Archive for the ‘Justine Hénin’ Tag

De mensen van 2009   Leave a comment

We maken ook dit jaar weer een eigenzinnige keuze uit een hoop mensen die het (wereld)nieuws het afgelopen jaar domineerden. De ene hoort er al meer in thuis dan de ander. Sommige mensen haalden het nieuws eerder uit pure domheid dan om hun opmerkelijke verdiensten. Elk weldenkend mens zal hierin makkelijk het onderscheid kunnen maken neem ik aan. Ik reken alleszins op eenieders gezond verstand. Deze zin sluit overigens naadloos aan op onze eerste genomineerde. 😉

10. Dirk Vijnck, links-liberaal? Rechts liberaal? Of eerder banaal?

Het was volgens mij nooit eerder vertoond in het politieke halfrond. Ik denk dat Vijnck sneller terug van partij veranderde dan van mening. Of hij hiermee wervende reclame heeft gemaakt voor het politieke métier is hoogst onwaarschijnlijk. Een treffend voorbeeld van antipolitiek die zowel Open VLD als LDD ongetwijfeld stemmen heeft gekost bij de Vlaamse verkiezingen.

9. Laura Dekker, het zeilmeisje

Een 14-jarige meid zorgt voor opschudding als ze aankondigt dat ze een solozeiltocht rond de wereld wil maken. Haar ouders gaven haar hiervoor de toestemming, maar ze worden teruggefloten door de leerplichtambtenaar. Los van het feit dat Laura alle benodigde capaciteiten bezit om een succesvolle zeilovertocht te maken, vindt de publieke opinie dat een kind van haar leeftijd eigenlijk op school hoort te zitten. Daar kan ik me trouwens volledig in vinden.

8. Kimberley Vlaeminck, het sterrenmeisje

Midden juni gaat een 18-jarige Kortrijkse naar een plaatselijke tattooshop voor drie tattoos, maar als ze wakker wordt blijkt ze er maar liefst 56 te hebben. Volgens mij weet vandaag nog steeds niemand hoe de vork nu precies in de steel zat. Heerste er spraakverwarring tussen klant en tattoeëerder? Had de tattoeëerder zich gewoon misrekend? Kreeg de klant schrik na de reacties van haar familieleden? Feit is dat ze sinds toen toetrad tot het sterrendom, een samenstelling die precies omvat wat de figuur Kimberley Vlaeminck bij ons oproept.

7. Usain Bolt, sprintwonder

Niemand twijfelt er nog aan, maar Usain Bolt is de snelste man ter wereld (op dit ogenblik). Voor de tweede maal op rij verkozen tot ‘Atleet van het jaar’, op het WK in Berlijn won hij de 100 en 200 m in een nieuwe wereldrecordtijd. In zijn geboorteland Jamaica werd hij reeds benoemd tot bijzonder ambassadeur en er werd zelfs een snelweg naar hem genoemd. En dan te bedenken dat hij nog maar 23 jaar is.

6. Herman Van Rompuy, President van Europa

Dat het in de politiek niet altijd kommer en kwel is bewees Herman Van Rompuy, die ons land terug wat sérieux bezorgde door zijn aanstelling als President van Europa. Van Rompuy haalde het o.a. omdat hij vlot meertalig is, intelligent en een meester in het onderhandelen. In Wallonië (en niet alleen daar) zag men hem met lede ogen vertrekken want plots werd de rode loper weer uitgelegd voor Yves Leterme.

5. Michael Jackson, een muzieklegende sterft

Juni was niet bepaald de gezelligste maand van het jaar. De muziekwereld verliest één van de allergrootste artiesten ooit wanneer hij op 50-jarige leeftijd aan een hartstilstand overlijdt. Dat is althans de doodsoorzaak die officiële instanties in hun berichtgeving naar voor brengen. Het geruchtencircuit lanceert na zijn dood diverse andere mogelijkheden. Zijn cd-verkoop schiet hierna pijlsnel de hoogte in, zijn aangekondigde concerttour in de Londense O2 Arena liet de organisatoren berooid achter. Jackson was een curiosum, maar laat ons vooral nooit vergeten dat hij de wereld verbaasde met zijn muzikale talent.

4. Kim Clijsters, de comeback girl

Na een onderbreking van twee jaar, precies één maand na haar comeback won Kim Clijsters met een wildcard de US Open deze zomer. In 2010 mogen we nog meer tennisvuurwerk verwachten want ook Justine Hénin is aan haar comeback begonnen. En met Yanina Wickmayer en Kirsten Flipkens heeft ons land nog ander tennistalent achter de hand. We tellen plots weer mee op wereldniveau!

3. Steve Jobs, computerpionier bij Apple

Ging er een tijdje tussenuit omwille van gezondheidsproblemen. Hoewel de aandeelkoers in eerste instantie zakte na deze mededeling normaliseerde de toestand naderhand. Apple troefde onlangs zelfs Google af als merk van het decennium.

2. Bart De Wever, de op één na Slimste Mens ter wereld

De kwis op Eén winnen was net iets té hoog gegrepen voor de N-VA partijvoorzitter, hij strandde op plaats twee na Freek Braeckman. Maar hij viel in gunstige zin op door zijn uitstekende, droge humor en de manier waarop hij vriend en vijand nogal ad rem van repliek diende. Dat heeft hem ongetwijfeld extra stemmen opgeleverd tijdens de verkiezingen van juni.

