvast naar de rekening. Die kwam eraan zeiden ze maar eerst mochten we nog een drankje van het huis nuttigen: je kon kiezen tussen limoncello, amaretto of bailey’s. Papa en ik gingen voor een amaretto, mama voor de bailey’s. Onze Nederlandstalige gastvrouw maakte ons tijdens het betalen van de rekening nog attent op The Papaya Three even verderop. Het restaurant schijnt van dezelfde eigenaar te zijn en is een absolute must voor mensen die van Thai voedsel houden. Misschien wel een goeie tip voor volgend jaar? Het zal niemand verbazen als ik zeg dat wij dit jaar met een fijn gevoel onze vakantie in Spanje afsloten.

Posted 13/09/2017 by ambijans in Algemeen, Culinair, Reizen

Etentje bij Trüffel (Campoamor)   Leave a comment

Trüffel

Gisteren vierden mijn ouders hun 53-jarig huwelijksjubileum maar ik zeg er eerlijkheidshalve bij dat ik daar (ten tijde van mijn reservering) niet echt bij stil had gestaan. Op deze manier sloegen we dus eigenlijk twee vliegen in één en dezelfde klap. We konden eens gezellig uit gaan eten en dan meteen in een deftig restaurant (als we Tripadvisor mochten geloven). Het restaurant werd omschreven als ‘een nogal kleine locatie’ maar anderzijds waren er dan weer heel wat complimenten met betrekking tot het eten, zowel qua niveau als wat prijs-kwaliteit betrof. Naar het schijnt wordt de keuken geleid door de Belgische chef-kok Pascal en zou de bediening Brits zijn. Een voorproefje op ons volgende etentje hier (volgende week) want ook daar zwaait een Britse dame de plak. Maar da’s dus voor later. De vraag die waarschijnlijk op ieders lippen brandde: was Trüffel nu de moeite waard?

De dag begon ’s morgens nochtans redelijk dramatisch met een flinke regenbui (die ons spontaan aan het herfstweer thuis deed denken) maar rond 11u30 normaliseerde de toestand en flirtte onze thermometer toch weer met met de dertiggradengrens. No worries, dat herfstweer krijgen we vanaf midden volgende week vanzelf op ons bord. Maar de vraag luidde dus: ‘Hoe zagen de bordjes bij Trüffel er nu uit? Zonder dat we er zelf erg in hadden konden we onze auto gewoon recht voor de zaak parkeren. Handig! Je kan in dit restaurant à la carte eten maar ook gewoon gaan voor een driegangenmenu aan 20 euro (exclusief drank). Naar Spaanse maatstaven is dat al aan de duurdere kant maar als je dat vergelijkt met de prijzen thuis dan kan je het weer goedkoop noemen. Wij gingen voor het driegangenmenu aangevuld met flesjes water en een fles witte wijn. De zaak is inderdaad vrij klein met nogal wat kunst aan de muur hangen, er staan twee mensen in de bediening (een Brit en een knappe Spaanse jongedame) en in de keuken horen we Spaans spreken. Wij komen als eerste aan en wanneer we anderhalf uur later naar huis gaan zit het terras buiten aardig vol. Voor we aan ons menu beginnen krijgen we allemaal een aspergesoepje dat alvast lekker smaakt.

Als voorgerecht ga ik voor kippenleverpaté met peerchutney, mijn vader kiest voor de dagsoep (een bloemkoolsoepje in dit geval) en mijn moeder gaat voor een eendensalade met romesco vinaigrette. Als hoofdgerecht kies ik voor risotto met eend, paddenstoelen en truffel, mijn vader opteert voor de tonijnsteak met zwarte knoflooksaus en mijn moeder voor zeebaars met kefirroom en limoengras. Omdat we nu toch goed bezig zijn gaan we ook nog voor koffie (Irish of iets minder straf) en desserts. Mama en papa kiezen resoluut voor de tiramisu (blijkbaar nieuw in hun aanbod) en ik ga voor de chocoladetextuur, aardbei en honingraat. We zijn achteraf unaniem lovend over ons bezoekje aan Trüffel. Voor herhaling vatbaar denk ik (liefst met nog wat extra volk aan tafel volgende keer). We hopen dat ons volgende restaurantbezoek dinsdag a.s. bij The Cellar Door in Playa Flamenca even aangenaam zal worden. Tripadvisor is alweer zeer gul in de lofbetuigingen dus dat wordt hopelijk opmieuw een voltreffer!

Posted 08/09/2017 by ambijans in Algemeen, Culinair, Reizen

Dinsdagmenu’s najaar 2017-voorjaar 2018 in de bibliotheek van Zonhoven   Leave a comment

in oktober verwachten we mooi volk in de bib van zonhoven

Er zijn mensen die beweren dat er in de bibliotheek niet hard wordt gewerkt. Ik heb er geen problemen mee als mensen die mening ergens ventileren, omdat er nu eenmaal sectoren zijn waar er véél harder moet worden gewerkt. Fair enough! Toch zijn er mensen achter de schermen die dingen uitwerken voor tijdens de zomervakantie, het allerheiligenverlof enzovoorts enzoverder. Ikzelf sta bijvoorbeeld in voor onze dinsdagmenu’s en ook daarin krijg ik uiteraard ondersteuning van een aantal collega’s, het blijft tenslotte teamwork. Anyways, ik heb de eer én het genoegen om jullie alvast een serieuze tip van de sluier te lichten aangaande ons komende programma. De lezingen zijn allemaal vrij toegankelijk, vooraf inschrijven is niet nodig, reclame maken voor onze menu’s bij familie, vrienden of kennissen wordt uiteraard ten zeerste aangemoedigd, dat spreekt voor zich! Maar we gingen het over ons programma hebben zeker?

