Archive for the ‘Oxfam’ Tag

Sioen Calling up Soweto @ CCHA   Leave a comment

Sioen trok op uitnodiging van Oxfam voor de actie ‘One day for another world’ naar de township Soweto in Zuid-Afrika om er een samenwerking op te zetten met plaatselijke muzikanten. Hij ontmoette er levende legendes als Pops Mohamed (kora en andere instrumenten bij o.a. Cat Stevens) en Khaya Mahlangu (saxofonist bij o.a. Hugh Masekela). Samen met Stella Khumalo (backing vocaliste bij o.a. Miriam Makeba) organiseerde hij er een auditie in hartje Soweto waaruit vier schitterende backing vocalisten werden geselecteerd.

Met zijn vaste drummer Laurens Smagghe, bassist Mirko Banovic (van Arno en Arsenal) en gitarist Frederik Segers trok hij uiteindelijk naar Johannesburg om er, in dezelfde studio waar Paul Simon Graceland opnam, met de Zuid-Afrikaanse muzikanten de plaat ‘Calling up Soweto’ op te nemen: “To the township of the townships, where I took my boots. On the train to Naledi, where Jo’burg has its roots. To the sound of revolution, and the vibe on the streets. When I’m gone I sing the blues, in Soweto, that’s where I lost my shoes.”

Van heel het Soweto-project werd ook een documentaire gemaakt. Deze docu, in een regie van Christopher Daley (laureaat van het Filmfestival van Vlaanderen 2008) en cameraman Alexander Van Waes, is veeleer een portret van de muzikanten en hun leefwereld in Soweto dan een making of van de cd. Deze documentaire van 45 minuten zal vertoond worden op groot scherm om 19 u.

De docu skippen we vanavond, maar het concert pikken we met veel plezier mee. Sioen is een échte klasbak van bij ons. Zo zag ik ‘m o.a. ‘live’ op Humo’s Pop Poll, Turnhoutse Vrijdagen, Leuven (Depot) en op zijn vorige doortocht in het CCHA, toen we de hele avond in de buurt zaten van een ‘klepperman’, i.e. iemand die het ritme van elke song meeklapte op zijn been. Hilarisch! Ons verwachtingspatroon is m.a.w. hoog.

UPDATE

We zagen gisteravond alweer een uitzonderlijk sterke Sioen aan het werk met een straffe begeleidingsband. Van de eerste tot de laatste minuut genoten van o.a. ‘Callling up Soweto’, ‘Automatic’, het fantastische ‘Sailing a ship’, ‘Son of a gun’, ‘Ease your mind’, Bob Marley cover ‘Redemption song’, Blur cover ‘Tender’, ‘Wash away’ en in de bisronde ‘No conspiracy at all’ en ‘Diamonds on the soles of her shoes’. Een staande ovatie viel hen achteraf dan ook volkomen terecht te beurt.

Na het concert kregen we van Oxfam nog een Zuidafrikaans wijntje aangeboden, ik dacht eerst dat de traktatie er was omwille van mijn verjaardag maar dat bleek niet zo te zijn. En we kochten ‘Calling up Soweto’ op cd en lieten ‘m in één keer ook signeren door de groepsleden. Achteraf nog wat nadrinken in het theatercafé, waarna we bijna de zaak afsloten en tevreden naar huis konden keren.

De beste boeken die ik ooit heb gelezen   Leave a comment

logo

Deze namiddag ben ik van 13u30 tot 18u op bezoek geweest bij de Geschenkenbeurs in De Kwint in Zonhoven. Die werd georganiseerd door Oxfam Wereldwinkel. Als speciale gaste gaf dit jaar Francesca Vanthielen acte de présence, maar die heb ik helaas niet meer gezien.

Omdat het een eerder rustige zondag was, tijd voor een eerder rustig thema. Vandaag een overzicht van 5 van mijn mooiste boeken die ik ooit heb gelezen. Ik heb er nu gewoon 5 titels uitgekozen want als ik langer na zou denken zou ik ongetwijfeld nóg betere titels kunnen verzinnen.

