Archive for the ‘Theater’ Category

‘Altijd ’t zelfde’ (Tristero) @ voetbalkantine RC Hades   Leave a comment

tristero

Elke vrijdagavond komt de familie Ménard samen in het café van de oudste zoon Henri. Deze keer wordt er ook een verjaardag gevierd! Al snel blijkt dat een aantal oude wonden nog niet helemaal genezen zijn. Het verjaardagsfeestje valt volledig in het water. Het Franse successtuk ‘Un air de famille’ kaapte in 1995 de Molière weg voor beste komedie en raakte later bij het grote publiek bekend door de gelijknamige verfilming van Cédric Klapisch. ‘Altijd ’t zelfde’ is een hilarische en grimmige komedie ‘aan de toog’ waarin familierelaties het zwaar te verduren krijgen. Exact tien seizoenen geleden speelde Tristero de voorstelling al eens in de Hondenschool De trouwe vriend in Kuringen. Met de herneming trekken ze nu naar de voetbalkantine van R.C. Hades in Kiewit. Van ingewijden (die het stuk tien jaar geleden hebben gezien) heb ik al horen zeggen dat het goed zal worden.

UPDATE

Ook hier kunnen we zonder omwegen zeggen: onze laatste theatervoorstelling van dit CCHA-seizoen was een heuse meevaller. Een herkenbaar verhaal in de juiste setting en ook nog deftig gebracht door goeie acteurs: wat kan een mens zich nog meer wensen op een woensdagavond? Een bomvolle voetbalkantine dacht er exact hetzelfde over. Op naar het volgende CCHA-seizoen dan maar?

Posted 22/05/2019 by ambijans in Theater

‘Bagaar’ (Guy Cassiers/Toneelhuis & Arsenaal/Lazarus) @ CCHA   Leave a comment

(c) lara gasparotto

Guy Cassiers en LAZARUS. Scenografische precisie versus baldadige speelsheid. Literaire ernst tegenover schijnbare lichtvoetigheid. En toch vinden deze theatermakers elkaar in hun zoektocht naar de donkerste diepten van de menselijke ziel. Deze tocht voerde Guy Cassiers eerder langs voorstellingen als ‘Atropa’, ‘De wraak van de vrede’, ‘Duister hart’, ‘Musil 3: De misdaad’, ‘MCBETH’, ‘Bloed & rozen’, ‘Het lied van Jeanne en Gilles’ en ‘De welwillenden’. Theatercollectief LAZARUS maakte op haar beurt bewerkingen van klassieke romans van onder meer Dostojevski, Boelgakov, Gontsjarow, Gombrowicz én Bukowski. Met ‘Bagaar’ zetten zij samen hun versie neer van ‘Coup de torchon’, een film van Bertrand Tavernier uit 1981 over een ontwrichte gemeenschap van witte kolonialisten in een Afrikaans land net voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In de theaterbewerking is het verhaal gesitueerd in een niet zo verre toekomst op een eiland waar ‘vluchters’ samengebracht worden totdat een beslissing is genomen of ze naar het continent mogen of niet. Maar het continent houdt al jaren de grenzen stevig dicht. Hulpverleners en militairen zijn aan zichzelf overgelaten om de boel draaiende te houden. De samenleving zakt weg in morele lamlendigheid. De chef van het eiland, Lucien Cordier, is een zwakkeling, de risee van de stad die de corruptie van zijn omgeving door de vingers ziet. Totdat er iets in hem kantelt en hij zich zonder enige scrupule begint te ontdoen van iedereen die hem voor de voeten loopt. Bevolkt met groteske personages in extreme situaties en vol scherpe dialogen balanceert het universum van ‘Bagaar’ op de rand van de afgrond. Bijtende maatschappijkritiek vermengt zich met zwarte humor. Een ongemakkelijke fabel over het morele bankroet van een samenleving die heel erg veel op de onze lijkt.

UPDATE

Er stond gisteren een topcast op de bühne met o.a. Katelijne Damen, Koen De Graeve, Günther Lesage en Charlotte Vandermeersch, maar dat maakte het nog geen topstuk. Het acteren was best oké, maar van het stuk zelf kreeg ik het warm noch koud. Het bleef bij mij alleszins niet ‘hangen’. Dat er nogal wat huppelkutjes in de zaal zaten die begonnen te gieberen bij elke krachtige vloek, seksuele act of bepaalde tic van een acteur/actrice werkte gisteravond eerder storend dan bevorderend. Ik heb geen probleem met een enthousiaste zaal, maar als het stoort dan stoort het gewoon. Naar het einde van het stuk ging er nog twee keer een gsm af in de zaal. Dat er na al die jaren nog steeds mensen bestaan die ‘vliegtuigmodus’ of ‘stil’ niet kennen op hun smartphone … Na anderhalf uur spel doken wij met enkele theaterminnende vrienden de foyer in. Als de nabespreking gezelliger was dan wat er zich op de scène afspeelde, dan weet je het wel. Een herkansing dan maar volgend seizoen?

