Archief voor de ‘Literatuur’ Categorie

‘Zuurstofschuld’ (Toine Heijmans)   Leave a comment

De dag dat Walter Welzenbach zijn eerste berg beklimt bepaalt zijn leven: nooit meer wil hij iets anders. Nu staat hij op zijn laatste top, een duizelingwekkende 8188 meter hoog en kijkt hij uit over zijn eenzaamheid. ‘Zuurstofschuld’ is het adembenemende verhaal van klimvrienden Lenny en Walter, die hun dromen najagen in de Alpen en de Himalaya en daarmee hun lot bezegelen. Ze dragen de verhalen van de grote alpinisten met zich mee en zoeken samen een manier om geschiedenis te schrijven. Maar in de ijle lucht gelden andere wetten. Tien jaar na het verschijnen van zijn veelbekroonde bestseller ‘Op zee’ neemt Toine Heijmans de lezer opnieuw mee naar een onverbiddelijke wereld, met een roman over vrijheid en vriendschap, storm en lawines en de gevolgen van radicale keuzes. Wat de bergen met de mens doen en wat de mens doet met de bergen, daar gaat het om. Auteur Toine Heijmans (1969) is schrijver en columnist van de Volkskrant. Als romancier debuteerde hij met de veelgeprezen besteller ‘Op zee’, dat werd verfilmd en waarvan vele vertalingen verschenen. De Franse vertaling van ‘Op zee’ werd bekroond met de prestigieuze Prix Médicis étranger, de Franse literaire prijs voor de beste vertaalde roman. Ook van ‘Pristina’ werden de vertaalrechten aan Frankrijk verkocht.

Geplaatst18/05/2021 doorambijans inLiteratuur

De Tsundoku Top 100 (15) ‘Hotel New Hamsphire’ (John Irving) (1981)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

Het relaas van het tumultueuze leven van het gezin Berry. Vader en moeder zijn de eigenaars van Hotel New Hampshire. Frank is hun oudste zoon, wiens leven beheerst wordt door zijn homoseksualiteit. Franny is het oudste meisje. John is het derde kind en de verteller van het verhaal. Zijn liefde voor Franny is een ware obsessie voor hem. Lily is de tweede dochter en zij lijdt aan dwerggroei. En dan is er nog Ei, het jongste zoontje. Op uitnodiging van zijn oude vriend Freud, die met zijn slimme beer Susie in Wenen woont, besluit vader met zijn gezin naar Wenen te verhuizen en daar een nieuw Hotel New Hampshire te openen … Ik ben persoonlijk wel een fan van John Irving, waarvan ik al meerdere titels heb gelezen. Alleen staat dit boek nog altijd op ons lijstje ‘voor de toekomst’. De kans dat deze Irving zou kunnen tegenvallen lijkt me vrij klein. De man is een meesterlijk verteller die excentrieke personages en extreme absurditeit tot leven weet te wekken (zoals hier in dit boek). Net zoals ‘The World according to Garp’ is ook dit boek verfilmd (in 1984). Was jij er ook zo wild van, laat het ons dan zeker weten.

