Archive for the ‘Sweet Coffee’ Tag

High Five voor mei   Leave a comment

st_howto_f

Als jullie dit lezen zit ik wellicht al met een 15-tal vrienden in Genk, niet voor de jaarlijkse 1 mei parade, maar voor onze allereerste barbecue van het jaar. We hebben voor alle zekerheid niet op mooi weer gerekend, het blijft per slot van rekening een moeilijke inschatting hier in ons Belgenlandje. Dus hebben we de partytent alvast uit de kast gehaald.

Beginnen doen we met een groepje dat gisteravond nog stond geprogrammeerd in de Brusselse Botanique. The Big Pink, onlangs nog winnaar van de Radar Award tijdens de Britse NME Awards spelen electrorock maar dan in de beste 80’s traditie. Binnenkort mogen we van hen trouwens een album verwachten.

Op de nieuwe cd ‘Face to face’ van Sweet Coffee is het nog wachten tot 16 september. Maar ze hebben als ‘teaser’ alvast een aanstekelijke single uitgebracht. Sweet Coffee zou best wel eens ons volgende muzikale exportprodukt kunnen worden. Ideale muziek voor op luchthavens aller landen, de betere hotellobby’s of in exclusieve clubs overal op deze aardbol. Het wordt tijd dat het buitenland zich eens distantieert van de suffe muziek van Milow en andere Novastars.

De volgende in het rijtje is het Britse Archive, dat ook wel eens wordt omschreven als een mengelmoes van Radiohead, Pink Floyd en Massive Attack bracht in maart alweer een zesde cd uit. Hun nieuwe cd ‘Controlling crowds’ duurt dik 80 minuten, maar klinkt desalniettemin als een coherent geheel. Knappe plaat, maar je moet er dus je tijd voor nemen.

Humo’s Rock Rally ligt ondertussen al dertien jaar achter hem, maar Tom Helsen is het levende bewijs dat je ‘m niet hoeft te winnen om door te breken. Wie hem graag nog eens in de buurt aan het werk wil zien, kan ‘m ‘live’ aanschouwen op 18 juni in MOD tijdens een concert dat staat aangekondigd als ‘try out concert’ voor Werchter Classic.

De laatste tip van de maand kan je eind augustus op de Pukkelpopwei gaan bewonderen. Deerhunter beschrijft zijn eigen muziek als ‘ambient punk’, hoewel het even goed noise rock, art rock of post-punk had kunnen zijn. In ieder geval te klasseren onder de noemer ‘experimentele muziek’.

Gewaagd : Milk Inc. op Rock Werchter   Leave a comment

768172

Eergisteren sloeg Herman Schueremans de muziekwereld met verstomming door mede te delen dat Milk Inc. Rock Werchter zou afsluiten in de Marquee, omdat The Flaming Lips hadden gecanceld. Het lag dan ook in de lijn der verwachtingen dat het verzuurde reacties zou gaan regenen de voorbije dagen. Voor de verstokte festivalganger is Milk Inc. absoluut ‘not done’. En niet alleen omdat je zo moe wordt van ‘die handjes’ die je in de lucht moet steken.

hands20up

Toch komt dit bericht niet helemaal als een verrassing. Tot nader order blijft Werchter een beetje het muziekfestival voor de gevestigde waarden, sporadisch aangevuld met opkomend talent. Milk Inc. draait ondertussen alweer 10 jaar succesvol mee in het muziekwereldje én is daarmee onmiskenbaar een vaste waarde geworden. Mij kan het persoonlijk niet bekoren, maar zes uitverkochte concerten in het Sportpaleis vorig jaar: buiten Clouseau zijn de Vlaamse artiesten die dit kunnen verwezenlijken op minder dan één hand te tellen. Je moet het toch maar doen! Petje af!

Wie op muzikale ontdekkingstocht wil kan beter uitkijken naar de jaarlijkse festivals in Dour of op de Pukkelpopwei in Kiewit die (laat ons eerlijk zijn) toch meer de muzikale meerwaardezoeker wil bereiken. Pukkelpop sla ik bijvoorbeeld nooit over, niet alleen omdat het lekker dichtbij is. Maar tevens omdat je daar een betere staalkaart krijgt van wat er zo al beweegt in muziekland.

