Archive for the ‘Film’ Category

Beste. Film. Ooit. (15) Groundhog Day   Leave a comment

groundhog day

Voor ons volgende deel in deze reeks verplaatsen we ons nog een keer naar de jaren ’90, want in 1993 kwam de in 2014 overleden regisseur Harold Ramis met dit verhaal op de proppen. Waarover gaat het? Phil Connors (Bill Murray) is een chagrijnige weerman die naar Punxsutawney wordt gestuurd om daar het jaarlijkse ‘Groundhog Day’ te verslaan. Hij raakt daar ingesneeuwd en tot zijn grote verrassing wordt hij de volgende dag wakker en is het weer dezelfde dag. Hij begint hier eerst flink misbruik van te maken, door o.a. zijn collega Rita (Andie MacDowell) te versieren, maar uiteindelijk moet hij toch een oplossing gaan zoeken als hij niet tot in de eeuwigheid dezelfde dag wil beleven. Toen ik destijds de inhoud ervan las verwachtte ik eerlijk gezegd droge, saaie kost maar … het bleek uiteindelijk aangenaam vertier te zijn.

Nu moet ik er wél bij vertellen dat ik altijd een zwak heb gehad voor acteur Bill Murray en eigenlijk is dat nooit verdwenen. Hij was dan ook perfect gecast voor deze rol en hij vormt samen met MacDowell hier een mooie tandem. Ik zou het bijna een bijna geniale film willen noemen: bijzonder origineel verhaal, complex en intelligent scenario (met een behoorlijk verteerbare moraal dan nog), maar bovendien on-waar-schijnlijk grappig. Tenzij voor droogstoppels én zuurpruimen dan! Als je geen fan bent van romantische komedies (omdat die meestal zéér zwaar sucken!), maar je wil er toch eens één proberen, ga dan voor deze prent uit 1993. De trailer krijgen jullie alvast gratis en voor niets cadeau!

Advertenties

Posted 25/02/2018 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (14) Blue Velvet   Leave a comment

blue velvet

Geloof het of niet, maar ook voor onze volgende film keren we terug naar 1986, net zoals bij onze vorige prent ‘Stand by me’. Deze keer kiezen we voor iets van grootmeester David Lynch, een cineast die eigenlijk geen verdere introductie meer nodig heeft. Ik denk dat een mening over David Lynch alleen maar zwart of wit kan zijn: of je vindt al zijn films ‘complete rommel’ of je bent zoals mij en houdt net van die verhalen met een flinke hoek af. Dat mag je ook zeggen van deze film. Jeffrey Beaumont (Kyle MacLachlan) vindt op een dag een afgesneden oor. Nog voordat hij het zelf beseft, betekent dit het begin van een bloedstollende en verontrustende thriller waarin hij helemaal wordt meegesleurd. Het verhaal ontrafelt zich rond een emotioneel gestoorde nachtclubzangeres (Isabella Rossellini) en een aan drugs verslaafde, levensgevaarlijke sadist (Dennis Hopper). Hoe dieper Beaumont in de problemen raakt, hoe meer hij geobsedeerd raakt door de donkere onderwereld waarin hij is beland.

Lynchliefhebbers hebben hier in het verleden ongetwijfeld van gesmuld, al is deze film (naar Lynchnormen) nog redelijk rechttoe rechtaan. Niet alleen wordt er goed geacteerd, verder is er ook de grandioze setting, de geschifte acteurs maar bovenal het duistere surrealistische universum en de vervreemdende sfeer die er twee uur lang hangt. Lynch werkt vaak met dezelfde fetisjacteurs (hier bijvoorbeeld Kyle MacLachlan) en ook de huiscomponist (Angelo Badalamenti) is anno 2018 nog steeds dezelfde. Als inleiding zullen jullie het met deze korte trailer moeten doen.

