Archive for the ‘Film’ Category

Beste. Film. Ooit. (44) ‘Little Miss Sunshine’   Leave a comment

Vandaag promoten we een film uit 2006. Volgens mij één van de allereerste films die ik in ‘The Roxy Theatre’ in Koersel heb gezien. Een collega op het werk had het over die bioscoopzaal en de rest is geschiedenis. Waarover gaat de film? De zevenjarige Olive Hoover (Abigail Breslin) leeft in een bijzonder gezin. Haar vader Richard (Greg Kinnear) is een mislukte mental coach, haar broer Dwayne (Paul Dano) weigert te praten, haar oom Frank (Steve Carell) is homoseksueel en suïcidaal, haar grootvader Edwin (Alan Arkin) is verslaafd aan heroïne en haar moeder Sheryl (Toni Collette) begint ook langzamerhand door te draaien. Als Olive dan te horen krijgt dat ze mee mag doen aan de finale van de Little Miss Sunshine wedstrijd, besluit het hele gezin van Albuquerque naar Californië te reizen in hun oude Volkswagenbusje. De regie was in handen van Jonathan Dayton en Valerie Faris. Je krijgt dan een heerlijke feel good film opgedist met een fantastische soundtrack. Perfecte cast, puik acteerwerk en opnieuw een prent om te bekijken in deze nare tijd, zodat er af en toe eens méér dan die obligate glimlach op je gezicht verschijnt. Wie nog geen exacte weekendinvulling heeft, weet meteen wat te doen. Hier alvast een trailer om in de juiste stemmming te komen.

Posted 21/01/2021 by ambijans in Film

‘Pieces of a woman’ (Kornél Mundruczó)   Leave a comment

Omdat de bioscopen voorlopig nog geen safe spaces zijn blijven wij onze inspiratie halen op Netflix. Het jonge stel Martha (Vanessa Kirby) en Sean (Shia LaBeouf) verliest hun baby bij een thuisbevalling. Vooral Martha weet zich met haar emoties geen raad. In deze droeve periode moet ze tevens leren omgaan met de gevolgen van haar relaties met haar echtgenoot enerzijds en haar vervreemde moeder (Ellen Burstyn) anderzijds. Het begint al met de ijzersterke bevallingsscène. Je ziet de pijn, inleving en liefde ervan afspatten. De vroedvrouw (Molly Parker) speelt haar rol trouwens ook uitmuntend. Dat is een uitstekende prémisse om je verder te kunnen inleven in de rest van het verhaal. Het helpt uiteraard ook als je weet dat de Hongaarse regisseur Kornél Mundruczó en zijn echtgenote hebben meegemaakt wat de protagonisten in deze film overkwam. Ik moest bij het kijken een beetje denken aan ‘Marriage Story’ dat er qua thematiek soms wat aan doet denken. Ook in deze film wordt er sterk geacteerd, vooral dan door Vanessa Kirby. Wat een ontdekking! Hier nog een trailer om te kijken of het iets is dat in jullie cinefiele straatje past.

Posted 13/01/2021 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (43) ‘Black cat, white cat’   Leave a comment

We starten het jaar met een net iets ander soort film dan gewoonlijk. Een prent van de hand van de Servische filmregisseur Emir Kusturica uit 1998. De namen van de hoofdrolspelers zullen we jullie besparen want het zullen niet meteen namen zijn die een belletje doen rinkelen bij de modale filmliefhebber. Iets inhoudelijks erover vertellen doen we uiteraard wél. Matko de zigeuner is een kleine idiote boef die aan de oevers van de Donau leeft. Hij en zijn zoon Zare proberen zo goed en zo kwaad als het kan om zich niet in de luren te laten leggen door de Russen. Tot op de dag dat Matko beslist om een grote slag te slaan met de financiële hulp van Grga Pitic, de peetvader van de zigeunergemeenschap. Maar Dadan, een geducht gangster, neemt hem op het laatste moment te grazen en brengt hem in een lastig parket. Heerlijk fijne, ambachtelijke komedie, die soms wat ‘Snatch’ of ‘Four Weddings and a Funeral’-achtig aandoet, maar dan op zijn Joegoslavisch: chaotisch en hilarisch, ergens tussen de Italiaanse (dat wilde, vurige, met grote gebaren) en de Russische (veel drinken en dan zot staan dansen) mentaliteit. De film duurt misschien wat te lang en niet alle grappen werken even goed, maar het zit toch van begin tot eind bomvol schitterende vondsten. De alomtegenwoordige ganzen, katten en geiten (zelfs onder tafel), varkens die aan auto’s knabbelen, drugs in kruisbeelden, het afroepen van de trouwcadeaus, telefoonpaal water geven, de Zwarte Obelisk, jongleren met granaten, een bompa die de hele dag naar het einde van ‘Casablanca’ zit te kijken, een lijk op zolder … én dan nog dat ‘happy end’. Een film die in deze rare tijden zeker een lach op jullie gezichten zal toveren (gesteld dat je geen azijnpisser of vervelende droogstoppel bent natuurlijk). Een trailer kan hier misschien voor wat verheldering zorgen.