Er zijn voorlopig zes dinsdagmenu’s vastgelegd voor de periode najaar 2017-voorjaar 2018. Er komt nog één extra dinsdagmenu in april 2018 (omwille van de actualiteit). Het thema en de spreker liggen vast, vanaf eind september volgt de verdere uitwerking. Wat ligt er dan wél vast? De twee dames die hierboven staan te blinken. Het gaat om Instagramfenomenen Céline Schraepen en Talisa Loup (dinsdag 24 oktober 2017): zij schreven een boek met de titel ‘Hoe word je Instafamous?’, een ideaal dinsdagmenu (voor jong én oud) dat midden in de ‘Digitale Week’ valt. Hierna is het de beurt aan auteur Margot Vanderstraeten (dinsdag 21 november 2017): zij wordt door Katrien Vaes (Radio 2 Limburg) geïnterviewd n.a.v. haar recente roman ‘Mazzel tov’. December is een feestelijke maand dus nodigen wij Ine Brands uit (dinsdag 12 december 2017): zij is feestarchitecte bij Studio Lala, auteur van het boek ‘Feest! Creëer je eigen WOW factor’. Ze komt bij ons een demo geven over de tafelschikking voor een geslaagd (eindejaars)feestje. In januari hebben we een iets poëtischer dinsdagmenu. Dichter/performer Maud Vanhauwaert (dinsdag 23 januari 2018): brengt samen met een muzikant haar poëzie ter gelegenheid van Gedichtendag 2018. Politica Nele Lijnen Thrillerschrijfster Anja Feliers (dinsdag 20 februari 2018) schreef een boek over het basisinkomen, een progressief thema dat de partijgrenzen duidelijk overstijgt = najaar 2018 komt iets vertellen over haar spannende boeken. Doctor in de bewegingsleer Steven Vos (dinsdag 13 maart 2018) tot slot ontwikkelde samen met een team o.a. de loopapplicatie voor ‘Start to run’ van Evy Gruyaert en hij komt vertellen over hoe wij gezond kunnen sporten door niet over de limiet te gaan. Onze dinsdagmenu’s gaan zoals steeds door tussen 20u en 22u in de hoofdbibliotheek (Kerkplein 80) in Zonhoven. Er zijn nog wat andere activiteiten in onze bibliotheek, maar daar communiceer ik later wellicht nog over.

nele lijnen in februari over het basisinkomen

Vaderdagetentje bij Vous Lé Vous (Hasselt)   Leave a comment

Vous Le Vous

Ons vorige bezoek (tevens ons allereerste bezoek) aan Vous Lé Vous brachten we destijds op een bijzonder interessante datum: op 11 november 2011 gingen we er met zeven familieleden lunchen. Sinds toen zijn er aantal dingen veranderd. Vous Lé Vous kreeg niet veel later verdiend een eerste Michelinster, maar die werd door chef Giovani Oosters eind 2015 zelf weer ingeleverd. Hij wilde geen slaaf worden van zijn werk en opnieuw een goeie mix vinden tussen zijn kookpassie en het gezinsleven met vrouw en kinderen. Nu werkt hij minder, maar nog altijd met veel aandacht voor kwaliteit. Zijn cliënteel is hem alleszins gevolgd in die filosofie. Vous Lé Vous is volgens Tripadvisor nummer twee in Hasselt als het om gastronomie gaat (net achter 6 Zinnen). Vaderdag leek mij een ideale gelegenheid om mijn ouders eens te trakteren voor alle goede zorgen. We hadden in 2011 trouwens gezworen van ooit nog eens terug te komen, dus voegden we de daad bij het woord. En we konden uiteraard vooraf al eens toasten op de nieuwe auto die deze week eindelijk een plaats zal krijgen hier in de garage.

Alle elementen waren aanwezig om er een gepaste vaderdag van te maken. De gasten zagen er fris en fruitig uit, de zéér jonge equipe van Vous Lé Vous was er helemaal klaar voor én de zon was volop van de partij. Eens we aan tafel zaten verkozen we om te starten met de aperitief van het huis die vergezeld ging van een glaasje popcorn met Vous Lé Vous kruiden. We kregen nog een zestal hapjes op tafel, maar helaas zijn dat dingen die ik nooit kan onthouden. Uiteraard werd alles bij ons aan tafel wel gekeurd en goed bevonden. Ons menu ging van start met escabèche van makreel met tomaat, olijf, dashi en sorbet van zurkel, gevolgd door varkenswang met erwten, geitenkaas uit Alken en citroenverbena. Hierna kregen we babykreeft met mango, chili, citrusdressing en zeekraal en als hoofdgerecht Cervena zomerhert (een specialiteit uit Nieuw-Zeeland blijkbaar) met miso van courgette, girollen en tempura van paprika. De kaasplank lieten we aan ons voorbijgaan dus ging het rechtstreeks richting dessert: chutney van rabarber (met Valentine) met versgedraaid ijs van aardbei en verse aardbeien uit Wellen. Hierna was er koffie, cappuccino of zelfs Irish coffee met nog wat dessertjes. De zon was ondertussen al naar een veiliger plek verdwenen, want exact vier uur later stonden wij terug buiten op de stoep. Alweer een culinaire ervaring rijker! Genieten quoi!

