Archive for the ‘Humor’ Category

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2018   Leave a comment

ariella ferrera zwaait 2018 uit

Voor alweer de zevende keer op rij presenteren wij hier voor jullie ons persoonlijk jaaroverzicht, dat er dit jaar uiteraard weer héél anders uitziet dan het jaar voordien. Zo zullen we vrijwel geen feiten belichten uit de actualiteit om de eenvoudige reden dat onze Keek op de Week flink sputterde in mei, waardoor we ons na editie 192 vastreden. Destijds beloofden we om het geheel mooi af te ronden tot 200 edities, maar daar zijn we nooit meer aan toe gekomen. In 2019 gaan we er alsnog werk van maken door er nog acht te schrijven. ‘Met een propere lei starten’ noemen ze zoiets zeker? Niet elke gebeurtenis haalde onze eindlijst (té veel werk anders!), andere dingen houden we dan weer liever voor onszelf. Voor mijn gevoel lag mijn aantal quizdeelnames bijvoorbeeld ongeveer in het verlengde van 2017 (66 keer toen), maar een snelle telling geeft een ander resultaat: op de kop 50 keer. Beduidend minder dus, zal uiteindelijk wel kloppen want in 2017 bevond ik mij bij momenten in een heuse quizrollercoaster. Dit jaar ben ik dus bewust wat op de rem gaan staan. In 2017 schoot ik 14 keer de hoofdvogel af, dit jaar gebeurde dat slechts vijf keer. We worden blijkbaar een dagje ouder want ook ons concertbezoek maar vooral ons aantal ritjes richting bioscoop daalde flink. Toch zijn we in 2019 niet van plan om het etiket ‘huismus’ te verdienen (al 10 quizzen vastgelegd!), maar dat zal na dit jaaroverzicht snel duidelijk worden. We zullen er maar aan beginnen zeker?

Elke eerste januaridag begint identiek ten huize Ambijans: kinderen en kleinkinderen verzamelen in Zonhoven voor een hapje, een drankje, nog een hapje, een nieuwjaarsbrief, een centje hier, een knuffel daar, kus kus, opnieuw eten, beetje drinken, gezellig keuvelen, afscheid nemen, klaar! Op de tweede dag van het nieuwe jaar krijg ik meteen een opdracht: met de Peugeot van mama op halfjaarlijkse controle gaan in de garage. We zijn nog maar dag drie, maar onze eerste quiz is meteen een stevige Sound of C (met Moedige Missers), samenstelling door Looise Boskabouters. Twee dagen later spelen we alweer de Amusante quiz met Moordgat/WvA (een quiz die zijn naam eer aandoet), een jaarlijks terugkerend fenomeen. Vooraf gingen we altijd iets eten in De Kruimel in Vorst-Meerlaar, een zaak op wandelafstand van de zaal. We konden toen helaas niet vermoeden dat het de allerlaatste editie zou worden. Wie dicht er dat gapende quizgat de komende jaren? Eerste filmhoogtepunt van het jaar: ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ met een excellerende Frances McDormand. Mijn verjaardagsetentje krijgen we niet meer in deze januarimaand gewrongen, dus dat feestje wordt uitgesteld naar februari. Eerste theaterhoogtepunt van het seizoen: ‘Het kleine meisje van meneer Linh’ (naar het boek van Philippe Claudel), een stuk dat een hele voorgeschiedenis kende met de cast (maar die willen we jullie besparen). Koen De Sutter kweet zich alleen op de bühne meesterlijk van zijn taak. Angelina Flor Pua wordt onze nieuwe Miss België (maar wie interesseert zich daar überhaupt nog voor?), Elise Mertens houdt de Limburgse tenniseer zéér hoog op de Australian Open en het hele #metoogebeuren viert niet enkel in januari hoogtij maar lost elke maand wel ergens een ander schandaaltje. Boudewijn Van Spilbeeck kondigt aan dat hij/zij voortaan als Bo door het leven zal gaan. Véél gezelliger wordt het wanneer wij ons Dinsdagmenu met Maud Vanhauwaert programmeren. Oorspronkelijk kwam ze met twee muzikanten (eentje werd helaas nog ziek), zelf was ze ook licht verkouden maar dat kon haar niet deren. Een geslaagde Gedichtendagdoortocht voor deze kersverse Antwerpse stadsdichter. Nóg meer goed theater wanneer Lazarus ‘Absurde held’ (over Albert Camus) op de planken brengt in CCHA. Ik breng een bezoek aan de dermatologe, iets dat een vervolgverhaal zal worden in meerdere etappes. Gezwel gevonden in de bilstreek, controlescan gedaan in het Jessa ziekenhuis en bij de terugrit nog een snelheidsboete gescoord. We komen er later nog op terug. Er zijn wat ziekteperikelen op het werk, maar die worden vakkundig opgelost. ‘The Shape of Water’ in The Roxy Theatre krijgt van ons goede punten. Onze citytrip naar Málaga (voor het trouwfeest van Alexandra en Jeroen in juli) wordt ook geboekt. En uiteraard doen we (just for fun!) mee aan de Haute Quizine quiz van Tom en Frank.

Kortste maand van het jaar en wij vliegen er meteen in met mijn ‘uitgestelde’ verjaardagsetentje bij Innesto (*) in Houthalen-Helchteren. Op wandelafstand, al nemen wij gewoon de wagen. Culinaire verwennerij quoi! Ik doe mezelf een externe dvd-speler cadeau. Onze drie kippen worden (vermoedelijk door een vos) met huid en haar opgepeuzeld. Er vloeien hier nog net geen traantjes. Het voelde toch een beetje aan als familie hè! Een bezoek aan chirurg Nolens n.a.v. het gezwel aan mijn bil leidt ons richting ‘operatief verwijderen’ (in mei). Wij vermaken ons uitstekend op de Merodesnookersquiz in Turnhout (aan tafel bij Happy Ending). Onze tweede opeenvolgende Trapop quiz in Retie levert opnieuw winst op (eerste quizoverwinning van 2018). En het was al voortvarend gestart met een etentje vooraf, toen we het nuttige aan het aangename koppelden. Op het werk organiseren we een Dinsdagmenu met auteur Anja Feliers: zéér matige opkomst, wél een gezellige avond. Onze landgenoot Bart Swings haalt een zilveren medaille op de Olympische Winterspelen. Wij trokken nog eens naar Retie voor A Quiz Called Wanda (dit keer aan tafel bij Happy Ending). Wij sluiten de maand quizzend af op de Buzzy quiz in Eindhout, waar we geconfronteerd worden met een kapotte centrale verwarming. Er hing een ijzig koude sfeer (letterlijk én figuurlijk), maar da’s logisch zeker?

In maart krijgen we meteen de zwanezang van Daniel Day-Lewis als acteur in ‘Phantom Thread’. We bewijzen onze vrouwvriendelijkheid door op Vrouwendag naar het vrouwenensemble Oko Yono te gaan kijken in CCHA. Nordmann en Flying Horseman schitteren dan weer samen in Muziekodroom. En we hebben ook een dikke duim veil voor de film ‘Call me by your name’. Dit wordt gevolgd door een bijzonder interessant Dinsdagmenu van professor Steven Vos over bewegingsleer en verantwoord sporten. Wij krijgen een déjà lu gevoel bij ‘De avond is ongemak’ van Marieke Lucas Rijneveld, dat zéér nauw verwant is met ‘Het smelt’ van Lize Spit. Ik speelde ook een zéér puike Onderhond quiz in Westerlo (aan tafel bij FC Annemie), een bende ‘jonge honden’ (pun intended) waar we in de toekomst hopelijk meer moois van mogen verwachten. Op 14 maart vallen er op de N74 in Zonhoven twee verkeersdoden. De eerste héél vroeg op woensdagmorgen (jonge autobestuurder ter hoogte van Aveve), de andere ’s avonds (jonge motorrijder) vlak voor onze voordeur. Daar kom ik ’s avonds op uit als ik thuiskom van het werk. Van ver zag ik al blauwe zwaailichten en toen ik naderde zag ik jammer genoeg ook een rode tent staan. Dezelfde avond gaan we met familie eten bij Kom Eens Kieken in Viversel. Gezellig! ‘The Shape of Water’ zal zich ontpoppen tot grote winnaar tijdens de Academy Awards. Vorig jaar waren we nog laureaat bij onze allereerste deelname aan De Groote Gencker Muziekquiz. Dit jaar stranden we in het zicht van de eindmeet op één punt van de winnaars. Het goede nieuws: het levert ons een combiticket voor Rock Herk op. In CCHA zien we dan weer het stuk ‘Vergeef ons’ (naar het boek van A.M. Homes) en dat kan ons ten zeerste bekoren. We maken deze maand meteen kennis met het Duffels quizcircuit wanneer we de STML-editie mogen meespelen aan tafel bij Happy Ending. Brutus geeft er een ferme lap op in MOD en de doortocht van SCHNTZL en Labtrio in het conservatorium valt lichtjes in het water wanneer hoofdact Labtrio moet afzeggen wegens ziekte van één van hun muzikanten.

