Archive for the ‘Film’ Category

‘Baby Driver’ (Edgar Wright)   Leave a comment

Baby Driver

‘Baby Driver’ volgt een jonge, getalenteerde chauffeur van vluchtauto’s die lijdt aan tinnitus en vertrouwt op het ritme van zijn persoonlijke soundtrack om de beste te kunnen worden. Wanneer hij de vrouw van zijn leven ontmoet, doet hij een poging om uit de criminele wereld te stappen. Een verdoemde overval zorgt er echter voor dat hij voor zijn leven, liefde en vrijheid moet vrezen. De regie is in handen van Edgar Wright en in de belangrijkste rollen zien we o.a. Ansel Elgort, Kevin Spacey en Lily James. Ik had nog geen enkele film gezien van deze regisseur en ik vrees ook dat dit de eerste én meteen laatste prent zal zijn. Clichéverhaaltje dat als een soort van Hollywoodmusical in beeld wordt gebracht. Bij mij liet het alleszins geen onuitwisbare indruk achter. Om toch ook iets ten goede te zeggen: de film heeft wél een mooie soundtrack met daarin o.a. James Brown, The Jon Spencer Blues Explosion, Bob & Earl, Jonathan Richman & The Modern Lovers, Randy Newman, The Beach Boys, T-Rex, Run The Jewels, Blur en Boards of Canada. Maar da’s helaas onvoldoende om ‘m memorabel te maken voor mij. Voor wie toch zin heeft om deze film mee te pikken is er uiteraard een trailer voorzien.

Posted 17/07/2017 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (7) Short Cuts   Leave a comment

short cuts

Voor onze film van deze week keren we terug naar het jaar 1993, want toen bracht Robert Altman deze film uit met Jennifer Jason Leigh, Tim Robbins en Robert Downey jr. in de belangrijkste rollen. Eventjes de korte inhoud? Een aantal gewone mensen in Los Angeles zouden wakker geschud moeten worden uit hun dagelijkse routine. Een moeder verdient bij met een telefoon-sekslijn waar haar zoontje bij zit. Een oude zangeres heeft een drankprobleem. Een huisvrouw wil de verjaardag van haar zoontje niet verpesten. Twee mannen vinden een lijk en besluiten eerst een week te gaan vissen en daarna pas naar de politie te gaan. Iedereen is toe aan verandering. Met een beetje goeie wil zou je dit een mix van ‘Happiness’ (Todd Solondz) en ‘Magnolia’ (PT Anderson) kunnen noemen, want je krijgt een tragikomisch beeld van de Amerikaanse samenleving.

Ik herinner mij ook dat Tim Robbins in die dagen uitgroeide tot één van mijn favoriete acteurs omdat ik ook al had genoten van zijn prestaties in o.a. ‘Jacob’s Ladder’ en ‘The Player’ (van diezelfde Altman). Later zouden ‘The Shawshank Redemption’, ‘The Hudsucker Proxy’, ‘Dead Man Walking’ en ‘Mystic River’ volgen. Dit is trouwens een verfilming van een boek van Raymond Carver. Ik val weer in herhaling als ik zeg dat er weer sterk wordt geacteerd in deze film, die overigens ook een goeie soundtrack heeft, toch een element waarmee bij mij extra punten kunnen worden gescoord. Ik zou ‘m hoognodig nog eens opnieuw moeten bekijken. Gelukkig hebben we de trailer nog!

Posted 09/07/2017 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (6) Donnie Darko   Leave a comment

donnie darko

Vandaag besteden we een beetje aandacht aan een prent uit 2001, die niet enkel een doorbraak vormde voor regisseur Richard Kelly, maar die tevens een soort van lanceerplatform zou worden voor de destijds 21-jarige Jake Gyllenhaal. ‘Donnie Darko’ is zo’n typische film die je een soort WTF-gehalte bezorgt, waardoor je de film eigenlijk nog eens opnieuw wil bekijken om daarna op andere dingen te gaan letten. Dat was althans mijn ervaring toen. 2 oktober 1988, een gewone dag in het leven van de verwarde 16-jarige Donnie Darko. Dan valt er vanuit het niets een vliegtuigmotor door het dak van z’n huis, recht in zijn kamer. Gelukkig ligt Donnie niet in bed, aangezien hij hiervoor in een visioen gewaarschuwd is door een twee meter lang konijn. Terwijl Donnie het leven en de liefde begint te verkennen ontdekt hij de geheimen van het universum waardoor hij de mogelijkheid krijgt om de tijd en zijn lot te veranderen.

