Archive for the ‘Literatuur’ Category

‘Meisje in brand’ (Claire Messud)   Leave a comment

claire messud

In ‘Meisje in brand’ van Claire Messud zijn Julia Robertson en Cassie Burnes al sinds de kleuterklas bevriend; een vriendschap waarin ze alles met elkaar delen. Naarmate de meisjes ouder worden, tekenen de verschillen zich af. Wanneer Bev, de moeder van Cassie, een nieuwe man ontmoet, wordt de toekomst van Cassie ongewisser, terwijl Julia’s pad steeds duidelijkere contouren krijgt. Ze kan niet anders dan toekijken hoe Cassie, die ze ooit beter kende dan wie ook, steeds verder van haar verwijderd raakt. ‘Meisje in brand’ van Claire Messud is een bezwerend coming-of-ageverhaal over de band tussen hartsvriendinnen. Auteur Claire Messud (1966) is een begenadigd critica en romanschrijfster. Zij studeerde aan Yale en Cambridge. Tot tweemaal toe was zij genomineerd voor de PEN/Faulkner Award en won zij de Publishers Weekly Best Book of the Year Award. Met ‘De kinderen van de keizer‘ (2006) brak ze internationaal door. Ons wekelijks advies is weer identiek hetzelfde: een uitje naar de betere boekhandel of een trip naar de plaatselijke bibliotheek is altijd een goed idee, zelfs als het boek in kwestie zou zijn uitgeleend. 😉

Advertenties

Posted 24/05/2018 by ambijans in Literatuur

‘Confituur, jam, gelei en marmelade’ (Madam Confituur)   Leave a comment

katrien hoebers

Alles wat ik hierna vertel heb ik (lui als ik meestal ben) gewoon gejat van de wervende promotekst. Ik eet/proef graag confituur en de varianten ervan, maar vraag me niet om er zelf eentje te maken. Dat werk laten we liever over aan échte professionals … zoals Madam Confituur bijvoorbeeld (die door familie en vrienden gewoon Katrien wordt genoemd, doch dit geheel terzijde). Hier gaat ie! Met dit boek op je aanrecht was confituur maken nog nooit zo eenvoudig. Dankzij de duidelijke recepten en de handige tips en tricks van Madam Confituur tover je snel en gemakkelijk de heerlijkste confituur, jam, gelei of marmelade uit je hoed. En dat in alle seizoenen. Meer dan 90 straffe potjes, klassiekers en verrassende smaakcombinaties, zoals: aardbeienconfituur, aalbessengelei, confituur van blauwe bessen met limoncello, perenconfituur met speculaaskruiden, pompelmoesmarmelade, kruidige rodedruivengelei, ananasconfituur met mango en banaan enzoverder. Katrien Hoebers, alias Madam Confituur, is verzot op alles wat in haar potjes past. Een tijdsbesteding die haar gezin volmondig toejuicht, al is het maar omdat ze dan af en toe hun vinger in een ander potje kunnen steken en van al het lekkers kunnen proeven. Met haar blog, workshops en boeken bewijst Madam Confituur dat confituur, jam, gelei of marmelade maken a piece of cake is. Niet voor mij geachte lekkerbekken, maar voor alle vlijtige amateurconfituristen dezer landen. Het boek is te koop in de betere boekhandel, maar moet op eenvoudig verzoek ook makkelijk te ontlenen zijn in een openbare bibliotheek naar keuze!

Posted 17/05/2018 by ambijans in Literatuur

Cultuurparticipatie … of het gebrek daaraan   Leave a comment

cultuur in limburg

Enkele dagen geleden berichtte mijn krant dat Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz nog 559.000 euro aan projectsubsidies richting Limburg liet gaan. In totaal worden er op die manier nog negen kunstenaars en organisaties uit de nood geholpen. Vooral Muziekodroom (dat 374.000 euro ontvangt) wordt hiermee het meest geholpen, maar zij grepen vorig jaar dan ook naast de werkingssubsidies van de Vlaamse overheid voor de periode 2017-2021. Ik blijf het ook frappant vinden dat van die negen ingediende aanvragen er slechts twee deftige, onderbouwde dossiers bij waren die een goede quotering kregen voor een projectsubsidie, de zeven andere aanvragen uit het rijtje scoorden vrij pover. Toch krijgen nog zeven ‘gebuisde’ projecten ook geld (een beetje goodwill van de minister), dus laat ons daar blij om zijn. Maar zeker niet overdreven enthousiast, want slechts 1,5 (anderhalf  procent!) van de pot wordt onder de Limburgse projecten verdeeld. Daarom kreeg onze provincie in de persoon van Pieter Jan Valgaeren zelfs een heuse ‘aanjager’ om het aantal drastisch te verhogen in de toekomst. Ik stel me dan zo iemand in maatpak voor die als een soort van cultuurpaus cultureel missiewerk moet komen verrichten in onze provincie. ‘Hoe doen ze het nu? Wat doen ze fout? Hoe kunnen ze het in de toekomst een stuk beter doen?’ ‘De Ideale Wereld’ zou daar ongetwijfeld een fantastische sketch over kunnen maken, maar eigenlijk is de situatie vrij schrijnend. We kunnen dus enkel maar hopen dat onze aanjager hen vertelt dat je voor een projectsubsidie meer nodig hebt dan enkele A4’tjes met een realistische toekomstvisie en dat het er niet mag uitzien als een eindwerk van de middelbare school maar meer als een thesis die goed onderbouwd is. Toch laat men nog al te vaak mooie, uitgelezen kansen liggen in de culturele sector. Maar om een dot van een kans ten volle te benutten heb je ook een beetje visie nodig … én snel op de bal spelen is ook handig om je te onderscheiden van je tegenstanders.