April opent al meteen spectaculair met ‘Lady Bird’ in de bioscoop. We gaan nog eens deftig shoppen bij Cartouche in Zonhoven, nemen een gratis maandje Play More via Humo en de Sound of C (editie Rob Collin) blijkt pas onze allereerste quiz van de maand. De zéér degelijke doch voor het doelpubliek véél te pittige Harde Noot Om Te Kraken quiz in Peer (samengesteld door Koen Verjans) levert MM een derde plek op. Kleine kanttekening: 22 op 37 teams gebuisd was wellicht vooraf niet ingecalculeerd. Bij leven en welzijn zijn wij in 2019 opnieuw op post! Nóg een kanttekening: op deze quiz doet ook Anouk mee (die we dan nog niet kennen), maar die enkele maanden later zieke collega Nele zal vervangen bij ons op het werk. Het kleine doch fijne Little Waves festival leert ons alvast één ding: Tamino valt reuze mee. Ons Dinsdagmenu van Geert Kenis kreunt onder de loden hitte en dat vertaalt zich naar overvolle terrasjes buiten en net iets minder volk in onze bib. Terwijl mijn ouders in het zonnige Spanje vertoeven, krijg ik voor het eerst de kans om eens op de bouwwerf te gaan kijken waar langzaam maar zeker mijn appartement vorm begint te krijgen. Maart 2019 zullen we er nog niet wonen, ik gok eerder op grote vakantie 2019. Er is ook één dag waarin ik vier uur sta gras te maaien (voor én namiddag), tot ik uiteindelijk ons grasmachine finaal in de vernieling rijdt. Het toneelstuk ‘La Superba’ (naar de roman van Ilja Leonard Pfeijffer) toont ons een weergaloze Wim Opbrouck, de mooie Angela Schijf én onze eigen Limburgse trots Joke Emmers. Wij quizzen ook nog een tweede keer in Duffel, deze keer editie Quizimodo. Onze maand wordt experimenteel afgesloten met ‘Talk Show’ van Suze Milius, bevreemdend theater met een hoek af.

De meimaand dan. Het blijft mooi weer, dus vinden wij hier dat het tijd is om de tuinstoelen en ons terras al opnieuw klaar te zetten. De Sound of C editie van Stijn en Sam levert ons een puike 13de plaats op 22 teams op. Ik beland in het Jessa ziekenhuis voor een behandeling aan mijn bil. Die operatie verloopt voorspoedig, al volgen er nog complicaties nadat ik er een ontsteking op krijg. Met een paardenmiddel wordt die uiteindelijk een halt toegeroepen. Ook mijn moeder heeft ongetwijfeld een engeltje op haar schouder zitten nadat ze een achterwaartse val maakt van onze keldertrap. Na enig aandringen wordt het voor haar toch een weekje ziekenhuisopname én daarna een maand in een ziekenhuisbed thuis in de woonkamer. Wij pendelen dagelijks tussen thuis én het ziekenhuis en we worden net iets meer ingeschakeld in het huishouden. Op seriegebied weten wij ‘Barry’ van HBO wel te waarderen, iets wat we ook van het tweede seizoen van ‘Atlanta’ kunnen zeggen. Verder ook interessant: ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2), ‘Taboo’ én het slot van ‘The Americans’. ‘Westworld’ (tweede seizoen) en ’13 reasons why’ (seizoen 2) vallen dan weer lichtjes tegen. Sophia in Muziekodroom blijkt dan weer een droomaffiche. Hier wordt al de kiem gelegd voor een nóg gezelliger living room concert van Robin Proper Sheppard later op het jaar.

In juni zijn wij onder de indruk van de Netflixdocu ‘Fluctuat Nec Mergitur’, over de aanslagen in Parijs. Op de Sound of C editie van Error Data Missing buizen onze vier quizzers nipt … en we waren dan nog 20ste op 27 in de eindstand. Vooral de superronde was wat disproportioneel verdeeld waardoor slechts enkele ploegen meer dan de helft haalden. Ons dagje Best Kept Secret in Hilvarenbeek (met broer Bart) was weer een ware voltreffer met o.a. optredens van Spoon, LCD Soundsystem en Mogwai. Wij lachen ook wat af met het boek ‘Leven en laten leven’ van Hendrik Groen. We spelen ook eens een A-B Zeekamelenquiz in Heist-op-den-Berg (aan tafel met Happy Ending) en we eindigen daar als 13de op 26 teams midden in het pak. We hebben er jaren om moeten zeuren, maar deze maand komen ze eindelijk airco installeren op het werk. En die zal dadelijk (geloof het of niet!) wonderwel van pas komen. Open Vld Zonhoven pakt als eerste politieke partij uit met haar volledige kieslijst. De partij straalt dan al uit dat het ambitieus is en er opnieuw voluit voor wil gaan! Ik speel met Moordgat/WvA ook nog een B-C quiz van Bajes in Oud-Turnhout en dat levert ons een 17de plaats op 28 teams op. Het feit dat ik deze quiz vermeld is een teken dat ik ‘m goed vond. 😉 Ik trek met mijn vader op jaarlijkse controle in het Jessa ziekenhuis, rij ook naar 4D tegelimport in Maasmechelen om de tegels van mijn appartement te gaan kiezen én ik laat mijn belastingsbrief invullen (it’s a dirty job but someone’s gotta do it!). In één klap hebben we maar meteen alle dinsdagmenu’s van het najaar van 2018 vastgelegd. Deze junimaand eindigt sterk met een heuse walk-over (aan tafel bij Happy Ending) op de Chaotical Brain quiz. Meteen mijn tweede quizzege van 2018.

De julimaand zal o.a. in het teken staan van de succesvolle WK-campagne van onze Rode Duivels die brons behaalden in Rusland. Dat leverde ons bijvoorbeeld spectaculaire partijen op tegen Japan en Brazilië en twee maal winst tegen Engeland. Véél (markt)pleinen in ons land staan vol fanatieke supporters, wij zien alles gebeuren vanuit onze luie zetel en dat oogde even spectaculair (trust me!). Tijdens de WK-gekte (daags na de sensationele stunt tegen de Brazilianen) vlieg ik samen met nonkel Paul richting Málaga, waar we te gast zullen zijn op het trouwfeest van Alexandra en Jeroen. Zo pakken we niet alleen een beetje zon, maar doen we ook aan citytripping, wat culinaire verwennerij én uiteraard het trouwfeest op een unieke locatie in de stad. Het luikje ‘nachtbraken’ (in 2017 optioneel erbij genomen) laten we deze keer zitten. Voor wat het waard is: Frankrijk zal het WK voetbal uiteindelijk vrij makkelijk winnen van ‘stuntploeg’ Kroatië. Na een pauze van ruim twintig jaar sta ik nog eens twee dagen na mekaar in Herk, voor het gelijknamige rockfestival. ‘Kleinschalig, maar best gezellig’, zo oordeelden wij na afloop. Op serieel gebied onthielden wij o.a. ‘The Staircase’, ‘Archer’, ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2) en ‘Homeland’ (seizoen 7). Omdat we wel van tradities houden winnen we voor de tweede opeenvolgende keer de Tentenkermisquiz in Attenrode (met Happy Ending), al vonden we het geen échte hoogvlieger. Derde quizwinst, dat wél en we onthouden verder dat het bijzonder heet was in de tent! Ultiem beslissen we om toch één dag naar Pukkelpop te gaan, ondanks de matige affiche.

Omdat deze zomer een heuse topzomer kan worden genoemd, begint onze augustusmaand op het terras van Sans Gène voor een etentje onder familieleden. Er wordt opnieuw grandioos goed gescoord in een broeierige tentenquiz (Boerenkermisquiz), waar ik met Moordgat/WvA de tweede plaats behaal (vlak na MVC), op slechts één schamel puntje. Wij kijken met veel plezier naar ‘Orange is the new black’ (seizoen 6) en ‘Better Call Saul’ (seizoen 4). In de bib starten na het plaatsen van airco nu ook verfwerken. Een aantal collega’s neemt verlof, wij blijven werken om rekken e.d. te verplaatsen. Die verfwerken verliepen aanvankelijk vlot, maar de vooropgestelde termijn wordt uiteindelijk niet gehaald. Wanneer mijn écht groot verlof begint in september, moet er boven nog worden geverfd. Ik maak deze maand opnieuw kennis met een alcoholcontrole op 200 meter van mijn deur (na de Chaotical Brain quiz in Kapellen). Bloednuchter uiteraard, maar het was blijkbaar nog te vroeg voor een BOB-sleutelhanger. Ons Pukkelpopparcours telde slechts één dag, maar toch wisten wij ons te amuseren. Wij pikken een etentje mee bij Magnifico in Houthalen-Helchteren. Het eten was goed, alleen jammer dat er geen volk in de zaak zat. Ik ga jureren op de Lingua Franca quiz in Mol (een quiz van Tom en Frank), in een nieuw samengesteld D.A.M. team (Gabri, Bart, Luc en ik) worden we knap vijfde in het verre Mariakerke (achter Gent). De Svarabhaktiquiz was die meer dan 300 kilometer rijden best waard (achteraf bekeken). N.a.v. een uitzending van ‘Zomergasten’ bekijk ik ‘The Good Place’ (seizoen 1 en 2). Ik trek een namiddagje naar de Tim Burton expo in C-Mine, ik pik een oerdegelijk concert van Oh Sees mee in MOD en begin langzaam te pakken voor mijn zomervakantie naar Spanje. Die start deze keer pas in september.

