Archive for the ‘NME’ Tag

The Black Box Revelation @ Depot Leuven   Leave a comment

The Black Box Revelation had in 2009 een topjaar achter de rug. Het meest stomende, rock’n’roll garage duo speelde afgelopen jaar in talrijke uitverkochte Belgische clubs (o.a. Het Depot), op Rock Werchter én Pukkelpop. Daarnaast trokken Jan Paternoster (zang, gitaar) en Dries Van Dijck (drums) gigwise door Europa en de States. dEUS, Ghinzu, maar ook Eagles of Death Metal namen BBR mee op sleeptouw en begin februari trokken ze mee op tournee met The Raveonettes. Niet toevallig ontvingen ze onlangs een MIA als beste Belgische live act! Het schitterende debuut Set Your Head On Fire (2007) is een onstuimige, creatieve plaat vol straffe singles. Daarna trok BBR tweemaal een week in de Ray Davies (The Kinks) studio in Londen om er Silver Threats, hun tweede album, op te nemen. Het Britse tijdschrift NME was alvast bijzonder lovend: “The songs on this second album are exciting and catchy but at the same time raw and bluesy.”

Dat er geen woord van gelogen is stelden we vorig jaar zelf vast tijdens Pukkelpop. Met open mond in een stampvolle tent ongelofelijk zitten genieten van deze jonge broekjes. Het voorprogramma is straks van Noord-Ierse makelij en luistert naar de naam General Fiasco. Ik had er persoonlijk nog nooit van gehoord, maar ze hebben o.a. getourd met The Pigeon Detectives en The Wombats en worden vergeleken met We Are Scientists. Zeker geen slechte adelbrieven zou ik denken, hoewel de groepsnaam vooralsnog anders laat vermoeden! 😉

UPDATE

Gisteren was duidelijk de dag van de Spinal Tapmomenten, de ene al wat pijnlijker dan de ander. Oorspronkelijk gingen we met z’n drieën (Hanne, Ludo en ik) samen richting Leuven. Tot het moment dat Hanne één van haar twee tickets niet meer kon vinden. Dat ticket (dat eigenlijk voor Ludo was bedoeld) bleek spoorloos verdwenen. Hierna volgde een verwoede zoektocht ten huize Hanne en op onze werkplek waar ik de boel ondersteboven smeet. Er zat niets anders op dan naar de afgesproken plek (Brasserie De Koriander in Heusden-Zolder) te rijden waar Hanne ons het enig overgebleven ticket zou overhandigen. Daarna kon de rit naar Leuven worden afgehaspeld.

Onderweg (in de buurt van Tienen) bleek dat ze aan één kant het wegdek aan het vernieuwen waren. En ook in de buurt van de Bondgenotenlaan reden we zo snel dat we i.p.v. rechtstreeks richting parkeergarage uiteindelijk via een klein omwegje door de stad (met louter eenrichtingsverkeer) terug via de Ring op onze parkeerplaats geraakten. Toen bleek ineens ook mijn ticket spoorloos verdwenen. Ik had het in de achterzak van mijn broek gestoken, maar daar stak niets meer. Uiteindelijk hebben Ludo en ik de hele wagen aan een grondige inspectie onderworpen. Mijn laatste redmiddel was ‘aan de kassa een nieuw ticket trachten te scoren’, toen Ludo ergens een ticket opdiepte dat … gewoon opgevouwen in het vak van mijn deur stak. Ik kon me zelfs niet herinneren dat ik het daar had gestoken. De opluchting was uiteraard groot.

Het concert zelf dan. Voorprogramma General Fiasco klonk vrij aardig moet ik zeggen. Ik ken geen titels van nummers, dus daarover geen verdere mededelingen helaas. Met een beetje geluk horen we zeker meer van deze heren. Rond half 10 was het dan de beurt aan The Black Box Revelation. Ludo en ik waren vrij vooraan in de kuip gaan staan. Van daar hadden we een vrij goed zicht op het podium. ’t Was behoorlijk heet in de zaal en er werd weer gesmoord tegen de sterren op (we constateren het elke keer opnieuw en elke keer is het een verdomd vervelende vaststelling). In de horeca wordt er tegenwoordig streng gecontroleerd op het rookverbod, hopelijk volgen ook de concertzalen binnenkort. In een (straks) vernieuwd Depot hopen we alleszins dat er iets wordt gedaan aan de overlast.

BBR begon eraan met ‘Run wild’ waarna o.a. ‘Where has all this mess begun’, ‘Gravity blues’, ‘High on a wire’, ‘5 o’ clock turn back the time’, ‘You better get in touch with the devil’, ‘You got me on my knees’, ‘Our town has changed for years’, ‘I think I like you’ dat naadloos overliep in ‘Do I know you’, ‘Set your head on fire’ en ‘Love licks’ volgden. In de bisronde ‘Love, love is on my mind’, ‘Never alone/Always together’ en de ietwat vreemde afsluiter ‘Here comes the kick’. Mocht ik BBR zijn geweest, ik had de set afgesloten met beukende drums en een scheurende gitaar op het eind maar dat was dit keer dus niet het geval.