Zo zie ik nu langzaam maar zeker de programma’s opdoemen van de voornaamste Limburgse culturele centra (C-Mine, Muze, Velinx, straks ook CCHA) en op het eerste gezicht hebben die weer flink hun best gedaan. Ik kom nooit in GC Tentakel maar ik hoor wél lovende dingen over hun cursusaanbod én enkele kindervoorstellingen die ze programmeren. Zelfs nu ze nauwer samenwerken met het Casino van Houthalen-Helchteren oogt hun programmatie vrij schraal. Als ze iets ‘groters’ programmeren dat interessant is, dan heb ik het vaak elders gezien het seizoen ervoor (ik denk dan aan Wouter Deprez en Wim Helsen in het verleden). Dat verschillende Limburgse cultuurhuizen een vrijwel gelijklopend programma hebben is ook niet meteen bevorderlijk om het verschil te maken in kwalitatief opzicht. Ik heb in het verleden twee keer via mail gewag gemaakt van een culturele opportuniteit voor ons cultureel centrum. Zo heb ik ergens in 2014 gemeld dat er een talentvolle Zonhovense theatermaakster was (Lisaboa Houbrechts) die haar eigen theatergezelschap (Kuiperskaai) in Gent had opgericht en dat die wél op tournee gingen in enkele grote steden, maar dat ze nergens bij ons in de buurt speelden. Op die manier had een nicheproduct een forum gekregen in eigen dorp. Helaas kreeg ik nooit een tegenreactie op mijn mail. Straks komt er een nieuw stuk van haar in roulatie, gelukkig ook één keer in Limburg te bewonderen (liefhebbers moeten daarvoor naar Tongeren rijden op 24 april 2019). Tweede voorbeeld: begin vorig jaar stond er een interview in de krant met Zonhovenaar Bert Dries (beter bekend als Musketon), die daarin vertelde dat hij nog nooit in Limburg had geëxposeerd en dat ie dat eigenlijk jammer vond. Ik stuurde opnieuw een mail naar degene die het proces in gang kon zetten maar … jullie raden het al: het bleef oorverdovend stil aan de andere kant. Tot je dan een jaar later in de krant moet lezen dat ‘Genkenaar’ Bert Dries (‘ze claimden ‘m onmiddellijk alsof hij van hen was!) voor het eerst een Limburgse expositie kreeg in C-Mine. Pas op, ik ben blij voor Bert dat iemand überhaupt de moeite nam om er iets mee te doen (nog tot 24 juni in Genk te zien trouwens), maar dit had zeker niet misstaan in hometown Zonhoven, toch? Straks komt ook de Tim Burton expo nog naar C-Mine (iets om naar uit te kijken!). Zó hoog moet mijn cultuurcentrum de lat niet leggen (dat verwacht ik helemaal niet!), maar een beetje meer enthousiasme, af en toe de vinger eens aan de pols houden en opgelegde kansen benutten als ze zich toevallig eens voordoen. Dat kan toch niet té veel gevraagd zijn?

Posted 14/05/2018 by ambijans in Concert, Film, Literatuur, Muziek, Theater

‘Het jachtgeweer’ (Yasushi Inoue)   Leave a comment

yasushi inoue

Deze week hebben we een literaire tip in petto voor mensen die a) weinig tijd hebben om te lezen, die b) literair verantwoord bezig willen blijven en dat c) in exact 63 pagina’s. ‘Het jachtgeweer’ is een klein meesterwerk van Yasushi Inoue, één van Japans grootste literaire figuren. In deze zorgvuldig gecomponeerde raamvertelling ontvouwt zich de tragische historie van drie vrouwen: Shoko, de dochter, die na haar moeders dood diens dagboek leest en ontdekt dat zij een affaire had. Midori, de bedrogen vrouw die wist dat haar man haar ontrouw was, maar dit altijd voor zich heeft gehouden, en ten slotte Saiko, de minnares die haar beste vriendin heeft verraden. Elk schrijven zij een brief die een nieuwe betekenislaag toevoegt aan dit verhaal van een onmogelijke liefde. In zijn delicate, heel precieze taal vertelt Inoue een verhaal over liefde, dood en eenzaamheid. Yasushi Inoue (1907-1991) debuteerde op 42-jarige leeftijd met ‘Het jachtgeweer’, na een carrière als journalist en literair recensent. Direct daarna verscheen ‘Stierensumo’, waarvoor hij de prestigieuze Akutagawa-prijs voor nieuw talent won. In totaal publiceerde Inoue circa vijftig romans en 150 korte verhalen. In 1976 kreeg Inoue de Japanse Orde van Culturele Verdienste toegekend, een ridderorde voor schrijvers, kunstenaars en onderzoekers. Met enige zin voor overdrijving zouden we dus kunnen zeggen dat hij van hetzelfde kaliber is als landgenoot Haruki Murakami, met dien verstande dat Inoue iets dunnere boekjes schreef. 😉