Posted 13/05/2019 by ambijans in Theater

‘Le Bal’ (Jakop Ahlbom Company) @ CCHA   Leave a comment

le bal (c) Sanne Peper

1918. In een danslokaal komen mensen samen op zoek naar liefde, gezelschap en vertier. Ze dansen, flirten, maken ruzie en vervelen zich. Ze komen en gaan. De jaren verstrijken, de maatschappij verandert en de mode en muziek ondergaan de ene transformatie na de andere. Maar het danslokaal blijft bestaan. De dansers blijven dansen en passen zich steeds weer aan het nieuwe tijdperk aan.
Le bal’ omspant een periode van 100 jaar: de voorstelling begint aan de vooravond van the roaring twenties. Het vrouwenkiesrecht is nog niet ingevoerd en het is onrustig in Europa. Vanaf dat moment neemt de voorstelling ons mee op een wervelende trip doorheen jaren en decennia, tot aan het hier en nu. De band Alamo Race Track begeleidt deze reis door de tijd en speelt de wereldhits van de afgelopen honderd jaar. ‘Le bal’ biedt een dwarsdoorsnede van hoe we in de afgelopen eeuw (samen)leefden. Hoe we door de eeuwen heen steeds op zoek zijn naar liefde en geborgenheid. En hoe onvermijdelijk het veranderen van de tijd is.
Jakop Ahlbom laat zich voor ‘Le bal’ inspireren door de gelijknamige film van Ettore Scola. Op zijn geheel eigen manier herwerkt hij de film tot een woordeloze mix van mime, dans, slapstick, live muziek, special effects en vervreemdende poëzie. Ik ben alvast benieuwd hoe dat eruit zal zien!

UPDATE

Een goed volgelopen theaterzaal heeft zich afgelopen maandagavond bijzonder goed kunnen amuseren tijdens deze voorstelling. Dat kwam vooral omdat de voorstelling veelzijdig genoeg was door afwisselend voor toneel, muziek en dans te opteren. Natuurlijk zaten er enkele voorspelbare elementen in (‘Space Oddity’ van Bowie, ‘Blitzkrieg bop’ van Ramones en ‘When the rain begins to fall’ van het duo Jackson & Zadora), maar dat heeft mij geenszins gestoord. Het was allemaal goed gebracht én het decor was weer magnifiek en multifunctioneel. Met beeld en geluid en een decor dat plots kan veranderen in iets héél anders kan je visueel dikke punten scoren. Het publiek trakteerde de cast na afloop dan ook op een welverdiend applaus.

Posted 06/05/2019 by ambijans in Theater

‘Gonzo’ (Abattoir Fermé) @ CCHA   Leave a comment

gonzo

Abattoir Fermé is terug. En het gaat hard. In 2017 stonden ze hier met hun eigenzinnige versie van Alice in wonderland (kortweg Alice). En vorig seizoen verkochten ze nagenoeg iedere zaal uit met hun Hamlet, met Stefaan Degand in de rol van getormenteerde ziel. Beide stukken heb ik toen gezien in CCHA. In hun nieuwste productie Gonzo neemt zelfverklaard sjamaan Amy (Tine Van den Wyngaert) je mee op een spirituele reis. Terwijl buiten de koortsige werkelijkheid aan hoge snelheid voorbijdendert, hebben Frank, Tom, Charlene en Tanja zich samen met gids Amy veilig teruggetrokken in een bunker, diep onder het aardoppervlak. Ze staan aan het begin van een spannende innerlijke reis. Een zoektocht naar zichzelf en naar elkaar. Naar structuur, houvast en rust in tijden van onzekerheid, chaos en overprikkeling. De recensies die ik over dit stuk las zijn wisselend van beoordeling, dus we zullen we er onszelf een mening over moeten vormen. 😉

Posted 29/01/2019 by ambijans in Theater

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2018   Leave a comment

ariella ferrera zwaait 2018 uit

Voor alweer de zevende keer op rij presenteren wij hier voor jullie ons persoonlijk jaaroverzicht, dat er dit jaar uiteraard weer héél anders uitziet dan het jaar voordien. Zo zullen we vrijwel geen feiten belichten uit de actualiteit om de eenvoudige reden dat onze Keek op de Week flink sputterde in mei, waardoor we ons na editie 192 vastreden. Destijds beloofden we om het geheel mooi af te ronden tot 200 edities, maar daar zijn we nooit meer aan toe gekomen. In 2019 gaan we er alsnog werk van maken door er nog acht te schrijven. ‘Met een propere lei starten’ noemen ze zoiets zeker? Niet elke gebeurtenis haalde onze eindlijst (té veel werk anders!), andere dingen houden we dan weer liever voor onszelf. Voor mijn gevoel lag mijn aantal quizdeelnames bijvoorbeeld ongeveer in het verlengde van 2017 (66 keer toen), maar een snelle telling geeft een ander resultaat: op de kop 50 keer. Beduidend minder dus, zal uiteindelijk wel kloppen want in 2017 bevond ik mij bij momenten in een heuse quizrollercoaster. Dit jaar ben ik dus bewust wat op de rem gaan staan. In 2017 schoot ik 14 keer de hoofdvogel af, dit jaar gebeurde dat slechts vijf keer. We worden blijkbaar een dagje ouder want ook ons concertbezoek maar vooral ons aantal ritjes richting bioscoop daalde flink. Toch zijn we in 2019 niet van plan om het etiket ‘huismus’ te verdienen (al 10 quizzen vastgelegd!), maar dat zal na dit jaaroverzicht snel duidelijk worden. We zullen er maar aan beginnen zeker?

