Archive for the ‘Reizen’ Category

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2018   Leave a comment

ariella ferrera zwaait 2018 uit

Voor alweer de zevende keer op rij presenteren wij hier voor jullie ons persoonlijk jaaroverzicht, dat er dit jaar uiteraard weer héél anders uitziet dan het jaar voordien. Zo zullen we vrijwel geen feiten belichten uit de actualiteit om de eenvoudige reden dat onze Keek op de Week flink sputterde in mei, waardoor we ons na editie 192 vastreden. Destijds beloofden we om het geheel mooi af te ronden tot 200 edities, maar daar zijn we nooit meer aan toe gekomen. In 2019 gaan we er alsnog werk van maken door er nog acht te schrijven. ‘Met een propere lei starten’ noemen ze zoiets zeker? Niet elke gebeurtenis haalde onze eindlijst (té veel werk anders!), andere dingen houden we dan weer liever voor onszelf. Voor mijn gevoel lag mijn aantal quizdeelnames bijvoorbeeld ongeveer in het verlengde van 2017 (66 keer toen), maar een snelle telling geeft een ander resultaat: op de kop 50 keer. Beduidend minder dus, zal uiteindelijk wel kloppen want in 2017 bevond ik mij bij momenten in een heuse quizrollercoaster. Dit jaar ben ik dus bewust wat op de rem gaan staan. In 2017 schoot ik 14 keer de hoofdvogel af, dit jaar gebeurde dat slechts vijf keer. We worden blijkbaar een dagje ouder want ook ons concertbezoek maar vooral ons aantal ritjes richting bioscoop daalde flink. Toch zijn we in 2019 niet van plan om het etiket ‘huismus’ te verdienen (al 10 quizzen vastgelegd!), maar dat zal na dit jaaroverzicht snel duidelijk worden. We zullen er maar aan beginnen zeker?

Elke eerste januaridag begint identiek ten huize Ambijans: kinderen en kleinkinderen verzamelen in Zonhoven voor een hapje, een drankje, nog een hapje, een nieuwjaarsbrief, een centje hier, een knuffel daar, kus kus, opnieuw eten, beetje drinken, gezellig keuvelen, afscheid nemen, klaar! Op de tweede dag van het nieuwe jaar krijg ik meteen een opdracht: met de Peugeot van mama op halfjaarlijkse controle gaan in de garage. We zijn nog maar dag drie, maar onze eerste quiz is meteen een stevige Sound of C (met Moedige Missers), samenstelling door Looise Boskabouters. Twee dagen later spelen we alweer de Amusante quiz met Moordgat/WvA (een quiz die zijn naam eer aandoet), een jaarlijks terugkerend fenomeen. Vooraf gingen we altijd iets eten in De Kruimel in Vorst-Meerlaar, een zaak op wandelafstand van de zaal. We konden toen helaas niet vermoeden dat het de allerlaatste editie zou worden. Wie dicht er dat gapende quizgat de komende jaren? Eerste filmhoogtepunt van het jaar: ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ met een excellerende Frances McDormand. Mijn verjaardagsetentje krijgen we niet meer in deze januarimaand gewrongen, dus dat feestje wordt uitgesteld naar februari. Eerste theaterhoogtepunt van het seizoen: ‘Het kleine meisje van meneer Linh’ (naar het boek van Philippe Claudel), een stuk dat een hele voorgeschiedenis kende met de cast (maar die willen we jullie besparen). Koen De Sutter kweet zich alleen op de bühne meesterlijk van zijn taak. Angelina Flor Pua wordt onze nieuwe Miss België (maar wie interesseert zich daar überhaupt nog voor?), Elise Mertens houdt de Limburgse tenniseer zéér hoog op de Australian Open en het hele #metoogebeuren viert niet enkel in januari hoogtij maar lost elke maand wel ergens een ander schandaaltje. Boudewijn Van Spilbeeck kondigt aan dat hij/zij voortaan als Bo door het leven zal gaan. Véél gezelliger wordt het wanneer wij ons Dinsdagmenu met Maud Vanhauwaert programmeren. Oorspronkelijk kwam ze met twee muzikanten (eentje werd helaas nog ziek), zelf was ze ook licht verkouden maar dat kon haar niet deren. Een geslaagde Gedichtendagdoortocht voor deze kersverse Antwerpse stadsdichter. Nóg meer goed theater wanneer Lazarus ‘Absurde held’ (over Albert Camus) op de planken brengt in CCHA. Ik breng een bezoek aan de dermatologe, iets dat een vervolgverhaal zal worden in meerdere etappes. Gezwel gevonden in de bilstreek, controlescan gedaan in het Jessa ziekenhuis en bij de terugrit nog een snelheidsboete gescoord. We komen er later nog op terug. Er zijn wat ziekteperikelen op het werk, maar die worden vakkundig opgelost. ‘The Shape of Water’ in The Roxy Theatre krijgt van ons goede punten. Onze citytrip naar Málaga (voor het trouwfeest van Alexandra en Jeroen in juli) wordt ook geboekt. En uiteraard doen we (just for fun!) mee aan de Haute Quizine quiz van Tom en Frank.

Kortste maand van het jaar en wij vliegen er meteen in met mijn ‘uitgestelde’ verjaardagsetentje bij Innesto (*) in Houthalen-Helchteren. Op wandelafstand, al nemen wij gewoon de wagen. Culinaire verwennerij quoi! Ik doe mezelf een externe dvd-speler cadeau. Onze drie kippen worden (vermoedelijk door een vos) met huid en haar opgepeuzeld. Er vloeien hier nog net geen traantjes. Het voelde toch een beetje aan als familie hè! Een bezoek aan chirurg Nolens n.a.v. het gezwel aan mijn bil leidt ons richting ‘operatief verwijderen’ (in mei). Wij vermaken ons uitstekend op de Merodesnookersquiz in Turnhout (aan tafel bij Happy Ending). Onze tweede opeenvolgende Trapop quiz in Retie levert opnieuw winst op (eerste quizoverwinning van 2018). En het was al voortvarend gestart met een etentje vooraf, toen we het nuttige aan het aangename koppelden. Op het werk organiseren we een Dinsdagmenu met auteur Anja Feliers: zéér matige opkomst, wél een gezellige avond. Onze landgenoot Bart Swings haalt een zilveren medaille op de Olympische Winterspelen. Wij trokken nog eens naar Retie voor A Quiz Called Wanda (dit keer aan tafel bij Happy Ending). Wij sluiten de maand quizzend af op de Buzzy quiz in Eindhout, waar we geconfronteerd worden met een kapotte centrale verwarming. Er hing een ijzig koude sfeer (letterlijk én figuurlijk), maar da’s logisch zeker?

