Archive for the ‘Anne Teresa De Keersmaeker’ Tag

Dancing with the sound hobbyist (Zita Swoon & Rosas) @ CCHA   Leave a comment

Deze avond naar een voorstelling van Zita Swoon i.s.m. dansgezelschap Rosas. Zita Swoon zagen we solo meerdere malen aan het werk, maar dit keer zijn het nieuwe, onuitgegeven songs die begeleid worden door dans. Doordat we vanavond dit evenement op het programma hebben staan, kunnen we onze kwiswinst van vorig jaar op de KVG-kwis in Zonhoven niet verdedigen. Geen nood, gisteravond wonnen we in Berbroek (Herk-de-Stad) de ‘Loemp is uug vis kwis’ aldaar. 57 teams, één luttel punt voorsprong op de runner-up, twee puntjes marge op plek 3 in de eindstand. Onze prijs bleek een wisselbeker (vis op plankje, foto volgt binnenkort) en een eetbon. Ons weekend is alweer vruchtbaar ingezet. Maar wat staat er vanavond op ons cultureel menu?

‘Dancing with the sound hobbyist’ is ontstaan uit een ontmoeting: die van het dansgezelschap Rosas en de groep Zita Swoon, meer bepaald van Anne Teresa De Keersmaeker en Stef Kamil Carlens. Zij bundelden hun talenten en nodigen het publiek uit voor een danstrip doorheen nooit eerder gehoorde composities van Stef Kamil en de klankwereld van diens kosmopolitisch collectief. De choreografe coachte Rosas-danser Simon Mayer en de zangeressen van Zita Swoon. Zo werd ‘Dancing with the sound hobbyist’ een uitgesproken origineel gedanst live concert, een dialoog tussen energieën en emoties. Dans voegt een nieuwe blik toe aan de muziek, muziek laat zich inspireren door dans. Onze mening krijgt u er straks kosteloos bovenop.

UPDATE

Gisteravond getuige geweest van een zeer aangename mix tussen dans en muziek. Ondanks de nieuwe nummers kwamen de typische Zita Swoon-elementen vaak aan de oppervlak. Er werd ook niet de hele tijd gedanst, fysiek ook vrijwel onmogelijk. Niet enkel voor de danser trouwens, want tijdens één van de nummers vóór de pauze kukelde één van de muzikanten nogal heftig door het decor, wat niet enkel in de zaal maar ook bij de muzikanten voor de nodige commotie zorgde. Het ‘slachtoffer’ had gedurende een heel nummer rondjes staan draaien met een instrument in zijn ene hand en moest terwijl ook nog op een fluitje spelen. Wij gokken op een kleine ‘appelflauwte’ tijdens het achteruitstappen.

Deel twee verliep zonder verdere technische mankementen, was ook iets minder langdradig dan het eerste gedeelte en er werd straf gemusiceerd én gedanst. Op het eind kreeg iedereen niet enkel een verdiend applaus maar ook een staande ovatie van een uitzinnige zaal. Voor wie nog interesse heeft om eens in de buurt te gaan kijken: op 21 mei a.s. kan je hen nog aan het werk zien in het CC van Genk. Een kleine impressie van één van de hoogtepunten.