Elke eerste januaridag begint identiek ten huize Ambijans: kinderen en kleinkinderen verzamelen in Zonhoven voor een hapje, een drankje, nog een hapje, een nieuwjaarsbrief, een centje hier, een knuffel daar, kus kus, opnieuw eten, beetje drinken, gezellig keuvelen, afscheid nemen, klaar! Op de tweede dag van het nieuwe jaar krijg ik meteen een opdracht: met de Peugeot van mama op halfjaarlijkse controle gaan in de garage. We zijn nog maar dag drie, maar onze eerste quiz is meteen een stevige Sound of C (met Moedige Missers), samenstelling door Looise Boskabouters. Twee dagen later spelen we alweer de Amusante quiz met Moordgat/WvA (een quiz die zijn naam eer aandoet), een jaarlijks terugkerend fenomeen. Vooraf gingen we altijd iets eten in De Kruimel in Vorst-Meerlaar, een zaak op wandelafstand van de zaal. We konden toen helaas niet vermoeden dat het de allerlaatste editie zou worden. Wie dicht er dat gapende quizgat de komende jaren? Eerste filmhoogtepunt van het jaar: ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ met een excellerende Frances McDormand. Mijn verjaardagsetentje krijgen we niet meer in deze januarimaand gewrongen, dus dat feestje wordt uitgesteld naar februari. Eerste theaterhoogtepunt van het seizoen: ‘Het kleine meisje van meneer Linh’ (naar het boek van Philippe Claudel), een stuk dat een hele voorgeschiedenis kende met de cast (maar die willen we jullie besparen). Koen De Sutter kweet zich alleen op de bühne meesterlijk van zijn taak. Angelina Flor Pua wordt onze nieuwe Miss België (maar wie interesseert zich daar überhaupt nog voor?), Elise Mertens houdt de Limburgse tenniseer zéér hoog op de Australian Open en het hele #metoogebeuren viert niet enkel in januari hoogtij maar lost elke maand wel ergens een ander schandaaltje. Boudewijn Van Spilbeeck kondigt aan dat hij/zij voortaan als Bo door het leven zal gaan. Véél gezelliger wordt het wanneer wij ons Dinsdagmenu met Maud Vanhauwaert programmeren. Oorspronkelijk kwam ze met twee muzikanten (eentje werd helaas nog ziek), zelf was ze ook licht verkouden maar dat kon haar niet deren. Een geslaagde Gedichtendagdoortocht voor deze kersverse Antwerpse stadsdichter. Nóg meer goed theater wanneer Lazarus ‘Absurde held’ (over Albert Camus) op de planken brengt in CCHA. Ik breng een bezoek aan de dermatologe, iets dat een vervolgverhaal zal worden in meerdere etappes. Gezwel gevonden in de bilstreek, controlescan gedaan in het Jessa ziekenhuis en bij de terugrit nog een snelheidsboete gescoord. We komen er later nog op terug. Er zijn wat ziekteperikelen op het werk, maar die worden vakkundig opgelost. ‘The Shape of Water’ in The Roxy Theatre krijgt van ons goede punten. Onze citytrip naar Málaga (voor het trouwfeest van Alexandra en Jeroen in juli) wordt ook geboekt. En uiteraard doen we (just for fun!) mee aan de Haute Quizine quiz van Tom en Frank.

Kortste maand van het jaar en wij vliegen er meteen in met mijn ‘uitgestelde’ verjaardagsetentje bij Innesto (*) in Houthalen-Helchteren. Op wandelafstand, al nemen wij gewoon de wagen. Culinaire verwennerij quoi! Ik doe mezelf een externe dvd-speler cadeau. Onze drie kippen worden (vermoedelijk door een vos) met huid en haar opgepeuzeld. Er vloeien hier nog net geen traantjes. Het voelde toch een beetje aan als familie hè! Een bezoek aan chirurg Nolens n.a.v. het gezwel aan mijn bil leidt ons richting ‘operatief verwijderen’ (in mei). Wij vermaken ons uitstekend op de Merodesnookersquiz in Turnhout (aan tafel bij Happy Ending). Onze tweede opeenvolgende Trapop quiz in Retie levert opnieuw winst op (eerste quizoverwinning van 2018). En het was al voortvarend gestart met een etentje vooraf, toen we het nuttige aan het aangename koppelden. Op het werk organiseren we een Dinsdagmenu met auteur Anja Feliers: zéér matige opkomst, wél een gezellige avond. Onze landgenoot Bart Swings haalt een zilveren medaille op de Olympische Winterspelen. Wij trokken nog eens naar Retie voor A Quiz Called Wanda (dit keer aan tafel bij Happy Ending). Wij sluiten de maand quizzend af op de Buzzy quiz in Eindhout, waar we geconfronteerd worden met een kapotte centrale verwarming. Er hing een ijzig koude sfeer (letterlijk én figuurlijk), maar da’s logisch zeker?