Begin september worden er nog snel VLD-verkiezingsreclamestickers op auto’s gekleefd. Mijn ouders trekken aan de kar van schepen/familie Bram De Raeve, ik neem het graag op voor Katrien Hoebers, die door sommige mensen wordt aangesproken als Madam Confituur. De school begint opnieuw, maar wij trekken gezellig naar het zuiden van Spanje. Zo komen we o.a. terecht op een beestjesbenefiet in Cheers Bar, gaan we iets eten in Maritaos II in de buurt en mag de plaatselijke Chinees niet ontbreken (wanneer de rest van de familie enkele dagen later arriveert). We zien onze Rode Duivels twee keer schitteren (één keer vriendschappelijk, één keer Nations League). We krijgen ook wat wisselvallig kwakkelweer over ons heen, maar dan is er uiteraard Netflix. Ook tof: onze etentjes bij Timonel Belchica in Torrevieja en bij La Rebate in Pilar de la Horadada. Ik bestel tickets voor twee concerten (Julia Holter in november, Dead Can Dance in mei 2019), we zitten volop in Expeditie Robinson modus hier en we zien o.a. ‘Ozark’ (seizoen 2) en ‘Bojack Horseman’ (seizoen 5). Ook zeer de moeite: ons bezoekje aan Experiencia 43 in Cartagena en ons etentje bij El Castillo del Pinar (‘cinco vinos’ in de volksmond). Een obligaat bezoek aan La Zenia Boulevard mocht natuurlijk ook niet worden vergeten. Bij thuiskomst springen we onmiddellijk terug binnen in het ons vertrouwde Sans Gêne. Het Groot Zonhovens Ontbijt op het einde van de maand is meteen de laatste rechte lijn richting gemeenteraadsverkiezingen van 14/10. Méér dan 600 eters vinden hun weg naar de evenementenhal. The future looks bright …

Oktober start met de KOTK quiz in Diepenbeek waar Moedige Missers plaats drie wegkaapt. Ons Dinsdagmenu van Guy Brugmans brengt liefst zestig mensen op de been, de gemeenteraadsverkiezingen in Zonhoven kleuren opnieuw hemelsblauw. De resultaten overtreffen ruimschoots eenieders verwachtingen: de liberalen boeken maar liefst 10 % winst en komen daarmee op ca. 43 % terecht. In zetels halen ze een nipte absolute meerderheid. Dat leidt tot jolige taferelen in Het Martenshuys, maar er vloeien ook traantjes (meestal van vreugde). Vier van de zeven schepenposten worden straks ingevuld door nieuwelingen die luisteren naar namen als Johan Vanhoyland, Johan Schraepen, Frank Vandebeek en Frederick Vandeput. Achterneef Bram verdubbelde bijna zijn stemmenaantal en wordt daarmee plots de tweede populairste politicus van Zonhoven na burgemeester Johny De Raeve. Als toemaatje haal ik graag aan dat ook Katrien Hoebers een zetel in de gemeenteraad wist te veroveren. Het werd dus een vrolijke zondagavond, zonder al te veel leedvermaak met de rest van de partijen. ‘Girl’ van Lukas Dhont is dé topfilm van mijn oktobermaand. Wij zijn getuige van de voorlaatste ZVV-Melo derby in het voetbal (al wisten we dat toen nog niet). Die partij eindigt op 1-1. In het voorjaar is er nog één onderling duel, hierna fusioneren beide teams tot Zonhoven United. Onze Verwendag in de bib (met o.a. Monx Coffee) is een schot in de roos en ik stel nu pas mijn cultureel programma van CCHA samen (zéér laat dus!). ‘Maniac’, ‘Making a murderer’ (seizoen 2) en ‘Bodyguard’ weten te overtuigen, het slot van ‘House of Cards’ was er eentje in mineur. De doortocht van Het Zesde Metaal in CCHA opent meteen mijn cultureel seizoen en wij zitten met enkele collega’s een hele dag in de bibliotheek van Genk voor een uiteenzetting over ons nieuwe bibliotheeksysteem dat binnenkort operationeel wordt. Dat ik dan al worstel met een knoert van een verkoudheid is net iets minder. Op het einde van de maand ‘vieren’ we tien jaar Ambijans’s Blog: net geen één miljoen bezoekers over al die jaren verspreid. Ondertussen zijn het er ruim één miljoen vierduizend én een klets (and still counting!). Aanbevolen boek deze maand: ‘Zomervacht’ van Jaap Robben. Ik moet voor een medische check-up nog eens met papa naar het Salvatorziekenhuis waar men allerlei testjes doet. Dat geeft mama en mij de gelegenheid om thuis op het kerkhof de graven van de overleden familieleden te gaan schoonmaken.

In november zijn wij getuige van een korte, experimentele voorstelling op de bühne van Max Cooper & Architecture Social Club en trekken we met dezelfde collega’s nog eens richting Antwerpse Boekenbeurs. Helaas geen nocturne deze keer, want dat kregen we onmogelijk gewrongen door omstandigheden. De hogeschool van het quizzen mogen we weer beleven op de Pauselijke Accidentjesquiz in Geel (knappe vierde plek aan tafel bij Moordgat/WvA) op slechts drie schamele puntjes van winnaar De Limburgse Connectie. Helaas neemt ook deze quizorganisatie een sabbatical, dus volgend jaar ook hier geen vertier. Ons idee om met drie MM’ers, Kurt (van De Rand), Luc van Happy Ending én Frank (Moordgat/WvA) nog eens deel te nemen aan de SJB quiz bleek een topidee. Als Katsjoe Botte speelden we de tegenstand naar huis met een eindscore van 94 %. Vierde quizoverwinning van het jaar! Hierna neem ik volop de tijd om samen met Chris Burtin volgende maand een Sound of C editie in mekaar te steken. Het gros van mijn vrije tijd kruipt daarin. Tussendoor blijven we zelf spelen, o.a. een Duffelse quiz (editie Kiliwatch) die ons een 11de plaats oplevert. Interessante serie deze maand: ‘Narcos Mexico’. Plezant boek: ‘Heterdaad’ van Johan Harstad. Ons Dinsdagmenu van Isabelle Ignoul deze maand is dik in orde, broer Bart en ik trekken voor het eerst in ons bestaan naar De Roma (prachtige zaal!) voor een concertje van Julia Holter én als top of the bill speelt Sophia een living room concert voor ca. 40 mensen ergens in Zonhoven. Some guys have all the luck … zeggen ze dan!

De laatste maand van het jaar heeft het volgende voor ons in petto: ik zag tv-reeksen zoals o.a. ‘Here and now’, ‘Over water’, ‘Room 104’ en ‘My brilliant friend’. Het is uiteraard ook de maand waarin ik een aantal jaarlijstjes (best of gevalletjes) publiceer op mijn blog en wij zien ‘Augustus, ergens op de vlakte’ door TNT en komen na afloop pas om twee uur ’s nachts thuis. De Sound of C editie van Chris en mij wordt overtuigend gewonnen door MVC. De commentaren achteraf zijn vrij positief. We halen een derde plaats binnen op de Rode Rakkersquiz in Ham (Hanne en ik aan tafel bij Moordgat/WvA), we hebben een etentje in Hasselt (bij kennissen Guy en Marie-Jeanne in aanwezigheid van dochter Michèle), organiseren een laatste Dinsdagmenu van Katalien Bollen dat in de smaak valt, moeten helaas de Dynamic quiz van februari 2019 skippen, maar we kunnen nu wél naar Whispering Sons gaan kijken. Nog één keer wordt alle quiztegenstand aan flarden gespeeld en wel op de Bevocquiz in Betekom, waar ik met Happy Ending de runner-up op 27 punten achterstand speel. Wij hadden lol aan tafel, maar hielden ons in. Winnen blijft leuk, altijd én overal! Meteen mijn vijfde én laatste quizzege van 2018. De dag na onze walk-over trok Happy Ending met een B-ploeg (want zonder sterkhouders Luc en Rudi) naar de Good Heart quiz in Schiplaken. Dat was héél andere kak! Sterker nog: op de terugweg zorgde ijsregen ervoor dat we langzaam naar huis konden rijden. Nog één Duffels quiz’je (editie Hego dit keer), wat ons plek 10 oplevert. Ons uitje naar de Allerbeste Music quiz for life in Retie is een uitje in twee etappes: vooraf zéér snel eten in ’t Compromis (wat niet zo supergezellig was!), maar daarna toch opnieuw een negende plaats halen op meer dan zestig quizteams. Nu volgend jaar nog graag een vroeger einduur en we zijn helemaal content! Ons familie-etentje bij Anatolia in Genk hinkte ook op twee gedachtes: geen klachten over het eten, voor sfeer en gezelligheid gaan we onze joker inzetten. De KOTK quiz van D.A.M. (in Kermt dit keer) was wél de moeite waard. Mijn reading challenge (opnieuw 40 boeken lezen!) kon ik opnieuw probleemloos halen in 2018. De Gezinsbondquiz in Eindhout was net iets minder triviaal als anders, dus werden we achtste met Moordgat/WvA (slechts zes fouten gemaakt). Met 55 teams (waaronder 40 quizteams) lag er eigenlijk een unieke kans om het niveau wat op te krikken, maar die werd hier vakkundig de nek omgewrongen. Van de andere kant: als de quiz gericht was op een ‘breed publiek’, dan hebben ze daaraan voldaan. Er zijn altijd twee kanten aan een (quiz)verhaal hè. De housewarming annex quizavond (letter B) die Koen aan tien quizzers van mannelijke kunne serveerde was ‘voor herhaling vatbaar’ wat mij betreft. Ah ja, op 2 januari a.s. krijgen we er opnieuw eentje van zijn hand voorgeschoteld. Vandaag viert mijn moeder haar 82ste verjaardag, dus ik denk dat er aan spijs én drank geen gebrek zal zijn ten huize Ambijans. Rest mij dan nog de gevleugelde woorden ‘mijn allerbeste wensen voor 2019 aan Jan en alleman’ uit te spreken. Gezond verstand zal eenieder van jullie nodig hebben (ik denk dan o.a. aan mei 2019), maar ook voor de rest van het jaar kan het absoluut geen kwaad! Spreken wij opnieuw af voor een jaaroverzicht eind 2019?