Posted 11/02/2018 by ambijans in Film

‘The Shape of Water’ (Guillermo del Toro) @ Roxy   Leave a comment

the shape of water

Vandaag start onze nieuwe werkweek, al spendeer ik mijn namiddag al meteen op de radiologieafdeling van het Jessa ziekenhuis voor een scan van mijn bil. Binnen enkele dagen zullen we dan iets wijzer zijn over de operatie die ik binnenkort moet ondergaan aan het gezwel. Voorlopig kunnen we ons daar nog niet zenuwachtig om maken. Ter ontspanning trakteren we onszelf dan maar op de avant-première van de topfavoriet voor de komende Academy Awards. De prent wist maar liefst dertien nominaties te versieren, ook al doken er enkele dagen geleden onheilspellende berichten op dat er sprake is van plagiaat. Het verhaal zou losjes zijn gebaseerd op een toneelstuk uit 1969. Gemakshalve laten we die beschuldiging even voor wat ze is. Regisseur Guillermo del Toro wist ons in 2006 al aangenaam te verrassen met ‘Pan’s Labyrinth’ dus wij hopen dat het ook dit keer het geval zal zijn. De inhoud? 1962, gedurende de Koude Oorlog. De stomme schoonmaakster Elisa vindt op een dag samen met haar collega Zelda een visachtig creatuur waarvoor ze snel empathie voelt. Dit wezen is de laatste van zijn soort en wordt door de Amerikaanse overheid bestudeerd om eventueel te worden ingezet in het leger of in de ruimtevaart. Bijgevolg probeert Amerika dit verborgen te houden voor Rusland. Elisa wil het amfibisch wezen helpen ontsnappen uit het laboratorium. In de belangrijkste rollen zien we o.a. Sally Hawkins, Doug Jones en Michael Shannon. Uiteraard krijg je van ons de trailer nog cadeau.

UPDATE

Wat wij vonden van dit sprookje voor volwassenen? Dat het alle ingrediënten bezit die ervoor zorgen dat het een prachtige film is geworden, al zeg ik er eerlijkheidshalve meteen bij dat ik ‘Three Billboards’ eigenlijk interessanter vond als geheel. Toch wordt er weer sterk geacteerd (ik ben bijvoorbeeld al jaren een fan van Michael Shannon) en ook de muziek van Alexandre Desplat is absoluut top! Ik heb ook enkele keren aan regisseur Jean-Pierre Jeunet moeten denken wiens werk opvallende gelijkenissen vertoont met del Toro. Of de film nu plagiaat is of niet: ik vermoed dat er toch een aantal van die dertien nominaties zullen worden verzilverd binnenkort.

Posted 29/01/2018 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (13) Stand by me   Leave a comment

stand by me

Voor onze volgende filmklassieker keren we terug naar het jaar 1986, want toen verscheen ‘Stand by me’ van regisseur Rob Reiner. Héél toevallig dezelfde regisseur die ook voor ‘de beste film’ van onze vorige editie (in november 2017) zorgde. De regisseur is verder ook bekend van o.a. ‘This is spinal tap’ (1984), ‘When Harry met Sally’ (1989) én ‘A few good men’ (1992), al zullen we in de toekomst geen films van deze man meer onder de aandacht brengen. Over naar de orde van de dag. Waarover gaat deze film? Al een hele tijd wordt Ray Brower uit het kleine plaatsje Castle Rock vermist. Als de jonge Vern Tessio (Jerry O’Connell) dan via zijn oudere broer ontdekt waar het dode lichaam van de jongen zich bevindt, besluit hij samen met zijn vrienden Gordie Lachance (Wil Wheaton), Chris Chambers (River Phoenix) en Teddy Duchamp (Corey Feldman) op zoek te gaan naar het lichaam. Tijdens dit reisje wordt de vriendschap van de vier jongens zwaar op de proef gesteld.

Los van de inhoud van deze film wil ik terloops nog even vermelden dat enkele jonge acteurs uit deze film destijds aan de rand van de grote doorbraak stonden. Helaas verging het River Phoenix hierna niet al te best, want de oudere broer van acteur Joaquin overleed in 1993 al op 23-jarige leeftijd aan een overdosis drugs in de buurt van een bekende nachtclub. En ook Corey Feldman had een hele tijd een cocaïne en heroïneverslaving. Wat kunnen we verder over deze film kwijt? Dat het opnieuw om een Stephen King boekverfilming gaat en dat het opnieuw een spannende film is die in een nostalgisch sfeertje baadt. Of de film nu werkelijk zo goed was als in mijn gedachten? Je kan het uiteraard met een korreltje zout nemen, want als 14-jarige keek ik toentertijd wellicht op een heel andere manier naar films dan ik nu doe. Mogelijk geeft de trailer hier de doorslag!

