Archive for the ‘Pinkpop’ Tag

Het festivalgevoel : de wereld van Pinkpop, Werchter, Pukkelpop, Lowlands   Leave a comment

18-19%20recensie%2003_5

We zitten er op dit moment volop in: de festivalzomer is bijna halfweg. Pinkpop en Werchter zijn al achter de rug, Pukkelpop en Lowlands moeten nog beginnen. Gisteren op het werk een boek meegenomen, dat een mengvorm is van literatuur, muziek en knappe foto’s. Voor iedereen die al eens een festivalweide aandoet, van muziek houdt en er graag over leest.

Moddergevechten op Kralingen, je eerste jointje op Pinkpop, stagediven op Rock Werchter: sinds de jaren zeventig genieten honderdduizenden mensen jaar in jaar uit van popfestivals. Van de muziek, de vriendschap, van wat later je allerbeste herinneringen blijken te zijn. Het festivalgevoel sleurt de lezer mee naar de modderige grasvelden en alle geneugten die daarbij horen. Schrijver Arne van Terphoven en fotograaf Isabella Rozendaal, beiden doorgewinterde festivalgangers, struinden een zomer lang de grote meerdaagse festivals in Nederland en Vlaanderen af en doen in woord en beeld verslag van wat ze daar zagen, hoorden en voelden.

Sterke verhalen van meer of minder prominente bezoekers en betrokkenen, foto’s van uitzinnige campingtaferelen, interviews met festivalbands. Kortom: alles wat een festival tot een festival maakt in een fullcolourbladerboek waar de rock-‘n-roll vanaf spat. Zo, als dat niet uitnodigend klinkt, dan weet¬†ik het ook niet meer! ūüėČ

pearljam2

Madness @ Vorst Nationaal   Leave a comment

madness11

Toen wij nog 16 waren (nu dik twee decennia geleden) noemden wij muziekliefhebbers met een hang naar retromuziek of een voorliefde voor hun vroegere bands openlijk ‘oude zakken’. Want als je 16 bent wil je enkel nieuwe dingen ontdekken, de nieuwste hypes volgen en het liefst heelder dagen in zwarte kleding rondlopen want da’s stoer en alternatief. Nu moet ik toegeven dat ik nog altijd graag mee ben met de laatste muziekreleases en¬†bands¬†, maar als ik hier of daar een trein mis lig ik daar niet meer zo van wakker. Het is niet meer van moeten, maar ’t blijft wel handig voor het werk als we w√©l meegaan met onze tijd natuurlijk. ūüėČ

We zijn al enige tijd aanbeland in het stadium waarin we weer retro mogen zijn. Zo waren we vorig jaar in¬†juni¬†aanwezig bij George Michael in het Sportpaleis, in oktober waren we bij de ‘happy few’ die het eerste concert van Sting en zijn kompanen van The Police konden meepikken in datzelfde Sportpaleis, want de dag erna annuleerde men het tweede concert na stemproblemen van Sting. In maart van dit jaar trokken we opnieuw richting Antwerpen voor Robert Smith en zijn kornuiten van The Cure.

Vanavond rijden we richting Vorst voor een optreden van Madness, de Britse band die al bijna dertig jaar een mengeling van ska en popmuziek maakt. Madness is zo’n band waar ik spontaan Avro’s Toppopherinneringen bij krijg. Ad Visser moet ongetwijfeld √©√©n van mijn eerste helden zijn geweest destijds. Ik ben een paar keer eerder in Vorst Nationaal geweest: zo herinner ik me nog concerten van Tori Amos, The Prodigy en Jamiroquai. De akoestiek in Vorst was nooit zo heel¬†goed bij mijn weten¬†of het zou nu sterk moeten zijn veranderd.

In de toekomst hoop ik nog steeds op concerten van Prince, Depeche Mode, David Bowie en andere oude(re) krasse knarren. Prince zou op pensioen zijn, Depeche Mode behoort tot de mogelijkheden (Pinkpop of Werchter Classic), op Bowie blijft het voorlopig wachten. Volgende maand wacht ons trouwens de kraste aller knarren: Tina Turner. Vanavond doen we het dus met Madness. Benieuwd wat dat gaat geven!

UPDATE

Parkeerplaats vinden was geen sinecure vanavond in de buurt van een bijna uitverkochte concertzaal. Madness ging van start met ‘Night boat to Cairo’¬†gevolgd door ‘Embarassment’ waarna het geluid iets beter werd. Wij zaten redelijk vanboven rechts vooraan. Hoorde ik verder nog voorbijkomen: ‘Baggy trousers’, ‘Grey day’, ‘Shut up’, ‘It must be love’, ‘House of fun’, het luid meegebrulde ‘Our house’, ‘Wings of a dove’, ‘The sun and the rain’, ‘My girl’¬†en¬†‘NW5’. In de eerste bis kwam ‘The liberty of Norton Folgate’ langs, het tweede bisnummer was natuurlijk ‘One step beyond’. Dik anderhalf uur een degelijk uit de verf komende band aan het werk gezien (10 man sterk op het podium) maar het geluid was op bepaalde momenten abominabel. Ik ken mensen die klagen over het Sportpaleis, maar Vorst slaat volgens mij werkelijk alles. Kan niemand daar verandering in brengen?