Posted 12/06/2017 by ambijans in Culinair

Dinsdagmenu Lobke Husson   Leave a comment

lobke-husson

Vanavond is het eindelijk zover: ons eerste dinsdagmenu van 2017 komt eraan. En we beginnen hopelijk in stijl met Lobke Husson. Lobke Husson is een gediplomeerd diëtiste en voedingsdeskundige met een zelfstandige praktijk in Zonhoven en Paal-Beringen. In 2008 studeerde ze af aan de UCLL in de richting voedings -en dieetkunde. Samen met twee collega-diëtistes van het UZ Leuven bracht zij in november het boek ‘Mama (di)eet : Hoe het lukt, zelfs in de drukte van elke dag’ op de markt, een ‘gewoon gezond’ boek met duidelijke info, herkenbare mamaverhalen, praktische tips en heerlijke recepten. Ze is zelf mama van Leonie (2), dus dat leverde haar al heel wat praktijkervaring op. Tijdens deze lezing gaat Lobke dieper in op het thema van het boek en krijg je praktische tips mee over gezonde voeding. Ook voor wie in 2017 goede voornemens maakt i.v.m. voeding en gezondheid is op deze lezing aan het juiste adres. Een ideaal dinsdagmenu zo net na de feestdagen! Deze Dinsdagmenu-lezing vindt plaats in Bibliotheek Zonhoven, Kerkplein 80, 3520 Zonhoven om 20.00 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet. Wie interesse heeft, kan haar boek na de lezing ook gewoon kopen. Men zegge het voort, men zegge het voort …

UPDATE

Ondanks de koude vriesavond vonden toch een aantal dappere mensen de weg naar de bib. Daar deed Lobke haar deskundige uitleg over voeding en alles wat daar van dichtbij en iets verder mee te maken heeft. Ze deed dat op een zeer vlotte en aangename manier moet ik zeggen. Het was duidelijk dat zij hier in haar natuurlijke biotoop zat. Na een korte drankonderbreking kwam er nog een tweede deel, waarna de geïnteresseerden nog een boek bij haar konden kopen. Geslaagde avond vonden wij (en zijzelf was achteraf ook tevreden). Volgende maand bieden we alweer een deftige lezing aan (21 februari heeft Suzy Kimpen het dan bij ons over stress, depressies en burn-out). Vooral over hoe we die kunnen voorkomen uiteraard! Allen daarheen!

Posted 17/01/2017 by ambijans in Algemeen, Culinair, Literatuur

Verjaardagsetentje bij ‘De Kwizien’ (Hasselt)   Leave a comment

de-kwizien-hasselt

Oké, niet dat wij de recensies op Tripadvisor als dé norm zien om ons waardeoordeel aan af te toetsen, maar meestal geeft de site wél een prima indicatie als het gaat om restaurants e.d. Het feit dat de punten worden toegekend door de klanten zelf en niet door louter culinaire critici, zorgt ervoor dat wij hen wel vertrouwen (als het er écht op aankomt). Zo gingen wij in 2015 én 2016 eten bij de Hasseltse nummer één (6 Zinnen) en dat was twee keer een voltreffer. Nummer twee in dat lijstje, Vous Lé Vous werd hier op deze blog in 2011 al met lof overladen. In 2017 vervolledigen we de huidige top drie en gaan we de bronzen plak eens uittesten, De Kwizien. De Kwizien is gelegen aan de rand van het Hasseltse stadscentrum, in de buurt van het Borrelhuis. Makkelijk bereikbaar zijn vinden wij een pluspunt, zeker in een stad die het ‘autovrij’ zijn promoot. Chef-kok in dit restaurant is Anne-Sophie Breysem, die in 2015 Lady Chef of the Year werd. Wij hoorden er in onze kennissenkring al aardige dingen over, dus laten we het straks op ons afkomen. Het enige wat zeker is: we hebben vooraf doorgegeven dat we voor het zesgangenmenu gaan (net zoveel als het aantal disgenoten). Deze 45-jarige jongen is zeer benieuwd!

