Archive for the ‘Boards of Canada’ Tag

Top 100 van de jaren nul (2000-2009)   Leave a comment

Vorige maand lieten diverse binnenlandse én buitenlandse muziekbladen en/of websites hun licht schijnen over het laatste decennium in muziekland. Muziekrecensenten houden er nu eenmaal van om alles in lijstjes te gieten en wij moeten hier eerlijk bekennen dat we altijd weer nieuwsgierig zijn om te lezen wat de échte kenners ervan vinden. In hoeverre wijken hun muzikale smaken en voorkeuren af van de mijne?

Over de nummer één willen de meningen al eens uiteen lopen, maar in de top van het klassement (de top 10) staan zonder uitzondering ‘Is this it’ van The Strokes, ‘Funeral’ van Arcade Fire, ‘Kid A’ van Radiohead en ‘Back to black’ van Amy Winehouse. Wat erop zou kunnen wijzen dat kennersoren nog steeds kwaliteit kunnen onderscheiden van pure bucht. ‘Muziekjournalist zijn is misschien toch wel een écht beroep’ zit ik me plots te bedenken. :p

Bovenstaande cd’s staan overigens absoluut terecht in die hitparade genoteerd. Toch wil ik hier graag een lans breken voor enkele cd’s die iets minder bekend zijn bij het grote publiek, maar die wel degelijk hun plaats hebben in het laatste muzikale decennium. Gemakshalve baseer ik me gedeeltelijk op de top 100 lijst die OOR vorige maand publiceerde. Merk op dat we ons beperken tot de eerste vijf jaar van het decennium.

Geogaddi : Boards of Canada (2002)

Voor mensen die naar muziek snakken, waarin je na iedere luisterbeurt weer iets nieuws ontdekt. Bij voorkeur te beluisteren op een degelijke stereo-installatie met goede koptelefoon. BOC komt overigens gewoon uit Schotland, doet weinig of geen optredens en staat zodoende bekend als een buitenbeentje in de popmuziek. Hun electronische muziek is waanzinnig knap gemaakt, oordeel gewoon zelf!  ‘Music is math’, ‘Sunshine recorder’, ‘Julie and Candy’, ‘The beach at Redpoint’, ‘Alpha and Omega’ en ‘The devil is in the details’.

Simple Things : Zero 7 (2001)

Tot twee keer toe met open mond zitten staren naar de eerste twee Pukkelpopoptredens van Zero 7 (2001 en 2006), (misschien zat zangeres Sia er voor iets tussen?) dus koesteren we deze dromerige popmuziek nog steeds even hard als in zijn begindagen. ‘Destiny’, ‘Distractions’, ‘In the waiting line’ en ‘Red dust’.

100th window : Massive Attack (2003)

Een band die volgens mij weinig of geen introductie nodig heeft. Combineren triphop, acid jazz, hiphop, electronische muziek, reggae, klassieke muziek e.a. tot iets weergaloos. Voor ‘100th window’ werden ze op enkele tracks bijgestaan door Sinéad O’Connor. ‘Future proof’, ‘What your soul sings’, ‘Special cases’ en ‘Butterfly caught’.

Discovery : Daft Punk (2001)

De gehelmde Franse heren van Daft Punk bliezen de dance scene nieuw leven in door hun catchy riedels op ‘Discovery’. Elke vier jaar bracht DP een nieuw album op de markt, hoewel er in 2009 helaas geen nieuwe nummers verschenen. Jullie moeten het doen met ‘Aerodynamic’, ‘Harder, better, faster, stronger’, ‘Crescendolls’ en ‘Something about us’.

The hour of Bewilderbeast : Badly Drawn Boy (2000)

Het muziekjaar 2000 was nauwelijks een half jaar oud toen Damon Gough aka Badly Drawn Boy ten tonele verscheen. Deze Britse singer-songwriter verraste vriend en vijand met zijn sterke debuut. De man is herkenbaar aan zijn onafscheidelijke muts. ‘Once around the block’, ‘Disillusion’, ‘Pissing in the wind’ en ‘Another pearl’.

Pukkelpop 2009 : lijstjestijd   Leave a comment

pukkelpop2009

Het is weer zover: Pukkelpop polst  naar jullie muzikale voorkeur voor het festival dit jaar. Voor mij wordt het een jubileumeditie, mijn twintigste keer op het festivalterrein. Natuurlijk stuur ik elk jaar een persoonlijke top 5 door. Niet omdat ik zo graag druk wil zetten op de organisatie, maar omdat het gewoon leuk is om een persoonlijke voorkeur door te geven. Ik denk trouwens dat de meeste namen op mijn lijstje redelijk haalbaar zijn. Misschien ben ik overmoedig, maar Faith No More staat bijvoorbeeld niet in mijn lijstje omdat ik vermoed dat die sowieso zullen komen. Animal Collective ga ik dan weer bekijken in de AB op 18 maart a.s.

We starten met een groep die niet zo gek vaak optreedt, maar wel redelijk exclusief is hierdoor. Volgens mij heb ik ze al meer dan vijf jaar steevast in mijn top 5 staan (in de hoop dat de organisatie ooit eens door de knieën gaat). Boards of Canada  maakt ambientachtige IDM. Pure kippenvelmuziek bij momenten. Geen idee of zoiets ‘live’ goed uit de verf komt, maar ik wil het risico wel nemen.

Toegegeven, als er één naam in dit lijstje staat die wellicht té hoog gegrepen is dan zal het wel David Bowie zijn. Toevallig of niet deelt hij dezelfde geboortedatum als mezelf, waarna elke verdere vergelijking wellicht stopt. Bowie staat absoluut op één in het lijstje artiesten die ik nog ooit wil zien.

De vreemde eend in de bijt is zeker DJ Koze. Hij heeft deze maand een cd gemaakt, ‘Reincarnations – the remix chapter 2001-2009’, die lekker wegluistert. Bepaalde bronnen beweren dat deze man van zijn dj-sets ware feestjes maakt, iets waar de doorsnee dance-liefhebber altijd wel oren naar heeft op Pukkelpop. Hij komt trouwens al naar Tomorrowland eind juli in Boom.

Ben ook zeer benieuwd naar een live optreden van Free Blood. Ze stonden al eens in mijn high five lijstje trouwens. Experimentele popmuziek waar elk festivalterrein wel eens nood aan heeft. Vanaf april zouden ze naar Europa komen om op te treden.

En we eindigen dan maar bij Fever Ray. ’t Is niet dat ik er meteen wild van ben, maar ’t is wel absoluut intrigerende muziek. Eigenlijk was dat ook al zo bij het andere project van Karin Dreijer, de ene helft van The Knife.

Iedereen die zin heeft om zijn eigen lijstje in te sturen kan dat doen via het invulformulier op www.pukkelpop.be  De eerste 5000 inzendingen krijgen bovendien exclusief een Pukkelpopsticker in de bus. Gewoon doen!