Archive for the ‘Film’ Category

‘Jackie’ (Pablo Larraín)   Leave a comment

jackie

‘Jackie’ geeft een blik op enkele dagen uit het leven van Jackie Kennedy (Natalie Portman). Het betreft de periode van de aanslag op haar man, John F. Kennedy, tot aan zijn begrafenis. Een periode waarin ze de liefde van haar leven verloor, maar de liefde won van het volk. De regie is in handen van de Chileense cineast Pablo Larraín. In andere rollen zien we verder o.a. Peter Sarsgaard, Max Casella, wijlen John Hurt en Greta Gerwig. We gaan een kat gewoon een kat noemen: deze film wordt helemaal recht gehouden door de fenomenale acteerprestatie van Natalie Portman. Portman is niet enkel een goede actrice maar ook bloedmooi (naar mijn bescheiden mening één van de mooiste vrouwen ter wereld). Het siert de regisseur ook dat hij de film bewust ‘klein’ houdt en niet té véél hooi op zijn vork neemt door per sé alle verhaallijnen te willen integreren. Jackie moet niet alleen afrekenen met de moord op haar man (die in haar schoot stierf), maar ook met de druk van de buitenwereld en de pers, haar huwelijk dat barstjes vertoonde, haar twee overleden kinderen en de geplogenheden binnen het Witte Huis. De filmbeelden worden ook mooi afgewisseld met écht beeldmateriaal. Portman won overigens een Golden Globe voor haar rol, de Oscar ging echter naar Emma Stone. Een trailer voor alle liefhebbers om mee af te sluiten.

Posted 16/03/2017 by ambijans in Film

‘American honey’ (Andrea Arnold)   Leave a comment

american honey

Vandaag maken we nog eens tijd voor film, een rubriek die een klein beetje was weggedeemsterd de laatste week. Star (Sasha Lane), een tienermeisje dat niets te verliezen heeft, sluit zich aan bij een groep rondtrekkende verkopers. Op die manier raakt ze verstrikt in een wervelstorm aan wilde feestjes, aanvaringen met de politie en de eerste prille liefde wanneer ze kriskras door het Midwesten trekt met deze groep buitenbeentjes. De regie van deze film is in handen van Andrea Arnold en in andere rollen zien we o.a. Shia LaBeouf en Riley Keough, de kleindochter van Elvis Presley. Ik had ergens een goeie recensie gelezen over deze film en omdat Andrea Arnold ook de maakster was van het uitstekende ‘Fish Tank’ (2009) durfde ik de gok wel te wagen. Het werd eerlijk gezegd een behoorlijke tegenvaller. Er is eigenlijk geen échte verhaallijn en als die al ergens te ontdekken zou zijn dan is ie in elk geval flinterdun. Wat heb ik na bijna drie uur onthouden? Een groep (prettig) gestoorde jongeren zonder al te veel toekomstperspectief, armoede en verpaupering en vrij veel fake gevoelens die nogal deprimerend zijn. Soms lijkt het erop dat er geen scenario is en dat men de veelal jonge onbekende acteurs vraagt om te improviseren. Het enige wat ik als positief heb ervaren: de soundtrack, want die paste er dan weer prima bij. Een beetje hersenloze hiphop, een geut Rihanna en zowaar een flard Mazzy Star. Voor wie denkt dat het iets is voor hem/haar: een trailer.

Posted 08/03/2017 by ambijans in Film

‘Manchester by the sea’ (Kenneth Lonergan) @ Roxy   Leave a comment

manchester-by-the-sea

En wij blijven onze lezers bestoken met de belangrijkste films voor de komende Academy Awards, die komende zondag zullen worden uitgereikt. Deze film kreeg bijvoorbeeld ook zes nominaties achter zijn naam. Het verhaal? Na het plotselinge overlijden van zijn oudere broer wordt Lee Chandler aangesteld als voogd voor diens zoon. Lee keert terug naar zijn geboortedorp om voor hem te zorgen. Daar moet hij om zien te gaan met zowel zijn ex-vrouw Randi als de gemeenschap van North Shore. De regie is in handen van Kenneth Lonergan, in de belangrijkste rollen zien we o.a. Casey Affleck, Michelle WilliamsLucas Hedges en Kyle Chandler. Iedereen kan zichzelf alvast een mening vormen na het zien van deze trailer!

UPDATE

Iedereen mag mij op mijn woord geloven: ‘Manchester by the sea’ is een schitterende film, die zondag a.s. volgens mij alvast één Academy Award zal binnenrijven, want de Oscar voor ‘beste acteur’ kan enkel en alleen naar Casey Affleck gaan. Ook non-verbaal door zijn hele houding maakt hij al fors indruk. Het moet al raar lopen als we dit jaar een nóg treurigere scène dan die van het brandende huis zullen zien. Ineens wordt de hele houding van hoofdpersonage Lee duidelijk. Samen met de goedgekozen muziek is dat één van die momenten die er stevig inhakken. Mocht je denken dat het één en al treurnis is in deze prent, dan moeten we jullie ontgoochelen. Tussen de tegenslagen en pijn door wordt er regelmatig humor gehanteerd, zodat de kijkers terug op adem kunnen komen. De trage opbouw zorgt ervoor dat de film wél afklokt op ruim twee uur, maar die zittijd is dan ook zwaar de moeite!