Posted 20/01/2018 by ambijans in Film

‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ (Martin McDonagh) @ Roxy   Leave a comment

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

De eerste week van het jaar is gepasseerd en daarin zaten o.a. al de eerste Sound of C (editie Looise Boskabouters) en dat leverde ons een puike tiende plaats op, een bezoek aan de tandarts, een bezoek aan Mediamarkt in Hasselt (ik was er jaren niet geweest maar ik vond het cd én dvd-aanbod zéér pover in vergelijking met vroeger) én de Amusante quiz in Laakdal (lange tijd uitzicht op een plek in de top 10 maar uiteindelijk moesten we ons tevreden stellen met een 12de plaats). Vanavond (op onze 46ste verjaardag notabene) zitten we voor het eerst in 2018 in de bioscoopzaal. We zien dan meteen één van de films die ongetwijfeld goed zal scoren op de Golden Globes én andere bekende filmfestivals. Maar waarover gaat de film van vanavond? Nadat er maanden verstreken zijn in de moordzaak van haar dochter zonder de dader gevonden te hebben maakt Mildred Hayes (Frances McDormand) een gedurfde stap. Ze schildert drie billboards die weggebruikers naar haar stadje leiden met daarop een controversiële boodschap gericht aan William Willoughby (Woody Harrelson), de sheriff van de stad. Als zijn hulpsheriff Dixon (Sam Rockwell), een onvolwassen moederskindje met een voorliefde voor geweld betrokken raakt, wordt de strijd tussen Mildrid en Ebbings wetshandhavers alleen maar verergerd. De film wordt hier en daar al vergeleken met ‘Fargo’ van de Coen broertjes, dus dat zit wel snor denk ik dan. De regie is in handen van Martin McDonagh, van wie ik ooit drie toneelstukken zag (‘The Lieutenant of Inishmore’ door Olympique Dramatique), twee keer ‘The Beauty Queen of Leenane’ (door een amateurtheatergezelschap) én ‘De Kussenman’ (amateurgezelschap). Een trailer om alvast jullie zinnen te prikkelen.

UPDATE

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: onze eerste film van het jaar, een tragikomisch geval, viel bij mij meteen in de smaak. Er wordt goed geacteerd, het verhaal zit aardig in mekaar en bij momenten valt er ook flink te lachen met de situaties waarin de protagonisten verzeild geraken. De film was al dé grote winnaar van de Golden Globes afgelopen nacht (beste drama, beste actrice, …) en meestal is dat een redelijke indicatie om aan te geven hoe het er straks bij de prestigieuze Oscaruitreiking aan toe zal gaan. Of ook weer niet natuurlijk, want de helft van de keren zaten ze er flagrant naast. En om een objectief oordeel te kunnen geven zouden we ook de rest van de kanshebbers op een Academy Award binnenkort een kans moeten geven. Als je als regisseur op zeker moment sympathie weet op te wekken voor vrijwel al je acteurs en actrices (zelfs voor de rednecks), dan heb je een mooi stukje cinema afgeleverd. Dé ster van de film is uiteraard Frances McDormand, al moet Sam Rockwell er weinig voor onderdoen. Ga dat zien! Vanaf 10 januari in de betere bioscoop te zien!

Posted 08/01/2018 by ambijans in Film

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2017   Leave a comment

kinopoisk.ru

De allerlaatste post van het jaar hebben we ook dit keer gereserveerd voor ons persoonlijke jaaroverzicht van 2017. Het is een traditie die ik eind 2012 blijkbaar in het leven heb geroepen en die ik dus plichtsgetrouw al voor het zesde jaar op rij in mekaar heb gestoken. We kunnen er (om privacy én andere redenen) helaas niet alles insteken wat ons dit jaar is bijgebleven, maar we beloven jullie dat we ervoor zullen zorgen dat de highlights er normaal gezien allemaal tussen zitten. Ik vertoef al eens in een cultureel centrum, een filmzaal of een concertzaal, ik durf al eens een (goed) boek te lezen én ik probeer mijn (eerder bescheiden) kennis al eens aan te spreken op bepaalde quizlocaties. Ik sprak onlangs met enkele doorwinterde quizzers en die kwamen jaarlijks aan ca. 130 à 140 quizzen per seizoen. Ik quiz ook vaker dan ‘de gemiddelde’ medemens, maar het befaamde Guiness Book zal ik met mijn aantal deelnames in 2017 absoluut niet kunnen halen. Toch was 2017 als quizzer een behoorlijk succesvol jaar (mag ik hier in alle bescheidenheid zeggen). In 2016 liet ik slechts een vijftal overwinningen optekenen, maar 2017 spant toch écht wel de kroon met 14 overwinningen. Een kleine telling gisterenmiddag wees uit dat ik 66 keer ben gaan quizzen in 2017 (dus mijn gemiddelde is bijna 1 op 5 overwinningen), voor zover mijn wiskundige kennis klopt. Over die overwinningen én de erbijhorende zegeroes dadelijk uiteraard meer. Mijn overwinningen behaalde ik vooral als gastspeler, al won ik onder Moedige Missersvlag toch ook drie keer dit jaar. 66 quizzen dus … en dan te denken dat we in de glorietijd van onze ploeg tussen de 35 en grofweg 50 keer per jaar speelden. En wij vonden dat toen véél … schreef Bob Dylan daar niet ooit een nummer over? Soit, we zullen er eens aan beginnen.