Ik kan me voorstellen dat bij menigeen zo’n verhaallijn eventjes moet bezinken. Niet elke kijker is gefascineerd door tijdreizen, wormholes, lotsbestemming e.d. Bij het uitkomen in 2001 konden we de film ook niet meteen een kaskraker noemen, maar na de dvd-uitgave werd het uiteindelijk wél een heuse cultkraker én terecht. De regisseur maakte met ‘Donnie Darko’ een intelligente en imponerende combinatie van thriller, drama, sci-fi en fantasie. Zijn verteltechniek is dromerig, sfeervol, humoristisch en enigszins cynisch. Zijn personages zijn anders dan anderen en lijken niet te kunnen aarden in hun omgeving, omdat ze zich onbegrepen voelen. Met snelle montagetechnieken en cinematografische trucjes verbeeldt Kelly een surrealistische wereld. Een broodnodige trailer voor iedereen die nog eens een écht goede film wil bekijken.

Posted 25/06/2017 by ambijans in Film

‘L’amant double’ (François Ozon) @ Roxy   Leave a comment

françois ozon

Het is écht een hele poos geleden dat wij ons nog eens écht in het pluche van een bioscoopstoeltje nestelden dus breken we vanavond nog maar eens met die slechte traditie. Het ligt eigenlijk ook niet aan ons, maar er waren de afgelopen maanden weinig films die mij konden bewegen om richting bioscoopzaal te trekken. Doch niet getreurd, want vanavond staat ‘L’amant double’ van François Ozon op het programma. Ik ken de regisseur uiteraard wel, maar kon me niet meteen voor de geest halen of ik al andere dingen van hem had gezien. Slechts één van zijn films heb ik blijkbaar gezien: ‘8 Femmes’ uit 2002, niet meteen zijn meest geïnspireerde film (ben ik bijna geneigd te denken). De inhoud van de film van vanavond? Chloé is een fragiele, jonge vrouw die kampt met een depressie. Ze besluit om psychotherapie te volgen en wordt vervolgens verliefd op haar psychiater, Paul. Een paar maanden later besluiten de twee samen te gaan wonen, maar Chloé ontdekt echter dat haar geliefde een deel van zijn leven verborgen heeft gehouden voor haar. In de belangrijkste rollen zien we o.a. Marine Vacth, onze landgenoot Jérémie Renier en Jacqueline Bisset. Een trailer kan hier ook een serieuze meerwaarde betekenen.

UPDATE

Het minste wat je kan zeggen is dat Ozon een intrigerende film heeft gemaakt. Hij doet niets vernieuwend, maar hij heeft vooral goed gekeken naar Brian De Palma en Alfred Hitchcock. De film is trouwens losjes gebaseerd op een boek van Joyce Caroll Oates. Het openingsshot is legendarisch en ook daarna houdt de film moeiteloos stand door de goeie cast. Voor wie zijn films graag heeft ‘met een serieuze hoek af’, dan is dit vast jouw ding.

Posted 19/06/2017 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (5) Citizen Kane   Leave a comment

citizen kane

Voor onze volgende editie gaan we een behoorlijk stuk terug in de tijd (1941) met een film die heel vaak als referentiepunt wordt genomen in lessen filmgeschiedenis op talrijke hogescholen e.d. Ik heb ‘m daar althans leren kennen én doorgronden in mijn lang vervlogen studentenjaren. De regie was in handen van de toen 25-jarige  Orson Welles, die ook zelf de rol van het hoofdpersonage op zich nam. In verdere rollen zien we o.a. ook Joseph Cotten en Agnes Moorehead. Waarover gaat ‘Citizen Kane’ precies? Wanneer tycoon en krantenmagnaat Charles Foster Kane sterft in het kasteel op zijn immense landgoed Xanadu, laat hij een raadsel achter: zijn laatste woorden. Rosebud. Wie of wat is Rosebud en waarom komt het op zijn sterfbed naar boven? Thompson, een jonge reporter, is gebeten om het mysterie te achterhalen en gaat op onderzoek uit. Hij gaat praten met de vrouw en ex-vrouwen van Kane, zijn medewerkers bij de krant, zijn butler, zijn weinige vrienden. Maar niemand heeft ooit gehoord van Rosebud … 