In maart krijgen we meteen de zwanezang van Daniel Day-Lewis als acteur in ‘Phantom Thread’. We bewijzen onze vrouwvriendelijkheid door op Vrouwendag naar het vrouwenensemble Oko Yono te gaan kijken in CCHA. Nordmann en Flying Horseman schitteren dan weer samen in Muziekodroom. En we hebben ook een dikke duim veil voor de film ‘Call me by your name’. Dit wordt gevolgd door een bijzonder interessant Dinsdagmenu van professor Steven Vos over bewegingsleer en verantwoord sporten. Wij krijgen een déjà lu gevoel bij ‘De avond is ongemak’ van Marieke Lucas Rijneveld, dat zéér nauw verwant is met ‘Het smelt’ van Lize Spit. Ik speelde ook een zéér puike Onderhond quiz in Westerlo (aan tafel bij FC Annemie), een bende ‘jonge honden’ (pun intended) waar we in de toekomst hopelijk meer moois van mogen verwachten. Op 14 maart vallen er op de N74 in Zonhoven twee verkeersdoden. De eerste héél vroeg op woensdagmorgen (jonge autobestuurder ter hoogte van Aveve), de andere ’s avonds (jonge motorrijder) vlak voor onze voordeur. Daar kom ik ’s avonds op uit als ik thuiskom van het werk. Van ver zag ik al blauwe zwaailichten en toen ik naderde zag ik jammer genoeg ook een rode tent staan. Dezelfde avond gaan we met familie eten bij Kom Eens Kieken in Viversel. Gezellig! ‘The Shape of Water’ zal zich ontpoppen tot grote winnaar tijdens de Academy Awards. Vorig jaar waren we nog laureaat bij onze allereerste deelname aan De Groote Gencker Muziekquiz. Dit jaar stranden we in het zicht van de eindmeet op één punt van de winnaars. Het goede nieuws: het levert ons een combiticket voor Rock Herk op. In CCHA zien we dan weer het stuk ‘Vergeef ons’ (naar het boek van A.M. Homes) en dat kan ons ten zeerste bekoren. We maken deze maand meteen kennis met het Duffels quizcircuit wanneer we de STML-editie mogen meespelen aan tafel bij Happy Ending. Brutus geeft er een ferme lap op in MOD en de doortocht van SCHNTZL en Labtrio in het conservatorium valt lichtjes in het water wanneer hoofdact Labtrio moet afzeggen wegens ziekte van één van hun muzikanten.

April opent al meteen spectaculair met ‘Lady Bird’ in de bioscoop. We gaan nog eens deftig shoppen bij Cartouche in Zonhoven, nemen een gratis maandje Play More via Humo en de Sound of C (editie Rob Collin) blijkt pas onze allereerste quiz van de maand. De zéér degelijke doch voor het doelpubliek véél te pittige Harde Noot Om Te Kraken quiz in Peer (samengesteld door Koen Verjans) levert MM een derde plek op. Kleine kanttekening: 22 op 37 teams gebuisd was wellicht vooraf niet ingecalculeerd. Bij leven en welzijn zijn wij in 2019 opnieuw op post! Nóg een kanttekening: op deze quiz doet ook Anouk mee (die we dan nog niet kennen), maar die enkele maanden later zieke collega Nele zal vervangen bij ons op het werk. Het kleine doch fijne Little Waves festival leert ons alvast één ding: Tamino valt reuze mee. Ons Dinsdagmenu van Geert Kenis kreunt onder de loden hitte en dat vertaalt zich naar overvolle terrasjes buiten en net iets minder volk in onze bib. Terwijl mijn ouders in het zonnige Spanje vertoeven, krijg ik voor het eerst de kans om eens op de bouwwerf te gaan kijken waar langzaam maar zeker mijn appartement vorm begint te krijgen. Maart 2019 zullen we er nog niet wonen, ik gok eerder op grote vakantie 2019. Er is ook één dag waarin ik vier uur sta gras te maaien (voor én namiddag), tot ik uiteindelijk ons grasmachine finaal in de vernieling rijdt. Het toneelstuk ‘La Superba’ (naar de roman van Ilja Leonard Pfeijffer) toont ons een weergaloze Wim Opbrouck, de mooie Angela Schijf én onze eigen Limburgse trots Joke Emmers. Wij quizzen ook nog een tweede keer in Duffel, deze keer editie Quizimodo. Onze maand wordt experimenteel afgesloten met ‘Talk Show’ van Suze Milius, bevreemdend theater met een hoek af.

De meimaand dan. Het blijft mooi weer, dus vinden wij hier dat het tijd is om de tuinstoelen en ons terras al opnieuw klaar te zetten. De Sound of C editie van Stijn en Sam levert ons een puike 13de plaats op 22 teams op. Ik beland in het Jessa ziekenhuis voor een behandeling aan mijn bil. Die operatie verloopt voorspoedig, al volgen er nog complicaties nadat ik er een ontsteking op krijg. Met een paardenmiddel wordt die uiteindelijk een halt toegeroepen. Ook mijn moeder heeft ongetwijfeld een engeltje op haar schouder zitten nadat ze een achterwaartse val maakt van onze keldertrap. Na enig aandringen wordt het voor haar toch een weekje ziekenhuisopname én daarna een maand in een ziekenhuisbed thuis in de woonkamer. Wij pendelen dagelijks tussen thuis én het ziekenhuis en we worden net iets meer ingeschakeld in het huishouden. Op seriegebied weten wij ‘Barry’ van HBO wel te waarderen, iets wat we ook van het tweede seizoen van ‘Atlanta’ kunnen zeggen. Verder ook interessant: ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2), ‘Taboo’ én het slot van ‘The Americans’. ‘Westworld’ (tweede seizoen) en ’13 reasons why’ (seizoen 2) vallen dan weer lichtjes tegen. Sophia in Muziekodroom blijkt dan weer een droomaffiche. Hier wordt al de kiem gelegd voor een nóg gezelliger living room concert van Robin Proper Sheppard later op het jaar.