In maart krijgen we meteen de zwanezang van Daniel Day-Lewis als acteur in ‘Phantom Thread’. We bewijzen onze vrouwvriendelijkheid door op Vrouwendag naar het vrouwenensemble Oko Yono te gaan kijken in CCHA. Nordmann en Flying Horseman schitteren dan weer samen in Muziekodroom. En we hebben ook een dikke duim veil voor de film ‘Call me by your name’. Dit wordt gevolgd door een bijzonder interessant Dinsdagmenu van professor Steven Vos over bewegingsleer en verantwoord sporten. Wij krijgen een déjà lu gevoel bij ‘De avond is ongemak’ van Marieke Lucas Rijneveld, dat zéér nauw verwant is met ‘Het smelt’ van Lize Spit. Ik speelde ook een zéér puike Onderhond quiz in Westerlo (aan tafel bij FC Annemie), een bende ‘jonge honden’ (pun intended) waar we in de toekomst hopelijk meer moois van mogen verwachten. Op 14 maart vallen er op de N74 in Zonhoven twee verkeersdoden. De eerste héél vroeg op woensdagmorgen (jonge autobestuurder ter hoogte van Aveve), de andere ’s avonds (jonge motorrijder) vlak voor onze voordeur. Daar kom ik ’s avonds op uit als ik thuiskom van het werk. Van ver zag ik al blauwe zwaailichten en toen ik naderde zag ik jammer genoeg ook een rode tent staan. Dezelfde avond gaan we met familie eten bij Kom Eens Kieken in Viversel. Gezellig! ‘The Shape of Water’ zal zich ontpoppen tot grote winnaar tijdens de Academy Awards. Vorig jaar waren we nog laureaat bij onze allereerste deelname aan De Groote Gencker Muziekquiz. Dit jaar stranden we in het zicht van de eindmeet op één punt van de winnaars. Het goede nieuws: het levert ons een combiticket voor Rock Herk op. In CCHA zien we dan weer het stuk ‘Vergeef ons’ (naar het boek van A.M. Homes) en dat kan ons ten zeerste bekoren. We maken deze maand meteen kennis met het Duffels quizcircuit wanneer we de STML-editie mogen meespelen aan tafel bij Happy Ending. Brutus geeft er een ferme lap op in MOD en de doortocht van SCHNTZL en Labtrio in het conservatorium valt lichtjes in het water wanneer hoofdact Labtrio moet afzeggen wegens ziekte van één van hun muzikanten.

April opent al meteen spectaculair met ‘Lady Bird’ in de bioscoop. We gaan nog eens deftig shoppen bij Cartouche in Zonhoven, nemen een gratis maandje Play More via Humo en de Sound of C (editie Rob Collin) blijkt pas onze allereerste quiz van de maand. De zéér degelijke doch voor het doelpubliek véél te pittige Harde Noot Om Te Kraken quiz in Peer (samengesteld door Koen Verjans) levert MM een derde plek op. Kleine kanttekening: 22 op 37 teams gebuisd was wellicht vooraf niet ingecalculeerd. Bij leven en welzijn zijn wij in 2019 opnieuw op post! Nóg een kanttekening: op deze quiz doet ook Anouk mee (die we dan nog niet kennen), maar die enkele maanden later zieke collega Nele zal vervangen bij ons op het werk. Het kleine doch fijne Little Waves festival leert ons alvast één ding: Tamino valt reuze mee. Ons Dinsdagmenu van Geert Kenis kreunt onder de loden hitte en dat vertaalt zich naar overvolle terrasjes buiten en net iets minder volk in onze bib. Terwijl mijn ouders in het zonnige Spanje vertoeven, krijg ik voor het eerst de kans om eens op de bouwwerf te gaan kijken waar langzaam maar zeker mijn appartement vorm begint te krijgen. Maart 2019 zullen we er nog niet wonen, ik gok eerder op grote vakantie 2019. Er is ook één dag waarin ik vier uur sta gras te maaien (voor én namiddag), tot ik uiteindelijk ons grasmachine finaal in de vernieling rijdt. Het toneelstuk ‘La Superba’ (naar de roman van Ilja Leonard Pfeijffer) toont ons een weergaloze Wim Opbrouck, de mooie Angela Schijf én onze eigen Limburgse trots Joke Emmers. Wij quizzen ook nog een tweede keer in Duffel, deze keer editie Quizimodo. Onze maand wordt experimenteel afgesloten met ‘Talk Show’ van Suze Milius, bevreemdend theater met een hoek af.

De meimaand dan. Het blijft mooi weer, dus vinden wij hier dat het tijd is om de tuinstoelen en ons terras al opnieuw klaar te zetten. De Sound of C editie van Stijn en Sam levert ons een puike 13de plaats op 22 teams op. Ik beland in het Jessa ziekenhuis voor een behandeling aan mijn bil. Die operatie verloopt voorspoedig, al volgen er nog complicaties nadat ik er een ontsteking op krijg. Met een paardenmiddel wordt die uiteindelijk een halt toegeroepen. Ook mijn moeder heeft ongetwijfeld een engeltje op haar schouder zitten nadat ze een achterwaartse val maakt van onze keldertrap. Na enig aandringen wordt het voor haar toch een weekje ziekenhuisopname én daarna een maand in een ziekenhuisbed thuis in de woonkamer. Wij pendelen dagelijks tussen thuis én het ziekenhuis en we worden net iets meer ingeschakeld in het huishouden. Op seriegebied weten wij ‘Barry’ van HBO wel te waarderen, iets wat we ook van het tweede seizoen van ‘Atlanta’ kunnen zeggen. Verder ook interessant: ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2), ‘Taboo’ én het slot van ‘The Americans’. ‘Westworld’ (tweede seizoen) en ’13 reasons why’ (seizoen 2) vallen dan weer lichtjes tegen. Sophia in Muziekodroom blijkt dan weer een droomaffiche. Hier wordt al de kiem gelegd voor een nóg gezelliger living room concert van Robin Proper Sheppard later op het jaar.

In juni zijn wij onder de indruk van de Netflixdocu ‘Fluctuat Nec Mergitur’, over de aanslagen in Parijs. Op de Sound of C editie van Error Data Missing buizen onze vier quizzers nipt … en we waren dan nog 20ste op 27 in de eindstand. Vooral de superronde was wat disproportioneel verdeeld waardoor slechts enkele ploegen meer dan de helft haalden. Ons dagje Best Kept Secret in Hilvarenbeek (met broer Bart) was weer een ware voltreffer met o.a. optredens van Spoon, LCD Soundsystem en Mogwai. Wij lachen ook wat af met het boek ‘Leven en laten leven’ van Hendrik Groen. We spelen ook eens een A-B Zeekamelenquiz in Heist-op-den-Berg (aan tafel met Happy Ending) en we eindigen daar als 13de op 26 teams midden in het pak. We hebben er jaren om moeten zeuren, maar deze maand komen ze eindelijk airco installeren op het werk. En die zal dadelijk (geloof het of niet!) wonderwel van pas komen. Open Vld Zonhoven pakt als eerste politieke partij uit met haar volledige kieslijst. De partij straalt dan al uit dat het ambitieus is en er opnieuw voluit voor wil gaan! Ik speel met Moordgat/WvA ook nog een B-C quiz van Bajes in Oud-Turnhout en dat levert ons een 17de plaats op 28 teams op. Het feit dat ik deze quiz vermeld is een teken dat ik ‘m goed vond. 😉 Ik trek met mijn vader op jaarlijkse controle in het Jessa ziekenhuis, rij ook naar 4D tegelimport in Maasmechelen om de tegels van mijn appartement te gaan kiezen én ik laat mijn belastingsbrief invullen (it’s a dirty job but someone’s gotta do it!). In één klap hebben we maar meteen alle dinsdagmenu’s van het najaar van 2018 vastgelegd. Deze junimaand eindigt sterk met een heuse walk-over (aan tafel bij Happy Ending) op de Chaotical Brain quiz. Meteen mijn tweede quizzege van 2018.