De combinatie van het spannende detectiveverhaal, de originele structuur van de vertelling (een flash-back vanuit liefst zeven verschillende perspectieven) en de overtuigende vertolking van Welles, maakten van de film een instant klassieker. Technisch zit de film vol hoogstandjes die grotendeels het werk zijn van Gregg Toland, Welles’ vaste director of photography. Maar ook de kracht waarmee Welles en Toland in één shot belangrijke sleutelmomenten in het verhaal kunnen weergeven is verbluffend. De invloed van Citizen Kane op de taal van de narratieve film is onmiskenbaar. De film werd destijds genomineerd voor 9 Oscars (waaronder die voor Beste Acteur en Beste Film) maar kon er maar één verzilveren: die voor Beste Screenplay. Het hoofdpersonage was gebaseerd op een bestaande persoon, nl. mediamagnaat William Randolph Hearst. De film die nu zo bejubeld werd, was na het verschijnen nochtans een fameuze flop, die Welles’ verdere carrière in zekere zin heeft gefnuikt. Een trailer om alvast in de mood te komen.

Posted 13/06/2017 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (4) Magnolia   Leave a comment

magnolia

We keren terug naar 1999, het jaar waarin deze prachtfilm van Paul Thomas Anderson het levenslicht zag. Maar eerst even de inhoud ervan. Een willekeurige, regenachtige dag in San Fernando Valley (Los Angeles). De levens van een stervende vader, zijn jonge vrouw, een verpleger, een beroemde verloren zoon, een politieagent die wanhopig op zoek is naar liefde, een nieuw en een voormalig wonderkind, een tv-presentator en zijn aan cocaïne verslaafde dochter komen samen in een web van verwikkelingen. Door de speling van het lot, toeval en menselijke interactie kruisen alle paden, een dag om nooit te vergeten. Een heftige film die de échte cinematografische die hards 188 minuten (well spent overigens!) aan het scherm zal laten kleven. Tom Cruise, William H. Macy, John C. Reilly en Julianne Moore zitten o.a. in de cast maar verder ook de ondertussen betreurde acteurs Philip Seymour Hoffman en Jason Robards.

Niet alle films van regisseur PT Anderson zijn even sterk, maar dit is veruit zijn beste film (in my humble opinion). Ik ben eigenlijk geen grote fan van Tom Cruise maar in deze film is hij écht weergaloos. De film blijft bij mij ook hangen door de fantastische soundtrack waarin o.a. ‘Wise up’ van Aimee Mann naar de keel én zakdoek doet grijpen. Ook in quizmiddens was de beruchte ‘kikkerscène’ jarenlang de openingssequentie van de Kiqqerquiz in Maaseik. Dit is zo’n film die ik binnenkort (na zoveel jaar) nog eens wil herbekijken. Je zou haast jaloers worden op iedereen die deze film nog niet heeft gezien. Daarom maar een trailer voor de nieuwsgierigheid alvast te prikkelen.

Posted 06/06/2017 by ambijans in Film

Beste. Film. Ooit. (3) 21 Grams   Leave a comment

21 grams

Ik kan eigenlijk onderschrijven wat een aantal mensen in Focus Knack zich al eerder lieten ontvallen. Op dit moment worden er betere tv-series gemaakt dan de langspeelfilms die de bioscoop halen. Hopelijk komen er na o.a. het filmfestival van Cannes snel weer een hoop betere films in roulatie, zodat we hier niet zo vaak terug moeten blikken naar dingen uit het verleden ook al heeft dat in dit geval uiteraard een hoop voorbeelden. Zo is de tweede langspeelfilm van Alejandro González Iñárritu uit 2003 zeker een schot in de roos, wetende dat zijn debuutfilm uit 2000 (‘Amores perros’) ook al fantastisch was. Een korte inhoud? Een vreemd ongeluk brengt de ernstig zieke wiskundige Paul (Sean Penn), een rouwende moeder Christina (Naomi Watts) en een herboren ex-gevangene Jack (Benicio del Toro) samen in een verhaal dat hun emotioneel en fysiek beladen levens toont. Hoewel ze elkaar niet kennen, wordt het trio onherroepelijk verstrengeld in een mix van liefde, verlossing en obsessie. Meer introductie heb je eigenlijk niet nodig om helemaal meegezogen te worden in het verhaal.

Allereerst dit: wie zijn films graag netjes in chronologische volgorde verteld heeft zonder eventuele flashbacks of flashforwards, die moet hier zeker niet aan beginnen. We hebben hééél weinig opmerkingen over deze film (die we binnenkort zeker nog eens willen herbekijken), dus moeten we hier naast een topcast zeker ook het zeer degelijke scenario én de goede acteerprestaties nog eens in de verf zetten. Dit is ook zo’n typische film die je moet ondergaan zonder al té veel voorafgaande informatie, tenzij het dan een trailer zou zijn. 😉

Posted 26/05/2017 by ambijans in Film