In juni zijn wij onder de indruk van de Netflixdocu ‘Fluctuat Nec Mergitur’, over de aanslagen in Parijs. Op de Sound of C editie van Error Data Missing buizen onze vier quizzers nipt … en we waren dan nog 20ste op 27 in de eindstand. Vooral de superronde was wat disproportioneel verdeeld waardoor slechts enkele ploegen meer dan de helft haalden. Ons dagje Best Kept Secret in Hilvarenbeek (met broer Bart) was weer een ware voltreffer met o.a. optredens van Spoon, LCD Soundsystem en Mogwai. Wij lachen ook wat af met het boek ‘Leven en laten leven’ van Hendrik Groen. We spelen ook eens een A-B Zeekamelenquiz in Heist-op-den-Berg (aan tafel met Happy Ending) en we eindigen daar als 13de op 26 teams midden in het pak. We hebben er jaren om moeten zeuren, maar deze maand komen ze eindelijk airco installeren op het werk. En die zal dadelijk (geloof het of niet!) wonderwel van pas komen. Open Vld Zonhoven pakt als eerste politieke partij uit met haar volledige kieslijst. De partij straalt dan al uit dat het ambitieus is en er opnieuw voluit voor wil gaan! Ik speel met Moordgat/WvA ook nog een B-C quiz van Bajes in Oud-Turnhout en dat levert ons een 17de plaats op 28 teams op. Het feit dat ik deze quiz vermeld is een teken dat ik ‘m goed vond. 😉 Ik trek met mijn vader op jaarlijkse controle in het Jessa ziekenhuis, rij ook naar 4D tegelimport in Maasmechelen om de tegels van mijn appartement te gaan kiezen én ik laat mijn belastingsbrief invullen (it’s a dirty job but someone’s gotta do it!). In één klap hebben we maar meteen alle dinsdagmenu’s van het najaar van 2018 vastgelegd. Deze junimaand eindigt sterk met een heuse walk-over (aan tafel bij Happy Ending) op de Chaotical Brain quiz. Meteen mijn tweede quizzege van 2018.

De julimaand zal o.a. in het teken staan van de succesvolle WK-campagne van onze Rode Duivels die brons behaalden in Rusland. Dat leverde ons bijvoorbeeld spectaculaire partijen op tegen Japan en Brazilië en twee maal winst tegen Engeland. Véél (markt)pleinen in ons land staan vol fanatieke supporters, wij zien alles gebeuren vanuit onze luie zetel en dat oogde even spectaculair (trust me!). Tijdens de WK-gekte (daags na de sensationele stunt tegen de Brazilianen) vlieg ik samen met nonkel Paul richting Málaga, waar we te gast zullen zijn op het trouwfeest van Alexandra en Jeroen. Zo pakken we niet alleen een beetje zon, maar doen we ook aan citytripping, wat culinaire verwennerij én uiteraard het trouwfeest op een unieke locatie in de stad. Het luikje ‘nachtbraken’ (in 2017 optioneel erbij genomen) laten we deze keer zitten. Voor wat het waard is: Frankrijk zal het WK voetbal uiteindelijk vrij makkelijk winnen van ‘stuntploeg’ Kroatië. Na een pauze van ruim twintig jaar sta ik nog eens twee dagen na mekaar in Herk, voor het gelijknamige rockfestival. ‘Kleinschalig, maar best gezellig’, zo oordeelden wij na afloop. Op serieel gebied onthielden wij o.a. ‘The Staircase’, ‘Archer’, ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2) en ‘Homeland’ (seizoen 7). Omdat we wel van tradities houden winnen we voor de tweede opeenvolgende keer de Tentenkermisquiz in Attenrode (met Happy Ending), al vonden we het geen échte hoogvlieger. Derde quizwinst, dat wél en we onthouden verder dat het bijzonder heet was in de tent! Ultiem beslissen we om toch één dag naar Pukkelpop te gaan, ondanks de matige affiche.

Omdat deze zomer een heuse topzomer kan worden genoemd, begint onze augustusmaand op het terras van Sans Gène voor een etentje onder familieleden. Er wordt opnieuw grandioos goed gescoord in een broeierige tentenquiz (Boerenkermisquiz), waar ik met Moordgat/WvA de tweede plaats behaal (vlak na MVC), op slechts één schamel puntje. Wij kijken met veel plezier naar ‘Orange is the new black’ (seizoen 6) en ‘Better Call Saul’ (seizoen 4). In de bib starten na het plaatsen van airco nu ook verfwerken. Een aantal collega’s neemt verlof, wij blijven werken om rekken e.d. te verplaatsen. Die verfwerken verliepen aanvankelijk vlot, maar de vooropgestelde termijn wordt uiteindelijk niet gehaald. Wanneer mijn écht groot verlof begint in september, moet er boven nog worden geverfd. Ik maak deze maand opnieuw kennis met een alcoholcontrole op 200 meter van mijn deur (na de Chaotical Brain quiz in Kapellen). Bloednuchter uiteraard, maar het was blijkbaar nog te vroeg voor een BOB-sleutelhanger. Ons Pukkelpopparcours telde slechts één dag, maar toch wisten wij ons te amuseren. Wij pikken een etentje mee bij Magnifico in Houthalen-Helchteren. Het eten was goed, alleen jammer dat er geen volk in de zaak zat. Ik ga jureren op de Lingua Franca quiz in Mol (een quiz van Tom en Frank), in een nieuw samengesteld D.A.M. team (Gabri, Bart, Luc en ik) worden we knap vijfde in het verre Mariakerke (achter Gent). De Svarabhaktiquiz was die meer dan 300 kilometer rijden best waard (achteraf bekeken). N.a.v. een uitzending van ‘Zomergasten’ bekijk ik ‘The Good Place’ (seizoen 1 en 2). Ik trek een namiddagje naar de Tim Burton expo in C-Mine, ik pik een oerdegelijk concert van Oh Sees mee in MOD en begin langzaam te pakken voor mijn zomervakantie naar Spanje. Die start deze keer pas in september.