Globaal gezien was het een prima te pruimen concert, maar een splinterbom zoals hun doortocht op Pukkelpop er vorig jaar eentje was, zagen we dit keer dus niet. Misschien was Pukkelpop wel een uniek concert, eentje om in te kaderen want het is achteraf op dvd verschenen. Toch zeg ik tegen alle liefhebbers van het genre: ga BBR zeker eens uitchecken als ze toevallig in de buurt spelen, want ‘live’ blijft het nog altijd zwaar de moeite. Daags nadien constateerde collega Hanne dat ze het document om onze BBR-tickets af te drukken nog gewoon op het bureaublad van haar computer op het werk had staan. Achteraf gezien dus best wel een gemiste kans. Er zullen er in de toekomst nog wel komen, zeker?

High Five voor december   Leave a comment

Laatste ‘High Five’ van het jaar, ondertussen broed ik alweer op een eventuele naamsverandering van deze rubriek (werktitel: ‘muzikale tips voor het jaar 0’ of iets dergelijks). Binnenkort presenteren we weer het beste van 2009 in een aantal culturele stromingen gegoten. Tot die tijd rammen we je nog gauw een aantal muziekt(r)ips door de strot. Omdat we in een goeie bui zijn hebben we er ineens 10 i.p.v. de gebruikelijke 5 voor je klaarstaan.

We starten onder het mom ‘goed gestolen kan ook mooi klinken’. MPHO jatte voor ‘Box ’n locks’ de riff van Martha and the Muffins‘Echo Beach’ en komt daar nog aardig mee weg ook. MPHO zou je kunnen kennen van het aanstekelijke ‘Booty la la’ dat ze ooit inzong voor Bugz in the Attic. En ze heeft een aardig smoeltje (cfr. Lily Allen), dat wil wel eens helpen in zulke gevallen. 😉

We variëren bij het volgende nummer door de slogan ‘goed gecoverd kan ook mooi klinken’ te gebruiken. LCD Soundsystem nam ‘Bye bye bayou’ van Alan Vega onder handen en maakte er deze versie van. Overigens niet terug te vinden op hun nieuwe cd, die in 2010 het licht zal zien.

Dankzij Jools Holland krijg je meteen twee nummers voor de prijs van één. Midden oktober had hij Paloma Faith in zijn programma zitten. In de traditie van Amy Winehouse en Duffy en we hebben haar ruim voldoende omschreven. Volgens mij een dame om in de gaten te houden, de toekomst zal het uitwijzen. ‘Do you want the truth or something beautiful?’ heet haar debuutalbum.

Little Death, een Londense band, heeft vooralsnog géén debuutcd. Ze hebben niet eens een platencontract maar werden opgepikt door het Britse muziekblad NME, dat over de plas bands maakt maar even snel afkraakt. LD heeft vrij goed naar Pixies geluisterd, doch zonder hen daarom klakkeloos te kopiëren. ‘Just say maybe’ kreeg alvast een puike 80’s clip mee.

Hun Brusselse concert in de Botanique midden januari 2010 is al uitverkocht, zodat we de term ‘aankomende hype’ hier gerust in de mond durven te nemen. Band of Skulls werd in 2008 gevormd in Southampton en ‘Death by diamonds and pearls’  is wat men noemt ‘de betere garagerock’.

Hockey moet zowat de meest uncoole bandnaam zijn die je kan bedenken, zeker als je weet dat iedereen bij het horen ervan meteen aan sport denkt. De band bouwde zijn bekendheid o.a. op door het voorprogramma te spelen bij Friendly Fires en The Killers. ‘Song away’ is nogal braaf, maar in tijden van Sinterklaas én Kerstmis willen we al eens milder zijn. Over de houdbaarheidsdatum hiervan valt absoluut te discussiëren.

Het Amerikaanse antwoord op het Australische Wolfmother heeft niet lang op zich laten wachten en heet gewoon The Parlor Mob, dat via ‘Hard times’ echo’s oproept van Led Zeppelin en MC5. Stonerrock die graag lonkt naar bands uit de seventies wint dezer dagen terug aan populariteit. Daarmee wordt alweer bewezen dat alle populaire muziek uit het verleden zichzelf vroeg of laat recycleert.

Fuck Buttons is een experimenteel duo uit Bristol, de plek waar men ooit de triphop lanceerde. Op hun debuut ‘Street horrrsing’ (2008) sloeg de door hen geproduceerde melodische noise aan bij een groter publiek. ‘Surf solar’ komt uit het onlangs verschenen ‘Tarot sport’ waarmee ze hun debuut nog eens dunnetjes overdoen. Het kan wel eventjes duren voor je dit gaat appreciëren, maar eens je voor de bijl gaat is het uiterst verslavend.

In 2007 zag ik nog een aardig Pukkelpopconcert van hen in de Chateautent, ik heb het hier over de experimentele indie rock van Apse. Uit hun onlangs verschenen cd ‘Climb up’ zie je hier ‘3.1’. Liefhebbers kunnen hen deze maand twee keer ‘live’ gaan bekijken in ons land. Op 15 december staan ze in het Stuk in Leuven, één dag later in De Kreun in Kortrijk. Allen daarheen!

En we eindigen deze maand én tevens dit jaar met The Twilight Sad, een Schotse indie rock band dit keer. Ze hebben net hun tweede cd ‘Forget the night ahead’ gelanceerd, waarop dit ‘I became a prostitute’ staat te blinken. Jullie waren een aangenaam publiek, tot volgend jaar! 🙂