1. Elena Udrea, van bikinimodel tot Europees Minister van regionale ontwikkeling

Mochten we louter afgaan op haar looks, dan kreeg ze absoluut onze zegen (en zelfs meer dan dat als ze er ons vriendelijk om kwam vragen). Blijkbaar speelt haar uiterlijk nu geen belangrijke (politieke) rol, want ze mag binnenkort miljarden EU-geld investeren in haar thuisland Roemenië. Dat zou geen probleem scheppen mocht haar vroegere gedragspatroon voorbeeldig te noemen zijn. Kort gezegd komt het erop neer dat mevrouw Udrea in het verleden een klein beetje corrupt bleek te zijn. Ze is lid van de Nationaal-Liberale Partij van haar land, waarmee ik geenszins wil beweren dat enkel liberalen zich zouden bezondigen aan de graaicultuur. 😉

Nieuws uit de wereld: korte bloemlezing (3)   Leave a comment

media_xl_153844

Je kon geen tv-zender opzetten of het werd uitgebreid in beeld gebracht en ook de kranten kopten het in grote koeienletters: ‘Kim Clijsters maakt haar come-back’. Zaten we daar met zijn allen op te wachten? Het leek wel zo. Ons vaderlandse tennis had nl. afscheid van haar genomen net zoals van Justine Hénin. Yanina Wickmayer kon hen vooralsnog niet doen vergeten. Terwijl Hénin aan haar tv-carrière begint, staat Clijsters weer terug balletjes te slaan. Nu ja, 25 jaar is natuurlijk té jong om te stoppen. Voor de poen of haar pensioen moet ze het zeker niet doen.

Ook in een andere sporttak was het deze week ‘Limburg boven’. Luca Brecel werd nl. de jongste EK-snooker kampioen. Hij is pas 14 jaar, maar het ziet ernaar uit dat deze jongeman nog meer potten gaat breken in de toekomst. Chapeau, je moet het maar doen. Onze Rode Duivels hebben blijkbaar iets in hun drinkwater zitten want na Vertonghen, De Mul en Kompany haakt nu ook Van Buyten af voor de wedstrijd tegen Bosnië. Uiteraard winnen we die wedstrijd ook zonder hen, want een WK 2010 zonder België is een onthoofd WK. 😉

Na de doortocht van oude rockers als Metallica, AC/DC en binnenkort ZZ Top en Whitesnake komt nu ook Deep Purple naar ons land. In november spelen ze naar alle waarschijnlijkheid de Lotto Arena plat. Alsof dat nog niet genoeg was kregen we ook te horen dat Spandau Ballet één van de elfendertig groepen is die een come-back maken binnenkort. Is het om de naderende dementie te bezweren, om hun fel uitgedunde bankrekening te spekken of kunnen ze het gewoon niet verdragen dat hun leeftijdsgenoten van U2, Simple Minds, The Cure, Depeche Mode e.a. nog steeds een rol van betekenis spelen in de huidige muziekbusiness?

spandau_wideweb__470x2950

Ook in de Belgische politiek was het deze week lachen geblazen. Dat begon al met Yves Leterme, die vrolijk kwekte op regionale zender WTV/Focus dat er voor hem best nog een toekomst als premier kon zijn weggelegd. ‘Goed bestuur’ is ondertussen wel omgevormd tot ‘Beter besturen’. Volgens mij had ‘Vergeten besturen’ de lading beter gedekt. In ‘Phara’ werd dan weer duidelijk dat Van Rossem en Hendrik Bogaert geen al te beste maatjes zijn. Of J-P net daarom nieuwe mensen klaarstoomt voor de politiek in 2011 werd niet écht duidelijk. Na al die jaren blijft Van Rossem nog altijd overtuigd van zijn eigen grote gelijk.

De allergrootste giller in het politieke gebeuren noteerden we bij LDD : een politieke transfer die er uiteindelijk geen was. ‘De Morgen’ bracht uit dat Luc Beaucourt een plaats zou krijgen op de Antwerpse LDD-lijst. Jurgen Verstrepen, één van de boegbeelden bevestigde dat nieuws. Beaucourt, onze dappere én bovenal aimabele urgentiearts, had er ondertussen reeds een politieke carrière opzitten bij achtereenvolgens CVP en VLD. Met deze nieuwe ‘move’ was hij ongetwijfeld serieuze concurrentie geweest voor een ervaren partijhopper als Bert Anciaux. Helaas bleek het een vervroegde aprilgrap … of een strategische communicatiefout binnen LDD. Nader zelfonderzoek leerde Beaucourt dat hij meer nodig was binnen het Antwerpse ziekenhuis en haar entourage. In ‘Terzake’ bekende hij dan nog ijskoud dat Open VLD hem een niet-verkiesbare plaats op de lijst had aangeboden, terwijl hij bij LDD wél een verkiesbare plaats kreeg van CEO Dedecker. Dat iemand die zo plat op zijn buik gaat voor een zitje in het parlement zich ook nog ‘idealist’ durft noemen vind ik een brug te ver. ‘Plat opportunisme’ komt meer in de buurt lijkt me.

art_large_258251

Om te besluiten met een politieke fusie in Italië: daar gaan ‘Forza Italia’ van premier Berlusconi en het post-fascistische ‘Alleanza Nazionale’ van Gianfranco Fini op in het nieuwe rechts-conservatieve ‘Il Popolo della Libertà’ (Het Volk van de Vrijheid). Als dat Open-VLD én LDD maar niet op ideeën brengt na 7 juni a.s. Voor Luc Beaucourt zou alles gewoon bij het oude blijven. 😀