met een claudia schumacher in je tent, geen last meer van de kou

10 jaar Ambijans’s Blog   Leave a comment

10 jaar bloggen, feestje

Vandaag dag op dag 10 jaar geleden lanceerde ik mijn eigen blog, die ontstond n.a.v. een studiedag onder Limburgse bibliotheekmedewerkers in de provinciale bibliotheek van Hasselt. Ik post vandaag mijn 3704de bericht. Dat betekent dat ik in al die jaren dagelijks een bericht hebt gepost, soms zelfs iets meer. Wanneer ik in het buitenland vertoefde (zoals bv. in Australië eind 2012), postte ik bij mijn terugkomst een reisverslagje van de afgelopen periode. Je kan dus stellen dat ik zonder fout vrijwel dagelijks op de afspraak was. Of ik in de toekomst nog dagelijks ga posten is een optie die ik voorlopig nog eventjes open houd, maar hier en daar een snipperdag inlassen zou me zeker deugd doen. Niet dat we al op vergevorderde leeftijd zijn, maar toch … Waren al mijn schrijfsels van wereldniveau? Uiteraard niet, maar dat gaf ik zelf al aan in mijn About sectie. Ik heb nooit meer willen zijn dan een huis-tuin-keukenblogje dat herkenbaar en authentiek was. Alsof je zou lezen waarmee de buurman die twee huizen verder woonde zich zo al bezighield. Het is ook vrij duidelijk dat het zwaartepunt van mijn berichtonderwerpen zich in het muzikale spectrum situeert, want ik kan écht niet wegsteken dat ik een muziekliefhebber pur sang ben. Weliswaar eentje met een vrij duidelijke en eigenzinnige (lees ‘soms eclectische’) smaak maar ik zal ook onomwonden zeggen wanneer ik iets niet te pruimen vind (ook als 70 % van de wereld een andere mening is toegedaan). 😉

Over wereldwijde belangstelling heb ik in al die jaren niet te klagen gehad, want de statistieken geven dagelijks aan dat mijn publiek van zowat overal ter wereld komt. Om en bij de 989.316 (and counting) aantal bezoekers op 10 jaar. Bijna één miljoen mensen die op de één of andere manier op mijn blog verzeild raakten. Daar kan je mee thuiskomen! Het zal mij geen titel als baron opleveren, maar een virtueel lintje voor moed en volharding geef ik mezelf graag cadeau. Op 26 oktober 2013 (bij ons vijfjarig jubileum) dacht ik nog dat 1998 unieke hits op één dag mijn absolute record zou blijven. Het record sneuvelde echter alsnog in mei 2015, toen ik een veelgelezen ode schreef voor een overleden vriend (de teller strandde toen iets over 2000 hits). Wat kunnen we tot slot nog zeggen? Op naar de volgende tien jaar? Ik zou zeggen: ’t is straks weekend, dus drink er gerust eentje op eenieders gezondheid. Misschien huldig ik dit aloude credo ook wel, nu er een quizloos weekend mijn kant op komt. 😀

Dinsdagmenu Maud Vanhauwaert   Leave a comment

maud vanhauwaert_

Met een zekere trots doch ook enige zin voor dichterlijke overdrijving presenteren wij vanavond ons volgende dinsdagmenu dat we in samenwerking met GC Tentakel organiseren in het kader van Gedichtendag 2018. Zo zijn we bijvoorbeeld trots op het feit dat we vanavond de kersverse Antwerpse stadsdichter te gast hebben (op 25 januari neemt zij het stokje over van Maarten Inghels) en dat we blijkbaar een half jaar geleden al zo vooruitziend waren dat we een heus toppertje konden vastleggen dit jaar. Soms heb ik gewoon een neus voor opportuniteiten, als ik eens zo onbescheiden mag zijn. Alle vrienden én vriendinnen van de poëzie weten dus hoe ze hun dinsdagavond op een interessante manier kunnen invullen. Maar wie is die Maud Vanhauwaert eigenlijk en wat mogen we vanavond verwachten?

Maud Vanhauwaert (° 1984), schrijver en theatermaker, behaalde een masterdiploma Taal-en Letterkunde aan de universiteit van Antwerpen en een masterdiploma Drama aan het Conservatorium van Antwerpen, waar ze nu zelf doceert. Voor haar poëziedebuut ‘Ik ben mogelijk’ kreeg ze in 2011 de Vrouw Debuut Prijs, voor haar bundel ‘Wij zijn evenwijdig’ (2014), de Hughues C. Pernathprijs en de Publieksprijs van de Herman De Coninck- wedstrijd. In haar werk zoekt ze naar speelse theatrale vormen om poëzie publiekelijk te maken. Ze trad op, op radio en tv, in binnen- en buitenland, van opera tot schapenstal. Zij zal samen met muzikanten Tom Kestens en Geert Waegeman een voorsmaakje komen geven van de voorstelling ‘Mijn punt is eigenlijk’, die in het voorjaar van 2018 in de zalen komt. Samen scheppen zij een magische wereld, vol ontwapenend spervuur en grootmoedige niemendalletjes. Alle Zonhovenaars krijgen meteen de kans om deze voorstelling in avant-première mee te maken. Dit Dinsdagmenu vindt plaats in Bibliotheek Zonhoven, Kerkplein 80, 3520 Zonhoven om 20 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet.

UPDATE

Tom Kestens was helaas geveld door het griepvirus, dus moesten Maud en Geert vanavond de klus met z’n tweeën klaren. En dat in de wetenschap dat Maud ook ziekjes was en ook Geert had last van hoestbuien. Tsja, het griepvirus maakt al een tijdje slachtoffers want ook ondergetekende zat de hele dinsdagvoormiddag op de pot. Gelukkig kreeg ik mezelf fysiek weer onder controle, anders wordt het ook op de werkvloer een medisch slagveld de komende dagen. Mijn medisch verhaal volgt trouwens nog later deze week. Wat kunnen we over de performance zelf kwijt? Die was eigenlijk bijzonder goed, gevat, grappig én entertainend omdat ze voortdurend de interactie met haar publiek aanging. Het feit dat het geen hermetische avond werd vol onnavolgbare poëzie en dat het allerminst een high brow aangelegenheid was droeg ertoe bij dat de instapdrempel vrij laag lag. Op deze manier is poëzie plezant zonder in slechte karamellenverzen te vervallen. We zullen haar de komende twee jaar zeker in het oog houden. Om af te ronden nog twee meldingen voor alle poëzieliefhebbers: de poëzieweek loopt van 25 januari tot en met 31 januari a.s. Limburgers die Maud vanavond hebben gemist krijgen nog één herkansing in onze provincie: op 26 maart 2018 staat ze met haar voorstelling in CC de Bogaard in Sint-Truiden. Daar zijn nog tickets voor dus allen daarheen!