De julimaand zal o.a. in het teken staan van de succesvolle WK-campagne van onze Rode Duivels die brons behaalden in Rusland. Dat leverde ons bijvoorbeeld spectaculaire partijen op tegen Japan en Brazilië en twee maal winst tegen Engeland. Véél (markt)pleinen in ons land staan vol fanatieke supporters, wij zien alles gebeuren vanuit onze luie zetel en dat oogde even spectaculair (trust me!). Tijdens de WK-gekte (daags na de sensationele stunt tegen de Brazilianen) vlieg ik samen met nonkel Paul richting Málaga, waar we te gast zullen zijn op het trouwfeest van Alexandra en Jeroen. Zo pakken we niet alleen een beetje zon, maar doen we ook aan citytripping, wat culinaire verwennerij én uiteraard het trouwfeest op een unieke locatie in de stad. Het luikje ‘nachtbraken’ (in 2017 optioneel erbij genomen) laten we deze keer zitten. Voor wat het waard is: Frankrijk zal het WK voetbal uiteindelijk vrij makkelijk winnen van ‘stuntploeg’ Kroatië. Na een pauze van ruim twintig jaar sta ik nog eens twee dagen na mekaar in Herk, voor het gelijknamige rockfestival. ‘Kleinschalig, maar best gezellig’, zo oordeelden wij na afloop. Op serieel gebied onthielden wij o.a. ‘The Staircase’, ‘Archer’, ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2) en ‘Homeland’ (seizoen 7). Omdat we wel van tradities houden winnen we voor de tweede opeenvolgende keer de Tentenkermisquiz in Attenrode (met Happy Ending), al vonden we het geen échte hoogvlieger. Derde quizwinst, dat wél en we onthouden verder dat het bijzonder heet was in de tent! Ultiem beslissen we om toch één dag naar Pukkelpop te gaan, ondanks de matige affiche.

Omdat deze zomer een heuse topzomer kan worden genoemd, begint onze augustusmaand op het terras van Sans Gène voor een etentje onder familieleden. Er wordt opnieuw grandioos goed gescoord in een broeierige tentenquiz (Boerenkermisquiz), waar ik met Moordgat/WvA de tweede plaats behaal (vlak na MVC), op slechts één schamel puntje. Wij kijken met veel plezier naar ‘Orange is the new black’ (seizoen 6) en ‘Better Call Saul’ (seizoen 4). In de bib starten na het plaatsen van airco nu ook verfwerken. Een aantal collega’s neemt verlof, wij blijven werken om rekken e.d. te verplaatsen. Die verfwerken verliepen aanvankelijk vlot, maar de vooropgestelde termijn wordt uiteindelijk niet gehaald. Wanneer mijn écht groot verlof begint in september, moet er boven nog worden geverfd. Ik maak deze maand opnieuw kennis met een alcoholcontrole op 200 meter van mijn deur (na de Chaotical Brain quiz in Kapellen). Bloednuchter uiteraard, maar het was blijkbaar nog te vroeg voor een BOB-sleutelhanger. Ons Pukkelpopparcours telde slechts één dag, maar toch wisten wij ons te amuseren. Wij pikken een etentje mee bij Magnifico in Houthalen-Helchteren. Het eten was goed, alleen jammer dat er geen volk in de zaak zat. Ik ga jureren op de Lingua Franca quiz in Mol (een quiz van Tom en Frank), in een nieuw samengesteld D.A.M. team (Gabri, Bart, Luc en ik) worden we knap vijfde in het verre Mariakerke (achter Gent). De Svarabhaktiquiz was die meer dan 300 kilometer rijden best waard (achteraf bekeken). N.a.v. een uitzending van ‘Zomergasten’ bekijk ik ‘The Good Place’ (seizoen 1 en 2). Ik trek een namiddagje naar de Tim Burton expo in C-Mine, ik pik een oerdegelijk concert van Oh Sees mee in MOD en begin langzaam te pakken voor mijn zomervakantie naar Spanje. Die start deze keer pas in september.

Begin september worden er nog snel VLD-verkiezingsreclamestickers op auto’s gekleefd. Mijn ouders trekken aan de kar van schepen/familie Bram De Raeve, ik neem het graag op voor Katrien Hoebers, die door sommige mensen wordt aangesproken als Madam Confituur. De school begint opnieuw, maar wij trekken gezellig naar het zuiden van Spanje. Zo komen we o.a. terecht op een beestjesbenefiet in Cheers Bar, gaan we iets eten in Maritaos II in de buurt en mag de plaatselijke Chinees niet ontbreken (wanneer de rest van de familie enkele dagen later arriveert). We zien onze Rode Duivels twee keer schitteren (één keer vriendschappelijk, één keer Nations League). We krijgen ook wat wisselvallig kwakkelweer over ons heen, maar dan is er uiteraard Netflix. Ook tof: onze etentjes bij Timonel Belchica in Torrevieja en bij La Rebate in Pilar de la Horadada. Ik bestel tickets voor twee concerten (Julia Holter in november, Dead Can Dance in mei 2019), we zitten volop in Expeditie Robinson modus hier en we zien o.a. ‘Ozark’ (seizoen 2) en ‘Bojack Horseman’ (seizoen 5). Ook zeer de moeite: ons bezoekje aan Experiencia 43 in Cartagena en ons etentje bij El Castillo del Pinar (‘cinco vinos’ in de volksmond). Een obligaat bezoek aan La Zenia Boulevard mocht natuurlijk ook niet worden vergeten. Bij thuiskomst springen we onmiddellijk terug binnen in het ons vertrouwde Sans Gêne. Het Groot Zonhovens Ontbijt op het einde van de maand is meteen de laatste rechte lijn richting gemeenteraadsverkiezingen van 14/10. Méér dan 600 eters vinden hun weg naar de evenementenhal. The future looks bright …