UPDATE

We arriveren even over 19u in de ondergrondse Dusartparking met op de achtergrond de laatste stuiptrekkingen van een evenement dat Winterland heet. Na een korte tocht langs de Hasseltse bibliotheek komen we op het Jeneverplein uit, waar De Kwizien is gevestigd. Wanneer we van buiten naar binnen kijken vinden we al dat het er héél feeëriek uitziet. In eerste instantie dacht ik ook dat het een hele grote zaak was, doch het tegendeel is waar. Het is er eerder klein maar gezellig. Bij het binnenkomen, neemt gastvrouw Marielle Clercx onze jassen aan en ze leidt ons naar onze plaatsen centraal in de zaak (met zicht op de open keuken). In die keuken krijgt de vrouwelijke chef hulp van twee jonge kerels. De bediening gebeurt vanavond door twee personen. Bij aankomst is er al één lange tafel bezet met een groot gezelschap van 12 mensen. Na ons arriveren een aantal koppels en nog twee jonge koppels die een tafel delen bij ons in de buurt. Als aperitief bestellen we meteen een fles cava. De kop is eraf!

De tafel is netjes gedekt en we kunnen uit de indeling van ons bestek al afleiden dat we eerst drie hapjes krijgen vooraleer we aan ons zesgangenmenu beginnen. Al sla je me dood, ik heb geen idee meer wat het precies was wat we kregen opgediend maar de smaken van de hapjes waren gevarieerd én lekker. Nadat de halve liter flesjes water op tafel staan, besluiten we om alvast met een fles witte wijn te beginnen. Gang één is kreeft met mango en avocado. Nadat de allereerste smaaksensaties aan tafel zijn verwerkt, komt gang twee: corvina (= ombervis), bloemkool, flower sprout (een soort van mini-boerenkool) en mierikswortel. Tussendoor wordt er gezellig gekeuveld aan tafel. Ons volgende gerecht is eendenlever met peer, brioche en port gevolgd door coquille met butternut en Ganda. Voor het hoofdgerecht kiezen er twee mensen voor pladijs met aardappel en Buddha’s hand (een soort van citrusvrucht) en de overige vier gaan voor eend met zoete aardappel en een geuzesausje daarbij. Voor het dessert kiezen vier tafelgenoten voor citrus, yoghurt en lavendel, de twee andere personen krijgen het assortiment van kazen. Op het einde van de avond volgt er nog koffie of déca alweer vergezeld met een mooi arsenaal aan zoetjes e.d. We betalen de rekening en staan rond half 12 terug buiten op de stoep. Ons globale oordeel is behoorlijk positief: de ontvangst was prima, het eten was voortreffelijk, iedereen uit ons gezelschap had goeie tafelmanieren en we gingen allemaal met een goed gevoel naar huis. De rekening was misschien aan de pittige kant, maar volgens mij wel te verantwoorden voor een keuken die absoluut Michelinsterwaardig is. Mochten ze ernaar streven, dan wens ik hen die alleszins toe in de nabije toekomst. Wie weet doen we het in de toekomst nog wel eens over!

Posted 08/01/2017 by ambijans in Culinair

Happy New Year 2017   Leave a comment

de-beste-wensen-voor-alle-lieve-mensen

Vandaag krijg je meteen twee blogberichten voor de prijs van één. Het was geleden van oudejaarsavond 2007 of 2008 dat wij Nieuwjaar nog eens op verplaatsing vierden. Toen stonden we met vrienden in de buurt van Big Ben in Londen om met meer dan een half miljoen mensen het nieuwe jaar in te luiden. Gisteravond zaten wij in Houthalen-Helchteren waar we in het knusse gezelschap van familieleden een achtgangenmenu voor de kiezen kregen in De Pelikaan. Het menu zag er als volgt uit: onze Sylvesteravond werd feestelijk ingezet met een glaasje sprankelende champagne en smaakmakertjes (een hapje op basis van zalm met paté en confituur), gevolgd door zee-blanquette van gambastaartjes met zeeduivel en scheermesmosseltjes. Daarna kwam een feestelijk soepje van venkel, courgette en rivierkreeftjes en crostini met een salsa van tomaat en pecorino. De volgende gang was gekneusde saffraanbintjes met zeekraal en krokante schelvis.

Om het eten wat te laten zakken, kwam er dan een verfrissende vruchtensorbet met sprankelende champagne en dan rosé geschroeide nootjes van hinde-filet met selderchips en Sylvestergroenten. Net vóór het nieuwe jaar kwam nog net het laatste dessert van 2016 (met een speciale attentie voor mijn jarige moeder) en mokka met babbelsnoepjes. Uiteraard mocht om middernacht een glas champagne om te toasten op het nieuwe jaar 2017 niet ontbreken. We kunnen enkel voor onszelf spreken maar wij keerden alvast tevreden huiswaarts. Wij waren vanavond BOB en ondanks het feit dat we de hele avond wijn hebben gedronken was het zeer rustig op de baan. Nu ja, voor die kilometer of vijf die we moesten rijden stelde zich geen probleem. Hadden we iedereen trouwens onze allerbeste wensen voor 2017 al overgemaakt? 😉

Posted 01/01/2017 by ambijans in Algemeen, Culinair

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2016   Leave a comment

ambis-goedgevulde-jaaroverzicht-2016

Terwijl het jaar 2016 haar laatste ademstoten uitpufte, er her en der de laatste uurtjes van 2016 werd gewerkt en we al op zoek konden gaan naar onze mooiste outfit voor het eindejaarsfeest, klaren wij hier nog één jaarlijkse klus: een mooie samenvatting maken van ons persoonlijk jaar. Wie dus maar één keer per jaar toevallig komt voorbijgesurft heeft in principe genoeg aan dit jaaroverzicht, omdat een aantal belangrijke nieuwsfeiten (groot én klein) de revue zullen passeren. Wie daarna interesse heeft in meer achtergrondinfo, moet de bewuste passages maar eens opsnorren via mijn zoekmachine. Genoeg qua inleiding wat mij betreft, straight to the facts please!