Posted 09/05/2018 by ambijans in Literatuur

‘Craft Dates : meet share create’ (Petra Hoeksema)   Leave a comment

craft dates

Vandaag hebben we nog eens een non-fictieboek in de aanbieding. Een Craft Date is een gezellige, inspirerende afspraak boordevol creativiteit om samen aan de slag te gaan. In dit fraaie boek lees je alles over hoe je een leuke en gezellige Craft Date kunt organiseren en doe je originele ideeën op voor projecten die tijdens de date gemaakt kunnen worden. Het boek bevat een variatie van sfeerideeën, zelfmaakprojecten met verschillende technieken, voorbeelden voor styling en handige adressen. Kortom: alles voor een geslaagde date! Nu iedereen aan het handwerken en hobbyen geslagen is, ligt hier een boek over hoe je deze passie met elkaar kunt delen. De mogelijkheden die digitale en sociale media ons daartoe bieden, zijn onbeperkt. Niet één bepaalde techniek of project staat centraal (workshop) maar inspiratie opdoen bij elkaar is de bindende factor. Het gaat om de uitwerking van de verschillende craft-dates zoals de surprise-date of een weekend craft-date, samen werken aan één of meerdere projecten, hoe organiseer je het en welke materialen heb je nodig. De 25 gevarieerde projecten zijn voor iedereen te doen en zijn als inspiratiebron bedoeld. Alle deelnemers worden uitgedaagd en er is veel aandacht voor de styling. Zowel het boek als de projecten zijn daar een voorbeeld van. Ook recepten om het samenzijn aangenaam te maken, zijn niet vergeten. Een fijn en nuttig boek als leidraad voor iedereen die meer wil dan een brei- of haakclubje starten. Creatieve hipsters zijn meteen weer mee na een blik in dit boek.

Posted 03/05/2018 by ambijans in Literatuur

‘Het lied van de geesten’ (Jesmyn Ward)   Leave a comment

jesmyn ward

In ‘Het lied van de geesten’ van Jesmyn Ward (1977) wonen Jojo en zijn kleine zusje Kayla met hun zwarte grootouders langs de kust van Mississippi. Hun moeder, Leonie, veroorzaakt met haar sporadische aanwezigheid in hun levens alleen chaos. Als hun (blanke) vader vrijkomt uit een gevangenis in het noorden van de staat, besluit Leonie dat ze hem gezamenlijk moeten ophalen. Ze hoopt op een gelukkige familiereünie, maar in plaats daarvan volgt een hellevaart door een landschap dat nog altijd is getekend door armoede en racisme. Onderweg wordt zowel Leonie als Jojo geteisterd door spoken uit het verleden, dat op het platteland van het Diepe Zuiden, in de onsterfelijke woorden van William Faulkner, nooit dood is, zelfs niet voorbij. Ward ontving de National Book Award voor haar roman ‘Salvage the Bones’ en voor ‘Het lied van de geesten’, waarmee ze de eerste vrouw ooit is die de prijs twee keer heeft gekregen voor fictie. Een literatuurtip voor de meerwaardezoeker in dit geval. Die rept zich best naar de betere boekhandel in zijn/haar buurt als is ontlenen in de plaatselijke bibliotheek uiteraard ook een valabel alternatief.

Posted 25/04/2018 by ambijans in Literatuur

‘Zevenduizend eiken’ (Sara Baume)   Leave a comment

sara baume

Deze donderdag wijden we opnieuw aan een portie literatuur. Auteur Sara Baume heeft op jonge leeftijd al een behoorlijk palmares aan prijzen bijeengeharkt. Van de winnares van de Davy Byrnes Award, de Hennessy New Irish Writing Award, de Rooney Prize for Literature, de Irish Book Award for Best Newcomer, de Geoffrey Faber Memorial Prize en de Kate O’Brien Award presenteren we graag dit tweede boek van haar in Nederlandse vertaling. Waarover gaat het? Het leven in de grote stad valt de jonge kunstenares Frankie niet mee. Ze pakt haar koffers en trekt zich terug in een vervallen bungalow die leegstaat sinds het overlijden van haar grootmoeder. Haar dagen in deze veilige haven vult ze met pogingen tot lezen en halfslachtig naar de radio luisteren. Niet langer afgeleid door menselijke interactie, richt Frankie de lens van haar camera steeds vaker op de natuur om zich heen, op de eeuwige cyclus van leven en dood, om te begrijpen hoe ze hier gekomen is en hoe ze weer verder kan. ‘Zevenduizend eiken’ verkent de kracht van menselijke tekortkomingen en toont de schoonheid die te vinden is door aandachtig naar de wereld te kijken. Een boek met een mooie boodschap met andere woorden.

Posted 19/04/2018 by ambijans in Literatuur