Posted 20/02/2017 by ambijans in Film

‘Nocturnal animals’ (Tom Ford)   Leave a comment

nocturnal-animals

Het is bijna twintig jaar geleden dat Susan Morrow (Amy Adams) haar eerste man, de ongepubliceerde schrijver Edward Sheffield (Jake Gyllenhaal), verliet. Inmiddels is ze een succesvol kunstenaar en getrouwd met een rijke echtgenoot. Op een dag ontvangt ze een manuscript van haar ex-man. Susan wordt opgezogen in de roman, die beschrijft hoe een vakantie van een gezin een vreselijke en gewelddadige wending krijgt. Het verhaal doet bij Susan herinneringen naar boven komen over haar eerste huwelijk en confronteert haar met een ongemakkelijke waarheid over zichzelf. De regie is in handen van Tom Ford. Over de film zelf kunnen we vrij kort zijn: die vond ik eigenlijk prima, al vond ik het einde ietwat onbevredigend. Maar dat zal misschien ook het gevolg zijn van de beeldspraak die er in de film zit: het boek toont aan dat de ex en dochter van Edward voor hem niet meer bestaan en plots uit zijn leven zijn weggerukt. Dus schrijft hij een boek dat hij opstuurt als een soort van wraakactie op zijn ex. De personages zijn op zoek naar zichzelf: zij wil bijvoorbeeld niet op haar moeder lijken (en lijkt daar toch op af te stevenen), hij wil niet zwak zijn (maar toch verliest hij zijn vrouw). Verder heeft de film een hele goeie soundtrack (van de hand van Abel Korzeniowski) en wil ik ook even aanstippen dat de bijrollen van Michael Shannon (stilaan één van mijn favoriete acteurs!) en Aaron Taylor-Johnson er best mochten wezen. We gaan eruit met de gebruikelijke trailer!

Posted 16/02/2017 by ambijans in Film

‘Alternative soundtrack for Nosferatu’ (Buscemi & Michel Bisceglia) @ CCHA   Leave a comment

buscemi-bisceglia

Onze blog was nauwelijks één week oud, toen wij in november 2008 een soortgelijke voorstelling bezochten in CCHA door exact dezelfde artiesten. Toen ging het om de begeleidende muziek bij Dziga Vertov’s ‘Man with a movie camera’ uit 1929. Een heuse meevaller vonden wij. We hoopten stiekem dat beide heren hun muziek op cd zouden zetten en dat gebeurde prompt in 2009. Deze keer nemen zij de horrorklassieker ‘Nosferatu’ onder handen. Dirk Swartenbroekx is vooral bekend van zijn zwoele beats als Buscemi. Maar hij experimenteert voortdurend met andere genres. Michel Bisceglia ontpopte zich de voorbije jaren als een succesvol filmcomponist met o.a. ‘Marina’ en het winnen van een World Soundtrack award. Het verhaal rond deze stille film uit 1922 is bijna even sensationeel als de film zelf. Regisseur Murnau baseerde de plot zonder toestemming op ‘Dracula’ van Stoker waarna de film niet vertoond mocht worden en de originele filmbanden deels verloren gingen. Desondanks werd het één van de grootste klassiekers uit de filmgeschiedenis én een voorloper van het horrorgenre.

UPDATE

Vooraf hadden we al bijna kunnen voorspellen dat deze performance helemaal los zou lopen, de vorige doortocht uit 2008 indachtig en dat bleek inderdaad zo te zijn. Deze keer kregen beide heren nog hulp van drie extra muzikanten. Het is werkelijk een huzarenstukje als je ziet dat bij deze stille film zelfs een zich openende deur, een bel, een huilende vrouw of een duik in het water hun eigen geluid mee krijgen tijdens het concert. De muziek ging van ingetogen stukken tot uptempo jazz en van wereldmuziek naar drum ‘n’ bassachtige intermezzo’s. Het dient gezegd: die ca. 100 minuten zijn werkelijk omgevlogen. Hopelijk gooien ze ook deze samenwerking op cd. De firma dankt jullie alvast!