Geplaatst13/05/2021 doorambijans inLiteratuur

‘De overlevenden’ (Alex Schulman)   Leave a comment

De grote literaire bestseller uit Zweden. Een weergaloos en intens verhaal over een disfunctionele familie en de gevolgen van een groot trauma uit het verleden. Drie broers keren terug naar het vakantiehuis bij het meer waar twintig jaar eerder een ongeluk heeft plaatsgevonden dat hun leven voor altijd heeft veranderd. Ze hebben de as van hun overleden moeder mee om uit te strooien. Dat het hun moeders wens was om niet naast het graf van hun vader uitgestrooid te worden, ontdekken ze pas de avond voor de crematie via een brief die de broers in haar appartement vinden. Benjamin bestuurt de auto, Pierre zit naast hem en Nils zit op de achterbank. Het is een reis naar hun verleden, naar een tijd waarin ze als jongens door hun ouders volledig aan hun lot werden over gelaten. Nu zijn ze jongemannen, uit elkaar gegroeid, maar nog altijd verbonden door een gedeelde geschiedenis van strijd om de aandacht van hun vader en om de onvoorspelbare liefde van hun moeder. Door haar dood raakt alles in een stroomversnelling en de spanning tussen de broers loopt op. Welke tragedie heeft zich destijds precies afgespeeld? Vorig weekend een vijfsterrenrecensie in De Standaard der Letteren en gelukkig hebben we dit boek al in huis. Komt nu officieel op mijn ‘nog te lezen’ lijstje te staan voor zéér binnenkort. Auteur Alex Schulman (1976) is schrijver en journalist. Hij is de presentator van de populairste podcast in Zweden en schreef eerder vijf zeer succesvolle autobiografische boeken. ‘De overlevenden’ is zijn debuutroman. De vertaalrechten zijn na grote veilingen wereldwijd verkocht. No worries, wij lezen ‘m voor de gelegenheid gewoon in het Nederlands, niet in het Zweeds. 😉

Geplaatst12/05/2021 doorambijans inLiteratuur

De Tsundoku Top 100 (14) ‘De brug van San Luis Rey’ (Thornton Wilder) (1927)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

‘De brug van San Luis Rey’ is een korte, hechte roman waarmee Thornton Wilder zich voorgoed als literaire grootmeester heeft gekwalificeerd. Hij won er de Pulitzer Prize van 1928 mee. Een Franciscaner monnik, Juniper, is in het Peru van de vroege achttiende eeuw getuige van een noodlottig ongeval: een oude Inca-touwbrug stort in en een gezelschap van vijf mensen tuimelt in de diepte. De monnik probeert te ontwarren door welk godsbesluit juist deze verzameling mensen aan haar einde is gekomen. Daarmee stelt Juniper een vraag van alle tijden: waarom deze mensen, waarom nu, waarop op deze manier? Juniper onderzoekt de levens en komt tot onthutsende conclusies. Alles in een zeer zorgvuldige taal en een scherp filosofisch denkraam. Een roman die een verpletterende indruk maakt. Niet dat het überhaupt iets te betekenen heeft, maar dit boek behoort tot de favoriete romans van o.a. Ayn Rand, Stephen King en Tony Blair. In ‘Cloud Atlas’ van David Mitchell is een van de zeven verhalen zelfs gewijd aan een zekere Luisa Rey, die – in haar auto – van een brug geduwd wordt. De aantrekkingskracht ligt in de morele en theologische vragen die het boek aansnijdt. Was jij wild van dit boek en wil je dat graag met de wereld delen? Laat het ons gerust weten.

Geplaatst06/05/2021 doorambijans inLiteratuur

‘Meneer Wilder en ik’ (Jonathan Coe)   Leave a comment

Ik ben ondertussen iets over halfweg in dit boek en ik kan nu al zeggen dat dit weer een toppertje is. We moeten het wel vaker zeggen als we weer eens bezig zijn aan een boek van deze Jonathan Coe. In de zomer van 1977 vertrekt de naïeve jonge vrouw Calista om op wereldreis te gaan. Via de Verenigde Staten komt ze terecht op een Grieks eiland dat wordt omgebouwd tot een filmset. Bij toeval werkt ze daar voor de fameuze regisseur Billy Wilder, over wie ze zo goed als niets weet. Maar de tijd die ze doorbrengt in dit luxueuze, onbekende oord zal haar voor altijd veranderen. Terwijl Calista geniet van het avontuur, realiseert Wilder zich dat zijn carrière zo goed als voorbij is. Niet langer geliefd in Hollywood heeft hij zijn nieuwe film laten financieren door Duitse producenten. Wanneer Calista hem volgt naar München voor het filmen van wat extra scènes, wordt ze deelgenoot van Wilders duistere familiegeschiedenis. ‘Meneer Wilder en ik’ is zowel een tedere coming-of-ageroman als een portret van een van de meest intrigerende mensen uit de filmwereld. De Britse meesterverteller Jonathan Coe schrijft meeslepend over het verstrijken van de tijd en roem, over het belang van familie en de gevaarlijke aantrekkingskracht van nostalgie. Auteur Jonathan Coe (Birmingham, 1961) is schrijver van vele succesromans, waaronder Het moordende testament, Het huis van de slaap, De Rotters Club, De gesloten kringDe afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell SimExpo 58Nummer 11 en Klein Engeland. Zijn biografie over de schrijver B.S. Johnson werd bekroond met de Samuel Johnson Prize. Meneer Wilder en ik is zijn meest recente roman. Jonathan Coe woont en werkt in Londen.