Na de familiale nieuwjaarsplichtplegingen op de eerste dag van het nieuwe jaar, schoten wij op dag twee al meteen uit de startblokken op onze allereerste quiz van het jaar in Vorst-Laakdal (in loondienst bij Moordgat/WvA). Onze eerste plezante avond was een feit. Helaas konden we dat niet zeggen over de eerste film die we zagen: wat ons betreft was ‘The Hateful Eight’ van Quentin Tarantino een langdradige zit. Geen nood, onze tweede film brengt misschien redding? Op 11 januari heeft The Roxy Theatre in Koersel af te rekenen met ‘de wet van Murphy’. Hun projector is defect en die kan men (zelfs met enkele technici in de zaal) niet aan de praat krijgen. Uiteindelijk pikken wij ‘Er ist wieder da’ in de herkansing mee op 27 januari. Een amusante film, maar ook niet meer dan dat. 11 januari was overigens een treurige dag, want één van mijn superhelden (David Bowie) overlijdt op 69-jarige leeftijd. Het net daarvoor gereleasete ‘Blackstar’ wordt zijn muzikaal testament. Bowie zet (zonder dat hij het zelf weet) een soort van domino-effect in gang dat uiteindelijk een lang muzikaal kerkhof zal opleveren. Beter nieuws iemand? Ik ga mijn eerste vaccinatie halen in het Jessa ziekenhuis, die mij moet beschermen tegen onheil op de eclipsreis naar Azië in de periode februari-maart. Mijn volgende quiz levert meteen een zege op: als gastspeler bij Remember Londonderry behalen we een mooie overwinning in Tessenderlo. En het wordt nóg beter, want een week later is het opnieuw bingo: deze keer als gastspeler bij Vigor op de Quiz-Ion in Lommel. Geen idee of het aan die liters bier lag, maar gezellig was het wél! Sven Kums won dit jaar de Gouden Schoen en dat was volkomen terecht! Ook interessant voor de statistieken: mijn verjaardagsetentje bij Vivendum (*) in Dilsen-Stokkem, ‘The Revenant’ in de bioscoop, onze eerste boekenbestelling 3.0 via Medioeurope, de jaarlijkse Haute Quizine quiz in Mol was topentertainment en Angelique Kerber wint verrassend de Australian Open. Niet zo héél tof: het overlijden van tv-icoon Terry Wogan en het motortje op de fiets van Femke Van den Driessche.

De tweede maand van het jaar brengt ons meteen ‘The Big Short’ (bioscoop) en een leuk nieuw seizoen van ‘De Mol’ in Vlaanderen. Samen met mijn collega’s vermommen we ons als David Bowie tijdens Vette Dinsdag, we zien dat ‘Spotlight’ een uitstekende film is en gaan ook voldaan naar huis na de doortocht van Massive Attack in het Brusselse Paleis 12. Verwisselen jammer genoeg het tijdelijke voor het eeuwige: Maurice White (Earth, Wind & Fire), Eddy WallyBerre Bergen, Vanity en schrijfster Harper Lee. Ons theaterjaar wordt afgetrapt met ‘Dit zijn de namen’, we laten ons volledig meeslepen door ‘Het smelt’ van Lize Spit dat we in twee dagen verslinden. ‘Hail Caesar!’ is niet de beste van de broertjes Coen, maar er valt genoeg te genieten. Hierna start onze eclipsreis naar Azië met o.a. op het programma de vlucht Brussel-Bangkok, de bustrip van Bangkok naar Chiang Mai en van daaruit naar Chiang Kong. Vervolgens trekken we naar de grens met Laos, waar we met de boot de Mekong zullen afvaren richting Pakbeng. Van Pakbeng varen we verder naar Luang Prabang (een stadje dat UNESCO Werelderfgoed is), waar we enkele dagen verblijven. Een leuke plek met een even memorabel etentje bij Blue Lagoon. Een ‘must’ voor liefhebbers van de betere keuken!