Oktober start met de KOTK quiz in Diepenbeek waar Moedige Missers plaats drie wegkaapt. Ons Dinsdagmenu van Guy Brugmans brengt liefst zestig mensen op de been, de gemeenteraadsverkiezingen in Zonhoven kleuren opnieuw hemelsblauw. De resultaten overtreffen ruimschoots eenieders verwachtingen: de liberalen boeken maar liefst 10 % winst en komen daarmee op ca. 43 % terecht. In zetels halen ze een nipte absolute meerderheid. Dat leidt tot jolige taferelen in Het Martenshuys, maar er vloeien ook traantjes (meestal van vreugde). Vier van de zeven schepenposten worden straks ingevuld door nieuwelingen die luisteren naar namen als Johan Vanhoyland, Johan Schraepen, Frank Vandebeek en Frederick Vandeput. Achterneef Bram verdubbelde bijna zijn stemmenaantal en wordt daarmee plots de tweede populairste politicus van Zonhoven na burgemeester Johny De Raeve. Als toemaatje haal ik graag aan dat ook Katrien Hoebers een zetel in de gemeenteraad wist te veroveren. Het werd dus een vrolijke zondagavond, zonder al te veel leedvermaak met de rest van de partijen. ‘Girl’ van Lukas Dhont is dé topfilm van mijn oktobermaand. Wij zijn getuige van de voorlaatste ZVV-Melo derby in het voetbal (al wisten we dat toen nog niet). Die partij eindigt op 1-1. In het voorjaar is er nog één onderling duel, hierna fusioneren beide teams tot Zonhoven United. Onze Verwendag in de bib (met o.a. Monx Coffee) is een schot in de roos en ik stel nu pas mijn cultureel programma van CCHA samen (zéér laat dus!). ‘Maniac’, ‘Making a murderer’ (seizoen 2) en ‘Bodyguard’ weten te overtuigen, het slot van ‘House of Cards’ was er eentje in mineur. De doortocht van Het Zesde Metaal in CCHA opent meteen mijn cultureel seizoen en wij zitten met enkele collega’s een hele dag in de bibliotheek van Genk voor een uiteenzetting over ons nieuwe bibliotheeksysteem dat binnenkort operationeel wordt. Dat ik dan al worstel met een knoert van een verkoudheid is net iets minder. Op het einde van de maand ‘vieren’ we tien jaar Ambijans’s Blog: net geen één miljoen bezoekers over al die jaren verspreid. Ondertussen zijn het er ruim één miljoen vierduizend én een klets (and still counting!). Aanbevolen boek deze maand: ‘Zomervacht’ van Jaap Robben. Ik moet voor een medische check-up nog eens met papa naar het Salvatorziekenhuis waar men allerlei testjes doet. Dat geeft mama en mij de gelegenheid om thuis op het kerkhof de graven van de overleden familieleden te gaan schoonmaken.

In november zijn wij getuige van een korte, experimentele voorstelling op de bühne van Max Cooper & Architecture Social Club en trekken we met dezelfde collega’s nog eens richting Antwerpse Boekenbeurs. Helaas geen nocturne deze keer, want dat kregen we onmogelijk gewrongen door omstandigheden. De hogeschool van het quizzen mogen we weer beleven op de Pauselijke Accidentjesquiz in Geel (knappe vierde plek aan tafel bij Moordgat/WvA) op slechts drie schamele puntjes van winnaar De Limburgse Connectie. Helaas neemt ook deze quizorganisatie een sabbatical, dus volgend jaar ook hier geen vertier. Ons idee om met drie MM’ers, Kurt (van De Rand), Luc van Happy Ending én Frank (Moordgat/WvA) nog eens deel te nemen aan de SJB quiz bleek een topidee. Als Katsjoe Botte speelden we de tegenstand naar huis met een eindscore van 94 %. Vierde quizoverwinning van het jaar! Hierna neem ik volop de tijd om samen met Chris Burtin volgende maand een Sound of C editie in mekaar te steken. Het gros van mijn vrije tijd kruipt daarin. Tussendoor blijven we zelf spelen, o.a. een Duffelse quiz (editie Kiliwatch) die ons een 11de plaats oplevert. Interessante serie deze maand: ‘Narcos Mexico’. Plezant boek: ‘Heterdaad’ van Johan Harstad. Ons Dinsdagmenu van Isabelle Ignoul deze maand is dik in orde, broer Bart en ik trekken voor het eerst in ons bestaan naar De Roma (prachtige zaal!) voor een concertje van Julia Holter én als top of the bill speelt Sophia een living room concert voor ca. 40 mensen ergens in Zonhoven. Some guys have all the luck … zeggen ze dan!

De laatste maand van het jaar heeft het volgende voor ons in petto: ik zag tv-reeksen zoals o.a. ‘Here and now’, ‘Over water’, ‘Room 104’ en ‘My brilliant friend’. Het is uiteraard ook de maand waarin ik een aantal jaarlijstjes (best of gevalletjes) publiceer op mijn blog en wij zien ‘Augustus, ergens op de vlakte’ door TNT en komen na afloop pas om twee uur ’s nachts thuis. De Sound of C editie van Chris en mij wordt overtuigend gewonnen door MVC. De commentaren achteraf zijn vrij positief. We halen een derde plaats binnen op de Rode Rakkersquiz in Ham (Hanne en ik aan tafel bij Moordgat/WvA), we hebben een etentje in Hasselt (bij kennissen Guy en Marie-Jeanne in aanwezigheid van dochter Michèle), organiseren een laatste Dinsdagmenu van Katalien Bollen dat in de smaak valt, moeten helaas de Dynamic quiz van februari 2019 skippen, maar we kunnen nu wél naar Whispering Sons gaan kijken. Nog één keer wordt alle quiztegenstand aan flarden gespeeld en wel op de Bevocquiz in Betekom, waar ik met Happy Ending de runner-up op 27 punten achterstand speel. Wij hadden lol aan tafel, maar hielden ons in. Winnen blijft leuk, altijd én overal! Meteen mijn vijfde én laatste quizzege van 2018. De dag na onze walk-over trok Happy Ending met een B-ploeg (want zonder sterkhouders Luc en Rudi) naar de Good Heart quiz in Schiplaken. Dat was héél andere kak! Sterker nog: op de terugweg zorgde ijsregen ervoor dat we langzaam naar huis konden rijden. Nog één Duffels quiz’je (editie Hego dit keer), wat ons plek 10 oplevert. Ons uitje naar de Allerbeste Music quiz for life in Retie is een uitje in twee etappes: vooraf zéér snel eten in ’t Compromis (wat niet zo supergezellig was!), maar daarna toch opnieuw een negende plaats halen op meer dan zestig quizteams. Nu volgend jaar nog graag een vroeger einduur en we zijn helemaal content! Ons familie-etentje bij Anatolia in Genk hinkte ook op twee gedachtes: geen klachten over het eten, voor sfeer en gezelligheid gaan we onze joker inzetten. De KOTK quiz van D.A.M. (in Kermt dit keer) was wél de moeite waard. Mijn reading challenge (opnieuw 40 boeken lezen!) kon ik opnieuw probleemloos halen in 2018. De Gezinsbondquiz in Eindhout was net iets minder triviaal als anders, dus werden we achtste met Moordgat/WvA (slechts zes fouten gemaakt). Met 55 teams (waaronder 40 quizteams) lag er eigenlijk een unieke kans om het niveau wat op te krikken, maar die werd hier vakkundig de nek omgewrongen. Van de andere kant: als de quiz gericht was op een ‘breed publiek’, dan hebben ze daaraan voldaan. Er zijn altijd twee kanten aan een (quiz)verhaal hè. De housewarming annex quizavond (letter B) die Koen aan tien quizzers van mannelijke kunne serveerde was ‘voor herhaling vatbaar’ wat mij betreft. Ah ja, op 2 januari a.s. krijgen we er opnieuw eentje van zijn hand voorgeschoteld. Vandaag viert mijn moeder haar 82ste verjaardag, dus ik denk dat er aan spijs én drank geen gebrek zal zijn ten huize Ambijans. Rest mij dan nog de gevleugelde woorden ‘mijn allerbeste wensen voor 2019 aan Jan en alleman’ uit te spreken. Gezond verstand zal eenieder van jullie nodig hebben (ik denk dan o.a. aan mei 2019), maar ook voor de rest van het jaar kan het absoluut geen kwaad! Spreken wij opnieuw af voor een jaaroverzicht eind 2019?