De eerste dag van het nieuwe jaar bekomen wij van ons achtgangenmenu van de dag ervoor in De Pelikaan. De rustperiode is overigens van korte duur want namiddag staan broer, schoonzus én (klein)kinderen al voor de deur. Ook mijn allereerste film van 2017 (‘Arrival’) van Denis Villeneuve komt er snel aan. Goodreads daagt mij uit voor hun ‘reading challenge’, een uitdaging die we graag aangaan. Ik wil de lat van ca. 30 boeken in 2016 verhogen naar 40 gelezen exemplaren in 2017, een cijfer dat we zelfs met enkele eenheden weten te verpulveren. Het beste boek van januari? Een oudje van Henning Mankell (‘Midzomermoord’). Dingen die wij ook markant vonden: tv-serie ‘Beau Séjour’, de eerste sneeuw die viel, de nieuwe poetsvrouw bij ons op het werk heet Frieda en het feit dat we vóór aanvang van de Amusante quiz iets gaan eten in De Kruimel met de heren van Moordgat/WvA (een traditie die in 2018 vrolijk zal worden voortgezet). Voor mijn verjaardagsetentje trekken we met een zeskoppige bende familieleden naar De Kwizien (15/20 in GaultMillau) en die score is absoluut terecht. Aanrader! De eerste Kiewit 5 levert meteen mijn eerste quizzege op (aan tafel bij Happy Ending). Het personeelsfeest op het werk heeft dit jaar een Caribisch tintje (inclusief palmbomen). Ik begin aan mijn muzieklijst van ‘500 nummers die ik liever niet meer wil horen’. Van de voorstanders krijg ik een dikke duim, tegenstanders dreigen mij uit te nodigen op hun huwelijksfeest (inclusief de muziek die door mij de grond werd ingeboord). De toon is meteen gezet! We komen ook te weten dat er geen zevende Lettermolenquiz zal komen, mijn 80-jarige moeder begeeft zich langzaam maar zeker op het social mediapad, Lobke Husson verzorgt ons allereerste dinsdagmenu op het werk, we worden geconfronteerd met het Publifinschandaal in Wallonië, Sanne Cant wint het WK veldrijden, Romanie Schotte is onze nieuwe Miss België en zanger Peter Sarstedt en acteur John Hurt overlijden.

In februari hebben we blijkbaar zin in een flinke portie cultuur. Zo zien we ‘Moonlight’, ‘La La Land’, ‘Nocturnal animals’ en ‘Manchester by the sea’ in de bioscoop, zijn we getuige van ‘Dinez in de sneeuw’ en de film ‘Nosferatu’ (door Michel Bisceglia/Buscemi) in CCHA. Op tv zijn we gecharmeerd door het nieuwe seizoen van ‘De Mol’ en tv-reeks ‘Ennemi Publique’. Verder is er ook quizwinst op de Trapop quiz in Retie, wint Hugo Broos de Africa Cup, barst de Publipartaffaire los in Gent en bestellen wij voor alle zekerheid toch maar tickets voor de laatste dag van Best Kept Secret. Radiohead is die dag headliner en zoals steeds is het lot ons gunstig gezind wanneer onze bestelling mooi wordt afgerond. Enkele bekende doden in februari: zanger Al Jarreau, ex-wielrenner Serge Baguet, Nijntjebedenker Dick Bruna en acteur Bill Paxton. Om de maand toch met een positievere noot af te sluiten: ons dinsdagmenu van Suzy Kimpen lokt behoorlijk wat volk naar de bib en het beste boek van februari is een behoorlijke turf (‘Een klein leven’) van Hanya Yanagihara (een boek dat op de ‘nog te lezen’ stapel van 2016 was terechtgekomen).

