Archive for the ‘Literatuur’ Category

‘Wat rood was’ (Rosie Price)   Leave a comment

rosie price

De vriendschap tussen Max Rippon en Kate Quaile is op het eerste gezicht een onwaarschijnlijke. Max is sociaal en populair, mede door zijn familienaam. Kate, daarentegen, is introvert en minder welgesteld: ze werd opgevoed door een alleenstaande moeder die haar heil zoekt in aardewerk. Als de twee elkaar ontmoeten op de universiteit en ontdekken dat ze uit dezelfde buurt komen, ontstaat desondanks een gemoedelijke, ongecompliceerde vriendschap. Maar als ze, na hun afstuderen, tijdens een feest bij Max’ familie het begin van een nieuwe fase inluiden, wordt Kate het slachtoffer van een incident dat de loop van haar leven voorgoed zal veranderen. Want wat doe je als je verkracht wordt door een familielid van je beste vriend? Wat betekent dat voor de vriendschap en voor je eigen gevoel van veiligheid? ‘Wat rood was’ is een overrompelende roman over trauma’s, herinneringen en de grenzen van vriendschap. Op een ontstellend indringende manier raakt Price aan thema’s als privilege, seksueel misbruik en disfunctionele families. Rosie Price bewijst met dit debuut, waarin ze zware thema’s niet schuwt, dat zij een ongekend nieuw literair talent is. Auteur Rosie Price (1993) groeide op in Gloucestershire. Na haar studie Engels aan de universiteit van Cambridge werkte ze drie jaar bij een literair agentschap, totdat ze zich besloot te gaan richten op haar eigen schrijfwerk. Ze woont in Londen.

Posted 20/06/2019 by ambijans in Literatuur

De top 100 boeken (10) ‘American Psycho’ (Bret Easton Ellis) (1991)   Leave a comment

bret easton ellis

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Hoe ben ik in aanraking gekomen met deze schrijver? Eén van mijn vrienden had blijkbaar al zijn (tot dan in Nederlandse vertaling verschenen boeken) gekocht en leende ze begin jaren ’90 aan mij uit met de woorden ‘Lees dit maar eens, je zal het waarschijnlijk goed vinden’. Hij bleek warempel gelijk te hebben. Zodoende ben ik elk nieuw verschenen boek van Bret Easton Ellis hierna gaan lezen. Net zoals dit boek zijn ook een aantal andere boeken van hem achteraf verfilmd. Wie niet graag leest, zou zich dus aan de film(s) kunnen wagen (al raad ik uiteraard de boeken aan). Rond deze tijd verschijnt zijn eerste non-fictiewerk ‘Wit’, waar ik eigenlijk best nieuwsgierig naar ben. De eerste recensies die ik las waren alvast lovend. Maar waarover gaat ‘American Psycho’ nu? Patrick Bateman is een aantrekkelijke jongeman die een vermogen verdient op Wall Street. Overdag bezoekt hij dure, trendy restaurants en brengt hij zijn lichaam in perfecte conditie in de sportschool. Maar onder dit dunne laagje oppervlakkigheid lijkt een heel ander persoon te zitten, die op het punt staat om uit te barsten. Ellis schrijft nogal beschrijvend, dus je zou je kunnen ergeren aan de uitgebreide beschrijvingen van de kledingsstukken die personages dragen. Dat geldt ook voor de beschrijvingen van de martelpraktijken, al zorgen die er net voor dat het boek zo goed is. Hoewel er nogal wat wordt afgemoord betrap je jezelf erop dat het gegeven op zich haast hilarisch wordt. ‘Gruwelijk geniaal’ zou een mooie tagline zijn voor dit boek! Wie van Ellis’ gevoel voor humor houdt zou er een zwarte komedie in kunnen zien, maar het is natuurlijk ook een aanklacht tegen de huidige, nihilistische maatschappij waar schone schijn en materialisme overheersen. Of Bateman zijn slachtoffers effectief heeft gedood of dat het gewoon donkere hersenspinsels zijn die zich enkel maar in zijn hoofd afspelen moet iedereen maar voor zichzelf uitmaken.

Laat deze kelk passeren: ‘De Venusberg Variaties’ (Isabelle Rotsaert & Paul Verhaeghen) (1999)

Posted 16/06/2019 by ambijans in Literatuur

Dinsdagmenu’s najaar 2019-voorjaar 2020   Leave a comment

ElisabethTimmermans-copyright Carmen De Vos (6)

Nu alle zichzelf respecterende culturele centra in ons land alweer volop hun brochures hebben uitgestuurd (al dan niet in digitale vorm), wordt het misschien ineens tijd dat ook wij eens een berichtje posten over onze dinsdagmenu’s voor de komende maanden (in ons geval het najaar van 2019 én het voorjaar voor 2020). Snelle planners kunnen op die manier al wat gaatjes vullen in hun dichtslibbende agenda’s. Zoals steeds zitten een aantal toekomstige activiteiten nog in de denkfase/aanloopperiode, maar als we iets concreter weten, dan passen we onze informatie hier nog aan. Sommige activiteiten plannen we autonoom, een aantal dinsdagmenu’s loopt in samenwerking met GC Tentakel.