met een claudia schumacher in je tent, geen last meer van de kou

10 jaar Ambijans’s Blog   Leave a comment

10 jaar bloggen, feestje

Vandaag dag op dag 10 jaar geleden lanceerde ik mijn eigen blog, die ontstond n.a.v. een studiedag onder Limburgse bibliotheekmedewerkers in de provinciale bibliotheek van Hasselt. Ik post vandaag mijn 3704de bericht. Dat betekent dat ik in al die jaren dagelijks een bericht hebt gepost, soms zelfs iets meer. Wanneer ik in het buitenland vertoefde (zoals bv. in Australië eind 2012), postte ik bij mijn terugkomst een reisverslagje van de afgelopen periode. Je kan dus stellen dat ik zonder fout vrijwel dagelijks op de afspraak was. Of ik in de toekomst nog dagelijks ga posten is een optie die ik voorlopig nog eventjes open houd, maar hier en daar een snipperdag inlassen zou me zeker deugd doen. Niet dat we al op vergevorderde leeftijd zijn, maar toch … Waren al mijn schrijfsels van wereldniveau? Uiteraard niet, maar dat gaf ik zelf al aan in mijn About sectie. Ik heb nooit meer willen zijn dan een huis-tuin-keukenblogje dat herkenbaar en authentiek was. Alsof je zou lezen waarmee de buurman die twee huizen verder woonde zich zo al bezighield. Het is ook vrij duidelijk dat het zwaartepunt van mijn berichtonderwerpen zich in het muzikale spectrum situeert, want ik kan écht niet wegsteken dat ik een muziekliefhebber pur sang ben. Weliswaar eentje met een vrij duidelijke en eigenzinnige (lees ‘soms eclectische’) smaak maar ik zal ook onomwonden zeggen wanneer ik iets niet te pruimen vind (ook als 70 % van de wereld een andere mening is toegedaan). 😉

Over wereldwijde belangstelling heb ik in al die jaren niet te klagen gehad, want de statistieken geven dagelijks aan dat mijn publiek van zowat overal ter wereld komt. Om en bij de 989.316 (and counting) aantal bezoekers op 10 jaar. Bijna één miljoen mensen die op de één of andere manier op mijn blog verzeild raakten. Daar kan je mee thuiskomen! Het zal mij geen titel als baron opleveren, maar een virtueel lintje voor moed en volharding geef ik mezelf graag cadeau. Op 26 oktober 2013 (bij ons vijfjarig jubileum) dacht ik nog dat 1998 unieke hits op één dag mijn absolute record zou blijven. Het record sneuvelde echter alsnog in mei 2015, toen ik een veelgelezen ode schreef voor een overleden vriend (de teller strandde toen iets over 2000 hits). Wat kunnen we tot slot nog zeggen? Op naar de volgende tien jaar? Ik zou zeggen: ’t is straks weekend, dus drink er gerust eentje op eenieders gezondheid. Misschien huldig ik dit aloude credo ook wel, nu er een quizloos weekend mijn kant op komt. 😀

Bezoek aan Experiencia 43 en etentje in El Castillo del Pinar (Cartagena)   Leave a comment

experiencia 43

Hopelijk trekt de lijn van een zonnige donderdag zich door naar een even stralende vrijdag. Woensdag waren de weergoden ons alvast gunstig gezind toen we gingen eten bij Rebate. Vandaag staat er in eerste instantie a guided tour (wél in het Duits!) op het programma in de distillerie van Licor 43. Die zou ongeveer twee uur in beslag nemen. Hierna gaan we nog eens eten in het nabijgelegen El Castillo del Pinar. Mijn vorige bezoek dateert alweer van 2015, dus reden genoeg om nog eens terug te gaan. In de volksmond wordt het concept ook wel eens cinco vinos genoemd omdat je bij de vijf geserveerde gerechten telkens een aangepaste wijn krijgt geserveerd. Hoe het is afgelopen lees je hier behoorlijk snel, tenzij de drankduivel ons hier knock-out zou hebben geslagen.

UPDATE

Men zegt wel eens dat het leven een lach en een traan is, dat werd aan het einde van deze dag helaas bewezen. Wij amuseerden ons de hele dag kostelijk, maar in de loop van de dag kreeg ik via Messenger verschrikkelijk nieuws van het thuisfront (sterfgeval in onze kennissenkring). Toen we ’s avonds terug thuis waren moest ik het droevige nieuws hier brengen. Maar eerst nog eventjes terug naar het begin van de dag. In de vroege voormiddag werden we opgepikt voor de rit naar Cartagena. Kilometers werden in ijltempo afgemaald, we overschreden de aankomstdeadline bij Licor 43 slechts met twee minuutjes. De bus met (dikke!) Duitsers (met één bijzonder forse dame) was uiteraard al aanwezig, dus moesten we achteraan aansluiten. Een groep van 46 mensen dus de vrouweljke gids kondigde aan dat de rondleiding iets langer zou duren. We kregen een filmpje, nog een filmpje … gevolgd door nog een ander filmpje. En daarna trippelden we door een klein museumpje met bezienswaardigheden en kregen we weer een marketingpraatje mee ter meerdere eer en glorie van Licor 43 (wat wél een smakelijk drankje zo weten wij ondertussen al jaren). Tijdens de rondleiding door de fabriekshal merkten we dat er ook Belgen en Nederlanders in ons groepje zaten. Tot slot was er nog het hoogtepunt in de vorm van een proeverij: een cocktail op basis van ginger ale, iets met horchata en hun nieuwste koffielikeurtje Baristo. Net iets minder gezellig: onze eetafspraak stond gepland om 14u30 en toen waren we nog steeds 43 aan het slurpen. Toen moesten we meer dan 30 km cruisen richting Castillo del Pinar. Net iets té veel bochtenwerk gemaakt onderweg dus stukkie terugrijden … om 15u30 arriveerden we ter plekke. Twee Nederlandse koppels en één Brits aanwezig in het restaurant. Maar de chef was in een goeie bui dus mochten we nog eten. Cinco vinos dus (twee sherry’s, een rose, een wit en een rood wijntje) in combinatie met paté, een toast tonijn, tonijnkroket, een quiche en een fijn stukje vlees. Als dessert een lekker stuk mokkataart. Koffietje of brandy achteraf en we konden (na het inslaan van onze wijnvoorraad) terug naar huis. Nog een fles cava gedronken bij de familie en dan naar onze casa. Ons verdriet verdronken we (hoe toepasselijk!) … met Licor 43. 😦