In maart stellen wij vast dat onze Keek op de Week rubriek al meer overhelt naar een Keek op de Maand. Wij beloven hier op ons plechtige communiezieltje dat we in 2018 nog 15 edities brengen zodat we helemaal in schoonheid kunnen eindigen. Gaven onze maartmaand nóg meer kleur: tv-serie ‘Atlanta’, Nafi Thiam werd Europees kampioen in de vijfkamp, dé voetbalwedstrijd van het jaar was toch wel de spectaculaire remonte van Barcelona tegen PSG (6-1!), het toneelstuk ‘Risjaar Drei’ (al konden we toen nog niet vermoeden dat we Marc Van Eeghem voor het laatst zouden zien spelen), het optreden van Flying Horseman in C-Mine, Vera Lynn die 100 werd, Vlaming Thomas Cammaert die de Nederlandse Mol blijkt te zijn, de escape room activiteit met vrienden in Leuven én de uitnodiging voor de trouw van Barbara en Bert in Barcelona (september 2017). Het is ook een bijzonder vruchtbare quizmaand waarin we het volgende oogsten: quizwinst op de KSK Bree quiz (aan tafel bij 4 Wijzen), winst op de Paashaasquiz in Maaseik (Moedige Missers), winst op de Groote Gencker Muziekquiz (Moedige Missers) én winst op de Thesquiz (met Moordgat/WvA). We waren ook een paar keer ‘not amused’: geen Zebracinema filmquiz in Maaseik dit jaar, auteur Griet Op de Beeck cancelt haar dinsdagmenu in het najaar bij ons (ook 2018 wordt al door haar als een ‘no go zone’ beschouwd) en o.a. actrice Kitty Courbois, zanger Chuck Berry en schrijver Colin Dexter leggen helaas het spreekwoordelijke loodje. Zuhal Demir wordt trouwens ook staatssecretaris (maar daar heb ik verder geen enkele verdienste aan).

Nee, het is géén grap. Mijn tante (tevens mijn meter) was op 1 april jarig en zij vierde haar 90ste verjaardag in familiekring in Le Mas. En of dat gezellig was! Hetzelfde kunnen we ook zeggen van Little Waves in C-Mine, een fijn festival dat kon uitpakken met o.a. Grandaddy en Warhaus. De bassist van Grandaddy overlijdt trouwens enkele weken na dit concert. Greg Van Avermaet wint Parijs-Roubaix, mijn ouders verruilen ons koude kikkerlandje voor enkele weekjes Spanje en ikzelf duik onder in een aantal tv-series (o.a. ‘De 16’, ‘Banshee’, ‘Better Call Saul’ en ‘The Leftovers’). Ook ‘quizzen winnen’ is één van mijn hobby’s deze maand. Kunnen we bijschrijven op ons palmares: winst op Kiewit 5 (Happy Ending), winst op Molvocquiz en Witte Molquiz (allebei met Moordgat/WvA). Ook de flagrante paasquiz (een cafétussendoortje met een hoge funfactor) in Laakdal winnen we (maar ‘officieel’ rekenen we dat er niet bij). Ook weer veel volk op het dinsdagmenu van Corda Campus baas Raf Degens. We zitten ook nog in de schouwburg bij ‘Alice’ (Abattoir Fermé) en we gaan naar J. Bernardt in Het Depot. Het derde seizoen van ‘Fargo’ draagt ook onze goedkeuring weg.

De meimaand is er ook eentje met ups en downs (al klinkt dat allemaal relatief). ‘Get out’ is een prima film, we zien na jaren DAAN nog eens in MOD, mijn eerste BOB-controle ’s nachts na een quiz levert meteen een sleutelhanger op (maar het plastic ding haalt het einde van 2017 niet eens) en we plannen een gezellig dagje in Borgloon met ons hele gezin (o.a. het doorkijkkerkje). Salvador Sobral wint voor Portugal het Eurovisiesongfestival, Limburgse trots Nina Derwael haalt goud op het EK turnen, Jeroen Olyslaegers wint de Fintro Literatuurprijs en Alfred Birney mag de Libris Literatuurprijs mee naar huis nemen. Het beste boek van deze maand komt nochtans uit onze gemeente: ‘Mazzel tov’ van Margot Vanderstraeten mag die eer opstrijken. Ik win met Moordgat/WvA de quiz van Schoot Sport, de series ‘Girls’ én de nieuwe Twin Peaks verdienen ook een vermelding. Het mooie weer zorgt ervoor dat we het tuinmeubilair naar buiten kunnen halen (we trakteren onszelf vervolgens op een magnumfles rode wijn). Geen idee of dat bad karma veroorzaakte want onze buxus moet hierna uit de tuin worden verwijderd (de mot zat er letterlijk én figuurlijk in) en mijn ouders vallen daarna ‘en panne’ met hun 12 jaar oude VW Touran. Omdat ze opzien tegen een té dure herstelling besluiten ze gewoon een nieuwe auto te kopen. De veertigste verjaardag van Joachim wordt stevig gevierd in Sans Gêne (dat gelukkig voor mij op wandelafstand van mijn woonst ligt). Die pipo die iets over 3u ’s nachts over straat zwalkte was ik dus! Zanger Chris Cornell (van o.a. Soundgarden), Bondacteur Roger Moore en muzikant Gregg Allman blazen hun laatste adem uit. Tom Dumoulin won de Giro en ‘The Square’ won een Gouden Palm. En er vielen ook 22 doden na een zelfmoordaanslag op een concert van Ariana Grande in Manchester. Soms was de wereld dus ook flink om zeep.

