Archive for the ‘Sting’ Tag

Paus Benedictus XVI brengt cd uit: help de man aan een repertoire!   Leave a comment

127

Onze huidige paus, Benedictus XVI, zou dit najaar (30 november) via Geffen Records de cd ‘Alma Mater’ op de markt brengen. Hij is hierop zowel zingend als sprekend te horen in maar liefst 5 talen op 8 verschillende nummers. Volgens bepaalde bronnen zouden we met z’n allen versteld staan van ‘de ongelofelijke stem’ van de kerkvorst. Enige minpunt: de hemelse gezangen beperken zich louter tot litanieën en gebeden.

Als groot muziekliefhebber vind ik echter dat de paus een steuntje in de rug nodig heeft en een beetje mee moet gaan met zijn tijd. Vandaar dat ik ‘m graag wat alternatieve songs wil voorleggen, in de hoop dat hij het ietwat oubollige imago van de kerk hiermee een beetje zou kunnen afwerpen. De kerk kan best hip zijn, als het instituut een beetje met zijn tijd mee zou gaan. We doen een (wellicht) ijdele poging, omdat we nog een beetje hoop hebben dat het ‘gezond verstand’ uiteindelijk zal zegevieren. 😉

Kwestie van geen al té grote cultuurshock teweeg te brengen in de geloofsgemeenschap moet men als openingsnummer voor iets traditioneels durven gaan. Simpel, begrijpelijk maar toch met een christelijk geïnspireerde boodschap erin verwerkt. ‘Het spel kaarten’ van Gerard De Vries lijkt me hiervoor uitermate geschikt.

Omdat de paus het meest gediend is met ludieke en/of geïnspireerde covers van bekende nummers zou ook het originele ‘The cross’ van Prince in een bewerking van Laibach hem een nieuwe schare fans kunnen opleveren. Hij zal een beetje moeten oefenen op deze specifieke zangstem maar het lijkt me niet onoverkomelijk.

Hier en daar een kleine aanpassing en de nummers zijn perfect bruikbaar voor die pauselijke cd. Een van de allerbekendste hymnes van Iron Butterfly, ‘In a gadda da vida’ kan je makkelijk verbasteren tot ‘In the garden of Eden’ zoals ooit te zien was bij The Simpsons. Diezelfde aanpassing in de tekst kan bijvoorbeeld ook bij ‘Sunday bloody Sunday’ van U2 (tegen die druk om naar de wekelijkse zondagsmis te moeten gaan). ‘I can’t believe the news today. Oh, I can’t close my eyes and make CHURCH go away’.

hitlerjugendpaus

Het volgende nummer is vrij gewaagd en werd mij aangebracht door Wim J. uit H. (die om begrijpelijke redenen verder anoniem wenst te blijven). Iedereen heeft al wel eens gehoord van paters, die het jonge grut destijds langer dan nodig over de bol aaide (als het daar al bij bleef). Als kwinkslag mag de paus gerust eens de carnavaleske toer op, om te bewijzen dat niets menselijks hem vreemd is. Oh, you touch my tralala! 😀

Bij de term ‘hemels gezang’ denk ik meteen aan The Beach Boys. Met ‘God only knows’ bijvoorbeeld kan Benedictus enkele open doekjes krijgen van zijn toehoorders als hij op zijn best is. In hetzelfde straatje zit ook ‘Fragile’ van Sting, waarmee hij vast een gevoelige snaar kan raken.

Tot slot nog één suggestie voor het ruigere kantje van de paus. Hel, hemel, vagevuur e.a. zijn al lang geen loze begrippen meer in de kerkelijke omgeving. Vandaar dat ‘Highway to hell’  van AC/DC voor voldoende sfeer zal zorgen in menig huiskamer tijdens de beluistering, zeker als de paus himself alle registers van zijn stem opentrekt. Heb je zelf ook nog suggesties voor onze eerwaarde kerkvader, laat ze dan achter bij de reacties. God zal het u lonen!

pope-rock

1001 albums: de meest spraakmakende albums aller tijden   1 comment

1000_harry

Omdat ik graag meerdere passies met elkaar combineer heb ik dit boek mee naar huis genomen. Er zit zowel een stukje literatuur in als een muziekluik. De meeste lijstjes (hoe langer, hoe liever) in bepaalde cultuurdomeinen interesseren me. Ik neem er lukraak 5 cd’s uit die worden besproken en waar ik zelf een bepaalde band mee heb. Het zal snel duidelijk worden dat ik een kind van de jaren ’80 en ’90 ben.

police-album-synchronicity

Ik zie ons nog in de woonkamer staan in pakweg 1984. Mijn broer Bart achter een hoge doos waspoeder, jeugdvriend Bert met een tennisracket die een gitaar moest voorstellen en ikzelf  de jonge gitaarspelende Sting. We playbackten de plaat mee en we vonden onszelf wellicht heel hard ‘ass kicken’. Leuk was het natuurlijk wel. ‘Every breath you take’, ‘King of pain’ en ‘Wrapped around your finger’ werden achteraf Police klassiekers.

bruce_springsteen_-_born_in_the_u_s_a_

1984 en 1985 zullen voor mij altijd verbonden blijven met Bruce Springsteen. Destijds vond ik die gewoon fantastisch, na al die jaren is hij trouwens nog steeds actief. Ik ben daarna echter andere muzikale helden gevolgd. Twee bijzondere herinneringen aan deze plaat: in ons eerste jaar middelbaar hebben we ooit ‘Dancing in the dark’ geplaybackt en verder ben ik ooit zo dom geweest om niet de lp te kopen maar alle singles die hieruit voortvloeiden. Naast het reeds genoemde ‘Dancing in the dark’ kocht ik ook ‘Born in the USA’, ‘Cover me’, ‘I’m on fire’, ‘Glory days’ en ‘My hometown’ op vinyl.

