Archive for the ‘Elvis’ Tag

Beatles @ Eduardo’s : sold out!   Leave a comment

beatles-the-the-beatles-1192706

Wij deden gisteravond nochtans ons netste pak aan, hadden ons zelfs speciaal voor de gelegenheid achter onze oren gewassen en we hadden bovendien geluk dat er op de US Open door overmacht niet kon worden getennist (dus dat leek een onverwachtse meevaller) doch helaas … we zijn er niet in geslaagd om The Beatles aan het werk te zien in Villamartín.

Zonder tickets trokken we ‘op de bonnefooi’ richting Eduardo’s @ Villamartín, maar blijkbaar zijn die lads uit Liverpool uitzonderlijk populair want zonder voorafgaande reservatie kon je er gewoon niet in. De tent zat stampvol. Dus geen ‘Love me do’, ‘She loves you’, ‘One day in the life’, ‘Eleanor Rigby’, ‘Help’, ‘Yellow submarine’, ‘Blackbird’, ‘All you need is love’, ‘Yesterday’ en ‘A hard day’s night’ voor ons.

Vanavond speelt The King (Elvis) er, wat meteen ons vermoeden bevestigt dat de man nog steeds leeft en ergens op deze aardbol een hamburgertent runt. Voor de liefhebbers is er op maandag eventueel ook kans om ABBA aan het werk te zien, maar omdat mijn muzikale reputatie hier op het spel staat en ik niet in affronten wil vallen bij mijn muziekminnende vrienden, ga ik gemakshalve skippen. Men grijpt in deze streek trouwens regelmatig terug naar het verleden. De dag na ons vertrek (18 september) staat in La Zenia The Real Thing, o.a. bekend van het lichtjes fantastische ‘Can you feel the force’. En ook Alexander O’ Neal (die van ‘Criticize’) speelt/speelde ter plekke. Nu al staat vast dat in 2028 Coldplay komt, iets wat ik Abbagewijs aan mij voorbij laat gaan, we hebben zo onze grenzen. 😉

De temperatuur gaat hier ondertussen weer vlotjes over de grens van 30 ° C. Dat betekent nog volop zwembadweer, waar we vooralsnog gretig gebruik van maken. We denken nog eventjes niet aan thuis …

Advertenties

Internethype rond schilderij met 100 bekende gezichten   Leave a comment

100gezichten

Nog eventjes meedelen dat het adagium ‘Sex sells’ wél degelijk klopt. Eergisteren een post met ‘Anke Buckinx en bodypainten’ en meteen steeg het aantal hits spectaculair. Eergisteren 476 unieke bezoekers en daarmee de sterkst groeiende WordPress blog van die dag. Gisteren ook nog 226 hits. Vanaf nu zal alles wel weer ‘back to normal’ gaan vermoed ik.

Vandaag gaan we voor één keer lui zijn en een leuk artikel integraal overnemen van het internetforum e-café, een toffe ontmoetingsplaats waar ik ook al eens durf rondhangen. Veerle zal het me wel niet kwalijk nemen vermoed ik, ook al omdat zij het op haar beurt heeft opgedolven uit ‘De Standaard’. 😉

De voorbije weken is er op het internet een ware hype ontstaan rond een schilderij waarop 100 meer en minder bekende gezichten voorkomen. Op het kunstwerk in Rafael-stijl prijken politieke hoogvliegers als Poetin, Bill Clinton en Fidel Castro, maar ook entertainmentfiguren als Elvis Presley, Bruce Lee en Marlon ‘The Godfather’ Brando.
Op forums proberen surfers namen te kleven op alle personages op het doek. Dat is moeilijker dan op eerste zicht lijkt, omdat het schilderij veel figuren bevat die vooral in Azië en in het bijzonder China bekend zijn. Zoals Liu Xiang, de Chinese hordeloper die op de Olympische Spelen al hinkend de piste verliet.

Een ander deel van de hype spitst zich toe op de afkomst van het schilderij. Het was niet bekend wie het doek vol schilderde. Snuggere internetters vonden een aanwijzing rechtsboven in het schilderij. Drie Aziatische mannen loeren daar op van achter een muurtje neer op het tafereel.