Omdat ik de beroerdste niet ben ging ik op zoek naar enkele pro’s en contra’s voor de hele Milk Inc. historie. Waarom past die groep wél op Werchter? Of waarom juist helemaal niet? En ik brei er exclusief nog een mooie slotconclusie aan vast. Alstublieft! We beginnen onmiddellijk met de minpunten.

Het grote manco aan hun muziek voor mij persoonlijk (voor de liefhebbers is dit ongetwijfeld hét grote pluspunt) is het feit dat het allemaal zo herkenbaar, zo makkelijk, zo tam klinkt. Je hoeft maar een paar noten te horen of je weet het al: alweer zo’n typisch Milk Inc. deuntje. En dat terwijl er in ons Belgenlandje zoveel betere dance-muziek is: Praga Khan, Sweet Coffee, The Subs, Front 242, The Neon Judgement, … om maar enkele voorbeelden te noemen. En in mijn laatste kritiekpunt komt de muziekliefhebber in mezelf het meest naar boven: ik heb absoluut geen moeite met het feit dat meer en meer mainstream muziek aan de oppervlakte komt op festivals. Bepaalde artiesten verkopen nu eenmaal goed en ook hier geldt het credo ‘Klant is koning’. Maar wil Rock Werchter in de toekomst zijn reputatie van ‘beste festival ter wereld’ in ere houden dan mag men de lat vooral niet té laag leggen. Dit jaar Milk Inc. Volgend jaar 2 Fabiola? Als dat maar geen trend wordt! Het is niet omdat Werchter ook dit jaar moeiteloos uitverkoopt dat je eens kan gaan ‘stunten’. Volgens mij pikken festivalgangers niet alles, dus voorzichtigheid blijft geboden.

Waarmee we meteen bij de pluspunten belanden. De herkenbaarheid van Regi’s nummers is zó groot dat de sfeer er meteen goed inzit. Er mag nog 65.000 man naar Metallica gaan kijken, de overige 5.000 (als het er niet meer zullen zijn) bouwen gezellig een feestje in de Marquee. Gegarandeerd! Om het met de lichtjes gewijzigde woorden van bekend dorpsfilosoof Walter Grootaers samen te vatten: ‘Milk Inc. is als een jokari, hoe harder je erop slaat, hoe sneller ze terugkomen’. En dan vergeten we gemakshalve nog het feit dat de groep elke pensenkermis, parochiezaal, gemeenteplein of cultureel centrum moeiteloos vol laat lopen. Omdat ze nu eenmaal makkelijk ‘ambiance’ in de keet krijgen, zelfs hun grootste kritikasters zullen dat beamen. Hun muziek mag dan wel de noemer ‘commercieel, inspiratieloos en goedkoop’ meekrijgen, maar dan blijft de vraag: ‘als het allemaal zo makkelijk is wat ze doen, waarom hebben ze dan zo weinig concurrentie in hun segment? Waarom komt er dan niemand op het lumineuze idee om hun concept gewoon straffeloos te kopiëren? Of is het dan toch niet zo makkelijk als het in eerste instantie lijkt?

Normaal zou ikzelf hier de grootste kritikaster moeten zijn van deze groep, maar laat ik voor één keer eens tegen de stroom in zwemmen. Dus doe voor één keer die oog -en oorkleppen af en ga gewoon naar Rock Werchter om je te amuseren. Er is niets zo ergerlijk als hokjesdenken en veralgemenen. Ik doe daar zelf ook aan mee, ik ben allerminst te beroerd om dat toe te geven. Muziekpuristen gaan altijd blijven bestaan en je kan nooit voor iedereen goed doen. Ik herinner me zo twee gevallen waar ik me destijds enorm aan heb geërgerd. In mei 1993 stond ik tijdens de Zoo TV Tour van U2 op de Werchterwei. De twee voorprogramma’s Stereo MC’s en Urban Dance Squad werden toen door het publiek van de eerste tot de laatste minuut uitgefloten. Ik waande me precies in een vijandig voetbalstadion. Absoluut respectloos! En het tweede geval was de I Love Techno-editie van 2007 toen men het lef had om tussen al dat technogeweld Klaxons, een overigens fantastische rockband met rave-invloeden, te programmeren. De technopuristen maakten er toen ook een heel ‘spel’ van, terwijl het eigenlijk ‘no big deal’ was.

