Archive for the ‘Pukkelpop’ Tag

Pukkelpop 2010 : nieuwe naampjes (deel 2)   Leave a comment

De officiële voorverkoop van Pukkelpop is vandaag van start gegaan. Er werd meteen een nieuwe lading namen vrijgegeven voor het festival dat van 19 t/m 21 augustus zal plaatsvinden op de vertrouwde wei te Kiewit. Vooralsnog geen spoor van David Bowie, maar ik neem aan dat dit nog in orde komt. In het andere geval neem ik ook genoegen met Blur! 😉

De voor mij interessantste nieuwe namen eventjes op een rij: Eels, Groove Armada, Band of Horses, Blood Red Shoes, The xx, Foals, Yeasayer, Local Natives, Fuck Buttons, Caribou, Girls en Everything Everything (driewerf hoera hiervoor). Wie al graag vooraf begint te puzzelen krijgt op de vertrouwde Pukkelwebsite reeds een dagindeling te zien. Allen daarheen! 🙂

Posted 20/04/2010 by ambijans in Muziek

Tagged with

BBQ = nice!   Leave a comment

gas-barbecue

Maandag werk ik officieel mijn laatste dag alvorens ik mijn vier weken verlof kan gaan inzetten. Gisteren pas de allereerste, échte barbecue gehad deze zomer. Alles was dan ook perfect op deze O.-L.-V.- Hemelvaartsdag. Het was prachtig weer en dat zal zo blijven tot aan Pukkelpop, als we onze weersvoorspellers mogen geloven. Laat maar komen, zou ik zeggen!

Naast mijn ouders waren er nog twee bevriende koppels aanwezig. Die waren op meerdere manieren met ons gelieerd. Ze spelen/speelden allebei in hetzelfde theatergezelschap als mijn moeder en verder zijn ze in het verleden diverse malen samen op vakantie geweest in Frankrijk. Zoiets schept ongetwijfeld een band, zelfs als je bij elkaar de deur niet meteen platloopt. Een van die koppels komt ons trouwens een tijdje gezelschap houden in Spanje binnenkort.

De banden werden al snel weer aangehaald, toekomstige afspraken werden gemaakt. Er gingen zelfs al stemmen op om in april of mei volgend jaar nog eens samen op vakantie te gaan. Nu ja, we zien nog wel wat er uiteindelijk uit de bus zal komen. Het was in ieder geval een ontzettend gezellige verbroedering. Zo eentje waarvan je achteraf zegt: we moesten dat eigenlijk wat vaker doen.

Posted 16/08/2009 by ambijans in Algemeen

Tagged with , ,

Pukkelpop 2009 uurschema beschikbaar   2 comments

Chokrieppoluc_080816_1_preview

Eindelijk! Gisterennamiddag kwam het langverwachte uurrooster van Pukkelpop 2009 via de organisatie aanwaaien. Een onmisbaar instrument voor de doorgewinterde festivalbezoeker, die jaarlijks zijn/haar aantal kilometers afmaalt op de wei. Voor de muzikale veelvraat (waartoe ik mezelf durf rekenen) is het elk jaar weer verscheurende keuzes maken. Hoewel we dit jaar veelal van grote drama’s bespaard gaan blijven, zo op het eerste gezicht.

Donderdag staan Bon Iver en The Big Pink tegenover elkaar en moet ik kiezen tussen Yuksek en Passion Pit en Beirut of Ladyhawke. Gelukkig zijn er nog zekerheden, want met een beetje geluk passeer ik haast zeker bij The Bony King of Nowhere, La Roux, Grizzly Bear en Faith No More. My Bloody Valentine en Zero 7 staan ook samen geprogrammeerd, maar ik heb goede herinneringen aan twee keer Zero 7 in het PP-verleden. Het wordt daarom de eerste avond afsluiten bij My Bloody Valentine.