In juni kopen mijn ouders een nieuwe auto: ze schakelen over van Volkswagen naar Peugeot: nu staat er een nieuwe 208 te blinken in de garage. Ik regel ook mijn citytrip naar Barcelona (de betaling dan toch), de rest doen we wel ter plekke. Bij vaderdag trakteer ik mijn ouders nog eens bij Vous Lé Vous. Op seriegebied draaien wij er vlotjes alle jaargangen van ‘Friday Night Lights’ door, Best Kept Secret doe ik opnieuw samen met mijn broer aan (een prachteditie met vééél zon, sfeer, koude pintjes, tetterende Nederlanders, fijne optredens én als top of the bill een weergaloos concert van Radiohead om het geheel af te sluiten). Ook best gezellig: ‘L’amant double’ in de bioscoop, een gezellig Grieks etentje bij Delphi en het samenstellen van ons nieuwe culturele seizoen in CCHA. Zangeres Sandra Reemer en ex-bondskanselier Helmut Kohl overlijden. Ook de ramp met de Grenfell Tower in Londen en het Samusocialverhaal veroorzaaken behoorlijk wat deining.

De grote vakantie is ingetreden (al moeten wij nog ruim anderhalve maand werken vóór we naar Spanje kunnen). Een quiz winnen? U vraagt, wij draaien! Chaotical Brainquiz in Kapellen (een lange reis die gelukkig winst opleverde voor Happy Ending), de Vlee Kier Al Gezeed quiz in Lummen (in het bonte doch ook supergezellig samengestelde collectief FC Annemie) én de Attenrode Kermisquiz (ook met Happy Ending). Die laatste zege is trouwens de twaalfde in het rijtje. We zaten in een tent waar we zelf ons antwoordblad moesten gaan afgeven na elke ronde. Af en toe vindt het quizzen zichzelf nog eens opnieuw uit. Het spreekwoord ‘van het kastje naar de muur worden gestuurd’ leren wij beter kennen wanneer we om nieuwe huisvuilzakken moeten gaan. Nu lachen we erom, toen hebben we ons behoorlijk geërgerd aan onze ritten tussen containerpark, grootwarenhuizen en gemeentehuis. Het tegenovergestelde van ergernis? Via Humo een gratis maand Play More van Telenet. Zo hebben we de gelegenheid gehad om alles van Game of Thrones te bingewatchen én zijn wij zéér te spreken over ‘Big Little Lies’. En buiten Play More om ook genoten van ‘Westworld’. Wij gaan ook in familieverband voor het eerst eten bij Sans Gêne en hierna zullen er nog een aantal etentjes daar volgen. Nog nooit daar geweest? Ga het eens uitchecken zou ik zeggen! Beste boek van de maand? ‘Zijn bloedige plan’ van Graeme Mcrae Burnet. Geven deze maand o.a. hun pijp aan Maarten: acteur Martin Landau, regisseur George A. Romero en actrice Jeanne Moreau.

De augustusmaand brengt ons plaatselijke folklore in de vorm van de zevenjaarlijkse Virga Jessefeesten in Hasselt. Wij gaan naar het gelijknamige spel ‘Een deken van troost’ kijken en zien dat het goed is. Halfweg de maand publiceer ik mijn laatste Keek (maar die krijgt volgend jaar dus een doorstart). Nafi Thiam wint het WK atletiek, de fipronilcrisis breekt uit, Pukkelpop 2017 is uiteraard weer supergezellig en weet in zijn beste momenten een gevoelige snaar te raken bij o.a. Ty Segall, The Flaming Lips, Elbow en Nicolas Jaar. De keerzijde van de medaille: omdat we de nachtbus niet vinden moeten we de eerste avond te voet naar huis wandelen. Dat geeft ons dus blaren én een slecht humeur! Gelukkig hebben we connecties waardoor we de volgende twee dagen met de auto naar ginds gaan (bewonerskaart geregeld en zonder zorgen festivallen daarna). Er zijn weer een aantal IS-aanslagen en onze keuken in Spanje mag dan wel geen UNESCO Werelderfgoed zijn, toch stort ze gedeeltelijk in waardoor we moeten improviseren op vakantie. IS treft voor één keer geen blaam, ook al hadden ze de aanslag opgeëist. Geen nood, want wij amuseren ons o.a. op een plaatselijke fundraiser voor een dierenboerderij, we shoppen in La Zenia Boulevard, enkele regenachtige dagen worden besteed aan boeken lezen of series kijken (o.a. ‘The Handmaid’s Tale’ en ‘The Americans’). We zitten ook eventjes zonder tv (door de storm), maar een Nederlandse technicus helpt ons snel uit de nood. Gratis! In Hasselt is het ondertussen taboe, in Spanje bestaat het nog! Een bezoekje aan het strand van Playa Flamenca luidt de maand uit. Wij geven de titel van beste boeken aan het complete oeuvre (drie stuks) van Donald Ray Pollock.