Op 1 maart vliegen we van Luang Prabang naar hoofdstad Vientiane. Daags nadien vliegen we van Vientiane naar Pakse, waar we een bezoek brengen aan watervallen, koffieplantages en enkele dorpen met plaatselijke minderheidsgroepen. In de late namiddag worden we per ferry naar het luxueuze La Folie Lodge op Don Daeng gebracht. Vervolgens gaat onze volgende vlucht via Pakse richting Cambodia, waar we in Siem Reap terechtkomen. Wie Siem Reap zegt denkt uiteraard aan Angkor Wat, waar we enkele dagen tussen de wereldberoemde tempels rondwandelen. Voor de veeleisende toerist is er gelukkig ook lekker eten (zoals een exquis ontbijt elke ochtend), genoeg drank en tussendoor een beetje zwemmen. Via Siem Reap vliegen we naar Bangkok, hebben we een ultrakorte nachtrust om alweer door te vliegen naar Jakarta in Indonesië en een korte binnenlandse vlucht tot in Palembang. Enige nadeel hier: enkele daagjes non-alcoholisch afkicken. We krijgen ongeveer een halve eclips te zien, iets wat als een redelijk succes wordt beschouwd door mijn medereizigers. Via Palembang vliegen we daarna door naar Denpasar om van daaruit naar ons luxe-resort in Jimbaran te worden gebracht. Hierna is het chillaxen geblazen op Bali. We maken een uitstap die mij in de gelegenheid stelt om eens van de dure loewakkoffie te proeven en ik word een beetje onder handen genomen door een plaatselijke aap (gelukkig hebben we de foto’s nog!). Aan alle mooie liedjes komt een eind dus gaat het van Denpasar naar Bangkok en van Bangkok naar Brussel op 13 maart. We eindigen met een enkeltje NMBS Brussels Airport-Hasselt. We pikken ‘Belgica’ mee in de bioscoop en voelen ons betrokken bij de vreselijke aanslagen in Zaventem op 22 maart (nauwelijks 9 dagen na onze terugreis). We zien ‘Visiting Mr. Green’ (HHT), kijken op dvd naar ‘Bevergem’ en we zijn nogal flabbergasted wanneer er 125 bezoekers opdagen voor het dinsdagmenu van Alfred Coninx. Het tweede seizoen van ‘Les Revenants’ jagen we er ook vlotjes door. Halen helaas het einde van de maand maart niet: Johan Cruijff, George Martin, Zaha Hadid en Imre Kertesz.

In april vinden we het toneelstuk ‘De Welwillenden’ (CCHA) een beetje tegenvallen, doen we weer trouw mee aan de Zebracinema filmquiz in Maaseik, zijn we gecharmeerd door de stop-motion prent ‘Anomalisa’, zien we A Place To Bury Strangers live in MOD, hebben we seizoen 2 van ‘Better Call Saul’ helemaal gezien, zijn we blij dat Aviici er de brui aan geeft, constateren we dat Peter Sagan goed bezig is, horen we dat Lesley-Ann Poppe zwanger is, lekken de Panama Papers uit bij het grote publiek en worden we op de Marvaquiz in Mol uitgedaagd met een confituurproef. We leggen VRT-reporter Rudi Vranckx vast voor ons dinsdagmenu de luxe in september, zien met Liverpool-Dortmund in de EL één van de beste voetbalwedstrijden van 2016, horen dat het Limburgse Whispering Sons Humo’s Rock Rally wint en we vinden het een klucht dat de Duitse komiek Jan Böhmermann in de problemen geraakt met zijn Erdogangedicht. Ook bijzonder pijnlijk: het EK-lied van Like Mike & Dimitri Vegas dat wij op onze blog ‘een caminoproof kutnummer’ noemen, de verdwenen chihuahua van Tanja Dexters en het gênante tv-moment Hohohomans versus Luk Alloo. Mijn oorwurmenrubriek ziet het levenslicht, het concert van Nonkeen is zwaar de moeite, de eind 2010 opgestarte rubriek Straffe 1000 eindigt uiteindelijk met nummertje 3000, we hebben een dinsdagmenu met Tom Smeets én een supergezellig etentje met twee vriendinnen bij ‘6 Zinnen’ (inclusief nightlife in Hasselt). Wij zeggen helaas adieu tegen televisiemaker Wim Brands én popicoon Prince. Blij omdat we zijn laatste twee Belgische doortochten meemaakten, droevig dat deze (kleine) topper slechts 57 jaar oud mocht worden.

De meimaand brengt ons theater in de vorm van ‘De gelukzalige’, dompelt Leicester City in feestvreugde na hun titel in de Premier League, verspreidt geruchten dat Janet Jackson op haar 50ste zwanger is (wordt later bevestigd), heeft veel zon in petto op het communiefeest van Bavo en we regelen een hoop bibactiviteiten (o.a. Lize Spit en Luc Nilis). Bingewatchen krijgt een gezicht als we ‘House of Cards’ in grote hoeveelheden tot ons nemen, wij zitten na jaren nog eens een Eurovisiesongfestivalavondje uit (we overleven het gelukkig en we constateren dat het algemene niveau ‘redelijk’ was), denken met een goed gevoel terug aan ons moederdagetentje bij Place Ma Tu Vu, maar ‘My Scientology Movie’ en het feit dat Club Brugge de nieuwe landskampioen wordt liggen wél zwaar op onze maag. Gelukkig hebben wij voldoende antigif liggen in de vorm van ‘Karamazow’ en ‘De dood van een handelsreiziger’ (twee keer toptheater in CCHA), Han Kang wint de Booker Prize, onze vervolgrubriek ’50 onderschatte bands/artiesten’ krijgt een doorstart en kersvers Anderlechtvoetballer Sofiane Hanni die de Ebbenhouten Schoen wint. En in de rubriek ‘kommer en kwel’: Real Madrid dat de CL wint, de dood van Gaston Berghmans, Tanja Dexters die opnieuw vrijgezel is en de aanhoudende stakingsmiserie in ons land.

