Archive for the ‘Horace Andy’ Tag

‘Heligoland’ (Massive Attack)   Leave a comment

Massive Attack laat vanaf 8 februari hun nieuwste cd ‘Heligoland’ los op de liefhebbers van de betere dance georiënteerde muziek. Correctie: officieel zou je dit kleinood pas vanaf dan in je bezit mogen hebben, ware het niet dat er al sinds eind november materiaal werd gelekt op het net. We hebben er alweer zeven jaar op moeten wachten sinds ‘100th window’, hun verzamelaar ‘Collected’ niet meegerekend. Tweede correctie: tussen ‘Collected’ en ‘Heligoland’ bracht MA nog een ep uit, ‘Splitting the atom’ met daarop vier nummers, waarvan er drie zijn terechtgekomen op ‘Heligoland’.

Groepsleden 3D en Daddy G laten zich op hun nieuwste productie weer gretig bijstaan door een aantal bekende gastmuzikanten. Zo opent ‘Pray for rain’ al meteen sterk met Tunde Adebimpe (zanger van TV on the Radio). ‘Babel’ is meer uptempo en krijgt  gastvocalen mee van Martina Topley-Bird, ex én voormalig sidekick van Tricky. ‘Splitting the atom’ en ‘Girl I love you’ worden van zang voorzien door oudgediende Horace Andy, die al vaker samenwerkte met MA. ‘Girl I love you’ is toch wel mijn préféré. In ‘Psyche’ duikt Martina opnieuw op, ‘Flat of the blade’ is dan weer een kolfje naar de hand van Guy Garvey van Elbow. Meteen de meest experimentele track op ‘Heligoland’, iets voor de liefhebbers m.a.w.

‘Paradise circus’ werd gelanceerd als single en ontketende meteen een rel. Hope Sandoval (Mazzy Star) zorgde met haar prachtige stem voor de nodige ondersteuning. ‘Rush minute’ is zowaar de eerste keer dat 3D zelf voor zang zorgt. In ‘Saturday come slow’ krijgt men versterking van Damon Albarn van Blur. ‘Atlas air’ zorgt tot slot voor een orgelpunt. Wie via iTunes bestelt, krijgt er overigens zes bonustracks bovenop, waaronder vier remixes en ‘Fatalism’ en ‘United snakes’. De titel ‘Heligoland’ is trouwens niet één of andere futuristische, zelfverzonnen term, maar gewoon het Engelse synoniem voor Helgoland.

Is die nieuwe cd van Massive Attack nu de moeite waard? ’t Is altijd gevaarlijk als je iets laat beoordelen door een fan. Ik hoor de band uit Bristol graag bezig, als je ooit twee keer ‘live’ werd betoverd door hun sound, dan is het ontzettend moeilijk om objectief te blijven lijkt me. Maar ik hoorde een zééér straffe cd, die ongetwijfeld veel luisterbeurten gaat krijgen in casa Ambijans de komende tijd. Laat ons zeggen dat het allesbehalve een verrassing zou zijn als dit schijfje eind 2010 in mijn eindejaarslijstje staat te pronken. 😉