Posted 23/01/2018 by ambijans in Concert, Humor, Kunst, Literatuur

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2017   Leave a comment

kinopoisk.ru

De allerlaatste post van het jaar hebben we ook dit keer gereserveerd voor ons persoonlijke jaaroverzicht van 2017. Het is een traditie die ik eind 2012 blijkbaar in het leven heb geroepen en die ik dus plichtsgetrouw al voor het zesde jaar op rij in mekaar heb gestoken. We kunnen er (om privacy én andere redenen) helaas niet alles insteken wat ons dit jaar is bijgebleven, maar we beloven jullie dat we ervoor zullen zorgen dat de highlights er normaal gezien allemaal tussen zitten. Ik vertoef al eens in een cultureel centrum, een filmzaal of een concertzaal, ik durf al eens een (goed) boek te lezen én ik probeer mijn (eerder bescheiden) kennis al eens aan te spreken op bepaalde quizlocaties. Ik sprak onlangs met enkele doorwinterde quizzers en die kwamen jaarlijks aan ca. 130 à 140 quizzen per seizoen. Ik quiz ook vaker dan ‘de gemiddelde’ medemens, maar het befaamde Guiness Book zal ik met mijn aantal deelnames in 2017 absoluut niet kunnen halen. Toch was 2017 als quizzer een behoorlijk succesvol jaar (mag ik hier in alle bescheidenheid zeggen). In 2016 liet ik slechts een vijftal overwinningen optekenen, maar 2017 spant toch écht wel de kroon met 14 overwinningen. Een kleine telling gisterenmiddag wees uit dat ik 66 keer ben gaan quizzen in 2017 (dus mijn gemiddelde is bijna 1 op 5 overwinningen), voor zover mijn wiskundige kennis klopt. Over die overwinningen én de erbijhorende zegeroes dadelijk uiteraard meer. Mijn overwinningen behaalde ik vooral als gastspeler, al won ik onder Moedige Missersvlag toch ook drie keer dit jaar. 66 quizzen dus … en dan te denken dat we in de glorietijd van onze ploeg tussen de 35 en grofweg 50 keer per jaar speelden. En wij vonden dat toen véél … schreef Bob Dylan daar niet ooit een nummer over? Soit, we zullen er eens aan beginnen.

De eerste dag van het nieuwe jaar bekomen wij van ons achtgangenmenu van de dag ervoor in De Pelikaan. De rustperiode is overigens van korte duur want namiddag staan broer, schoonzus én (klein)kinderen al voor de deur. Ook mijn allereerste film van 2017 (‘Arrival’) van Denis Villeneuve komt er snel aan. Goodreads daagt mij uit voor hun ‘reading challenge’, een uitdaging die we graag aangaan. Ik wil de lat van ca. 30 boeken in 2016 verhogen naar 40 gelezen exemplaren in 2017, een cijfer dat we zelfs met enkele eenheden weten te verpulveren. Het beste boek van januari? Een oudje van Henning Mankell (‘Midzomermoord’). Dingen die wij ook markant vonden: tv-serie ‘Beau Séjour’, de eerste sneeuw die viel, de nieuwe poetsvrouw bij ons op het werk heet Frieda en het feit dat we vóór aanvang van de Amusante quiz iets gaan eten in De Kruimel met de heren van Moordgat/WvA (een traditie die in 2018 vrolijk zal worden voortgezet). Voor mijn verjaardagsetentje trekken we met een zeskoppige bende familieleden naar De Kwizien (15/20 in GaultMillau) en die score is absoluut terecht. Aanrader! De eerste Kiewit 5 levert meteen mijn eerste quizzege op (aan tafel bij Happy Ending). Het personeelsfeest op het werk heeft dit jaar een Caribisch tintje (inclusief palmbomen). Ik begin aan mijn muzieklijst van ‘500 nummers die ik liever niet meer wil horen’. Van de voorstanders krijg ik een dikke duim, tegenstanders dreigen mij uit te nodigen op hun huwelijksfeest (inclusief de muziek die door mij de grond werd ingeboord). De toon is meteen gezet! We komen ook te weten dat er geen zevende Lettermolenquiz zal komen, mijn 80-jarige moeder begeeft zich langzaam maar zeker op het social mediapad, Lobke Husson verzorgt ons allereerste dinsdagmenu op het werk, we worden geconfronteerd met het Publifinschandaal in Wallonië, Sanne Cant wint het WK veldrijden, Romanie Schotte is onze nieuwe Miss België en zanger Peter Sarstedt en acteur John Hurt overlijden.

In februari hebben we blijkbaar zin in een flinke portie cultuur. Zo zien we ‘Moonlight’, ‘La La Land’, ‘Nocturnal animals’ en ‘Manchester by the sea’ in de bioscoop, zijn we getuige van ‘Dinez in de sneeuw’ en de film ‘Nosferatu’ (door Michel Bisceglia/Buscemi) in CCHA. Op tv zijn we gecharmeerd door het nieuwe seizoen van ‘De Mol’ en tv-reeks ‘Ennemi Publique’. Verder is er ook quizwinst op de Trapop quiz in Retie, wint Hugo Broos de Africa Cup, barst de Publipartaffaire los in Gent en bestellen wij voor alle zekerheid toch maar tickets voor de laatste dag van Best Kept Secret. Radiohead is die dag headliner en zoals steeds is het lot ons gunstig gezind wanneer onze bestelling mooi wordt afgerond. Enkele bekende doden in februari: zanger Al Jarreau, ex-wielrenner Serge Baguet, Nijntjebedenker Dick Bruna en acteur Bill Paxton. Om de maand toch met een positievere noot af te sluiten: ons dinsdagmenu van Suzy Kimpen lokt behoorlijk wat volk naar de bib en het beste boek van februari is een behoorlijke turf (‘Een klein leven’) van Hanya Yanagihara (een boek dat op de ‘nog te lezen’ stapel van 2016 was terechtgekomen).

In maart stellen wij vast dat onze Keek op de Week rubriek al meer overhelt naar een Keek op de Maand. Wij beloven hier op ons plechtige communiezieltje dat we in 2018 nog 15 edities brengen zodat we helemaal in schoonheid kunnen eindigen. Gaven onze maartmaand nóg meer kleur: tv-serie ‘Atlanta’, Nafi Thiam werd Europees kampioen in de vijfkamp, dé voetbalwedstrijd van het jaar was toch wel de spectaculaire remonte van Barcelona tegen PSG (6-1!), het toneelstuk ‘Risjaar Drei’ (al konden we toen nog niet vermoeden dat we Marc Van Eeghem voor het laatst zouden zien spelen), het optreden van Flying Horseman in C-Mine, Vera Lynn die 100 werd, Vlaming Thomas Cammaert die de Nederlandse Mol blijkt te zijn, de escape room activiteit met vrienden in Leuven én de uitnodiging voor de trouw van Barbara en Bert in Barcelona (september 2017). Het is ook een bijzonder vruchtbare quizmaand waarin we het volgende oogsten: quizwinst op de KSK Bree quiz (aan tafel bij 4 Wijzen), winst op de Paashaasquiz in Maaseik (Moedige Missers), winst op de Groote Gencker Muziekquiz (Moedige Missers) én winst op de Thesquiz (met Moordgat/WvA). We waren ook een paar keer ‘not amused’: geen Zebracinema filmquiz in Maaseik dit jaar, auteur Griet Op de Beeck cancelt haar dinsdagmenu in het najaar bij ons (ook 2018 wordt al door haar als een ‘no go zone’ beschouwd) en o.a. actrice Kitty Courbois, zanger Chuck Berry en schrijver Colin Dexter leggen helaas het spreekwoordelijke loodje. Zuhal Demir wordt trouwens ook staatssecretaris (maar daar heb ik verder geen enkele verdienste aan).

Nee, het is géén grap. Mijn tante (tevens mijn meter) was op 1 april jarig en zij vierde haar 90ste verjaardag in familiekring in Le Mas. En of dat gezellig was! Hetzelfde kunnen we ook zeggen van Little Waves in C-Mine, een fijn festival dat kon uitpakken met o.a. Grandaddy en Warhaus. De bassist van Grandaddy overlijdt trouwens enkele weken na dit concert. Greg Van Avermaet wint Parijs-Roubaix, mijn ouders verruilen ons koude kikkerlandje voor enkele weekjes Spanje en ikzelf duik onder in een aantal tv-series (o.a. ‘De 16’, ‘Banshee’, ‘Better Call Saul’ en ‘The Leftovers’). Ook ‘quizzen winnen’ is één van mijn hobby’s deze maand. Kunnen we bijschrijven op ons palmares: winst op Kiewit 5 (Happy Ending), winst op Molvocquiz en Witte Molquiz (allebei met Moordgat/WvA). Ook de flagrante paasquiz (een cafétussendoortje met een hoge funfactor) in Laakdal winnen we (maar ‘officieel’ rekenen we dat er niet bij). Ook weer veel volk op het dinsdagmenu van Corda Campus baas Raf Degens. We zitten ook nog in de schouwburg bij ‘Alice’ (Abattoir Fermé) en we gaan naar J. Bernardt in Het Depot. Het derde seizoen van ‘Fargo’ draagt ook onze goedkeuring weg.