Begin september worden er nog snel VLD-verkiezingsreclamestickers op auto’s gekleefd. Mijn ouders trekken aan de kar van schepen/familie Bram De Raeve, ik neem het graag op voor Katrien Hoebers, die door sommige mensen wordt aangesproken als Madam Confituur. De school begint opnieuw, maar wij trekken gezellig naar het zuiden van Spanje. Zo komen we o.a. terecht op een beestjesbenefiet in Cheers Bar, gaan we iets eten in Maritaos II in de buurt en mag de plaatselijke Chinees niet ontbreken (wanneer de rest van de familie enkele dagen later arriveert). We zien onze Rode Duivels twee keer schitteren (één keer vriendschappelijk, één keer Nations League). We krijgen ook wat wisselvallig kwakkelweer over ons heen, maar dan is er uiteraard Netflix. Ook tof: onze etentjes bij Timonel Belchica in Torrevieja en bij La Rebate in Pilar de la Horadada. Ik bestel tickets voor twee concerten (Julia Holter in november, Dead Can Dance in mei 2019), we zitten volop in Expeditie Robinson modus hier en we zien o.a. ‘Ozark’ (seizoen 2) en ‘Bojack Horseman’ (seizoen 5). Ook zeer de moeite: ons bezoekje aan Experiencia 43 in Cartagena en ons etentje bij El Castillo del Pinar (‘cinco vinos’ in de volksmond). Een obligaat bezoek aan La Zenia Boulevard mocht natuurlijk ook niet worden vergeten. Bij thuiskomst springen we onmiddellijk terug binnen in het ons vertrouwde Sans Gêne. Het Groot Zonhovens Ontbijt op het einde van de maand is meteen de laatste rechte lijn richting gemeenteraadsverkiezingen van 14/10. Méér dan 600 eters vinden hun weg naar de evenementenhal. The future looks bright …

Oktober start met de KOTK quiz in Diepenbeek waar Moedige Missers plaats drie wegkaapt. Ons Dinsdagmenu van Guy Brugmans brengt liefst zestig mensen op de been, de gemeenteraadsverkiezingen in Zonhoven kleuren opnieuw hemelsblauw. De resultaten overtreffen ruimschoots eenieders verwachtingen: de liberalen boeken maar liefst 10 % winst en komen daarmee op ca. 43 % terecht. In zetels halen ze een nipte absolute meerderheid. Dat leidt tot jolige taferelen in Het Martenshuys, maar er vloeien ook traantjes (meestal van vreugde). Vier van de zeven schepenposten worden straks ingevuld door nieuwelingen die luisteren naar namen als Johan Vanhoyland, Johan Schraepen, Frank Vandebeek en Frederick Vandeput. Achterneef Bram verdubbelde bijna zijn stemmenaantal en wordt daarmee plots de tweede populairste politicus van Zonhoven na burgemeester Johny De Raeve. Als toemaatje haal ik graag aan dat ook Katrien Hoebers een zetel in de gemeenteraad wist te veroveren. Het werd dus een vrolijke zondagavond, zonder al te veel leedvermaak met de rest van de partijen. ‘Girl’ van Lukas Dhont is dé topfilm van mijn oktobermaand. Wij zijn getuige van de voorlaatste ZVV-Melo derby in het voetbal (al wisten we dat toen nog niet). Die partij eindigt op 1-1. In het voorjaar is er nog één onderling duel, hierna fusioneren beide teams tot Zonhoven United. Onze Verwendag in de bib (met o.a. Monx Coffee) is een schot in de roos en ik stel nu pas mijn cultureel programma van CCHA samen (zéér laat dus!). ‘Maniac’, ‘Making a murderer’ (seizoen 2) en ‘Bodyguard’ weten te overtuigen, het slot van ‘House of Cards’ was er eentje in mineur. De doortocht van Het Zesde Metaal in CCHA opent meteen mijn cultureel seizoen en wij zitten met enkele collega’s een hele dag in de bibliotheek van Genk voor een uiteenzetting over ons nieuwe bibliotheeksysteem dat binnenkort operationeel wordt. Dat ik dan al worstel met een knoert van een verkoudheid is net iets minder. Op het einde van de maand ‘vieren’ we tien jaar Ambijans’s Blog: net geen één miljoen bezoekers over al die jaren verspreid. Ondertussen zijn het er ruim één miljoen vierduizend én een klets (and still counting!). Aanbevolen boek deze maand: ‘Zomervacht’ van Jaap Robben. Ik moet voor een medische check-up nog eens met papa naar het Salvatorziekenhuis waar men allerlei testjes doet. Dat geeft mama en mij de gelegenheid om thuis op het kerkhof de graven van de overleden familieleden te gaan schoonmaken.