mbv

Vrijdag weer enkele dilemma’s: Glasvegas tegenover The Hickey Underworld, Birdy Nam Nam tegenover Patrick Wolf én Fever Ray tegenover The Black Box Revelation. Omdat we Fever Ray reeds op Polsslag aan het werk zagen wordt het hoogstwaarschijnlijk TBBR. Certitudes op vrijdag zijn Buraka Som Sistema, dEUS en Kraftwerk.

bbr

Zaterdag tot slot vind ik het een beetje jammer dat The Temper Trap alweer zo vroeg staat geprogrammeerd. Dilemma’s van de dag: Jack Peñate of Micachu & The Shapes, Deerhunter of Gang Gang Dance en als allerzwaarste dilemma van allemaal: Klaxons of Little Boots. Ik gok wellicht op Little Boots omdat ik Klaxons reeds heb gezien op I Love Techno in 2007. Ik heb dEUS en Arctic Monkeys als zekerheden aangestipt op zaterdag. Beide groepen al gezien, de vorige doortocht van Arctic Monkeys op Pukkelpop was ondanks de gietende regen op dat ogenblik een regelrechte openbaring. Wat het uiteindelijk is geworden lees je tegen dat het zover is gewoon op deze blog. Stay tuned!

Jack%20Penate

Posted 06/08/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , ,

Het festivalgevoel : de wereld van Pinkpop, Werchter, Pukkelpop, Lowlands   Leave a comment

18-19%20recensie%2003_5

We zitten er op dit moment volop in: de festivalzomer is bijna halfweg. Pinkpop en Werchter zijn al achter de rug, Pukkelpop en Lowlands moeten nog beginnen. Gisteren op het werk een boek meegenomen, dat een mengvorm is van literatuur, muziek en knappe foto’s. Voor iedereen die al eens een festivalweide aandoet, van muziek houdt en er graag over leest.

Moddergevechten op Kralingen, je eerste jointje op Pinkpop, stagediven op Rock Werchter: sinds de jaren zeventig genieten honderdduizenden mensen jaar in jaar uit van popfestivals. Van de muziek, de vriendschap, van wat later je allerbeste herinneringen blijken te zijn. Het festivalgevoel sleurt de lezer mee naar de modderige grasvelden en alle geneugten die daarbij horen. Schrijver Arne van Terphoven en fotograaf Isabella Rozendaal, beiden doorgewinterde festivalgangers, struinden een zomer lang de grote meerdaagse festivals in Nederland en Vlaanderen af en doen in woord en beeld verslag van wat ze daar zagen, hoorden en voelden.

Sterke verhalen van meer of minder prominente bezoekers en betrokkenen, foto’s van uitzinnige campingtaferelen, interviews met festivalbands. Kortom: alles wat een festival tot een festival maakt in een fullcolourbladerboek waar de rock-‘n-roll vanaf spat. Zo, als dat niet uitnodigend klinkt, dan weet ik het ook niet meer! 😉

pearljam2

Conditions (The Temper Trap)   Leave a comment

31rH3Oc08dL

Begin mei op Polsslag het genoegen gehad om het allereerste concert van The Temper Trap op Belgisch grondgebied te kunnen meepikken. Meteen werd het bewijs geleverd dat er ‘down under’ heus wel wat beweegt op muzikaal vlak. Na o.a. Bee Gees, Dead Can Dance, Kylie Minogue, Empire of the Sun, INXS, Men at Work, Midnight Oil, Midnight Juggernauts en Nick Cave and the Bad Seeds is de opvolging alvast verzekerd.

Ik ga me eens aan een stoute voorspelling wagen: na Polsslag doet The Temper Trap binnenkort ook Pukkelpop aan. Het zou me niet verbazen mocht de band één van de volgende jaren eveneens het podium van Rock Werchter onveilig maken als nieuwste indie sensatie. Afgaande op wat we zagen tijdens Polsslag zou dat overigens geheel terecht zijn. Voldoende reden om hun cd ‘Conditions’ eens aan een luistertest te onderwerpen. Een cd die je overigens vanaf 10 augustus a.s. bij de platenboer kan verwachten!