De meimaand is er ook eentje met ups en downs (al klinkt dat allemaal relatief). ‘Get out’ is een prima film, we zien na jaren DAAN nog eens in MOD, mijn eerste BOB-controle ’s nachts na een quiz levert meteen een sleutelhanger op (maar het plastic ding haalt het einde van 2017 niet eens) en we plannen een gezellig dagje in Borgloon met ons hele gezin (o.a. het doorkijkkerkje). Salvador Sobral wint voor Portugal het Eurovisiesongfestival, Limburgse trots Nina Derwael haalt goud op het EK turnen, Jeroen Olyslaegers wint de Fintro Literatuurprijs en Alfred Birney mag de Libris Literatuurprijs mee naar huis nemen. Het beste boek van deze maand komt nochtans uit onze gemeente: ‘Mazzel tov’ van Margot Vanderstraeten mag die eer opstrijken. Ik win met Moordgat/WvA de quiz van Schoot Sport, de series ‘Girls’ én de nieuwe Twin Peaks verdienen ook een vermelding. Het mooie weer zorgt ervoor dat we het tuinmeubilair naar buiten kunnen halen (we trakteren onszelf vervolgens op een magnumfles rode wijn). Geen idee of dat bad karma veroorzaakte want onze buxus moet hierna uit de tuin worden verwijderd (de mot zat er letterlijk én figuurlijk in) en mijn ouders vallen daarna ‘en panne’ met hun 12 jaar oude VW Touran. Omdat ze opzien tegen een té dure herstelling besluiten ze gewoon een nieuwe auto te kopen. De veertigste verjaardag van Joachim wordt stevig gevierd in Sans Gêne (dat gelukkig voor mij op wandelafstand van mijn woonst ligt). Die pipo die iets over 3u ’s nachts over straat zwalkte was ik dus! Zanger Chris Cornell (van o.a. Soundgarden), Bondacteur Roger Moore en muzikant Gregg Allman blazen hun laatste adem uit. Tom Dumoulin won de Giro en ‘The Square’ won een Gouden Palm. En er vielen ook 22 doden na een zelfmoordaanslag op een concert van Ariana Grande in Manchester. Soms was de wereld dus ook flink om zeep.

In juni kopen mijn ouders een nieuwe auto: ze schakelen over van Volkswagen naar Peugeot: nu staat er een nieuwe 208 te blinken in de garage. Ik regel ook mijn citytrip naar Barcelona (de betaling dan toch), de rest doen we wel ter plekke. Bij vaderdag trakteer ik mijn ouders nog eens bij Vous Lé Vous. Op seriegebied draaien wij er vlotjes alle jaargangen van ‘Friday Night Lights’ door, Best Kept Secret doe ik opnieuw samen met mijn broer aan (een prachteditie met vééél zon, sfeer, koude pintjes, tetterende Nederlanders, fijne optredens én als top of the bill een weergaloos concert van Radiohead om het geheel af te sluiten). Ook best gezellig: ‘L’amant double’ in de bioscoop, een gezellig Grieks etentje bij Delphi en het samenstellen van ons nieuwe culturele seizoen in CCHA. Zangeres Sandra Reemer en ex-bondskanselier Helmut Kohl overlijden. Ook de ramp met de Grenfell Tower in Londen en het Samusocialverhaal veroorzaaken behoorlijk wat deining.

De grote vakantie is ingetreden (al moeten wij nog ruim anderhalve maand werken vóór we naar Spanje kunnen). Een quiz winnen? U vraagt, wij draaien! Chaotical Brainquiz in Kapellen (een lange reis die gelukkig winst opleverde voor Happy Ending), de Vlee Kier Al Gezeed quiz in Lummen (in het bonte doch ook supergezellig samengestelde collectief FC Annemie) én de Attenrode Kermisquiz (ook met Happy Ending). Die laatste zege is trouwens de twaalfde in het rijtje. We zaten in een tent waar we zelf ons antwoordblad moesten gaan afgeven na elke ronde. Af en toe vindt het quizzen zichzelf nog eens opnieuw uit. Het spreekwoord ‘van het kastje naar de muur worden gestuurd’ leren wij beter kennen wanneer we om nieuwe huisvuilzakken moeten gaan. Nu lachen we erom, toen hebben we ons behoorlijk geërgerd aan onze ritten tussen containerpark, grootwarenhuizen en gemeentehuis. Het tegenovergestelde van ergernis? Via Humo een gratis maand Play More van Telenet. Zo hebben we de gelegenheid gehad om alles van Game of Thrones te bingewatchen én zijn wij zéér te spreken over ‘Big Little Lies’. En buiten Play More om ook genoten van ‘Westworld’. Wij gaan ook in familieverband voor het eerst eten bij Sans Gêne en hierna zullen er nog een aantal etentjes daar volgen. Nog nooit daar geweest? Ga het eens uitchecken zou ik zeggen! Beste boek van de maand? ‘Zijn bloedige plan’ van Graeme Mcrae Burnet. Geven deze maand o.a. hun pijp aan Maarten: acteur Martin Landau, regisseur George A. Romero en actrice Jeanne Moreau.

De augustusmaand brengt ons plaatselijke folklore in de vorm van de zevenjaarlijkse Virga Jessefeesten in Hasselt. Wij gaan naar het gelijknamige spel ‘Een deken van troost’ kijken en zien dat het goed is. Halfweg de maand publiceer ik mijn laatste Keek (maar die krijgt volgend jaar dus een doorstart). Nafi Thiam wint het WK atletiek, de fipronilcrisis breekt uit, Pukkelpop 2017 is uiteraard weer supergezellig en weet in zijn beste momenten een gevoelige snaar te raken bij o.a. Ty Segall, The Flaming Lips, Elbow en Nicolas Jaar. De keerzijde van de medaille: omdat we de nachtbus niet vinden moeten we de eerste avond te voet naar huis wandelen. Dat geeft ons dus blaren én een slecht humeur! Gelukkig hebben we connecties waardoor we de volgende twee dagen met de auto naar ginds gaan (bewonerskaart geregeld en zonder zorgen festivallen daarna). Er zijn weer een aantal IS-aanslagen en onze keuken in Spanje mag dan wel geen UNESCO Werelderfgoed zijn, toch stort ze gedeeltelijk in waardoor we moeten improviseren op vakantie. IS treft voor één keer geen blaam, ook al hadden ze de aanslag opgeëist. Geen nood, want wij amuseren ons o.a. op een plaatselijke fundraiser voor een dierenboerderij, we shoppen in La Zenia Boulevard, enkele regenachtige dagen worden besteed aan boeken lezen of series kijken (o.a. ‘The Handmaid’s Tale’ en ‘The Americans’). We zitten ook eventjes zonder tv (door de storm), maar een Nederlandse technicus helpt ons snel uit de nood. Gratis! In Hasselt is het ondertussen taboe, in Spanje bestaat het nog! Een bezoekje aan het strand van Playa Flamenca luidt de maand uit. Wij geven de titel van beste boeken aan het complete oeuvre (drie stuks) van Donald Ray Pollock.

Ook de septembermaand speelt zich grotendeels in Spanje af. Dat levert o.a. het volgende op: een dagje naar het strand in Guardamar del Segura, een strandwandeling in Campoamor, heerlijke etentjes bij Trüffel en The Cellar Door, toch naar RSCA kunnen kijken via een illegale Play Sports link (met commentaar van Filip Joos), problemen met het bestellen van tickets voor Millionaire (thuis vakkundig opgelost) en de zogezegde handtassendiefstal van mijn moeder aan het einde van onze vakantie. Uiteindelijk dook de handtas veilig én wel weer op, maar kwam er nog een uitstap naar het consulaat van Alicante aan te pas om onze papieren weer in orde te krijgen. Wij gaan ook voor het eerst samenzitten voor de bespreking van ons pas verworven appartement waar we ergens in 2019 hopen te wonen. Serie van de maand: ‘The Deuce’. Onze citytrip naar Barcelona (die ik samen met nonkel Paul maak) brengt ons op een heleboel mooie plaatsen zoals La Rambla, La Barceloneta, Sagrada Familia en Park Güell. En we vermelden ook graag onze metroperikelen, onze nachtelijke gesprekken, socializen in een strandbar vlak voor het huwelijk, het trouwfeest van Bart en Barbara uiteraard waar we als laatsten der Mohikanen standhouden (maar de drank was dan ook op!). ’s Ochtends om half 7 met de metro terug naar ons hotel, daar uitstappen, zeiknat geregend worden in ons kostuum, hopeloos de weg kwijtraken, twee kutmarokkaantjes tegenkomen, hen onderweg in de taxi lozen, om half 8 in het hotel aankomen, ongeveer twee uurtjes slapen en hierna rechtstreeks door naar het ontbijt. Nachtbraken maar dan zonder het braken! Charles Bradley, acteur Harry Dean Stanton en Playboybaas Hugh Hefner zijn hierna niet meer onder ons.

In oktober maken we ‘live’ de Catalaanse revolutie mee op straat in Barcelona. We staan vier uur te schilderen aan Camp Nou in de hoop om het grote Barcelona aan het werk te zien tegen Las Palmas. De wedstrijd wordt uiteindelijk afgewerkt in een leeg stadion. Onze tickets worden terugbetaald, maar onze wedstrijddroom ligt wél aan diggelen. De enige domper op de feestvreugde (als we er eens goed over nadenken). Onze laatste dag in Barcelona verloopt onder een stralend najaarszonnetje en dat levert ons nog wat fijne Gaudímomenten op ginder. Ook te onthouden deze maand: het concert van Grizzly Bear (AB), ‘Curb your enthusiasm’ seizoen 9, het dinsdagmenu van Céline Schraepen en Talisa Loup, het optreden van Stuff. in MOD en de reeks ‘La Forêt’ op Canvas. Net iets minder tof: een knoert van een najaarsverkoudheid na een quiz in Mol (waar we de hele tijd aan de leiding stonden) tot die desastreuze superronde ons volledig nekte. ‘Strikken’ van Domenico Starnone aka Elena Ferrante is ons boek van de maand. Tom Petty, Fats Domino en Brice De Ruyver behoren tot het kransje bekende doden.