Ook de septembermaand speelt zich grotendeels in Spanje af. Dat levert o.a. het volgende op: een dagje naar het strand in Guardamar del Segura, een strandwandeling in Campoamor, heerlijke etentjes bij Trüffel en The Cellar Door, toch naar RSCA kunnen kijken via een illegale Play Sports link (met commentaar van Filip Joos), problemen met het bestellen van tickets voor Millionaire (thuis vakkundig opgelost) en de zogezegde handtassendiefstal van mijn moeder aan het einde van onze vakantie. Uiteindelijk dook de handtas veilig én wel weer op, maar kwam er nog een uitstap naar het consulaat van Alicante aan te pas om onze papieren weer in orde te krijgen. Wij gaan ook voor het eerst samenzitten voor de bespreking van ons pas verworven appartement waar we ergens in 2019 hopen te wonen. Serie van de maand: ‘The Deuce’. Onze citytrip naar Barcelona (die ik samen met nonkel Paul maak) brengt ons op een heleboel mooie plaatsen zoals La Rambla, La Barceloneta, Sagrada Familia en Park Güell. En we vermelden ook graag onze metroperikelen, onze nachtelijke gesprekken, socializen in een strandbar vlak voor het huwelijk, het trouwfeest van Bart en Barbara uiteraard waar we als laatsten der Mohikanen standhouden (maar de drank was dan ook op!). ’s Ochtends om half 7 met de metro terug naar ons hotel, daar uitstappen, zeiknat geregend worden in ons kostuum, hopeloos de weg kwijtraken, twee kutmarokkaantjes tegenkomen, hen onderweg in de taxi lozen, om half 8 in het hotel aankomen, ongeveer twee uurtjes slapen en hierna rechtstreeks door naar het ontbijt. Nachtbraken maar dan zonder het braken! Charles Bradley, acteur Harry Dean Stanton en Playboybaas Hugh Hefner zijn hierna niet meer onder ons.

In oktober maken we ‘live’ de Catalaanse revolutie mee op straat in Barcelona. We staan vier uur te schilderen aan Camp Nou in de hoop om het grote Barcelona aan het werk te zien tegen Las Palmas. De wedstrijd wordt uiteindelijk afgewerkt in een leeg stadion. Onze tickets worden terugbetaald, maar onze wedstrijddroom ligt wél aan diggelen. De enige domper op de feestvreugde (als we er eens goed over nadenken). Onze laatste dag in Barcelona verloopt onder een stralend najaarszonnetje en dat levert ons nog wat fijne Gaudímomenten op ginder. Ook te onthouden deze maand: het concert van Grizzly Bear (AB), ‘Curb your enthusiasm’ seizoen 9, het dinsdagmenu van Céline Schraepen en Talisa Loup, het optreden van Stuff. in MOD en de reeks ‘La Forêt’ op Canvas. Net iets minder tof: een knoert van een najaarsverkoudheid na een quiz in Mol (waar we de hele tijd aan de leiding stonden) tot die desastreuze superronde ons volledig nekte. ‘Strikken’ van Domenico Starnone aka Elena Ferrante is ons boek van de maand. Tom Petty, Fats Domino en Brice De Ruyver behoren tot het kransje bekende doden.

November zal de geschiedenis ingaan als de maand waarin wij een gratis maand Netflix probeerden. O.a. ‘Stranger Things 2’, ‘The Americans’, ‘Mindhunter’, ’13 reasons why’ en ‘Bojack Horseman’ werden door ons bekeken én goedgekeurd. Verder zagen we ook ‘Hamlet’ van Abattoir Fermé, ‘Tabula Rasa’, Millionaire in MOD, ‘The Square’ in de bioscoop, ‘Er wordt naar u geluisterd’ (Wim Helsen) en ‘NeoArctic’ in CCHA. Samen met twee andere collega’s bezoek ik de nocturne van de Antwerpse Boekenbeurs, de Kunulo Fiki muziekquiz in Gruitrode is mijn veertiende én laatste quizoverwinning van 2017 en er is de affaire rond Bart De Pauw en de hele #metoo gekte (en dat bedoel ik niet eens zo negatief als het hier misschien klinkt). Nonkel Louis wisselt op 88-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige. ‘Vertel me het einde’ van Valeria Luiselli vinden wij verplichte lectuur. Zeker voor Theo Francken! Italiaanse chef Antonio Carluccio, ex-voetballer Josip Weber en seriemoordenaar Charles Manson werden naar hun laatste rustplaats gebracht. Standardtrainer Ricardo Sa Pinto tot slot wint tien Academy Awards voor zijn meesterlijke vertolking in ‘De Stervende Zwaan’, een voetbalklucht in twee bedrijven. Te koop in elke Standard fanshop.

