Archive for the ‘AC/DC’ Tag

Jazz Bilzen : tijd voor muziek (en veel meer …) 1965-1981   Leave a comment

JazzBilzen

Het moet ergens begin dit jaar zijn geweest, dat alle liefhebbers van Jazz Bilzen een mailtje kregen om vooraf in te tekenen op het te verschijnen boek. Zelf ben ik net te jong om dit bewust te hebben meegemaakt, maar natuurlijk sprak dit alles wel tot mijn verbeelding. Als jaarlijks Pukkelpopbezoeker (sinds 1990) kan ik me overigens wel iets voorstellen bij ‘het festivalgevoel’.

Ik besloot om het boek te bestellen, zeker nadat ik vorig jaar reeds de kleine tentoonstelling die was opgezet rond Jazz Bilzen (in Alden Biesen) had bezocht. De boekvoorstelling (net na mijn vakantie) op 25 september kon ik er helaas niet bij zijn, omdat we die avond een kwis in Lommel hadden. Daarom stortte ik op 24 september 9 euro op de bankrekening van de Cultuurdienst van de stad Bilzen, zodat ze mij het boek zouden opsturen. Je denkt dan snel geholpen te zijn, maar dat viel helaas even anders uit.

Toen ik na drie weken zonder nieuws contact opnam, verzekerde iemand aan de telefoon me dat het boek de week erna zou worden bezorgd. Die week duurde uiteindelijk 13 dagen (het moeten lange weken zijn daar in Bilzen), maar vanmiddag stond de postbode met mijn pakketje voor de deur. Hij had trouwens mijn dvd-bestelling van ‘Van vlees en bloed’ ook bij. Maandag via Het Nieuwsblad besteld, vandaag al bij de post. Zo kan het dus ook!

Gelukkig is het boek over Jazz Bilzen zelf een pareltje geworden van 431 pagina’s. Een dikke kloefer, zou ik haast zeggen. Binnenkort eens wat tijd nemen om het allemaal te lezen. Langs deze weg een dikke pluim voor auteur Koenraad Nijssen en zijn team, want hier is duidelijk werk van gemaakt. Iedere muziekliefhebber zou dit kunstwerkje in zijn boekenkast moeten hebben staan! Voor de volledigheid voeg ik er nog wat reclame van uitgeverij Davidsfonds bij om de twijfelaars over de streep te trekken. 😉

Op 5 september 1965 vond de eerste editie plaats van Jazz Bilzen. Wat begon als een klein jazzfestival, georganiseerd door een groepje muziekliefhebbers, groeide in enkele jaren uit tot een driedaags popfestijn dat duizenden toeschouwers naar het Limburgse Bilzen bracht.

Zoete zomers blikt terug op de geschiedenis van dit unieke openluchtevenement. Van de allereerste voorbereidingen, de groei van het festival, de harde kritiek in het begin van de jaren ‘70, tot het definitieve einde in 1981. Geniet van de anekdotes en herinneringen van pers, publiek en organisatoren. Maak kennis met de enthousiaste vrijwilligers die er elk jaar in slaagden het podium te vullen met artiesten als Boudewijn de Groot, Deep Purple, Lou Reed, Ike & Tina Turner, AC/DC, Rod Stewart, The Cure en vele anderen. Herbeleef de verschillende edities en ontdek de vele nevenactiviteiten die er georganiseerd werden.

Bijna 28 jaar geleden viel het doek voor Jazz Bilzen. Maar voor velen is de moeder van alle Europese popfestivals nog altijd een begrip. Met dit gedetailleerd en volledige overzicht wordt 17 jaar festival- en muziekgeschiedenis in de kijker geplaatst. De vele foto’s en archiefdocumenten brengen de sfeer van Jazz Bilzen terug tot leven. Nostalgie troef!

Paus Benedictus XVI brengt cd uit: help de man aan een repertoire!   Leave a comment

127

Onze huidige paus, Benedictus XVI, zou dit najaar (30 november) via Geffen Records de cd ‘Alma Mater’ op de markt brengen. Hij is hierop zowel zingend als sprekend te horen in maar liefst 5 talen op 8 verschillende nummers. Volgens bepaalde bronnen zouden we met z’n allen versteld staan van ‘de ongelofelijke stem’ van de kerkvorst. Enige minpunt: de hemelse gezangen beperken zich louter tot litanieën en gebeden.

Als groot muziekliefhebber vind ik echter dat de paus een steuntje in de rug nodig heeft en een beetje mee moet gaan met zijn tijd. Vandaar dat ik ‘m graag wat alternatieve songs wil voorleggen, in de hoop dat hij het ietwat oubollige imago van de kerk hiermee een beetje zou kunnen afwerpen. De kerk kan best hip zijn, als het instituut een beetje met zijn tijd mee zou gaan. We doen een (wellicht) ijdele poging, omdat we nog een beetje hoop hebben dat het ‘gezond verstand’ uiteindelijk zal zegevieren. 😉

Kwestie van geen al té grote cultuurshock teweeg te brengen in de geloofsgemeenschap moet men als openingsnummer voor iets traditioneels durven gaan. Simpel, begrijpelijk maar toch met een christelijk geïnspireerde boodschap erin verwerkt. ‘Het spel kaarten’ van Gerard De Vries lijkt me hiervoor uitermate geschikt.