In juni boek ik al mijn derde quizwinst van 2016 (in Dessel) en daarmee evenaar ik het aantal overwinningen van 2015. Alweer met een ander quizteam: Caoutchouc Botte (voor de ploeg van broer Bart & co de allereerste quizwinst ever), eentje die eindigt met cocktails in Retie. Muguruza wint Roland Garros, Hagar Peeters wint de Fintro Literatuurprijs, Belle Perez stapt in het huwelijksbootje en is tevens zwanger (niet van een nieuwe cd, maar van een kind), ‘The Neon Demon’ is een topfilm, het EK voetbal in Frankrijk gaat van start, onze jaarlijkse UiTdag (dit keer in Valkenburg) is weer top en de mooie Virginia Raggi wordt de eerste vrouwelijke burgemeester van Rome. Verder stellen wij ons nieuwe, culturele seizoen samen, zien wij met lede ogen dat Cultuur in Limburg weer stiefmoederlijk wordt behandeld als het op subsidies aankomt en wordt helaas ook de gevreesde Brexit een feit. Zo dood als een pier deze maand: bokser Muhammed Ali, schrijfster Benoîte Groult, Bud Spencer en futuroloog Alvin Toffler. Op die manier is het jaar alweer halfweg.

In juli geven wij hoge punten aan ‘Elle’ van regisseur Paul Verhoeven, zien wij niet onze Duivels maar outsider Portugal het EK voetbal winnen, ‘Julieta’ van Almodovar krijgt ook een dikke duim, net als het feit dat bondscoach Marc Wilmots wordt bedankt voor (niet) bewezen diensten. Theresa May wordt de nieuwe premier van de UK, een laffe aanslag op le quatorze juillet zaait dood en verderf in Nice, Johan Vansummeren hangt zijn fiets aan de wilgen, ‘Een fractie van het geheel’ van Steve Toltz blijkt een boek dat vlot wegleest, de komedie rond Ahmet Koç barst los in Beringen en omgeving en wij plannen een aangenaam familiebezoek bij een neef in het mondaine Antwerpen. De minder leuke momenten: de begrafenis van nonkel Lucien (voor het eerst in mijn 44-jarige aanwezigheid op deze aardbol een crematie meegemaakt). De bekendere doden deze maand heten Elie Wiesel, Paskal Deboosere en Alan Vega.

In augustus blijkt dat Moedige Missers (ondanks de forse duik in de quizranking) alsnog één sterktepunt mogen meenemen naar het nieuwe seizoen. Het is geen prijs omwille van moed of zelfopoffering maar omdat de Limburgse quizteams nog wat achterop hinken ten opzichte van andere provincies. Ik ben ook enkele dagen internetloos (een technicus komt aan huis om het euvel te herstellen). Geen nood, tijdens die panne zien wij de schitterende reeks ‘Stranger Things’. Ander nieuws die maand: Martinez als nieuwe bondscoach, een aantal Belgische medailles op de Olympische Spelen in Rio, ‘Sleeping giant’ blijkt een aardige film te zijn, we skippen voor het eerst in jaren Pukkelpop, er volgt alweer een golf van terroristische aanslagen, er is het flink oplaaiende racisme (én het veroordelen van de uitwassen ervan) wanneer een Limburgse jongen van Marokkaanse origine ginds met de quad verongelukt en ‘La Pazza Gioia’ tot slot is de moeite in de bios. Onze jaarlijkse zomervakantie begint dus niet op de Pukkelpopwei maar brengt ons regelrecht naar Zuid-Spanje waar wij 26 dagen gaan chillen. Wij bezoeken o.a. San Pedro del Pinatar en houden ons verder onledig met shoppen, eten, zwemmen en lezen. Ons land verliest met Toots Thielemans een fantastisch mens maar bovenal een groot muzikant!

In september moeten alle kindjes terug naar school, maar wij zitten de hele dag in Orihuela. Onze Rode Duivels worden in een oefeninterland door Spanje terug met de voetjes op de grond geplaatst. Wij geven het terras een grondige poetsbeurt, slaan de wintervoorraad hout op in de chalet, zijn gecharmeerd door de eerste uitzending van ‘Sorry voor alles’ en we trekken met papa naar de Belgische dokter in Torrevieja. Als het voor écht is zijn de Rode Duivels op de afspraak: Cyprus-België eindigt op 0-3. Oom en tante zijn ondertussen gearriveerd in Spanje. Wij gaan nog wat shoppen in La Zenia Boulevard, volgen met argusogen de hele burgemeesterssaga rond Hilde Claes in Hasselt, gaan nog eens lekker eten bij La Rebate en bij MardeSal alvorens we terug naar België vliegen. Bij thuiskomst maken we kennis met een prima zaak in eigen dorp: Entre Nous. Rudi Vranckx komt voor een lezing naar onze bibliotheek, door de hoge nazomertemperaturen komen we op de werkvloer in aanraking met aircogate en we worden welkom geheten in het politieke mediacircus (van bedenkelijk allooi) Kitir versus Van Biesen. De eerste quiz (na mijn vakantiebreak) haal ik onmiddellijk een tweede plaats in Kleine Spouwen (aan tafel bij Happy Ending). Ik geraak ook eindelijk door het laatste seizoen van ‘The Good Wife’. In eigen land ontstaat commotie rond de gokaccount van Olivier Deschacht. Of die van zijn broer … wie het weet mag het zeggen!