Online amateurdetectives achterhaalden de identiteit van het drietal: Dudu, Li Tiezi en Zhang An, drie Chinese – of is het Taiwanese – kunstenaars. Het werk heet ‘Discussing the Divine Comedy with Dante’ en zou volgens kenners een mooi voorbeeld zijn van hoe Chinese kunstenaars Westerse invloeden verwerken.
Mochten jullie eens tijd te veel hebben of gewoon willen uitvissen wie erop staat dan ga je ongetwijfeld een leuke namiddag tegemoet.

Posted 19/03/2009 by ambijans in Kunst

Tagged with , , , , , , , , ,

De beste ballads : persoonlijke keuze   Leave a comment

Gisteren las ik toevallig een bericht op Zita over de beste ballads die ooit werden gemaakt. De top 5 kregen we hierbij cadeau. Nu ben ik niet écht een liefhebber van het genre (hey, what’s new?), sterker nog … de hele top 5 uitzitten zou voor mij wellicht gelijk staan aan de martelingen in de Abu Ghraib-gevangenis in Irak. http://www.zita.be/entertainment/nieuws/204014_everything-i-do-i-do-it-for-you-is-beste-ballad-ooit.html

Om helemaal mee te zijn in de kwestie ‘ballads’ polste ik een collega naar de precieze omschrijving van de term ‘ballad’. Is dat nu een ‘trage slow’ zoals wij vroeger zeiden, moet men er zijn liefdesperikelen in kwijt of mag ie gewoon lekker klef zijn om als ballad te worden omschreven? Volgens mij vond de collega in kwestie het raadzamer om op Wikipedia te gaan spieken naar een gepaste omschrijving om zelf niet in affronten te vallen. 😉 http://nl.wikipedia.org/wiki/Ballad

Maar neem nu de winnaar: Bryan Adams of all people! Kan het nog kleffer? Wellicht wel, bespaar me de voorbeelden aub. Onder het mom ‘dat kan toch vééél beter’ ben ik zelf op zoek gegaan naar 5 ballads die mij kunnen bekoren. Sterker nog: ik heb ze zelfs gevonden. Yihaaaa! Applausje voor mezelf, bank naar voren, obligatoire kus van de juf. Geef toe, much better … niet?

In mijn eigenste geboortejaar 1972 bracht Jim Croce ‘Time in a bottle’ uit. Hij kwam in september 1973 om het leven in een vliegtuigcrash. Hij schreef deze song voor zijn pasgeboren zoon A.J. Croce.

Een onvergetelijk muziekmoment uit de film ‘Magnolia’ van P.T. Anderson komt van Aimée Mann, vrouw van Michael Penn, die op zijn beurt weer het minder bekende broertje is van Sean. Na dit nummer kwam haar carrière eindelijk van de grond.

Als het op het maken van fantastische muziek aankomt heeft Pearl Jam meer dan zijn steentje bijgedragen. In 1993 wordt het lichtjes fantastische ‘Oceans’ op de wereld losgelaten. Eat this, Bryan!

5 jaar geleden benam Elliott Smith zich op 34-jarige leeftijd het leven nadat hij zichzelf 2 steken in de borstkas gaf. Bepaalde bronnen beweren zelfs dat hij zou zijn vermoord. Diezelfde mensen vermoeden wellicht ook dat zelfs Elvis nog onder ons is. Smith leed aan depressies, was alcoholist en druggebruiker: een combinatie die hem uiteindelijk fataal werd. Gelukkig heeft de man ons prachtige muziek nagelaten.

In 1995 woedde de strijd tussen britpopbands Blur en Oasis hevig: beide bands brachten op dezelfde dag hun nieuwe single uit, waarna Blur doorstootte naar nr 1 in de hitparade, op de voet gevolgd door Oasis. Achteraf nam Oasis weerwraak doordat hun cd stukken beter verkocht dan die van Blur. Zelf had ik het meer voor Blur moet ik zeggen. Gelukkig heb ik ze ooit live kunnen meemaken op het alweer jaren geleden ter ziele gegane festival ‘Zwemdokrock’ in Lummen.

Posted 18/11/2008 by ambijans in Muziek

Tagged with , , , , , , , , , ,