Geplaatst04/05/2021 doorambijans inLiteratuur

De Tsundoku Top 100 (13) ‘Alles is verlicht’ (Jonathan Safran Foer) (2002)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

In de zomer na zijn afstuderen reist een schrijver naar het oostelijk deel van Europa. Slechts gewapend met een vergeelde foto gaat hij op zoek naar Augustine, de vrouw die al dan niet een schakel is met zijn grootvader die hij nooit heeft gekend – de vrouw die zijn grootvader, zo is hem verteld, uit de handen van de nazi’s heeft gered. Vergezeld door de onvergetelijke Alex, zijn jonge Oekraïense gids en tolk die behept is met een komisch spraakverwarrend accent, maakt Jonathan een Don Quichotteachtige zoektocht door een verwoest landschap, terug naar een onverwacht verleden. Verweven door dit verhaal is de roman die de schrijver aan het schrijven is: een betoverende legende over zijn grootvaders dorp, een sjtetl, in de Oekraïne, een lappendeken van verbijsterende overeenkomsten die de generaties door de tijd heen verbindt. Gepassioneerd, vol verbeeldingskracht en gekenmerkt door een onuitwisbare humaniteit; ‘Alles is verlicht’ ontgint de zwarte gaten in de geschiedenis en is uiteindelijk een verhaal over het zoeken naar mensen en plaatsen die niet langer bestaan, naar verborgen waarheden die iedere familie overschaduwen en over de broze, maar noodzakelijke verhalen die het verleden en de toekomst met elkaar verbinden. Ik heb deze debuutroman van Safran Foer dus nooit gelezen (er wél ooit bijna aan begonnen). Ten goede: opvolger ‘Extreem luid & ongelooflijk dichtbij’ heb ik wél gelezen. Wie dit boek ooit heeft gelezen en er een serieuze boom over kan opzetten, be my guest!

Geplaatst29/04/2021 doorambijans inLiteratuur

‘Beer’ (Marian Engel)   Leave a comment

Lou is een eenzame bibliothecaris die haar dagen doorbrengt in de stoffige archieven van het Historisch Instituut. Wanneer zich de mogelijkheid voordoet, grijpt ze haar kans om naar een afgelegen eiland in Noord-Ontario te reizen, waar ze de zomer door zal brengen met het catalogiseren van een bibliotheek die toebehoorde aan een excentrieke negentiende-eeuwse kolonel. In haar ijver om de eigenaardige geschiedenis van het landgoed te onderzoeken, ontdekt ze tot haar schrik dat het eiland één andere bewoner heeft: een beer. Lou’s verbeelding wordt al snel in beslag genomen door de vroegere bewoners van het eiland, wier diepe fascinatie met beren ze geleidelijk aan overneemt. Lou wordt onweerstaanbaar langs een pad van emotionele en seksuele zelfontplooiing geleid, terwijl ze de grenzen van haar eigen dierlijke natuur opzoekt. Wat ze ontdekt zal haar leven voorgoed veranderen. ‘Beer’ is nog even provocatief en krachtig als toen het voor het eerst werd gepubliceerd (in 1976). Auteur Marian Engel werd in 1933 geboren in Toronto in Canada. Ze groeide op in de stadjes Brantford, Galt, Hamilton en Sarnia. Na een aantal jaar in de Verenigde Staten en Europa gedoceerd te hebben, keerde ze in 1964 terug naar Toronto, waar ze de rest van haar leven is gebleven. Marian Engel stierf in 1985 aan de gevolgen van kanker.