In oktober geraakt Moedige Missers nog eens op een quiz in Geel, het is doffe ticketellende voor Coldplayfans die de band aan het werk willen zien in Brussel (zalig zij die thuis blijven!), op het werk plannen we een digitaal dinsdagmenu met Katleen Gabriëls (n.a.v. het boek dat zij schreef), onze Rode Duivels halen flink uit tegen voetbaldwerg Gibraltar, we komen nog eens samen met de jonge equipe voor een update rond de zesde Lettermolenkwis, ik haal nog eens een tweede plek (aan tafel bij Remember Londonderry) op een quiz in Heers (de superronde was dit keer de ronde te veel!), ons dinsdagmenu de luxe van 2017 (Griet Op de Beeck) wordt definitief vastgelegd voor 24 oktober 2017 ergens in 2018, naast Janet Jackson blijkt ook Gerri Halliwell zwanger te zijn en we zien/horen ook volgende boeiende dingen: ‘I, Daniel Blake’ (bioscoop), het dinsdagmenu van Lize Spit op het werk, Mount Kimbie (MOD) en Wilco (AB). Dario Fo en Roger Blanpain leggen helaas het loodje!

Nooit gedacht dat ik het ooit kon zeggen: op de dag van Allerheiligen is het genieten geblazen tijdens Tindersticks (CCHA), Olga Leyers evenaart het recordaantal deelnames aan ‘De Slimste Mens’, wij plannen ons jaarlijkse bezoek aan de Antwerpse Boekenbeurs en we zijn voorts terug te vinden bij o.a. concertjes van Jessy Lanza (MOD), Stuff (C-Mine) en TaxiWars (MOD) en het dinsdagmenu van Luc Nilis en Thijs Slegers in de evenementenhal. Donald Trump wint de presidentsverkiezingen in de States, ik haal opnieuw een tweede plaats op de Kiewit 5 quiz (aan tafel bij Happy Ending) en onze zesde Lettermolenkwis wordt gewonnen door NGMB, plaats 2 is voor MVC en De Limburgse Connectie vervolledigt de top 3. Ik scoor tickets voor de Best Kept Secret zondag die Radiohead in juni 2017 naar Hilvarenbeek zal brengen, breng een bezoek aan onze boekenleverancier Medioeurope in Holsbeek en boek met de maten van Moordgat/WvA quizoverwinning nummer 4 in Ham (Super Ivy quiz). Leonard Cohen, Marc Sleen en Fidel Castro blazen hun laatste adem uit.

De decembermaand nemen we ook lekker veel hooi op onze vork. De maand is nauwelijks begonnen of onze vijfde quizwinst komt aangewaaid (voor de tweede keer aan tafel bij Caoutchouc Botte) op de prima quiz van KSK Branddonk (ook al boeken we met dertien punten verschil een straatlengte voorsprong op de runner-up), er zijn concertjes van o.a. Ash, Killing Joke, Blaudzun (allemaal in MOD) en Melanie De Biasio (C-Mine), we zien een schitterend ‘Mémé De Peetmoeder’ in het theater, we haspelen de Sound of C eens af in Moedige Missersmodus (meer van dat in 2017!), we vinden ‘Train to Busan’ een prima zombiefilm en we zien Gilles Van Bouwel (De Mol) zich verdiend tot eindwinnaar van ‘De Slimste Mens’ kronen. Twee keer tweede worden op een quiz in één en hetzelfde weekend? U vraagt, wij draaien! Het lukt ons in Ravels (aan tafel bij FC Annemie), waar we de hele avond leiden, maar waar de superronde ons nog nekt en de dag nadien stunten we opnieuw (met Moedige Missers in Veerle). De IS-aanslag van de maand vindt dit jaar plaats op een kerstmarkt in Berlijn, Sophie Dutordoir wordt de nieuwe NMBS-baas en Zsa Zsa Gabor, George Michael en de moeder-dochtertandem Carrie FisherDebbie Reynolds haalden het einde van 2016 helaas niet meer. Jullie (gesteld dat jullie dit hele epistel hebben uitgeplozen) uiteraard wél en dat stemt ons dan weer uitermate vrolijk. Er is trouwens nog meer heugelijk nieuws: mijn moeder blaast vandaag exact 80 kaarsjes uit. Way to go, mum! Wat denken jullie? Volgend jaar een nieuw, flink en fluks jaaroverzicht? Bij leven en welzijn, tot dan!

zo-dat-jaar-is-ook-weer-helemaal-uitgekleed

Posted 31/12/2016 by ambijans in Algemeen, Culinair, Film, Literatuur, Muziek, Theater, TV