November zal de geschiedenis ingaan als de maand waarin wij een gratis maand Netflix probeerden. O.a. ‘Stranger Things 2’, ‘The Americans’, ‘Mindhunter’, ’13 reasons why’ en ‘Bojack Horseman’ werden door ons bekeken én goedgekeurd. Verder zagen we ook ‘Hamlet’ van Abattoir Fermé, ‘Tabula Rasa’, Millionaire in MOD, ‘The Square’ in de bioscoop, ‘Er wordt naar u geluisterd’ (Wim Helsen) en ‘NeoArctic’ in CCHA. Samen met twee andere collega’s bezoek ik de nocturne van de Antwerpse Boekenbeurs, de Kunulo Fiki muziekquiz in Gruitrode is mijn veertiende én laatste quizoverwinning van 2017 en er is de affaire rond Bart De Pauw en de hele #metoo gekte (en dat bedoel ik niet eens zo negatief als het hier misschien klinkt). Nonkel Louis wisselt op 88-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige. ‘Vertel me het einde’ van Valeria Luiselli vinden wij verplichte lectuur. Zeker voor Theo Francken! Italiaanse chef Antonio Carluccio, ex-voetballer Josip Weber en seriemoordenaar Charles Manson werden naar hun laatste rustplaats gebracht. Standardtrainer Ricardo Sa Pinto tot slot wint tien Academy Awards voor zijn meesterlijke vertolking in ‘De Stervende Zwaan’, een voetbalklucht in twee bedrijven. Te koop in elke Standard fanshop.

En dan zijn we aanbeland bij de laatste maand van het jaar. Die brengt ons de übergezellige Sinterklaaslunch van Open Vld (met familie), Netflixgeluk in de vorm van ‘DARK’, ‘Ozark’ en ‘Black Mirror’ (vierde seizoen) en het bijzonder interessante feestdinsdagmenu van Ine Brands. December was in de oertijd een bijzonder luwe quizmaand, maar daar is de laatste jaren toch serieus verandering in gekomen. Ter illustratie: ik speelde deze maand acht quizzen. Ik zie deze maand ook een heel gamma aan keukens en badkamers (in het kader van mijn nieuwe appartement). De Allerbeste Music for Life quiz die wij in Retie speelden bracht maar liefst 8.000 euro voor het goede doel op. Op kerstavond gingen wij (weliswaar in eigen huis) nog eens stevig op zwier. Na wat flessen rode wijn en een overdosis gin tonic zegt de klok hier half 5 ’s ochtends. De hele dag erna wisten we meteen waar we dat ‘zwaar hoofd’ vandaan haalden. ‘De acht bergen’ van Paolo Cognetti is ons boek van de maand. Haalden 2018 niet meer: zanger Johnny Hallyday, ex-hoofdredacteur Manu Ruys, acteur Marc Van Eeghem en schrijfster Sue Grafton. En daarmee zijn we meteen aan het einde van ons spreekwoordelijke Latijn gekomen. We hopen het jaaroverzicht in 2018 nog eens te kunnen herhalen. We wensen iedereen alvast een prettig eindejaarsfeest én een gepaste verwelkoming van het nieuwe jaar!

mooiste gezicht van het jaar 2017 liza soberano wenst jullie een liefdevol 2018

Posted 31/12/2017 by ambijans in Algemeen, Concert, Culinair, Film, Humor, Muziek, Reizen, Sport, Theater, TV

‘Er wordt naar u geluisterd’ (Wim Helsen) @ CCHA   Leave a comment

wim helsen

Onze vorige Wim Helsen voorstelling (‘Spijtig spijtig spijtig’) dateert alweer van april 2014, maar vanavond zijn we aanwezig op de eerste van twee hopeloos uitverkochte voorstellingen van deze cabaretier in Hasselt. Waar gaat het eigenlijk over? Wim Helsen won voor zijn eerste voorstelling de Neerlands Hoop Prijs, en voor zijn derde en vierde telkens de Poelifinario, de prijs voor de meest indrukwekkende cabaretvoorstelling. ‘Er wordt naar u geluisterd’ is zijn vijfde voorstelling. Voor ‘Er wordt naar u geluisterd’ legde Wim Helsen zijn oor te luisteren bij uw binnenste. Hij luisterde naar uw eenzaamste gedachten, uw meest verborgen pijn en uw diepste angsten. Kent hij die dan? Ja hoor! Deze voorstelling ging in première op 1 december 2016 in Amsterdam en werd daar toen overladen met positieve recensies. Nu is ze klaar voor Vlaanderen! Of Hasselt vanavond ook plat gaat weet ik hier achteraf te vertellen.

UPDATE

Een voorstelling van Wim Helsen uitleggen aan mensen die nog moeten gaan kijken is bijzonder moeilijk, maar we kunnen wél vertellen dat we ons geen moment verveelden tijdens dat anderhalf uur dat ons werd voorgeschoteld. Liefhebbers van absurde humor zullen ongetwijfeld genieten van de fratsen die Wim als voorganger op een begrafenis zal opdissen. Het is niet voor iedereen weggelegd maar wij vonden het alleszins geslaagd. Een gewaagde vorm van humor dus, maar te oordelen naar de reacties in de zaal viel alles bijzonder in de smaak. Ook de Grimbergen achteraf in de foyer ging er vlotjes binnen!

Posted 17/11/2017 by ambijans in Humor, Theater

Eurovisiesongfestival 2016: een terugblik   Leave a comment

Ira Losco zingt voor malta in 2016

Zaterdagavond, 14 mei 2016. We kunnen kiezen tussen KV Oostende-KRC Genk op Play Sports of de rest van de tv-kanalen waar men het Eurovisiesongfestival aan ons tracht te slijten. Mijn quiz voor het weekend viel helaas één dag vroeger (Eurosongniveau, stel er verder geen vragen over!). De voetbalwedstrijd heeft nog weinig belang, maar daarmee wil ik geenszins het belang van het jaarlijkse liedjesfestival overschatten. Ik besluit er eenmalig (nee, volgend jaar trek ik mij desnoods terug in een hutje op de hei) nog eens mijn licht over te laten schijnen. Wie weet valt er wat te lachen, zoniet kunnen we hier en daar de boel lekker afzeiken! De sfeer zit alleszins goed daar in Stockholm. De voorstelling van de kandidaten gaat net zoals de naamafroeping bij een voetbalwedstrijd. Fantaseer de daarbijhorende foute intermezzomuziekjes (regelrecht van de Tomorrowlandwei) er gewoon bij. ’t Is een happy happy opgefokt sfeertje. Peter Van de Veire heeft het over dramatische songs. Gaat het dan over kwaliteit of over inhoud? We zullen het snel genoeg te weten komen. Als laatste betreden de presentatoren de bühne. De honneurs worden waargenomen door Måns Zelmerlöw (die zou vorig jaar blijkbaar hebben gewonnen) en Petra Mede. Op naar de muziek dan maar?

Ons land mag de boel in gang steken. Laura Tesoro doet dat zeker niet slecht, al had ik de indruk dat het in haar halve finale net iets meer vonken gaf. Ze gaat dat spel hier vanavond niet winnen, maar een plek in de top 10 dicht ik haar zeker toe. Hierna volgt Tsjechië. Zij hebben een beauté gestuurd die wél kan zingen, maar als geheel oogt het bijzonder statisch. En daarna Douwe Bob: top of flop? Ideale muziek voor supporters van Club Brugge of voor cowboys die linedancen tot zevende kunstvorm hebben verheven. De man zijn stem is best oké, maar ’t is een dertien in een dozijn nummer. Wél opvallend playbackende muzikanten in de achtergrond, dat dan weer wél! Azerbeidzjan stuurt ook een prente met opvallende lippen. De muziek is helaas niet bijgebleven en daar draait het net om. Hongarije stuurt de boomlange Freddy, die het helaas moest doen zonder deftig kledingbudget. Hierdoor wekt hij de indruk dat hij in het échte leven ramenwasser is of busker aan het centraal station. Zijn wat hesige stem maakt één ding duidelijk: Rod Stewart heeft vooralsnog geen concurrentie. Italië stuurt een 21-jarige Laura Pausini achtige runner-up, die samen met Freddy van Hongarije meer had moeten investeren in een deftige outfit. De zanger van Israël had overduidelijk de Gay Pride in Brussel gemist, dus dat moest worden gecompenseerd op die andere officiële hoogmis voor de homoseksuele medemens (en dat bedoel ik absoluut niet denigrerend). Ik zie verdwaalde turners die voorbij komen gereden en een Hovi Star die beweert dat ‘We are made of stars’. Is hij astrofysicus misschien? Nope, hij blijkt o.a. make-up artist te zijn. Zijn nummer valt al bij al best mee. Bulgarije doet het met tattoo Bertha, die helaas een blinde garderobemedewerkster had aangesteld. Uptempo nummertje, waar vooral vleermuizen enthousiast van worden volgens mij. Naast een Freddy stuurde Zweden een jonge Frans. Met een deftige windmachine zou het lied ongetwijfeld spontaan zijn weggevlogen. ‘De ondraaglijke lichtheid van het bestaan’ zou Milan Kundera zeggen. Als thuisspeler krijgt Frans flink wat bijval, maar ik werd er niet bepaald vrolijk van. En dan moest de Duitse Jamie-Lee nog komen. Marginale naam, voorzien van tattoo’s (ze wil ongetwijfeld een rijke profvoetballer aan de haak slaan), ze draagt een potsierlijk hoofddeksel, ze heeft X benen en lijkt uit één of ander modern sprookje ontsnapt. Dit moet haast het ‘drama’ zijn waarover Van de Veire het had.