Geplaatst27/04/2021 doorambijans inLiteratuur

De Tsundoku Top 100 (12) ‘De druiven der gramschap’ (John Steinbeck) (1939)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

Een arme pachtersfamilie in Oklahoma wordt evenals vele lotgenoten in de jaren dertig werkloos. In de hoop in Californië, het land van zon en wijn, werk en geluk te vinden, trekken zij met een oude vrachtauto weg. De bittere werkelijkheid is geheel anders; een confrontatie met duizenden werklozen die onder dezelfde valse voorspiegelingen daarheen zijn gelokt en die voor steeds lagere lonen zullen gaan werken om niet van de honger om te komen. Steinbeck schept in dit boek een mooi, tragisch beeld van de Dust Bowl en de Great Depression. Klassiekers over gewone mensen in tijden van nood. Is dat niet wat het liefst willen lezen in sombere tijden (maar ook daarbuiten)? Leuk quizweetje: Bruce Springsteen heeft zijn album ‘The Ghost of Tom Joad’ gebaseerd op dit boek. Heb jij dit boek gelezen en was je er ook ondersteboven van, laat je dan zeker horen.

Geplaatst23/04/2021 doorambijans inLiteratuur

‘Een dagelijkse portie power in 30 minuten’ (Claudia Van Avermaet)   Leave a comment

Claudia Van Avermaet (de zus van wielrenner Greg) is ondertussen alweer toe aan haar zevende boek over voeding en gezondheid. Hoog tijd dus dat we haar hier eens een forum geven. Een drukke dag? Geen zin om te koken? Snel iets op tafel zetten want je moet over een uurtje alweer weg? In ‘Een dagelijke portie power in 30 minuten’ helpt Claudia Van Avermaet je om in 30 minuten een lekkere en gezonde maaltijd te maken. Voor de dagen dat er net iets meer tijd is, heb je de ‘Weekend Vibes’: recepten die iets langer duren om klaar te maken. Met een heleboel tips rond gezond eten, foodprepping en 90 nieuwe recepten helpt Claudia je op de weg naar een gezonde levensstijl! Auteur Claudia Van Avermaet, zus van gouden medaillewinnaar Greg Van Avermaet, is sportleerkracht en volgde diverse mindfulnesstrainingen. Claudia is gecertificeerd yogalerares en voedingscoach. Op haar gezondheidsblog thepowerloft.me vind je alles over haar workshops, recepten etc. Liefhebbers moeten er maar eens gaan kijken … of haar boek(en) komen ontlenen uiteraard. 😉

Geplaatst20/04/2021 doorambijans inLiteratuur

De Tsundoku Top 100 (11) ‘De steppewolf’ (Herman Hesse) (1928)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

‘De Steppewolf’ is het symbool voor de figuur Harry Haller, die als een wrede wolf eenzaam door de steppe van deze wereld doolt, ertegen in opstand komt, overal doorheen wil breken. Het is een tocht door donkere labyrinten van hartstocht, laster, twijfel, nihilisme en tot de rand van zelfmoord leidende walging. Het verhaal biedt niet zoals ‘Siddharta’ een harmonische oplossing, maar eindigt ook niet vertwijfeld. Haller begint het leven opnieuw. Hij wordt zich bewust dat achter alle verschijnselen in deze wereld tijdloos en onaantastbaar de ideeën staan, dat er een hogere, onvergankelijke wereld is van waaruit de geest tot de mensen spreekt en een gouden spoor trekt door het warrige duister. Hermann Hesse (1877-1962) ontving in 1946 de Nobelprijs voor Literatuur. Tot zijn beroemdste romans horen ‘Demian’, ‘Siddharta’, ‘Narziss en Goldmund’ en ‘Het Kralenspel’. Heb jij dit boek ooit gelezen en wil je er iets over kwijt, laat het ons dan zeker weten. Misschien wordt het dan voor mezelf een opstapje om er ooit eens aan te beginnen.

Geplaatst16/04/2021 doorambijans inLiteratuur