We beginnen met één van de boeken die ik absoluut bij mijn beste romans ooit rangschik, omdat daar gewoon geen enkele discussie over is. ‘De verborgen geschiedenis’ van Donna Tartt is zo’n boek dat gewoon iedereen moet hebben gelezen. Donna Tartt beschrijft in haar erudiete en bedwelmende roman de lotgevallen van een groep studenten die door haar eigen morele hoogmoed ten val komt.
Richard Papen, een ingetogen student van eenvoudige afkomst, wordt tot zijn verbazing opgenomen in een groepje arrogante en excentrieke studenten, dat zich – in de ban van een leraar – op het bestuderen van de Griekse beschaving heeft gestort. In het tweede semester wordt hij ingewijd in het drama dat zich heeft voltrokken. Eens je eraan begint wil je dit boek gewoon uitlezen. Doe de test zou ik zeggen!

tartt_d_verborgengeschiedenis_2000dec_41

Jonathan Safran Foer beschreef in zijn roman ‘Extreem luid en ongelofelijk dichtbij’ het verhaal van de 9-jarige Oskar, die zijn vader verloor tijdens de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001. Zijn grootouders wisten te ontkomen aan het bombardement op Dresen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de dood van zijn vader vindt hij in een vaas een sleutel in een envelop met het opschrift ‘Black’. Ervan uitgaande dat zijn vader hem een boodschap wilde nalaten, gaat hij in New York op zoek… Ook in deze roman wil je graag weten hoe het verhaal evolueert. Het uitgangspunt is zo sterk dat je gewoon wil weten hoe het uiteindelijk afloopt.

extreem_luid

 Ook Paul Auster is iemand wiens verhalen uitnodigen om het vervolg te kennen, waardoor je hem des te liever gaat lezen. Zoals ‘Het boek der illusies’ bijvoorbeeld. David Zimmer, professor in Vermont, verliest zijn vrouw en twee zoontjes bij een vliegtuigongeluk. Hij is sprakeloos van verdriet. Op een avond ziet hij op televisie een stukje van een verloren gegane stomme film, gemaakt door een komiek, Hector Mann. Voor het eerst in maanden moet hij lachen. En voor hij het weet heeft hij zich ingegraven in het leven van Mann, die van de aardbodem verdween in 1929. Zimmer schrijft een studie van Manns werk en houdt zo het verdriet op draaglijke afstand. Een jaar na verschijning van het boek wordt hij uitgenodigd Mann te komen bezoeken. Is dit een grap of leeft Hector Mann echt nog? Een met adembenemende precisie geschreven roman, die de lezer onderdompelt in een universum waar het komische en het tragische, realiteit en verbeelding, geweld en tederheid samenvloeien.
tausil
Als kind heb ik altijd graag gelezen, maar eens op de middelbare school verdween die interesse vrij snel. Gelukkig hadden we in het vijfde middelbaar van de humaniora meneer Bosmans, die ons de liefde voor het lezen terug bijbracht. Hij zal daar vast niet bij iedereen in geslaagd zijn, maar mij heeft hij toen alvast voor het lezen gewonnen. Achteraf heb ik nog een heel aantal boeken van het toen circulerende literatuurlijstje gelezen. Zoals bijvoorbeeld ‘De vanger in het graan’ van J.D. Salinger. In dit boek vertelt Holden Caulfield zijn verhaal. Hij is voor de zoveelste keer van school getrapt en besluit een aantal dagen door New York te zwerven voordat hij naar huis gaat. Holden is vol kritiek op de schijnwereld van de volwassenen, maar tegelijkertijd doet hij een vergeefse poging om die volwassenen te imiteren.
salinger-9029076917
‘De Rotters Club’ van Jonathan Coe tot slot is het verhaal van vier vrienden op een gerenommeerde school in Birmingham. Ze vormen de redactie van de schoolkrant in de turbulente jaren zeventig. Stakingen verlammen het land, de IRA laat bommen ontploffen in de stad en de jongens ontdekken het leven en de liefde. De Rotters club gaat over ieders individuele en daardoor universele onzekerheid bij het opgroeien, de grote wereld en hoe verwarrend die wel niet is, de kleine en de grote dingen, alles door elkaar. In 2005 werd er trouwens een mini-serie gemaakt over dit boek.
1
Als jullie trouwens een favoriet boek met ons willen delen, laat het dan gewoon weten. Misschien kunnen we dan wel meer goede titels bijvoegen aan dit lijstje.

Posted 30/11/2008 by ambijans in Literatuur

Tagged with , , , , , ,