Het leuke van de band is, dat ze zich niet op één genre of voorbeeld laten vastpinnen. Echo’s van zowel U2, Radiohead, Arcade Fire of TV On The Radio klinken hier en daar door. Singles ‘Science of fear’ en ‘Sweet disposition’ zouden ondertussen al vertrouwd in de oren moeten klinken. Handelsmerk van de groep is ontegensprekelijk de falsetstem van zanger Dougy Mandagi.

Openen doet het album met ‘Love lost’, dat na een soort van handjeklap intro losbarst in een mooi nummer. ‘Rest’ is een opzwepend nummer, dat een beetje in de lijn ligt van de twee singles. ‘Fader’ is eveneens aanstekelijk. De rest van de tracks liggen min of meer in elkaars verlengde. Na een tijdje weet je wat je mag verwachten zodat het wel eens dreigt af te glijden richting ‘grijze middelmaat’. Het lijkt er soms op of producer Jim Abbiss op veilig heeft willen spelen. Al bij al een aardig debuut van een band, die vooral in Groot-Brittannië al een serieuze poot aan de grond begint te krijgen. Geen wonder wellicht dat ze tegenwoordig Londen als uitvalsbasis hebben gekozen na hometown Melbourne. Afsluiter ‘Drum song’ is heel toepasselijk een instrumentale drumtrack.

The Temper Trap is een talentvolle band die zeker nog potten zal breken in de toekomst, misschien (nog) niet meteen met dit album, want er had uiteindelijk meer ingezeten. Maar als volgens de logica de aanhouder steeds wint, dan zitten ze alvast gebeiteld. Voor de liefhebbers die meer willen horen van deze muzikale sensatie: afspraak op zaterdag 22 augustus a.s. in de Marquee op Pukkelpop. Jij komt toch ook?

Faith No More reünie : puur jeugdsentiment   Leave a comment

fnm

Komen ze nu wel of niet terug bij elkaar? Sinds vorig jaar werd het meerdere malen opgeworpen, nu lijkt het een vaststaand feit. Faith No More is officieel opnieuw samen en ze zouden tijdens de zomer gaan touren in o.a. België en Nederland. Goed nieuws voor de fans waartoe ik mezelf ook reken, want 11 jaar geleden splitte de groep vroegtijdig.

Samen met Metallica denk ik dat ik deze band het meest heb zien optreden. Metallica was puur jeugdsentiment en het doet me nu helemaal niets meer. Vijf of zes keer live gezien denk ik. Faith No More zag ik vier keer aan het werk. Voor het eerst in 1990 op een memorabele editie van Pukkelpop, in november én december 1992 in de Brielpoort in Deinze (met L7 in het voorprogramma) en in 1993 op (toen nog) Torhout-Werchter.

Aan elk feit FNM-concert hangt wel een speciale herinnering. Op Pukkelpop werd er massaal met schoenen richting podium gegooid, in de Brielpoort werd de kleding van Mike Patton tijdens het stagediven gewoon aan flarden gescheurd zodat hij uiteindelijk poedelnaakt op een stoel terechtkwam waarna hij gewoon een ballad inzette. En tijdens hun gig op TW was het zo warm dat men met een tuinslang het publiek diende af te koelen.

Na hun split ging ieder zijn eigen weg, waarbij vooral frontman en muzikale duizendpoot Mike Patton zich niet onbetuigd liet. Hij richtte in 1999 het onafhankelijke platenlabel Ipecac Recordings op. Daarna hield hij zich o.a. bezig met Mr Bungle, Fantômas, Tomahawk en Peeping Tom naast diverse muzikale duetten en samenwerkingen waarbij hij betrokken was.

Als we het geruchtencircuit mogen geloven zouden Pinkpop en Rock Werchter nog te vroeg komen, maar behoren Lowlands en Pukkelpop wel tot de mogelijke kanshebbers. Chokri, de sympathieke Pukkelpaus zou al met de band in onderhandeling zijn. We hopen in ieder geval dat de geruchten kloppen. De band zou wel afzien van de diensten van gitarist Jim Martin, officieel omdat hij aan de basis zou hebben gelegen van vroegere conflicten.