Posted 03/01/2021 by ambijans in Film

‘Mank’ (David Fincher)   Leave a comment

Bij gebrek aan bioscoopzalen die geopend zijn zoeken wij filmmatig ons heil dan maar bij Netflix. Zo zagen wij de afgelopen dagen zowel ‘Ma Rainey’s Black Bottom’ van George C. Wolfe als David Fincher’s ‘Mank’. Waarover gaat de film? Herman J. Mankiewicz (Gary Oldman) is een scenarioschrijver die wel eens een glaasje lust. Momenteel is hij bezig met het schrijven van het scenario van ‘Citizen Kane’ waarmee hij grote bekendheid zal vergaren. De ontwikkeling van deze film uit het jaar 1941 en geregisseerd door Orson Welles (Tom Burke) verloopt evenwel niet zonder slag of stoot. ‘Mank’ geeft een inkijkje in hoe het er achter de schermen en op de set aan toe gaat. In andere rollen zien we o.a. nog Amanda Seyfried, Lily Collins en Charles Dance. Niet dat alles aan deze film geweldig is, maar cinematografisch leek het mij wel snor te zitten. Het leek me ook meer een film voor cinefielen (waaronder ik dan mezelf reken) en zeker helemaal niets voor alle liefhebbers die hebben genoten van de kersthommage aan wijlen Johny Voners in FC De Kampioenen. Zo weet dat doelpubliek al meteen dat dit werkstuk ‘a complete waste of time’ is in hun geval. Om die reden zou ik hen bijvoorbeeld ook ‘Citizen Kane’ niet aanbevelen. Maar zoals reeds gezegd zagen wij een goed verfilmd waargebeurd verhaal met sterke acteerprestaties over de hele lijn. Een trailer kan mogelijk helpen om geïnteresseerden over de streep te trekken?

Posted 27/12/2020 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (42) ‘Taxi Driver’   Leave a comment

De oorlogsveteraan Travis Bickle (Robert De Niro) werkt als taxichauffeur. Hij is een eenzame man die geobsedeerd is door pornografie en geweld. Zijn leven gaat steeds verder neerwaarts en hij verliest zichzelf langzaam in zijn paranoia. Hij raakt steeds verder geïrriteerd door het tuig dat er ’s nachts over straat loopt en het is slechts een kwestie van tijd voordat hij in actie komt. In deze prent van regisseur Martin Scorsese zien we verder o.a. ook een jonge Jodie Foster en Cybill Shepherd. Waanzinnig mooi gefilmd, prima acteerprestaties, een haast perfecte montage, die slowmotionbeelden en close up shots van de taxi. De film zit helemaal vol met geweldige details. ‘Taxi Driver’ is de ultieme film over eenzaamheid en vervreemding in de grote stad. De film was genomineerd voor vier Oscars en won tal van andere prijzen. Misschien moeten jullie ‘m in deze donkere dagen nog eens (her)bekijken. Hier alvast een trailer om iedereen over de streep te trekken.