In november zijn wij getuige van een korte, experimentele voorstelling op de bühne van Max Cooper & Architecture Social Club en trekken we met dezelfde collega’s nog eens richting Antwerpse Boekenbeurs. Helaas geen nocturne deze keer, want dat kregen we onmogelijk gewrongen door omstandigheden. De hogeschool van het quizzen mogen we weer beleven op de Pauselijke Accidentjesquiz in Geel (knappe vierde plek aan tafel bij Moordgat/WvA) op slechts drie schamele puntjes van winnaar De Limburgse Connectie. Helaas neemt ook deze quizorganisatie een sabbatical, dus volgend jaar ook hier geen vertier. Ons idee om met drie MM’ers, Kurt (van De Rand), Luc van Happy Ending én Frank (Moordgat/WvA) nog eens deel te nemen aan de SJB quiz bleek een topidee. Als Katsjoe Botte speelden we de tegenstand naar huis met een eindscore van 94 %. Vierde quizoverwinning van het jaar! Hierna neem ik volop de tijd om samen met Chris Burtin volgende maand een Sound of C editie in mekaar te steken. Het gros van mijn vrije tijd kruipt daarin. Tussendoor blijven we zelf spelen, o.a. een Duffelse quiz (editie Kiliwatch) die ons een 11de plaats oplevert. Interessante serie deze maand: ‘Narcos Mexico’. Plezant boek: ‘Heterdaad’ van Johan Harstad. Ons Dinsdagmenu van Isabelle Ignoul deze maand is dik in orde, broer Bart en ik trekken voor het eerst in ons bestaan naar De Roma (prachtige zaal!) voor een concertje van Julia Holter én als top of the bill speelt Sophia een living room concert voor ca. 40 mensen ergens in Zonhoven. Some guys have all the luck … zeggen ze dan!

De laatste maand van het jaar heeft het volgende voor ons in petto: ik zag tv-reeksen zoals o.a. ‘Here and now’, ‘Over water’, ‘Room 104’ en ‘My brilliant friend’. Het is uiteraard ook de maand waarin ik een aantal jaarlijstjes (best of gevalletjes) publiceer op mijn blog en wij zien ‘Augustus, ergens op de vlakte’ door TNT en komen na afloop pas om twee uur ’s nachts thuis. De Sound of C editie van Chris en mij wordt overtuigend gewonnen door MVC. De commentaren achteraf zijn vrij positief. We halen een derde plaats binnen op de Rode Rakkersquiz in Ham (Hanne en ik aan tafel bij Moordgat/WvA), we hebben een etentje in Hasselt (bij kennissen Guy en Marie-Jeanne in aanwezigheid van dochter Michèle), organiseren een laatste Dinsdagmenu van Katalien Bollen dat in de smaak valt, moeten helaas de Dynamic quiz van februari 2019 skippen, maar we kunnen nu wél naar Whispering Sons gaan kijken. Nog één keer wordt alle quiztegenstand aan flarden gespeeld en wel op de Bevocquiz in Betekom, waar ik met Happy Ending de runner-up op 27 punten achterstand speel. Wij hadden lol aan tafel, maar hielden ons in. Winnen blijft leuk, altijd én overal! Meteen mijn vijfde én laatste quizzege van 2018. De dag na onze walk-over trok Happy Ending met een B-ploeg (want zonder sterkhouders Luc en Rudi) naar de Good Heart quiz in Schiplaken. Dat was héél andere kak! Sterker nog: op de terugweg zorgde ijsregen ervoor dat we langzaam naar huis konden rijden. Nog één Duffels quiz’je (editie Hego dit keer), wat ons plek 10 oplevert. Ons uitje naar de Allerbeste Music quiz for life in Retie is een uitje in twee etappes: vooraf zéér snel eten in ’t Compromis (wat niet zo supergezellig was!), maar daarna toch opnieuw een negende plaats halen op meer dan zestig quizteams. Nu volgend jaar nog graag een vroeger einduur en we zijn helemaal content! Ons familie-etentje bij Anatolia in Genk hinkte ook op twee gedachtes: geen klachten over het eten, voor sfeer en gezelligheid gaan we onze joker inzetten. De KOTK quiz van D.A.M. (in Kermt dit keer) was wél de moeite waard. Mijn reading challenge (opnieuw 40 boeken lezen!) kon ik opnieuw probleemloos halen in 2018. De Gezinsbondquiz in Eindhout was net iets minder triviaal als anders, dus werden we achtste met Moordgat/WvA (slechts zes fouten gemaakt). Met 55 teams (waaronder 40 quizteams) lag er eigenlijk een unieke kans om het niveau wat op te krikken, maar die werd hier vakkundig de nek omgewrongen. Van de andere kant: als de quiz gericht was op een ‘breed publiek’, dan hebben ze daaraan voldaan. Er zijn altijd twee kanten aan een (quiz)verhaal hè. De housewarming annex quizavond (letter B) die Koen aan tien quizzers van mannelijke kunne serveerde was ‘voor herhaling vatbaar’ wat mij betreft. Ah ja, op 2 januari a.s. krijgen we er opnieuw eentje van zijn hand voorgeschoteld. Vandaag viert mijn moeder haar 82ste verjaardag, dus ik denk dat er aan spijs én drank geen gebrek zal zijn ten huize Ambijans. Rest mij dan nog de gevleugelde woorden ‘mijn allerbeste wensen voor 2019 aan Jan en alleman’ uit te spreken. Gezond verstand zal eenieder van jullie nodig hebben (ik denk dan o.a. aan mei 2019), maar ook voor de rest van het jaar kan het absoluut geen kwaad! Spreken wij opnieuw af voor een jaaroverzicht eind 2019?