UPDATE

Ondertussen is het officieel: Faith no more staat op het Pukkelpoppodium op 20 augustus. Dit zou wel eens een knaleditie kunnen worden. Laat de azijnpissers maar klagen over Pukkelpop classic, wij weten al waarnaartoe eind augustus! 😉

Straffe cd: ‘Merriweather post pavilion’ : Animal Collective   Leave a comment

2966286733_1ed347e68f

Het jaar is nauwelijks twee weken ver of we hebben al een eerste goede experimentele muziekworp ontdekt. Sinds 2000 maken de heren van Animal Collective al muziek en ‘Merriweather post pavilion’ is reeds hun negende cd. Ik kende hen al een tijdje, maar had soms moeite om door hun muziek te geraken, met deze cd zijn ze daar eindelijk in geslaagd. Ik denk dat ik nu gerust eens kan teruggrijpen naar eerder werk.

2558959

Het begint al met die bevreemdende, psychedelische cd-cover die beweegt. Iets wat we ook al bij enkele Soulwax cd-covers terugzagen. De muziek is moeilijk in een hokje te stoppen maar wordt het vaakst kort en krachtig samengebald onder de noemer ‘Beach Boys tijdens Pet Sounds met de huidige electronica opgenomen’. Dat betekent electronica met samples, tegendraadse beats, heerlijke samenzang en folk met een sixtiesrandje. Geen dieptepunten, 11 hoogtepunten op dit schijfje. Een hit scoren zit er niet meteen in, maar een plaatsje op Pukkelpop dit jaar lijkt me al een mooie geste. Doe je best, Chokri! 😉

Posted 15/01/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , , ,

5 leuke dingen uit 2008   Leave a comment

200820new20years20image

Het jaar loopt op zijn eind, dus dacht ik dat het tijd werd om eens een round-up te geven van een aantal leuke dingen die in 2008 passeerden. We hopen in 2009 een aantal van deze dingen te herhalen, persoonlijk denk ik dat we daarin zullen slagen. Een nieuwe, stabiele regering kan ik helaas niet beloven, maar daar kan iedereen in 2009 zelf een bijdrage in leveren. Hoewel ik op dat gebied niet al té optimistisch ben ingesteld. Gelukkig kunnen we ons geluk voor een groot stuk zelf maken.

1. Reis naar Japan (14 dagen in april)

japan_vlag

Samen met nicht Marleen deed ik een aantal plaatsen aan in de provincie Honshu. We hebben nu een beter beeld van Tokyo, Nara, Kyoto, Nagoya, Nikko en Kamakura.

2. Zomervakanties in Spanje (Orihuela Costa)

n1344499646_26530_3052

Ons jaar is niet geslaagd als we in de zomer een vakantie in Spanje zouden missen. Volgend jaar wellicht het vijfde opeenvolgende jaar dat we de verjaardag van Marleen ginds ter plekke kunnen vieren. Het is een vaste augustustraditie die we nog lang in stand trachten te houden.

3. Kwissen met ‘De Moedige Missers’

In 2009 halen we ongetwijfeld de top 200 in de Vlaamse kwisranking en we blijven doorgaan zo lang we er plezier aan beleven. Ondertussen hebben we een vaste kwiskern en een aantal kwissers waar we in tijden van nood op kunnen terugvallen.

4. Concertjes, festivals, theater, …

Hopelijk meer van hetzelfde in 2009. We zijn graag cultureel bezig dus dat moet zeker lukken. En ik vier zelfs een heus festivaljubileum. Volgend jaar mijn 20-ste Pukkelpopeditie. Iedereen mag dan een gratis pintje van mij drinken. 😉

5. Nog meer gezelligheid met familie en vrienden

Ook volgend jaar wellicht een housewarming hier en daar, een trouwfeest, misschien nog wel een zwangerschap (ik sluit gewoon niets uit). Dit jaar kregen we in ieder geval wel ons deel. Met als kers op de taart mijn derde nonkelschap. Jullie kunnen het blijven volgen vanaf de eerste rij.