Posted 12/12/2020 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (41) ‘North by Northwest’   Leave a comment

Roger Thornhill, een zakenman van middelbare leeftijd, wordt ontvoerd door twee mannen die hem als George Kaplan aanspreken en hem naar een verlaten landhuis brengen. Daar wordt hij stomdronken gevoerd en vervolgens in een auto gezet. Hij wordt gearresteerd door de politie, die hem vervolgens verhoort. Als hij dan zijn verhaal doet is er niemand die hem gelooft. Dan vlucht hij, waarna hij zowel door bad guys als door de politie wordt gezocht. De regie van deze prent was in handen van ‘master of suspense’ Alfred Hitchcock en in de belangrijkste rollen zien we o.a. Cary Grant, Eva Marie Saint en James Mason. Liefhebbers van avontuurlijke films met een paranoïde verhaal komen hier weer uitstekend aan hun trekken. Het zijn de losse scènes en de spectaculaire decors die deze film grotendeels maken. En er zitten veel leuke scenes tussen. De veilingscene is fijn, de woestijnscene is héél erg spannend (en vrij gedurfd). De dialogen tussen Saint en Grant zijn amusant. Tel daar nog de soundtrack bij, het script, de degelijke acteerprestaties en de verschillende genres (mysterie, actie, humor, avontuur, drama én romantiek) die de revue passeren die ervoor zorgen dat de hele film mooi in balans ligt. En wat zou Donald Trump hebben gevonden van de achtervolgingsscène op Mount Rushmore, een plek waar hij zijn eigen beeltenis graag vereeuwigd zou zien. 😉 Dat vraagt nog om een trailer om mijn mening wat extra kracht bij te zetten.

Posted 22/11/2020 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (40) ‘Lucía y el sexo’   Leave a comment

Soms zijn we blij dat een programma als ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ ons nog eens herinnert aan een film waar wij zelf ook veel plezier aan hebben beleefd. In 2001 kwam regisseur Julio Medem met deze prent met o.a. de knappe Paz Vega, Tristán Ulloa en Najwa Nimri in de belangrijkste rollen. Waarover gaat deze film? Lucía, een jonge serveerster in een restaurant in het centrum van Madrid, vlucht naar een rustig, verlaten eiland in de Middellandse zee wanneer ze hoort dat haar vriend, een schrijver met wie ze al zes jaar samenwoont, verdwenen is. Daar, badend in de ontspannen atmosfeer van frisse lucht en de hete zon, ontdekt Lucia de donkere hoeken van hun relatie. Alsof het de verboden passages uit een boek zijn waarvan de auteur haar nu, vanuit de verte, toestemming geeft ze te lezen. In de film lopen verschillende tijdlijnen en realiteiten door mekaar maar geleidelijk komen ze samen. Er zitten nogal wat expliciete seksscènes in, maar die zijn wél relevant voor het verhaal. Wie op zoek is naar een prachtig liefdesverhaal met een knappe soundtrack (van Alberto Iglesias), heerlijke sfeer, mooie shots, die emoties weet op te roepen én die licht surrealistisch van toon is, die is hier zeker aan het juiste adres. Perfect om de wereld om je heen even te laten voor wat ie is en je lekker te verliezen in deze film. Al helemaal in deze dieptreurige tijd. We zullen er voor alle zekerheid nog een trailer tegenaan gooien.

Posted 08/11/2020 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (39) ‘Cinema Paradiso’   Leave a comment

Een beroemde regisseur (Jacques Perrin) keert voor het eerst sinds 30 jaar terug naar zijn dorpje op Sicilië. Hij denkt terug aan zijn jeugd die hij doorbracht in de Paradiso bioscoop waar de projectionist Alfredo (Philippe Noiret) hem de liefde voor de film bijbracht. Hij wordt ook herinnerd aan zijn jeugdliefde Elena (Brigitte Fossey), die hij in de steek moest laten toen hij naar Rome vertrok. Deze Italiaanse-Franse productie uit 1988 (in een regie van Giuseppe Tornatore) won de juryprijs op het Filmfestival van Cannes in 1989 én de Oscar voor beste niet-Engelstalige film. Kort maar krachtig: een mooie film over de liefde én de liefde voor het filmmedium. Vooral de momenten met de jonge Salvatore zijn mij bijgebleven. Het begint nog frivool maar wanneer Salvatore de weg naar volwassenheid heeft ingezet volgt er een ingetogen, maar oprecht liefdesverhaal dat later ook somberder van toon wordt. Knap in beeld gebracht, puike soundtrack van wijlen Ennio Morricone én een prachtig eind dat we hier niet willen spoilen voor alle liefhebbers die ‘m eens willen bekijken. Uiteraard krijg je van ons tot slot nog een trailer van deze film.