pillsnthrills

Waarmee we meteen in de jaren ’90 belanden, de bloei van de indie muziek, de mad Manchesterscène, waarvan o.a. Happy Mondays een vertegenwoordiger waren. Gerenommeerd varken Shaun Ryder (die, laat ons eerlijk zijn zo vals als een kat zingt) en Bez, de nar die rondhoste over het podium compleet onder de ‘dope’. ‘Kinky afro’, ‘Loose fit’ en megahit ‘Step on’ gingen er bij mij in als zoete koek. Vanzelfsprekend zit ‘Pills ‘n’ thrills and bellyaches’ in mijn cd-collectie.

second_toughest_in_the_infants

‘Dubnobasswithmyheadman’ had ons al met verbazing geslagen, net als hun Pukkelpopdoortocht in 1993. ‘Born slippy’ vond ik persoonlijk een miskleun, hoewel het nummer door de film ‘Trainspotting’ immens populair werd. ‘Juanita’, ‘Pearl’s girl’, ‘Rowla’ en ‘Rez’ zijn dan weer sterk materiaal van Underworld.

1175035291

Voor mij ook geen dieptepunten in het debuut van Klaxons uit 2007. Ik zag ze ooit tijdens ‘I Love Techno’ in 2002, waar ze misschien inderdaad raar stonden geprogrammeerd tussen alle dance acts. De ergste dance puristen spraken er zowel vooraf als achteraf schande over. Nu ja, mensen met oog -en oorkleppen vind je dus in elke muzikale stroming. ‘Atlantis to interzone’, ‘Golden skans’, ‘Gravity’s rainbow’, ‘Magick’ en ‘It’s not over yet’ zijn nochtans songs die er staan.

Dit alles kan je dus in dat bewuste boek vinden. Je kan het lenen in de openbare bibliotheek van Zonhoven, zodra ik het exemplaar terug heb ingeleverd, dat spreekt natuurlijk voor zich. 😉

Madness @ Vorst Nationaal   Leave a comment

madness11

Toen wij nog 16 waren (nu dik twee decennia geleden) noemden wij muziekliefhebbers met een hang naar retromuziek of een voorliefde voor hun vroegere bands openlijk ‘oude zakken’. Want als je 16 bent wil je enkel nieuwe dingen ontdekken, de nieuwste hypes volgen en het liefst heelder dagen in zwarte kleding rondlopen want da’s stoer en alternatief. Nu moet ik toegeven dat ik nog altijd graag mee ben met de laatste muziekreleases en bands , maar als ik hier of daar een trein mis lig ik daar niet meer zo van wakker. Het is niet meer van moeten, maar ’t blijft wel handig voor het werk als we wél meegaan met onze tijd natuurlijk. 😉

We zijn al enige tijd aanbeland in het stadium waarin we weer retro mogen zijn. Zo waren we vorig jaar in juni aanwezig bij George Michael in het Sportpaleis, in oktober waren we bij de ‘happy few’ die het eerste concert van Sting en zijn kompanen van The Police konden meepikken in datzelfde Sportpaleis, want de dag erna annuleerde men het tweede concert na stemproblemen van Sting. In maart van dit jaar trokken we opnieuw richting Antwerpen voor Robert Smith en zijn kornuiten van The Cure.

Vanavond rijden we richting Vorst voor een optreden van Madness, de Britse band die al bijna dertig jaar een mengeling van ska en popmuziek maakt. Madness is zo’n band waar ik spontaan Avro’s Toppopherinneringen bij krijg. Ad Visser moet ongetwijfeld één van mijn eerste helden zijn geweest destijds. Ik ben een paar keer eerder in Vorst Nationaal geweest: zo herinner ik me nog concerten van Tori Amos, The Prodigy en Jamiroquai. De akoestiek in Vorst was nooit zo heel goed bij mijn weten of het zou nu sterk moeten zijn veranderd.

In de toekomst hoop ik nog steeds op concerten van Prince, Depeche Mode, David Bowie en andere oude(re) krasse knarren. Prince zou op pensioen zijn, Depeche Mode behoort tot de mogelijkheden (Pinkpop of Werchter Classic), op Bowie blijft het voorlopig wachten. Volgende maand wacht ons trouwens de kraste aller knarren: Tina Turner. Vanavond doen we het dus met Madness. Benieuwd wat dat gaat geven!

UPDATE

Parkeerplaats vinden was geen sinecure vanavond in de buurt van een bijna uitverkochte concertzaal. Madness ging van start met ‘Night boat to Cairo’ gevolgd door ‘Embarassment’ waarna het geluid iets beter werd. Wij zaten redelijk vanboven rechts vooraan. Hoorde ik verder nog voorbijkomen: ‘Baggy trousers’, ‘Grey day’, ‘Shut up’, ‘It must be love’, ‘House of fun’, het luid meegebrulde ‘Our house’, ‘Wings of a dove’, ‘The sun and the rain’, ‘My girl’ en ‘NW5’. In de eerste bis kwam ‘The liberty of Norton Folgate’ langs, het tweede bisnummer was natuurlijk ‘One step beyond’. Dik anderhalf uur een degelijk uit de verf komende band aan het werk gezien (10 man sterk op het podium) maar het geluid was op bepaalde momenten abominabel. Ik ken mensen die klagen over het Sportpaleis, maar Vorst slaat volgens mij werkelijk alles. Kan niemand daar verandering in brengen?