Wij starten in principe met twee dinsdagmenu’s die week op week doorgaan in oktober. Die staan allebei in het teken van de Digitale Week, een initiatief dat ondertussen op nationaal niveau blijkbaar al een stille dood is gestorven. Soit, ons eerste dinsdagmenu vindt plaats op 22 oktober a.s. Dan komt Elisabeth Timmermans (uit het naburige Heusden-Zolder, maar ondertussen in Nederland residerend) iets meer vertellen over haar eerder dit jaar verschenen boek ‘Liefde in tijden van Tinder’. Het gaat o.a. over daten en de rol van sociale media hierin. De week nadien op 29 oktober is het de beurt aan een andere blondine, de Zonhovense Jolien Durwael. Zij komt een boekje opendoen over ‘storytelling’. In principe volgt er in november of december nog een auteurslezing/boekvoorstelling. Het onderwerp kennen we, maar we hebben nog geen exacte datum geprikt. Als we een beetje ‘valsspelen’ dan rekenen we in januari de komst van Sandra Bekkari naar GC Tentakel ook als een soort van menu de luxe (want zij schreef boeken die allemaal in onze collectie zitten). Zij komt op donderdag 16 januari de Sana methode uit de doeken doen. Voor haar lezing moet je wél tickets bestellen via GC Tentakel. Op 11 februari 2020 hebben we dan weer actrice/voice-over/coach/schrijfster Ann Ceurvels te gast. Zij schreef het boek ‘Etiketjes’, over de impact van labels die tegenwoordig op kinderen worden geplakt. Een aanrader voor alle ouders, maar ook voor andere geïnteresseerden. Op 10 maart tot slot komt Elisa Veronesi langs. Zij is met haar bedrijf genomineerd voor de X² Award, waarvoor je trouwens nog eventjes kan stemmen. Naar alle waarschijnlijkheid gaat de lezing o.a. over gendergelijkheid op de werkvloer. Voilà, dat was ‘m voorlopig. Mochten er nog dingen wijzigen, dan zorgen wij uiteraard tijdig voor een update!

Posted 14/06/2019 by ambijans in Babes, Culinair, Kunst, Literatuur

‘Florida’ (Lauren Groff)   Leave a comment

lauren groff

In haar nieuwe boek neemt Lauren Groff de lezer mee naar een wereld die zowel huiselijk als ongetemd is – een plek waar de dreigingen van de natuur altijd op de loer liggen, maar waar het grootste gevaar nog altijd gevormd wordt door de mens met zijn psyche en zijn emoties. Een korte vakantie kan worden verstoord door een panter op zoek naar voedsel, of door een geheime seksuele uitspatting. De verhalen in Florida worden bevolkt door een stel door hun ouders verlaten zusjes, een jongen die in alle eenzaamheid opgroeit, een rusteloos echtpaar, een dakloze vrouw en een onvergetelijk en terugkerend personage: een echtgenote en moeder in tweestrijd. De verhalen in deze bundel beschrijven uiteenlopende personages, stadjes, decennia (en soms zelfs eeuwen), maar Florida – met zijn landschap, klimaat, geschiedenis en unieke temperament – blijft altijd het middelpunt. Pijnlijk precies en effectief weet Groff te schrijven over de momenten en keuzes die de loop van een mensenleven bepalen. Lauren Groff is de auteur van drie New York Times-bestsellers: ‘Fates and Furies’ (het favoriete boek van Barack Obama in 2015), ‘The Monsters of Templeton’ en ‘Arcadia’. Daarvoor verscheen de bundel ‘Delicate Edible Birds’. Groffs verhalen zijn bekroond met de Pushcart Prize en de PEN/O. Henry Award. In 2017 werd ze door Granta verkozen tot één van de beste jonge Amerikaanse schrijvers.