Isobel Campbell & Mark Lanegan @ CCHA   Leave a comment

marc

Vanavond zitten we alweer op verplaatsing, meer bepaald in het Cultureel Centrum van Hasselt. Daar treden Isobel Campbell en Mark Lanegan samen op. De 2 muzikanten namen ondertussen al 2 cd’s samen op. In 2006 ‘Ballad of the broken seas’ en dit jaar ‘Sunday at Devil Dirt’. Campbell en Lanegan is een behoorlijk ongewone combinatie, want ze zijn niet écht bevriend maar eerder ‘maatjes’. Ze zaten tijdens de opnames van de cd’s niet eens samen in de studio, maar namen elk apart hun zanglijnen e.d. op die daarna in de studio werden samengevoegd. Ze delen gewoon één passie: allebei ademen ze ‘muziek’.

Voor de leken onder jullie wil ik beide muzikanten toch eventjes kort voorstellen met daarna een fragmentje uit hun vorig muzikaal leven, in Lanegan’s geval wordt dat zelfs kiezen want zijn parcours is iets langer. Maar beginnen doen we bij Isobel Campbell, the beauty van het gezelschap.

De uit Schotland afkomstige Isobel Campbell speelde van 1996 tot 2002 bij Belle & Sebastian, waar ze cello speelde en de achtergrondzang voor haar rekening nam. Ze verliet de band om persoonlijke redenen. In 2003 bracht ze haar eerste soloalbum uit, in 2006 het tweede. Tot ze in contact kwam met de Amerikaanse Mark Lanegan.

Mark Lanegan (‘the beast’) begon zijn carrière als voorman van The Screaming Trees, die volop bekendheid verwierf door de opkomst van de grunge scene. Na de split in 1996 gaat hij solo, maar hij werkt ook mee aan andere projecten voor Queens of the Stone Age, Soulsavers, The Twilight Singers en The Gutter Twins. Met deze laatste band stond hij afgelopen zomer nog op Pukkelpop. Een van de bandleden, Greg Dulli, kende hij al vrij aardig na de samenwerking met diens Twilight Singers. Lanegan’s levenswandel is op z’n minst turbulent te noemen. Kort gezegd komt het erop neer dat ie uitgebreid heeft genoten van drank, drugs en vrouwen (vaak in iets te grote mate). Desalniettemin blijft de man ontegensprekelijk één van de warmste stemmen hebben in de muziekbusiness.

Ik ben in ieder geval zeer benieuwd voor vanavond. The Gutter Twins waren alvast top op Pukkelpop. Benieuwd hoe zij zich staande weten te houden in een cultureel centrum. Volgens geruchten (van zogenaamde muziekkenners) is de samenwerking Campbell & Lanegan onnatuurlijk. Hiervoor baseren ze zich op het feit dat er nauwelijks interactie is tussen beide muzikanten. Alsof Lennon & MacCartney altijd bij elkaar op de koffie gingen. Nu ja, azijnpissers heb je natuurlijk in elke sector. Wij gaan in ieder geval kijken in de hoop een memorabel concert mee te maken.

UPDATE

In één woord beschreven: superconcert! Anderhalf uur prima entertainment, écht de moeite! Ik had schrik dat de rauwe, doorrookte stem van Mark de frêle breekbare stem van Isobel zou overstemmen, maar dat was absoluut niet het geval. O.a. ‘Deus ibi est’, ‘Ballad of the broken seas’, ‘Seafaring song’, ‘The raven’, ‘Come on over (turn me on)’, ‘Back burner’, ‘The flame that burns’, ‘Keep me in mind sweetheart’ en ‘Something to believe’ kwamen voorbij en bij de 4 bisnummers zaten o.a. ‘Revolver’ en ‘Ramblin’ man’. Ze waren allebei gekleed in stemmig zwart, er kon zelfs een grapje vanaf over hun kledingkeuze. Erg vreemde gewaarwording want de eerste 45 minuten werd er gewoon geen woord gezegd. Daarna toonde vooral Isobel interactie met haar publiek. En we weten het voor eens en voor altijd: zij is wel degelijk de baas van de groep. Vanavond voelde je het ook duidelijk: het is zeker haar muziek, maar ze is tekstueel meer op het lijf geschreven van hem. ’t Was gewoon magisch en ideaal om in de schouwburg te beluisteren.