Posted 21/09/2018 by ambijans in Culinair, Reizen

Etentje bij Restaurante Rebate (Pilar de la Horadada)   Leave a comment

rebate

Vanmiddag staat er alweer een etentje op het programma, dit keer in Pilar de la Horadada (restaurant Rebate uitgekozen op speciaal verzoek van mijn vader). Niet dat wij hier lijden onder de immense druk van die keuze want we zijn er ondertussen al vaker geweest en een bezoekje werd uiteraard unaniem goedgekeurd. Nog eventjes terugblikken op de afgelopen dagen dan maar? Zondagnamiddag trokken wij naar La Zenia Boulevard om een beetje te gaan shoppen. Vooral mijn vader maakte hier meermaals duidelijk dat ie nieuwe schoenen nodig had (zijn oude paar Nike’s werden hier nog net niet ritueel verbrand). Hij had zelfs zoveel geluk dat ie straks met twee paar naar huis mag gaan: een nieuw paar zondagse schoenen en een leisure paar van Geox. Ook mijn moeder scoorde ergens een truitje. Ondanks het feit dat het toeristisch seizoen hier zowat op zijn laatste benen loopt was het toch nog vrij druk. Maandagvoormiddag brachten we een kort bezoekje aan playa flamenca voor een ultrakorte wandeling. Het weerbeeld is nog een beetje onstabiel, soms kan je onmogelijk voorspellen of het droog zal blijven. Dinsdag oogde wél mooi warm, dus doken wij opnieuw in het zwembad. In de loop der dagen zakte de temperatuur twee graadjes van 27 naar 25 graden maar tot op heden is dat nog zeer goed doenbaar. Het allerbeste nieuws blijft echter het feit dat we straks weer gezellig kunnen tafelen.

UPDATE

Een bezoekje aan Rebate is altijd gezellig gezien de prachtige omgeving, de mooie omkadering én het voedsel uiteraard. Dat we er als extraatje twee uur flamenco bij kregen was aangenaam, maar had van mij niet gehoeven. Wij starten onze namiddag met een flesje bubbels, waarna we moeten kiezen tussen twee zogezegde ‘ervaringsmenu’s’. Er zit exact tien euro prijsverschil tussen beide menu’s waarvan de eerste vier gangen gelijklopen. Bij het menu van 24,50 euro kreeg iedereen hetzelfde hoofdgerecht, bij het betalen van tien euro extra kon je vrij kiezen tussen een aantal gerechten die uiteraard van betere kwaliteit zijn. Zo zaten er o.a. kalfskroon, lamsgebraad, kalkoen en speenvarken tussen. Zelf kiezen leek ons voordeliger dus gingen we voor het duurste menu. Je kan de wijnkeuze aan hen overlaten (aan een vaste prijs), maar we besloten zelf onze witte en rode wijn van een wijnkaart met +100 keuzes te kiezen. In dat geval betaal je een schappelijke prijs per fles. Bij ons aan tafel gaat er altijd een flesje of vier naar binnen dus dat was een goeie keuze! Wat kregen we zo al opgediend?

In de eerste ronde werden onze smaakpapillen alvast geprikkeld met een (hier komen enkele letterlijke vertalingen!) worststreng, kegelhummus met paprika, een slaatje in olijfolie en zachte zwarte olijven en yoghurt. In ronde twee waren de hapjes salade met vijgen, mozzarella en ham, rode biet gazpacho, sint-Jakobsschelp ceviche en worteltartare. De volgende gang was een reeks gefrituurde hapjes: croquette paddenstoel, aubergine croquette, smeuïge geitenkaas en creolegebak. Ik nam als hoofdgerecht gegrilde tarbot met een aardappelcrème en pili pili. Als dessert kreeg iedereen nog kaastaart, chocolademousse en peer ijscrème met sangria. Doe daar tot slot nog een brandy’tje bij en het was helemaal af. ’s Avonds kraakten wij thuis nog een fles cava. Dat glas gin tonic erna had misschien niet gehoeven! 😉

Posted 19/09/2018 by ambijans in Culinair, Reizen

Etentje bij Timonel Belchica (Torrevieja)   Leave a comment

timonel belchica

Alvorens we overgaan tot ons eigenlijke blogbericht (nog steeds vanop ons vakantieadres), wil ik graag even terugkomen op een bericht uit de Zonhovense gemeentepolitiek (dat ik eergisteren plots op facebook zag verschijnen). In deze woelige verkiezingstijden laten ook zogenaamde ‘niet-politieke bewegingen’ hun licht schijnen over het plaatselijke politieke landschap. Dat mag uiteraard, zeker als dat op een faire, eerlijke én correcte manier gebeurt. Het gaat om een bijdrage van PLUZ (700 + facebooklikes waarvoor hulde!), dat zichzelf een apolitiek karakter heeft aangemeten. In theorie lijkt dat misschien zo, al laat de praktijk iets héél anders vermoeden. Zo was voorzitter Bart Vanderstraeten zes jaar geleden nog kandidaat op de (ondertussen ter ziele gegane) lijst Voluit (plaats 3 toen) doch dit geheel terzijde. Hieronder publiceer ik eerst zijn bericht, daaronder wat kanttekeningen van mezelf.

VERKIEZINGEN: WAT MET PLUZ?

PLUZ vzw komt niet op bij de komende gemeenteraadsverkiezingen! Dit werd unaniem beslist. PLUZ gaat wel verder als niet-politieke beweging die mooie dingen wilt blijven realiseren voor Zonhoven en haar inwoners.

De belangrijkste reden is dat PLUZ de veranderingen die Zonhoven nodig heeft niet in de weg wilt staan. Versnippering van het politieke landschap is – door een vreemde wet uit 1920 – steeds in het voordeel van de grootste partij. Opkomst van PLUZ zou dus de kans verkleinen op een vernieuwend beleid dat Zonhoven echt nodig heeft in deze snel veranderende tijden.

Daarom betreuren wij ook de deelname van het VLAAMS BELANG aan de verkiezingen. Elke zetel die behaald wordt maakt het CD&V-GROEN, NV-A en ZONSHOVEN moeilijker om de krachten te bundelen en van het bestuur een mooi stromende rivier te maken i.p.v. het rustig kabbelend beekje. De verandering die als doel gesteld wordt door VB blokkeren ze dus op die manier zelf.

Ook heeft PLUZ veel goede vrijwilligers gemist omdat ze niet gelinkt willen zijn met politiek. Door politiek niet actief te zijn wordt de deur nu geopend om deze mensen toch aan boord te halen en als vzw te werken rond thema’s zoals mobiliteit, veiligheid, kansarmoede, milieu, zwerfafval…

PLUZ wenst alle partijen veel succes tijdens hun campagne en wenst de kiezer veel wijsheid toe.

Allen voor Zonhoven!

Bart Vanderstraeten,
voorzitter PLUZ vzw

De boodschap begint ermee dat ze niet zullen deelnemen aan de verkiezingen, een unanieme beslissing. Ze profileerden zich sowieso als ‘niet-politiek geïnspireerd’, dus geen man/vrouw overboord. Vreemd genoeg stond er midden juni in Het Belang van Limburg katern ‘De politieke jongerenenquête deel 1′ één jongere van PLUZ te blinken. Hij liet daar al uitschijnen dat ie zou kandideren bij de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober. Trekt PLUZ in oktober naar de kiezer? Nee dus. Hadden ze ooit de intentie om met een (al dan niet volledige kieslijst) mee te doen op 14 oktober? Absoluut.