met een claudia schumacher in je tent, geen last meer van de kou

‘Augustus Ergens op de vlakte’ @ TNT   Leave a comment

tnt

Ik ben het moeten gaan opzoeken, maar het was alweer van 2015 geleden dat wij nog naar een toneelvoorstelling van TNT zijn gaan kijken in de oudste stad van België. En we kunnen jullie ook al vertellen dat we dit stuk in 2014 ooit zagen opvoeren door een beroepstheatergezelschap in CCHA. Misschien wel dé theatervoorstelling van dat jaar. Zo’n vaart zal het vanavond wel niet lopen, maar met iets minder nemen we straks ook ruim voldoende. Voor de absolute leken nog snel iets inhoudelijks over het stuk. “AUGUSTUS ergens op de vlakte” speelt zich af in augustus, ergens op de vlaktes van het uitgestrekte Oklahoma van vandaag. Het vertelt het verhaal van de familie Weston, een familie intelligente, gevoelige mensen met een beangstigende gave om elkaar het leven absoluut onmogelijk te maken. Wanneer de vader des huizes plots spoorloos verdwijnt, verzamelt de familie zich in het ouderlijke huis om elkaar te steunen en meteen ook kapot te maken. Wie zich het toneelstuk en de film “Festen” van Thomas Vinterberg herinnert, zal een ware “déjà vu” beleven. De meeste namen in de cast zijn voor ons bekende figuren, dus het wordt vast een gezellige avond.

Posted 06/12/2018 by ambijans in Theater

10 jaar Ambijans’s Blog   Leave a comment

10 jaar bloggen, feestje

Vandaag dag op dag 10 jaar geleden lanceerde ik mijn eigen blog, die ontstond n.a.v. een studiedag onder Limburgse bibliotheekmedewerkers in de provinciale bibliotheek van Hasselt. Ik post vandaag mijn 3704de bericht. Dat betekent dat ik in al die jaren dagelijks een bericht hebt gepost, soms zelfs iets meer. Wanneer ik in het buitenland vertoefde (zoals bv. in Australië eind 2012), postte ik bij mijn terugkomst een reisverslagje van de afgelopen periode. Je kan dus stellen dat ik zonder fout vrijwel dagelijks op de afspraak was. Of ik in de toekomst nog dagelijks ga posten is een optie die ik voorlopig nog eventjes open houd, maar hier en daar een snipperdag inlassen zou me zeker deugd doen. Niet dat we al op vergevorderde leeftijd zijn, maar toch … Waren al mijn schrijfsels van wereldniveau? Uiteraard niet, maar dat gaf ik zelf al aan in mijn About sectie. Ik heb nooit meer willen zijn dan een huis-tuin-keukenblogje dat herkenbaar en authentiek was. Alsof je zou lezen waarmee de buurman die twee huizen verder woonde zich zo al bezighield. Het is ook vrij duidelijk dat het zwaartepunt van mijn berichtonderwerpen zich in het muzikale spectrum situeert, want ik kan écht niet wegsteken dat ik een muziekliefhebber pur sang ben. Weliswaar eentje met een vrij duidelijke en eigenzinnige (lees ‘soms eclectische’) smaak maar ik zal ook onomwonden zeggen wanneer ik iets niet te pruimen vind (ook als 70 % van de wereld een andere mening is toegedaan). 😉

Over wereldwijde belangstelling heb ik in al die jaren niet te klagen gehad, want de statistieken geven dagelijks aan dat mijn publiek van zowat overal ter wereld komt. Om en bij de 989.316 (and counting) aantal bezoekers op 10 jaar. Bijna één miljoen mensen die op de één of andere manier op mijn blog verzeild raakten. Daar kan je mee thuiskomen! Het zal mij geen titel als baron opleveren, maar een virtueel lintje voor moed en volharding geef ik mezelf graag cadeau. Op 26 oktober 2013 (bij ons vijfjarig jubileum) dacht ik nog dat 1998 unieke hits op één dag mijn absolute record zou blijven. Het record sneuvelde echter alsnog in mei 2015, toen ik een veelgelezen ode schreef voor een overleden vriend (de teller strandde toen iets over 2000 hits). Wat kunnen we tot slot nog zeggen? Op naar de volgende tien jaar? Ik zou zeggen: ’t is straks weekend, dus drink er gerust eentje op eenieders gezondheid. Misschien huldig ik dit aloude credo ook wel, nu er een quizloos weekend mijn kant op komt. 😀