Posted 13/06/2019 by ambijans in Literatuur

De top 100 boeken (9) ‘De toverberg’ (Thomas Mann) (1924)   Leave a comment

thomas mann

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

De hoofdpersoon van deze geraffineerde ontwikkelingsroman van Thomas Mann, de jongeman Hans Castorp, komt voor drie weken op bezoek bij zijn neef in het sanatorium in Davos maar blijft er, betoverd door de verleidelijke, zieke Clawdia Chauchat, zeven jaar. In de hermetische wereld van de Toverberg maakt Castorp een leerproces door, zijn inwijding in het leven. De democratische humanist Ludovico Settembrini is daarbij zijn mentor, terwijl de sinistere nihilist Leo Naphta als diens tegenspeler optreedt in de strijd om Castorps ziel. Wanneer je dit boek hebt uitgelezen, ben je 1068 pagina’s verder. Tijdens mijn leeservaring voelde het alsof ik zelf ook fysiek in datzelfde sanatorium vertoefde. Dat Mann zijn tijd nam (liefst 12 jaar!) om dit boek te schrijven is dan ook te begrijpen. Het boek vraagt tijdens het lezen wel wat klimwerk, maar af en toe worden er rustpunten ingelast om weer wat op adem te komen. Een goede basisconditie in het lezen is aan te bevelen, maar zij die graag lezen gaan achteraf geen spijt krijgen van deze keuze. Mijn tip: lees dit boek aan je eigen tempo, leg het desnoods onderweg een tijdje weg als je er even geen raad meer mee weet, maar hou vooral vol! De beloning zal in verhouding zijn (hoop ik toch).

Laat deze kelk passeren: ‘zijn hele oeuvre’ (Pieter Aspe) (1995-)

Posted 09/06/2019 by ambijans in Literatuur

‘Hotel Lonely Hearts’ (Heather O’Neill)   Leave a comment

heather o'neill

Een prachtige, poëtische roman – een modern, origineel sprookje. Montreal, 1914. Twee baby’s worden midden in de winter achtergelaten in een weeshuis. Allebei blijken ze uitzonderlijke talenten te bezitten: Pierrot is een wonderkind op de piano, Rose brengt met haar dans en gevoel voor komedie overal waar ze komt vreugde. De kinderen worden verliefd op elkaar en dromen van een toekomst waarin ze de meest extravagante en verleidelijke circusshow ter wereld zullen opzetten. Als tiener worden de twee gescheiden. Beiden aan het werk gezet als hulp tijdens de Grote Depressie, zakken ze langzaam weg in de onderwereld van Montreal, overlevend door sekswerk, drugs en diefstal. Maar als Rose en Pierrot elkaar terugvinden – na jarenlang zoeken en wanhopige armoede – wordt de mogelijkheid van hun jeugddroom nieuw leven ingeblazen en doen ze alles om deze waar te maken. Al snel hebben Rose, Pierrot en hun troep van clowns en showgirls het gemaakt in New York, zowel op het podium als op straat. Noch het theater noch de onderwereld zal ooit hetzelfde zijn. Heather O’Neill is schrijver, dichter, scenarioschrijver en essayist. Haar debuutroman Lullabies for Little Criminals uit 2006 is ontzettend goed ontvangen en werd genomineerd voor de Orange Prize for Fiction. O’Neill woont in Montreal.

Posted 07/06/2019 by ambijans in Literatuur

De top 100 boeken (8) ‘Mijn Strijd reeks'(Karl Ove Knausgard) (2009-2011)   Leave a comment

Mijn strijd

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Zes boeken voor de prijs van één (‘Vrouw’ ontbreekt boven op de afbeelding nog)! Zes dikke turven, maar laat jullie vooral niet weerhouden door de dikte ervan zou ik zeggen. Het ene boek leest namelijk al wat vlotter dan het ander. In dit familieverhaal in autobiografische vorm volgen we alle personages van nabij, te beginnen bij ‘Vader’. Het is bijna tien jaar geleden dat Karl Ove Knausgårds vader zich heeft doodgedronken. Karl Ove is bezig aan zijn derde roman, maar het valt niet mee. Hij wil dat het een groot meesterwerk wordt, maar hij wordt constant geplaagd door grote onzekerheid. Zijn gedachten dwalen af naar zijn kindertijd, de tijd dat zijn vader net zo oud was als hij nu. Zijn moeder was een milde en liefdevolle vrouw, maar zijn vader was afstandelijk en onvoorspelbaar. De dood van zijn vader roept zowel grote opluchting als diepe rouw op; tegenstrijdige gevoelens, die hij maar moeilijk kan verwerken. Nu Karl Ove zelf vader is, is het enige dat hij wil dat zijn kinderen niet bang voor hem zijn. De nietsontziende eerlijkheid van de auteur wordt doorheen deze hele reeks geprezen, al was niet elk familielid bijster gelukkig met wat hij erover wist te vertellen. Het feit dat hij ook zichzelf niet spaart en schrijft over zijn eigen misstappen pleit ook in zijn voordeel. Het eerste boek uit de reeks beviel mij zo zeer, dat ik telkens reikhalzend uitkeek naar het vervolg.

Laat deze kelk passeren: ‘De stad der blinden’ (José Saramago) (1995)

Posted 04/06/2019 by ambijans in Literatuur