In de volgende alinea’s komt de spreekwoordelijke aap dan eindelijk uit de mouw. Ze doen niet mee op 14 oktober om ‘versnippering’ tegen te gaan (lees ‘als de mensen die niet zullen stemmen op de al sterk staande Open Vld héél verdeeld stemmen op verschillende partijen, dan is dat in het voordeel van de liberalen). Om één of andere bizarre reden mag de man/vrouw in de straat (als het van PLUZ afhangt tenminste) niet voor hen stemmen. Het populairste kindje van de klas laat je dus best links (of rechts) liggen want blijkbaar krijgen we zonder Open Vld ‘verandering’, ‘vernieuwing’ én ‘mooier stromende rivieren’ (hij zal ongetwijfeld onze Roosterbeek bedoelen maar die dichterlijke overdrijving vergeef ik hem graag). 😉 Dat Zonhoven (volgens Het Nieuwsblad ‘de allerbeste gemeente om te wonen’) best wat ambitieuzer voor de dag mag komen kan ik deels wel volgen. Maar om daarmee meteen de pleitbezorger te worden van deze oppositie vind ik net iets minder koosjer. En ik die dacht dat stemadvies geven een achterhaald procédé was. Hopelijk preekt priester Rik in de komende zondagsmis niet om zeker voor CD&V-GROEN te stemmen of ik ga er nog een complottheorie in zien …

Het wordt bijna potsierlijk als hij er ook Vlaams Belang bij betrekt (een partij die ik persoonlijk al helemaal niet hoog heb zitten). Doordat zij deelnemen zien CD&V-GROEN, N-VA en Zonshoven een mogelijke monstercoalitie aan hun neus voorbijgaan (gesteld dat die partijen in kwestie er überhaupt al hardop over hebben gedroomd). Bij mij doemen dan spontaan spookbeelden uit 1988 op, toen de Zonhovense PVV uit de meerderheid werd gebonjourd door een coalitie van CVP, SP en VU. Het lachen verging hen zes jaar later echter toen de uitstaande rekening cash werd gepresenteerd: een absolute meerderheid voor de liberalen. Sommige partijen zweten die faux pas zoveel jaar na datum nog steeds uit. In voetbaltermen: als Racing Genk nu eens niet zou deelnemen aan de Jupiler Pro League, dan wordt het voor Club Brugge of Anderlecht iets makkelijker om kampioen te worden dit jaar.

Uiteindelijk eindigt hij met alle Zonhovense partijen succes te wensen met de campagne (sommige partijen net iets méér succes natuurlijk, zo weten we nu). Wanneer ik daarover in discussie wil gaan op de PLUZpagina wordt mijn gepost bericht (nochtans vrij braaf en to the point!) snel daarna gewist. Afwijkende meningen worden dus gecensureerd, terwijl het net een liberaal principe is om ook andersdenkenden aan het woord te laten. Tenzij PLUZ enkel publiceert wat in haar kraam past? Feit is wél dat Vanderstraeten nu al de tweede keer op korte tijd de bal compleet misslaat. Ik vermoed dat hij een stevige allergie heeft voor liberalen. Enkele weken geleden beschuldigde hij er Open Vld Zonhoven ook al valselijk van om de verkiezingsslogan ‘Fier op Zonhoven’ te hebben weggekaapt van (de eveneens door PLUZ opgerichte ‘Fier op Zonhoven’ facebookpagina). Ik vrees dat sommige mensen écht spoken beginnen te zien. Of er zou ineens een embargo moeten rusten op verkiezingsslogans? Misschien heeft PLUZ inderdaad nood aan een ‘bezinningsperiode’ van zes jaar vooraleer ze een serieuze confrontatie kunnen aangaan met de Zonhovense kiezer! Het antwoord hebben ze hierboven zelf geformuleerd …In eer

In ons eigenlijke blogbericht willen we graag laten weten dat we vanavond met familie gaan eten bij Timonel Belchica in Torrevieja, één van de betere restaurants ter plekke en door Tripadvisor bedacht met een ‘certificaat van uitmuntendheid’. De verwachtingen zijn hooggespannen, een korte impressie krijg je van ons na afloop.

UPDATE

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wie ooit eens op vakantie is in de buurt van Torrevieja of er een tussenstop moet maken, die heeft aan Belchica vast en zeker een restaurant beet dat prijs/kwaliteit zeer de moeite loont. In eerste instantie worden alle bezoekers hartelijk welkom geheten door gastvrouw Saskia, die iedereen met haar West-Vlaamse charme meteen weet in te pakken. Wanneer wij arriveren zit het restaurant al zo goed als vol. Naarmate de avond vordert merken we (omdat we aan de deur zitten) dat ze nog een achttal gasten zonder reservatie moet weigeren. Meestal is dat een goeie indicatie. Wanneer we ons in de zetels hebben geïnstalleerd kunnen we meteen hun menukaart eens inkijken. Je kan bij Belchica á la carte eten of een keuze maken uit enkele menu’s: het fijnproeversmenu, de chef’s menu of het menu deluxe (dat ik gisteravond heb gekozen). In dat geval kost jouw menu 38,60 euro all in. Als welkomsaperitief krijgt iedereen meteen een gin-tonic voorgeschoteld. Daarna volgt er ook een hapje en komt er brood op tafel. Hierna moet iedereen binnen zijn/haar menu een keuze maken. Zo neem ik als voorgerecht hun gekende kikkerbillen in lookroom. Lekker! Na een wit wijntje schakelen wij meteen over op rood. Op twee plekken in het restaurant hangt een tv waarop je Youtubefilmpjes ziet met muziekfragmenten van o.a. Dana Winner, Frank Galan, Gerard Joling en een aantal andere schlagercoryfeeën. Niet meteen mijn meug, maar da’s dan ook het enige minpuntje dat ik kon ontdekken. Als hoofdgerecht ga ik voor de Uruguayaanse steak (bleu chaud) met champignonsaus en frietjes. Tussendoor is de sfeer aan tafel opperbest en wordt er over koetjes en kalfjes gekeuveld. Mijn dessert wordt een dame blanche Callebaut en we laten er ook een brandy’tje bij serveren. Heel af en toe vangen we een glimp op van chef-kok Benny, die werkt vanuit een open keuken (maar dat kunnen we helaas niet zien). Saskia draait vanavond de hele shift in haar eentje want hun 15-jarige zoon Kiano is afwezig. Iets vóór middernacht stappen wij de wagen in, een mooie culinaire ervaring rijker. Wanneer we thuiskomen in Orihuela Costa begint het zachtjes te regenen, helaas de voorbode voor meer regen. Tot ongeveer ’s middags heeft het hier behoorlijk geregend, daarna kwamen er opklaringen en wanneer ik deze woorden tik rond 18u is het zelfs behoorlijk zonnig. We zijn net gaan winkelen in de nieuwe Aldivestiging hier in de buurt en we konden vaststellen dat de Mercadona hier straks een stevige concurrent aan zal hebben. Voor de komende dagen hebben we alvast twee dingen vastgelegd: woensdagmiddag trakteren mijn ouders bij Rebate (alweer een culinair festijn), vrijdag trekken we dan weer richting Cartagena voor een bezoek aan Licor 43 met aansluitend een etentje in Castillo del Pinar.