Of Herman Schueremans gelijk heeft zal na begin juli wel weer duidelijk worden. Maar het siert hem alleszins dat hij niet zo bekrompen is om geen risico’s te nemen. Misschien moet die ‘kerktorenmentaliteit’ er bij bepaalde festivalgangers eens uit. In plaats van kritiek te geven kan je ook opteren om niet te gaan of om andere keuzes te maken, zonder dat met veel bombarie kenbaar te maken. Voor elke tegenstander ga je ongetwijfeld een voorstander vinden. De toekomst zal m.a.w. uitwijzen of het een geslaagd ‘experiment’ was.

UPDATE

Het experiment met Milk Inc. ligt sinds afgelopen weekend achter ons. Naar het schijnt geen ‘rotte tomaten’ e.d. naar hun hoofd geslingerd gekregen. Alle pussies die dat idee nogal zagen zitten hebben bewezen dat ze totaal geen kloten aan hun lijf hebben. Of ze zijn tot inkeer gekomen, dat kan natuurlijk ook. Naar het schijnt bracht de band het er nog vrij aardig vanaf. Dus geen massale uittocht richting Metallica. Dat de sfeer tijdens Milk Inc. erin zat bewijst dit fragmentje.

Aangename concertjes in 2008   Leave a comment

006just_jack_pukkelpop07_20kopie

Niet dat we zo vaak naar concerten of festivals zijn geweest dit jaar, maar af en toe komt het er eens van en soms pik je er dan precies de juiste dingen uit. Iedereen had dit jaar wellicht Sigur Ros, Elbow of The Last Shadow Puppets moeten gezien hebben, maar driewerf helaas … die zag ik dus niet. Ik hoop vooral dat The Last Shadow Puppets volgend jaar op één of ander festival staan.

10 concertjes dan maar die wél meer dan de moeite waard waren (alweer in willekeurige volgorde).

10. Zita Swoon (Genk on Stage)

Hoewel ik vond dat ze vrij routineus speelden zeker een goed concert. Spanje had net die avond ‘der Mannschaft’ geklopt met een Arsenalscore en was Europees kampioen geworden, misschien had dat er mee te maken.

9. Editors (Pinkpop)

Magistraal concert, achteraf ook nog gezien op Pukkelpop maar dat was al een stuk minder goed.

8. The Cure (Sportpaleis)

Misschien muzikaal niet het allerbeste concert, maar ze wisten wel dik 3 uur de aandacht vast te houden. Wellicht het beste concert prijs/kwaliteit.

7. Campbell & Lanegan (CCHA)

The beauty and the beast kwamen, zagen en overwonnen het Cultureel Centrum van Hasselt.

6. Hot Chip (Pukkelpop)

Vooraf was ik nogal sceptisch, maar ze speelden de dance hall plat. Het geheel ziet er nogal nerdy uit, maar het werkt wél.

5. MGMT (Pukkelpop)

Een van de revelaties van 2008 toch wel, zelfs hun remixes zijn best te pruimen.

4. Arsenal (MOD)

Op de ‘Dag van de Arbeid’ zagen we een schitterend concert dat gewoon van de eerste tot de laatste minuut goed zat. Pukkelpop en Hamont-Achel in de herneming konden het MOD-concert achteraf niet meer evenaren.

3. Sweet Coffee (CC Muze)

Hun concert was opgedeeld in een funky uptempo part en een trager loungy part. Van mij hadden ze alles door elkaar mogen spelen.

2. Kaiser Chiefs (Pinkpop)

Achteraf gezien toch een goed concert, hun 2 vorige Pukkelpopdoortochten vond ik memorabeler (eens je hun tricks kent verveelt het soms een beetje).

1. Blood Red Shoes (Pinkpop)

Heel straf op Pukkelpop, maar ik vond hun optreden op Pinkpop nóg beter. Rock zoals rock altijd zou moeten klinken.

Net buiten categorie dit jaar: Metallica (Pukkelpop), al jaren mijn ding niet meer maar toch straf. Motek (Pukkelpop), straffe Belgische band, Jamie Lidell op Pukkelpop en Groove Armada (Pinkpop) deed ons spontaan shaken in de tent.

Tegenvaller: Foo Fighters (Pinkpop), slecht geluid, nodeloze experimenteerdrang. Ik denk mijmerend terug aan vroeger.