Posted 15/02/2017 by ambijans in Film, Muziek

‘La La Land’ (Damien Chazelle) @ Roxy   Leave a comment

la-la-land

We hebben de cinefielen onder jullie enkele weken aan hun lot overgelaten, daarom dat we deze week gewoon twee keer in de bioscoop zitten. Waarover gaat nu deze film, torenhoge favoriet voor veel beeldjes bij de komende Academy Awards? Het verhaal volgt Sebastian en Mia, die nader tot elkaar komen doordat ze een gemeenschappelijk verlangen hebben om datgene te doen waar ze van houden. Maar wanneer het succes op de loer ligt, worden ze geconfronteerd met enkele keuzes die hun liefdesrelatie op het spel zet en waarbij hun gekoesterde dromen dreigen verscheurd te worden. De regie is in handen van Damien ‘Whiplash’ Chazelle en in de belangrijkste rollen zien we o.a. Ryan Gosling, Emma Stone en J.K. Simmons. Ik ben niet meteen een liefhebber van musicals e.d. maar ik ben toch vrij benieuwd of de ‘hype’ gerechtvaardigd is. Daarom alvast de gebruikelijke trailer!

UPDATE

Ook hier meteen ons eindoordeel: ‘La La Land’ is een zéér degelijke film, een visueel pareltje en dat komt mede door het feit dat Gosling en Stone écht pakken op een groot scherm. De chemie tussen beide acteurs spat van het scherm af en dat levert een goed eindresultaat op. Het verhaal op zich is er eentje van dertien in een dozijn (flinterdunne verhaallijn dus), maar het wordt bijzonder mooi in beeld gebracht. Enige affiniteit met het musicalgegeven strekt tot aanbeveling, want tijdens de pauze bleven een aantal mensen weg bij ons in de zaal. Is er verschil tussen ‘Moonlight’ en ‘La La Land’? We kunnen dat simpel samenvatten in één zin: ‘wie voor een goed verhaal wil gaan, kiest best voor ‘Moonlight’, wie zin heeft in een feelgoodmovie met de nodige toeters en bellen, die zal na afloop goedgemutst huiswaarts keren na ‘La La Land’.’ En dan moeten wij ‘Manchester by the sea’ één van de volgende weken nog zien! Vermoedelijk wint deze film straks een flink aantal Academy Awards en ergens kan ik dat zeker plaatsen: zelfs ik als zijnde ‘niet musical minded’ heb het ruim twee uur probleemloos volgehouden in mijn bioscoopzitje.

Posted 08/02/2017 by ambijans in Film

‘Moonlight’ (Barry Jenkins) @Roxy   Leave a comment

moonlight

Na enkele weken pauze zitten we vanavond eindelijk nog eens in de bioscoop. Met een beetje geluk is dat woensdag opnieuw het geval. Oorspronkelijk hadden we een quiz opstaan die avond, maar die gaat blijkbaar niet door. In dat geval een uitstekende gelegenheid om eindelijk ‘La La Land’ mee te pikken. Maar da’s dus voor later. Vanavond eerst de film die toch ook acht Oscarnominaties in de wacht wist te slepen. De film wordt samenvattend ‘een homodrama’ genoemd, al denk ik niet dat die uitleg hier pejoratief is bedoeld. De inhoud? Jaren 80, Miami. Dit verhaal focust zich in drie hoofstukken op de jeugd, puberteit en volwassenheid van een Afro-Amerikaanse man die zich in de turbulente stad Miami probeert staande te houden. Hij wordt gepest op school en thuis is het leven hard voor hem. Hij probeert zichzelf te ontdekken en liefde te vinden ondanks zijn worstelingen met zijn achtergrond en seksualiteit. De regie is in handen van Barry Jenkins en in de belangrijkste rollen zien we o.a. Naomie Harris, Mahershala Ali en André Holland. Dat vraagt om een prikkelende trailer!

UPDATE

Als we er ons snel en kort van wilden afmaken dan zouden we de gevleugelde laatste woorden gebruiken die Erik Van Looy aan het eind van zijn rubriek in ‘De Laatste Show’ altijd sprak: ‘Het is een hele goeie film’. In dit geval is dat niet eens gelogen, maar de vraag zal zijn: in hoeverre is hij opgewassen tegen die andere grote kanshebber die ik morgen (woensdag) ga bekijken? Waarom is deze film de moeite? Om de eenvoudige reden dat het eens geen actiefilm is met een snelle montage en de nodige actie, seks en geweld. Er wordt nog ruim de tijd genomen om een verhaal te vertellen. Het verhaal op zich is verre van origineel, tenzij dan dat de homoseksuele hoofdfiguur dit keer een donker kleurtje heeft. De film bestaat uit drie delen, waarin de ontwikkeling van de protagonist naar voor komt. Deel drie is wat mij betreft veruit het sterkst, al wordt er wat mij betreft door iedereen goed geacteerd.Ook knap hoe de personages nog steeds gelijken doorheen de jaren (ondanks het feit dat de rollen door drie acteurs zijn ingevuld). Is de film Oscarwaardig? Zeker wél, dus ik hoop stiekem dat er één of ander beeldje wordt uitgereikt voor de acteerprestaties.

Posted 06/02/2017 by ambijans in Film