Posted 14/09/2018 by ambijans in Algemeen, Culinair, Politiek, Reizen

Beestjesbenefiet @ Cheers Bar & Restaurant   Leave a comment

cheers bar benefiet

Wanneer jullie dit lezen zitten wij alweer veilig en wel in het ‘verre’ Spanje. Men is de luchthaven van Maastricht op dit moment grondig aan het renoveren, het lijkt haast of die maatregel tegelijk van kracht is met de stringente maatregelen die Ryanair ondertussen al uitprobeert op haar reizigers. De ene moet bagage in het ruim laten plaatsen, de ander mag gewoon met de trolley aanschuiven. Ik zie er al een constante in, maar daarover een boom opzetten zou ons te ver leiden. Het komt erop neer dat Ryanair een dikke kutmaatschappij is. Pestmaatregelen verzinnen of anders bijbetalen, zo snel mogelijk het vliegtuig in want anders moeten ze zelf ooit ooit grondrechten betalen in de toekomst. Misschien toch eens op zoek gaan naar geschikte alternatieven. In Alicante zelf was het trouwens ook een heel gedoe om de koffers af te halen. Ik had ondertussen al een wagen gehuurd bij Goldcar. Om een lang verhaal weer wat korter te maken: geland om 23u30, auto gehuurd, koffers afhalen (eerst verkeerde bandnummer doorgegeven waar ze zouden arriveren, pas laattijdig andere bandnummer doorgegeven), om 00u45 rijden we weg van de luchthavenparking. Rond 01u40 arriveren we op onze bestemming, waar we na een flinke dosis cava op nuchtere maag uiteindelijk pas rond 4u30 onder de wol kruipen.

We hebben tot ca. 10u30 in bed gelegen en we besluiten om ons ontbijt te skippen en rechtstreeks ergens te gaan eten. De keuze valt op Maritaos II hier in de buurt, waar we een lekker driegangenmenuutje nuttigen aan een faire prijs. Met anderhalve fles wijn in ons lichaam beslissen we om het winkelen uit te stellen tot ’s anderendaags, in de plaats volgt er een lange Spaanse middagrust. In de late namiddag duiken we nog het zwembad in, met temperaturen net boven dertig graden is dat bijzonder aangenaam. De oudjes liggen rond 22u onder wol, zoonlief volgt hun goede voorbeeld net na middernacht. De Spaanse mugjes hebben zich dan bij mij al geweldig goed laten gaan op verschillende lichaamsplekken. Woensdag wordt er gewinkeld, gerust en wat gekeuveld. Ons Netflixabonnement functioneert hier ook al probleemloos. Tussendoor lezen we uiteraard ook. Vandaag gaan we hier naar een dierenbenefiet in de buurt: het is blijkbaar iets met koffiekoeken en thee (het klinkt gek, ik weet het!), maar binnenkort kom ik er zeker nog eens op terug. Morgen arriveert hier ook familie, dus zitten we ’s avonds weer bij de plaatselijke Chinees. Of we daar ook thee hebben zitten slurpen of weer veel te veel hebben gegeten, dat hoor je dan weer na afloop. 😉

Posted 06/09/2018 by ambijans in Reizen

Málaga (dag 3)   Leave a comment

kathedraal van málaga

Na het ontbijt ’s morgens trekken we opnieuw naar onze hotelkamer. We praten nog wat na over de trouw van gisteren (vergelijkingen met de trouw van vorig jaar in Barcelona drongen zich uiteraard op). We kwamen tot de conclusie dat een mooie mix van de twee feesten zou hebben geleid tot hét ultieme trouwfeest. Ze deden het allemaal op hun eigen manier en dat leverde in beide gevallen een meer dan degelijk eindresultaat op. Ik heb nog nooit een trouwfeest gehad dat op muzikaal gebied aan mijn verwachtingen tegemoetkwam, maar ik haast mij erbij te zeggen dat ik nogal eclectisch ben ingesteld op dat gebied. 90 à 95 % van je gasten kan je paaien met een traditioneel avondfeest, ik zit bij de 5 % die iets geks zou doen (al weet ik natuurlijk niet of dj Reinier Zonneveld zich helemaal heeft laten gaan vanaf 3u). Dat elk avondfeest waarop ik was uitgenodigd steeds startte met een stevige windvlaag die Sabine Hagedoren (Nicolien Kroon voor de Nederlanders) niet had voorspeld komt door ‘Les Lacs du Connemara’ van Michel Sardou. Dat oudvlaamse ritueel werd ooit in het leven geroepen toen de kinderen van Jean-Marie Pfaff gingen trouwen. Door een triest misverstand (denk ‘FC De Kampioenen’!) menen de Vlamingen nu dat dit schouwspel volgens de overlevering in ere moet worden gehouden voor komende generaties. Niet dus! Ik mag hopen dat de gemiddelde Nederlander dit aloude volksgebruik met lede ogen heeft aanschouwd, zodat het geen epidemie zal veroorzaken in de rest van de Lage Landen. Zo, dat moest er even uit! 😉

In de vroege namiddag besluiten we opnieuw de binnenstad van Málaga in te trekken. Oorspronkelijk was het de bedoeling om dadelijk naar Soho, de kunstzinnige en coole wijk van de stad, te trekken. Helaas had onze Paulse kaartlezer van dienst een mindere dag. Hijzelf had het over een black-out, omdat hij een beetje dul (met één ‘l’) in zijn hoofd was. De warmte natuurlijk! In eerste instantie slenteren we wat doelloos rond, maar op zeker moment zitten we er gewoon middenin. Het is vandaag maandag maar al aardig druk in de buurt van de kathedraal. Die hadden we eventueel kunnen bezoeken, maar onze grommende maag beslist er anders over. Tapastijd! Die worden genuttigd bij 12” Sound restaurant, een hippe keet die ons vooral charmeert omdat de diensters (twee lachende jongedames) alleen al overtuigen door hun lichaamstaal. De blondine lijkt ons van Russische origine, de donkerharige is een rasechte Spaanse. Wij bestellen een aantal tapa’s én een fris pintje. Dat er ‘Heineken’ op het glas staat is een kleine domper. Voor ons tweede pintje hoeven we zelfs de naam Cruzcampo niet te laten vallen. Onze blik was zo universeel dat ‘zonder woorden’ hier ruimschoots volstond. 😉 Tot aan ons dessert hebben we louter vrouwelijke bediening, maar dan zit de shift van beide dames er blijkbaar op. We zien ze kortgerokt naar huis lopen. Zij worden afgewisseld door een Italiaanse ober. Van een bont Europees gezelschap gesproken! Wij proberen ook nog een dessertje uit: nonkel Paul gaat voor een torrija espuma tiramisu en ik neem een ijsje op basis van pina colada. Voor ons avondmaal trekken we naar restaurant Picasso in ons eigen hotel. Als starter kiezen we allebei voor gazpacho, nonkel Paul heeft als hoofdgerecht inktvis, voor mij wordt het zeebaars. Na cava en witte wijn sluiten we af met koffie. De dag erna vliegen we zorgeloos én op tijd terug naar Brussel. Ook de taxirit huiswaarts verloopt voorspoedig. Ons weekje vakantie is morgen alweer afgelopen! Nu is het wachten tot eind augustus …

Posted 11/07/2018 by ambijans in Reizen