En dan zijn we aanbeland bij de laatste maand van het jaar. Die brengt ons de übergezellige Sinterklaaslunch van Open Vld (met familie), Netflixgeluk in de vorm van ‘DARK’, ‘Ozark’ en ‘Black Mirror’ (vierde seizoen) en het bijzonder interessante feestdinsdagmenu van Ine Brands. December was in de oertijd een bijzonder luwe quizmaand, maar daar is de laatste jaren toch serieus verandering in gekomen. Ter illustratie: ik speelde deze maand acht quizzen. Ik zie deze maand ook een heel gamma aan keukens en badkamers (in het kader van mijn nieuwe appartement). De Allerbeste Music for Life quiz die wij in Retie speelden bracht maar liefst 8.000 euro voor het goede doel op. Op kerstavond gingen wij (weliswaar in eigen huis) nog eens stevig op zwier. Na wat flessen rode wijn en een overdosis gin tonic zegt de klok hier half 5 ’s ochtends. De hele dag erna wisten we meteen waar we dat ‘zwaar hoofd’ vandaan haalden. ‘De acht bergen’ van Paolo Cognetti is ons boek van de maand. Haalden 2018 niet meer: zanger Johnny Hallyday, ex-hoofdredacteur Manu Ruys, acteur Marc Van Eeghem en schrijfster Sue Grafton. En daarmee zijn we meteen aan het einde van ons spreekwoordelijke Latijn gekomen. We hopen het jaaroverzicht in 2018 nog eens te kunnen herhalen. We wensen iedereen alvast een prettig eindejaarsfeest én een gepaste verwelkoming van het nieuwe jaar!

mooiste gezicht van het jaar 2017 liza soberano wenst jullie een liefdevol 2018

Posted 31/12/2017 by ambijans in Algemeen, Concert, Culinair, Film, Humor, Muziek, Reizen, Sport, Theater, TV

Top 10 films van 2017   Leave a comment

beste films van 2017

Eind vorig jaar zei ik hier al dat ik het geen al te best filmjaar vond en helaas was 2017 (imho) niet zo gek veel beter. Integendeel zou ik haast durven zeggen! Enkele jaren geleden bijvoorbeeld waren we nog lyrisch over enkele films uit eigen land, maar dit jaar liet ik zelfs al bewust enkele Vlaamse films links liggen (waarschijnlijk ook omdat bepaalde kranten en tijdschriften er geen al té hoge pet van op hadden). Er zaten dan ook verschrikkelijke draken bij, waarvan je bijna hoopt dat daar niet al te veel subsidies aan op zijn gesoupeerd. In het najaar heb ik zelfs nauwelijks een film gezien. Het lukte ons uiteindelijk nog net om hier een top 10 in mekaar te knutselen. Eén film die ik in enkele eindejaarslijstjes zag voorbijkomen deed mij zelfs bitter weinig: het had nog wel een deftige soundtrack máár wél een flinterdun verhaal (‘Baby Driver’ van Edgar Wright). Voor de rest valt er weinig af te kraken, waarschijnlijk heb ik nog een aantal puike films gemist zoals bijvoorbeeld ‘Silence’ (Scorsese), ‘The Killing of a sacred deer’ (Lanthimos), ‘I am not your negro’ (Peck), ‘The shape of water (Del Toro), ‘Lady bird’ (Gerwig), ‘The Beguiled’ (Coppola) en ‘Mother!’ (Aronofsky). Hier zullen we onze schade vermoedelijk wel inhalen op dvd. ‘Jackie’ van Pablo Larraín had in principe ook nog in mijn top 10 gepast, maar dan hebben we het ongeveer gehad. Volgende titels haalden mijn eindlijst wél (in geheel willekeurige volgorde). Nu maar hopen dat 2018 voor een kentering zal zorgen …

10. Dunkirk

9. 20th century women

8. Arrival

7. L’amant double

6. La La Land

5. Get out

4. The Square

3. Nocturnal animals

2. Moonlight

1. Manchester by the sea

Posted 19/12/2017 by ambijans in Film