‘Geef me de Vijf’: 5 hotshots voor de maand november   Leave a comment

We zijn nu dik twee weken aan het bloggen, dus wordt het tijd voor ons eerste vaste rubriekje. Omdat het ding toch een naam moet hebben en onze inspiratie op zondagmiddag meestal onder het vriespunt zit heb ik voorlopig geopteerd voor ‘Geef me de Vijf’. Mocht er iemand een meer flitsende of flashy naam hebben voor deze rubriek, dan sta ik steeds open voor suggesties. Jaja, ik overweeg serieus om het ding een andere, meer de lading dekkende naam te geven. Maar soit, het kind moet voorlopig een naam hebben dus tot nader order ‘Geef me de Vijf’. Yeah I know, it sounds silly! 😉

Bedoeling van deze rubriek is om elke maand vijf dingen voor te stellen die me hebben geraakt op muzikaal gebied. Dat kan gaan van een nieuw ontdekte band, een golden oldie (niet die van de kwis gisteravond, bespaar ze ons) tot dikke schijven die je nooit té veel op de radio kan horen. Maar mocht de horlepiep plots zijn come-back maken onder de hipsters, dan zou ik het hier ook kunnen vernoemen.

We trappen af met TV on the Radio, een band uit New York, die eind september hun derde full cd ‘Dear science’ afleverden. Ik zag hen enkele jaren geleden aan het werk in de Club op Pukkelpop en dat concert was zwaar de moeite. Op 22 november jl. concerteerden ze normaal in ‘Het Depot’ in Leuven, dat logischerwijs al een tijdje was uitverkocht. Helaas cancelden ze toen omdat één van de bandleden ziek was.

Das Pop won in 1998 (alweer 10 jaar geleden ondertussen) Humo’s Rock Rally. In die tien jaar brachten ze o.a. ‘I Love’ en ‘The human thing’ uit. De release van hun nieuwe cd werd al enkele keren uitgesteld, maar in januari 2009 zal het titelloze ‘Das Pop’ normaal op de mensheid worden losgelaten. De plaat wordt geproduceerd door de Dewaele broertjes, de verwachtingen zijn dan ook hooggespannen. De eerste singles doen in ieder geval het beste verhopen.

Van de ene op de andere dag besluit Ray LaMontagne zijn job in de schoenenfabriek vaarwel te zeggen om zijn kans te wagen in de muziek. In 1999 begint hij te touren, maar het duurt tot 2004 voor zijn carrière van de grond komt. Vanaf 2004 tot nu brengt hij drie cd’s uit in de beste folksinger-songwritertraditie.

Iedereen die beweert een kind van de jaren ’80 te zijn (en die dus naast de hele hoop shit ook de ‘betere’ dingen heeft opgepikt) kan er niet onderuit: ondanks hun split in 1987 hebben The Smiths een hele grote invloed gehad op de popmuziek, vooral dan op de Britpop. Denk hierbij spontaan aan Oasis, Suede en Radiohead. Bij Rhino verschijnt deze maand de ultieme verzamelaar ‘The sound of The Smiths’. Pikant detail: The Smiths zijn er (on)rechtstreeks voor verantwoordelijk dat het Zonhovense muziekfestival Festivalcatraz op de fles ging, nadat ze cancelden.

We eindigen deze maand bij een Londense band, die vijf jaar na het titelloze ‘Red Snapper’ opnieuw met een cd op de proppen komt: ‘A pale blue dot’. Red Snapper maakt muziek die je het best kan omschrijven als ‘experimentele, elektronische jazz’. Heel aanstekelijk, maar dat roep ik al sinds 1995. Tijd dat ze eens serieus gaan doorbreken. Check ook de rest van hun discografie uit zou ik zeggen!

Ergens in december breien we ongetwijfeld een vervolg aan dit muziekhoofdstuk. Tot dan!