Omdat de paus het meest gediend is met ludieke en/of geïnspireerde covers van bekende nummers zou ook het originele ‘The cross’ van Prince in een bewerking van Laibach hem een nieuwe schare fans kunnen opleveren. Hij zal een beetje moeten oefenen op deze specifieke zangstem maar het lijkt me niet onoverkomelijk.

Hier en daar een kleine aanpassing en de nummers zijn perfect bruikbaar voor die pauselijke cd. Een van de allerbekendste hymnes van Iron Butterfly, ‘In a gadda da vida’ kan je makkelijk verbasteren tot ‘In the garden of Eden’ zoals ooit te zien was bij The Simpsons. Diezelfde aanpassing in de tekst kan bijvoorbeeld ook bij ‘Sunday bloody Sunday’ van U2 (tegen die druk om naar de wekelijkse zondagsmis te moeten gaan). ‘I can’t believe the news today. Oh, I can’t close my eyes and make CHURCH go away’.

hitlerjugendpaus

Het volgende nummer is vrij gewaagd en werd mij aangebracht door Wim J. uit H. (die om begrijpelijke redenen verder anoniem wenst te blijven). Iedereen heeft al wel eens gehoord van paters, die het jonge grut destijds langer dan nodig over de bol aaide (als het daar al bij bleef). Als kwinkslag mag de paus gerust eens de carnavaleske toer op, om te bewijzen dat niets menselijks hem vreemd is. Oh, you touch my tralala! 😀

Bij de term ‘hemels gezang’ denk ik meteen aan The Beach Boys. Met ‘God only knows’ bijvoorbeeld kan Benedictus enkele open doekjes krijgen van zijn toehoorders als hij op zijn best is. In hetzelfde straatje zit ook ‘Fragile’ van Sting, waarmee hij vast een gevoelige snaar kan raken.

Tot slot nog één suggestie voor het ruigere kantje van de paus. Hel, hemel, vagevuur e.a. zijn al lang geen loze begrippen meer in de kerkelijke omgeving. Vandaar dat ‘Highway to hell’  van AC/DC voor voldoende sfeer zal zorgen in menig huiskamer tijdens de beluistering, zeker als de paus himself alle registers van zijn stem opentrekt. Heb je zelf ook nog suggesties voor onze eerwaarde kerkvader, laat ze dan achter bij de reacties. God zal het u lonen!

pope-rock

I’m into hair metal as it seems …   1 comment

hair-metal-fashion

De titel van dit blogbericht is meteen de ontnuchterende conclusie na een ‘onschuldige’ kwis op Facebook gisteravond. Ik wist dat ik muzikaal van redelijk wat markten thuis was, maar de weg naar het metalgeweld leek me vooralsnog onontgonnen terrein.

Als kind had ik via een aangetrouwde neef, John van Luijk (broer van BvL-journalist Mark van Luijk) al een beetje kennis gemaakt met het genre. Niet omdat ik de muziek zo apprecieerde, maar eerder omdat ze zo’n coole afbeeldingen hadden staan op hun jeansjasjes vermoed ik. Achteraf ben ik muzikaal toch wel in een andere richting geëvolueerd moet ik zeggen. Hoewel ik AC/DC, Iron Maiden e.a. in zekere mate wel kan appreciëren.

De voortekenen waren nochtans aanwezig  de laatste tijd (herinner ik me nu). Het begon al na het zien van ‘The wrestler’ met Mickey Rourke in de hoofdrol. Daarin herkende ik haast alle metalmuziek (tot mijn eigen grote verbazing). Vorige week dook John ineens zelf op in ‘Man bijt hond’ bij het item ‘Oerrockers’. En eergisteren stond er voor de ingang van de bibliotheek een ultrahip heerschap te wachten met een enorme nekspoiler, in de volksmond beter bekend als een ‘matje’. Of hij ook een ‘spermajeans’ droeg kan ik me helaas niet meer herinneren. 😉

mat5xb

Toegegeven, ik overdrijf hier natuurlijk een beetje. Gisteren kreeg ik echter op Facebook van John de mogelijkheid om mijn metalkennis te etaleren. Vooraf verwachtte ik daar totaal niets van. Op het eind bleek dat ik gewoon alle 20 antwoorden juist had. ‘Carrie’ van Europe, ‘Enter Sandman’ van Metallica of ‘Rock you like a hurricane’ van Scorpions lagen nogal voor de hand. Maar de rest leek me eerder één zwarte vlek. Niet dus. Deze score zal vooralsnog geen verdere invloed hebben op mijn concertbezoek. Voor mij dus tot nader order geen Kiss, Def Leppard of Poison. Thanks but no thanks! 😉

Posted 13/03/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , , , , , , , ,