Archive for the ‘Botanique’ Tag

High Five voor december   Leave a comment

Laatste ‘High Five’ van het jaar, ondertussen broed ik alweer op een eventuele naamsverandering van deze rubriek (werktitel: ‘muzikale tips voor het jaar 0’ of iets dergelijks). Binnenkort presenteren we weer het beste van 2009 in een aantal culturele stromingen gegoten. Tot die tijd rammen we je nog gauw een aantal muziekt(r)ips door de strot. Omdat we in een goeie bui zijn hebben we er ineens 10 i.p.v. de gebruikelijke 5 voor je klaarstaan.

We starten onder het mom ‘goed gestolen kan ook mooi klinken’. MPHO jatte voor ‘Box ’n locks’ de riff van Martha and the Muffins‘Echo Beach’ en komt daar nog aardig mee weg ook. MPHO zou je kunnen kennen van het aanstekelijke ‘Booty la la’ dat ze ooit inzong voor Bugz in the Attic. En ze heeft een aardig smoeltje (cfr. Lily Allen), dat wil wel eens helpen in zulke gevallen. 😉

We variëren bij het volgende nummer door de slogan ‘goed gecoverd kan ook mooi klinken’ te gebruiken. LCD Soundsystem nam ‘Bye bye bayou’ van Alan Vega onder handen en maakte er deze versie van. Overigens niet terug te vinden op hun nieuwe cd, die in 2010 het licht zal zien.

Dankzij Jools Holland krijg je meteen twee nummers voor de prijs van één. Midden oktober had hij Paloma Faith in zijn programma zitten. In de traditie van Amy Winehouse en Duffy en we hebben haar ruim voldoende omschreven. Volgens mij een dame om in de gaten te houden, de toekomst zal het uitwijzen. ‘Do you want the truth or something beautiful?’ heet haar debuutalbum.

Little Death, een Londense band, heeft vooralsnog géén debuutcd. Ze hebben niet eens een platencontract maar werden opgepikt door het Britse muziekblad NME, dat over de plas bands maakt maar even snel afkraakt. LD heeft vrij goed naar Pixies geluisterd, doch zonder hen daarom klakkeloos te kopiëren. ‘Just say maybe’ kreeg alvast een puike 80’s clip mee.

Hun Brusselse concert in de Botanique midden januari 2010 is al uitverkocht, zodat we de term ‘aankomende hype’ hier gerust in de mond durven te nemen. Band of Skulls werd in 2008 gevormd in Southampton en ‘Death by diamonds and pearls’  is wat men noemt ‘de betere garagerock’.

Hockey moet zowat de meest uncoole bandnaam zijn die je kan bedenken, zeker als je weet dat iedereen bij het horen ervan meteen aan sport denkt. De band bouwde zijn bekendheid o.a. op door het voorprogramma te spelen bij Friendly Fires en The Killers. ‘Song away’ is nogal braaf, maar in tijden van Sinterklaas én Kerstmis willen we al eens milder zijn. Over de houdbaarheidsdatum hiervan valt absoluut te discussiëren.

Het Amerikaanse antwoord op het Australische Wolfmother heeft niet lang op zich laten wachten en heet gewoon The Parlor Mob, dat via ‘Hard times’ echo’s oproept van Led Zeppelin en MC5. Stonerrock die graag lonkt naar bands uit de seventies wint dezer dagen terug aan populariteit. Daarmee wordt alweer bewezen dat alle populaire muziek uit het verleden zichzelf vroeg of laat recycleert.

Fuck Buttons is een experimenteel duo uit Bristol, de plek waar men ooit de triphop lanceerde. Op hun debuut ‘Street horrrsing’ (2008) sloeg de door hen geproduceerde melodische noise aan bij een groter publiek. ‘Surf solar’ komt uit het onlangs verschenen ‘Tarot sport’ waarmee ze hun debuut nog eens dunnetjes overdoen. Het kan wel eventjes duren voor je dit gaat appreciëren, maar eens je voor de bijl gaat is het uiterst verslavend.

In 2007 zag ik nog een aardig Pukkelpopconcert van hen in de Chateautent, ik heb het hier over de experimentele indie rock van Apse. Uit hun onlangs verschenen cd ‘Climb up’ zie je hier ‘3.1’. Liefhebbers kunnen hen deze maand twee keer ‘live’ gaan bekijken in ons land. Op 15 december staan ze in het Stuk in Leuven, één dag later in De Kreun in Kortrijk. Allen daarheen!

En we eindigen deze maand én tevens dit jaar met The Twilight Sad, een Schotse indie rock band dit keer. Ze hebben net hun tweede cd ‘Forget the night ahead’ gelanceerd, waarop dit ‘I became a prostitute’ staat te blinken. Jullie waren een aangenaam publiek, tot volgend jaar! 🙂

High Five voor mei   Leave a comment

st_howto_f

Als jullie dit lezen zit ik wellicht al met een 15-tal vrienden in Genk, niet voor de jaarlijkse 1 mei parade, maar voor onze allereerste barbecue van het jaar. We hebben voor alle zekerheid niet op mooi weer gerekend, het blijft per slot van rekening een moeilijke inschatting hier in ons Belgenlandje. Dus hebben we de partytent alvast uit de kast gehaald.

Beginnen doen we met een groepje dat gisteravond nog stond geprogrammeerd in de Brusselse Botanique. The Big Pink, onlangs nog winnaar van de Radar Award tijdens de Britse NME Awards spelen electrorock maar dan in de beste 80’s traditie. Binnenkort mogen we van hen trouwens een album verwachten.

Op de nieuwe cd ‘Face to face’ van Sweet Coffee is het nog wachten tot 16 september. Maar ze hebben als ‘teaser’ alvast een aanstekelijke single uitgebracht. Sweet Coffee zou best wel eens ons volgende muzikale exportprodukt kunnen worden. Ideale muziek voor op luchthavens aller landen, de betere hotellobby’s of in exclusieve clubs overal op deze aardbol. Het wordt tijd dat het buitenland zich eens distantieert van de suffe muziek van Milow en andere Novastars.

De volgende in het rijtje is het Britse Archive, dat ook wel eens wordt omschreven als een mengelmoes van Radiohead, Pink Floyd en Massive Attack bracht in maart alweer een zesde cd uit. Hun nieuwe cd ‘Controlling crowds’ duurt dik 80 minuten, maar klinkt desalniettemin als een coherent geheel. Knappe plaat, maar je moet er dus je tijd voor nemen.

Humo’s Rock Rally ligt ondertussen al dertien jaar achter hem, maar Tom Helsen is het levende bewijs dat je ‘m niet hoeft te winnen om door te breken. Wie hem graag nog eens in de buurt aan het werk wil zien, kan ‘m ‘live’ aanschouwen op 18 juni in MOD tijdens een concert dat staat aangekondigd als ‘try out concert’ voor Werchter Classic.

De laatste tip van de maand kan je eind augustus op de Pukkelpopwei gaan bewonderen. Deerhunter beschrijft zijn eigen muziek als ‘ambient punk’, hoewel het even goed noise rock, art rock of post-punk had kunnen zijn. In ieder geval te klasseren onder de noemer ‘experimentele muziek’.