De Franse inzending doet het in twee talen, geen sinecure voor die chauvinistische Fransozen. Polen stuurt de zoveelste winnaar van één of andere obscure talentenjacht. Hij lijkt op een langharige circusdirecteur wiens dieren allemaal zijn ontsnapt. Iemand heeft trouwens zijn sokken gestolen. Als doekje voor het bloeden mag hij het slotlied van een musical zingen. Na een halve minuut door ondergetekende al afgeserveerd! Postzegel erop en terug naar afzender aub! Australië zendt het festival sinds 1983 live uit en mocht vorig jaar voor het eerst deelnemen n.a.v. het 60-jarig jubileum. Dat beviel zo goed dat ze mochten terugkomen. Dit nummer heeft (volgens mij) het meeste voeling met het Eurosongdoelpubliek. Goeie zangeres, minstens top 5 … als ze al niet wint. Cyprus gaat net als Georgië voor een rocknummer. Minus One voor de puntentelling, want buurland Griekenland kan hen straks geen puntjes geven. Rock voor watjes wat mij betreft, fans van Bon Jovi zullen ervan smullen. Geen spek voor mijn rockbek! De zangeres van Servië is alweer een plaatje, maar haar song klonk mij té ‘My heart will go on’ achtig van een zekere Céline Dion. Litouwen stuurt een zanger met een fout kapsel, die bakvissen ongetwijfeld in zwijm doet vallen maar waarbij wij een gaap nauwelijks weten te onderdrukken. De jurk van de Kroatische deelneemster werd gesponsord door tenten De Boer of was het een afgedankt Pukkelpopexemplaar uit 2011? Rusland had vooraf nog af te rekenen met een naaktrel. Knappe kerel (voor beide seksen) denk ik dan als ‘straight guy’. Van het lied zou zelfs een bronstige pitbull geen hard on krijgen. Ik zag ook veel technische hoogstandjes om een absoluut flutlied wat extra cachet te geven. Nee, foute boel! Spanje stuurde Barei, een afgedankt liefje van 007 (codenaam 03). Veel lala, yeah yeah, plat op de bek, licht uit, spot aan en weer doorgaan daarbij gebruik makend van het hele podium. Ook Letland koos de tactiek ‘jonge hartenbreker’ met kek leren jack en een kapotgevallen broek tijdens het skaten. Alweer een uptempo deuntje met een catchy sample erin. Oekraïne doet het in Club Brugge blauw met een zekere Jamala. ‘Massive Attack’ zegt het MNM-opdondertje dus ik spits de oren. Mocht dat het geval zijn, dan de versie uit Dunaldi. Triphop uit een slecht jaar. Misschien is die Jamala een goeie zangeres, maar met haar gekrijs kan je net zo goed spontaan een MH17 uit de lucht halen. Ik ben geen fan, maar da’s duidelijk zeker? 😉 Ira Losco van Malta kan mij zo hard krijgen, she definitely puts the M in MILF (haar eerste kind wordt verwacht in de zomervakantie). Zwanger (van een Maltese zanger?), zonder twijfel de mooiste vrouw van de avond. ‘Walk on water’ heeft ze niet van Milk Inc. gejat, dus dat blijkt een meevaller!

Georgië brengt rock die in mijn persoonlijke interessesfeer past. Gooit naar alle waarschijnlijkheid geen hoge ogen vanavond wegens té alternatief in deze populariteitspoll. Heel atypisch nummer dat schril afsteekt tegen de rest dus Georgië verdient een pluim! Oostenrijk gooit de 19-jarige wulpse Zoë in de strijd. Mooi kind, maar ze zingt in het Frans of wat daarvoor moet doorgaan. Deze muziek doet het vast goed op een boerenbruiloft of een doordeweekse braderie, maar geen hoogvlieger volgens mij. Groot-Brittannië stelt haar hoop op Joe & Jake, de plaatselijke Nick & Simon. Zeemzoet, klef, suikerspin, BRT Top 30, snel doorspoelen en op naar de volgende! Oef! Armenië blijkt het laatste land in de rij te zijn. De verrukkelijke Iveta Mukuchyan mag de avond afsluiten. Had net zo goed een badpakkenmodel kunnen zijn, haar nummer klinkt als de lancering van een NASA raket, iets toonvaster zingen was net iets té veel gevraagd. Hierna krijgen we wat Zweedse topmomenten in de popmuziek, Justin Timberlake met zijn muzikale intermezzo, wat HT&D grappen tijdens het televoten, een presentatrice die met de snelheid van het licht van outfit veranderde, de presentator die zijn nieuwe single nog mag brengen (just what I needed!) en STOP! Crap the cut (of andersom)! Op naar de puntentelling aub. De vakjury laat het ernaar uitzien dat Australië het pleit zal winnen, ons land hangt zelfs eventjes derde, daarna vijfde. De televoters zorgen voor een totale ommekeer: Laura Tesoro zakt weg naar plek 10 (181 punten gehaald, 12 punten gekregen van Australië en Ierland en punten gescoord bij 18 andere landen), Rusland haalt brons, Australië pakt zilver en Oekraïne schiet de hoofdvogel af. Met een nummer dat iedereen volgende maand al is vergeten (én terecht!). De Poolse bevolking (verspreid over heel Europa) zorgt ervoor dat Polen een spectaculaire sprong maakt van de voorlaatste plaats naar plaats 8 in de eindafrekening. Conclusie: het geheel was minder tenenkrullend dan ik vooraf had gevreesd. Toch is het jammer dat uiteindelijk Oekraïne zegeviert met een politiek getint nummer. Twee corrupte landen in de top drie, ik zou me zwaar schamen als organisatie. Volgend jaar opnieuw songfestivallen? Euhm, ik zorg wel dat ik ergens te lande kan gaan quizzen die avond. Wank you very much!

Posted 15/05/2016 by ambijans in Humor, Muziek, Politiek, Theater, TV

‘Absurd verlicht’ (Javier Guzman) @ CCHA   Leave a comment

Javier Guzman

In mei vorig jaar zagen we de vorige voorstelling van Javier Guzman in de C-Mine te Genk. Meer redenen hadden wij dus niet nodig om tickets te boeken voor zijn nieuwste voorstelling. Meteen onze laatste voorstelling in het CCHA dit theaterseizoen. Hopelijk zetten we de aprilmaand alvast goed in, want die keer dat wij gisteren eens naar de Rode Duivels konden kijken, schotelden ze ons tegen Israël een wanprestatie voor. 0-1 winst, dat wél … maar voor de rest weinig bemoedigende dingen gezien. Soit, vanavond wordt het lachen geblazen! Voorjaar 2004. Javier Guzman deelt in cultuurcentrum Hasselt de affiche met Alex Agnew. We schreven toen: “Eens in de zoveel jaar stapt er een talent in de schijnwerpers dat zich onmiddellijk manifesteert als een nieuw cabaretfenomeen. Javier Guzman is zo’n megapersoonlijkheid. Na het winnen van het Leids Cabaret Festival in 2002 trok hij in korte tijd de aandacht van het grote publiek.” Intussen. Waar Javier met ‘Delirium’ al geen spaander heel liet van zijn alcoholverslaving, maakte hij in de met vier sterrenrecensies overladen zeer autobiografische en confronterende voorstelling ‘Delirium II’ ook zijn seks-, wiet-, medicijnen- en cocaïneverslavingen met de grond gelijk. Voorjaar 2014. Zes adembenemende avondvullende programma`s achterlatend, werkt Javier Guzman aan zijn zinderende zevende. De cirkel is rond, het verleden geweest. Is de jacht op het nieuwe, verfrissende al beslecht? Is alles al van alle kanten belicht? Welnee, dat zou absurd zijn! Guzman is nog maar net begonnen.

UPDATE

Het was weer lachen geblazen in de kleine theaterzaal van het CCHA. Wij zaten mooi vooraan op de derde rij, dus wij waanden ons al onveilig voor het geval Javier in discussie zou gaan met zijn publiek doch er was geen reden tot paniek. Hij schoot meteen bliksemsnel zijn voorstelling in en hij hield het tempo eigenlijk voortdurend hoog, maar werd twee keer afgeleid door een rinkelende gsm in de zaal. Op dat moment stapte hij twee keer uit zijn vaste structuur om te improviseren, waarna hij zich weer moest herinneren hoe hij op een bepaald onderwerp was geraakt. Eén uur en drie kwartier later zaten we gezellig na te kaarten in de foyer. Ook Javier (met bril!) stond daar rustig in gezelschap iets te drinken na afloop. We vallen alweer in herhaling: zeer geslaagde avond. Op naar een derde keer zou ik zeggen!

Posted 01/04/2015 by ambijans in Humor