Posted 31/10/2020 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (38) ‘The Big Lebowski’   Leave a comment

We hebben het al vaker gezegd (tegen iedereen die het wilde horen): humor én goeie muziek kan de wereld op tijd en stond nog een beetje redden. Daarom misschien eens overschakelen naar een topfilm uit 1998 (in een regie van de broertjes Joel en Ethan Coen), die je eigenlijk jaarlijks opnieuw zou moeten bekijken (zoals de herhalingen van FCDK, maar dan voor écht). Je kan dat doen omdat je de ‘the dude’ zo’n coole gast vindt maar ook omdat je de evolutie van Donny doorheen de film nog eens onder de loep wilt nemen. Waarover gaat deze rasechte classic nu? Jeffrey Lebowski (Jeff Bridges), die bij voorkeur en doorgaans ‘The Dude’ genoemd wordt, krijgt bezoek van twee onbehouwen en niet al te snuggere mannen die hem hardhandig vragen waar ‘het geld’ is. Ze denken dat hij de miljonair is met diezelfde naam en wiens jonge vrouw grote schulden heeft; ze urineren zelfs op zijn zeer geliefde tapijt! Hij besluit de miljonair Lebowski op te zoeken om geld te los te peuteren voor een nieuw tapijt, maar dat heeft vergaande gevolgen … Zeker als je jezelf laat bijstaan door twee vrienden (gespeeld door John Goodman en Steve Buscemi). Geweldige dialogen, enkele memorabele scènes, humor (zoals humor hoort te zijn), je kan ‘m zelfs bekijken als je geen fan bent van bowlen. 😉 Wie niet van absurde humor houdt, kan inderdaad beter naar het hierboven genoemde FCDK blijven kijken. En daarna een dagschotel bestellen. Oh nee, wacht … de horeca is dicht. Wie recent zijn avondje cafébezoek in rook zag opgaan, moet deze film dan maar als alternatief bekijken met een pilsje uit de eigen ijskast. Ga ‘m snel ontdekken zou ik zeggen, hier alvast een trailer om jullie enthousiast te maken. Zoals reeds gezegd: een warm aanbevolen film!

Posted 18/10/2020 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (37) ‘The Straight Story’   Leave a comment

Voor onze nieuwe ‘must see film’ gaan we deze keer terug naar 1999. Toen maakte regisseur David Lynch deze prent en we trappen een open deur in als we zeggen dat dit zijn ‘allernormaalste’ wapenfeit is. Waarover gaat hij? ‘The Straight Story’ is een roadmovie gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de 73-jarige Alvin Straight, die in 1994 op zijn grasmaaier een zes weken durende tocht onderneemt, vanuit Iowa naar Wisconsin, om zijn zieke broer op te zoeken. Het feit dat het met de auto een halve dag rijden is, maakt duidelijk dat zijn reis een verzoeningsgebaar is naar zijn oudere broer, die hij na een ruzie, 10 jaar niet gesproken heeft. Onderweg ontmoet Alvin diverse lokale bewoners met ieder hun eigen verhaal. In de belangrijkste rollen zien we o.a. Richard Farnsworth, Sissy Spacek en Everett McGill. Dingen die me hier spontaan te binnen schieten: ontzettend hartverwarmend, menselijk, integer én gevoelig én dat aan een héél traag tempo (maar dat stoort in dit geval allerminst). Tel daar nog de muziek van huiscomponist Angelo Badalamenti bij, de fijne sfeer, de prachtige Amerikaanse landschappen en de stiltes die veelzeggend zijn. Over sterfelijkheid, het belang van familierelaties en de zin van het leven. Hoofdrolspeler Farnsworth pleegde in 2000 overigens zelfmoord nadat hij te horen had gekregen dat ie terminale kanker had. Een trailer doen we er zoals altijd bovenop.

Posted 11/10/2020 by ambijans in Film