Archive for the ‘The Pigeon Detectives’ Tag

The Black Box Revelation @ Depot Leuven   Leave a comment

The Black Box Revelation had in 2009 een topjaar achter de rug. Het meest stomende, rock’n’roll garage duo speelde afgelopen jaar in talrijke uitverkochte Belgische clubs (o.a. Het Depot), op Rock Werchter én Pukkelpop. Daarnaast trokken Jan Paternoster (zang, gitaar) en Dries Van Dijck (drums) gigwise door Europa en de States. dEUS, Ghinzu, maar ook Eagles of Death Metal namen BBR mee op sleeptouw en begin februari trokken ze mee op tournee met The Raveonettes. Niet toevallig ontvingen ze onlangs een MIA als beste Belgische live act! Het schitterende debuut Set Your Head On Fire (2007) is een onstuimige, creatieve plaat vol straffe singles. Daarna trok BBR tweemaal een week in de Ray Davies (The Kinks) studio in Londen om er Silver Threats, hun tweede album, op te nemen. Het Britse tijdschrift NME was alvast bijzonder lovend: “The songs on this second album are exciting and catchy but at the same time raw and bluesy.”

Dat er geen woord van gelogen is stelden we vorig jaar zelf vast tijdens Pukkelpop. Met open mond in een stampvolle tent ongelofelijk zitten genieten van deze jonge broekjes. Het voorprogramma is straks van Noord-Ierse makelij en luistert naar de naam General Fiasco. Ik had er persoonlijk nog nooit van gehoord, maar ze hebben o.a. getourd met The Pigeon Detectives en The Wombats en worden vergeleken met We Are Scientists. Zeker geen slechte adelbrieven zou ik denken, hoewel de groepsnaam vooralsnog anders laat vermoeden! 😉

UPDATE

Gisteren was duidelijk de dag van de Spinal Tapmomenten, de ene al wat pijnlijker dan de ander. Oorspronkelijk gingen we met z’n drieën (Hanne, Ludo en ik) samen richting Leuven. Tot het moment dat Hanne één van haar twee tickets niet meer kon vinden. Dat ticket (dat eigenlijk voor Ludo was bedoeld) bleek spoorloos verdwenen. Hierna volgde een verwoede zoektocht ten huize Hanne en op onze werkplek waar ik de boel ondersteboven smeet. Er zat niets anders op dan naar de afgesproken plek (Brasserie De Koriander in Heusden-Zolder) te rijden waar Hanne ons het enig overgebleven ticket zou overhandigen. Daarna kon de rit naar Leuven worden afgehaspeld.

Onderweg (in de buurt van Tienen) bleek dat ze aan één kant het wegdek aan het vernieuwen waren. En ook in de buurt van de Bondgenotenlaan reden we zo snel dat we i.p.v. rechtstreeks richting parkeergarage uiteindelijk via een klein omwegje door de stad (met louter eenrichtingsverkeer) terug via de Ring op onze parkeerplaats geraakten. Toen bleek ineens ook mijn ticket spoorloos verdwenen. Ik had het in de achterzak van mijn broek gestoken, maar daar stak niets meer. Uiteindelijk hebben Ludo en ik de hele wagen aan een grondige inspectie onderworpen. Mijn laatste redmiddel was ‘aan de kassa een nieuw ticket trachten te scoren’, toen Ludo ergens een ticket opdiepte dat … gewoon opgevouwen in het vak van mijn deur stak. Ik kon me zelfs niet herinneren dat ik het daar had gestoken. De opluchting was uiteraard groot.

Het concert zelf dan. Voorprogramma General Fiasco klonk vrij aardig moet ik zeggen. Ik ken geen titels van nummers, dus daarover geen verdere mededelingen helaas. Met een beetje geluk horen we zeker meer van deze heren. Rond half 10 was het dan de beurt aan The Black Box Revelation. Ludo en ik waren vrij vooraan in de kuip gaan staan. Van daar hadden we een vrij goed zicht op het podium. ’t Was behoorlijk heet in de zaal en er werd weer gesmoord tegen de sterren op (we constateren het elke keer opnieuw en elke keer is het een verdomd vervelende vaststelling). In de horeca wordt er tegenwoordig streng gecontroleerd op het rookverbod, hopelijk volgen ook de concertzalen binnenkort. In een (straks) vernieuwd Depot hopen we alleszins dat er iets wordt gedaan aan de overlast.

BBR begon eraan met ‘Run wild’ waarna o.a. ‘Where has all this mess begun’, ‘Gravity blues’, ‘High on a wire’, ‘5 o’ clock turn back the time’, ‘You better get in touch with the devil’, ‘You got me on my knees’, ‘Our town has changed for years’, ‘I think I like you’ dat naadloos overliep in ‘Do I know you’, ‘Set your head on fire’ en ‘Love licks’ volgden. In de bisronde ‘Love, love is on my mind’, ‘Never alone/Always together’ en de ietwat vreemde afsluiter ‘Here comes the kick’. Mocht ik BBR zijn geweest, ik had de set afgesloten met beukende drums en een scheurende gitaar op het eind maar dat was dit keer dus niet het geval.

Globaal gezien was het een prima te pruimen concert, maar een splinterbom zoals hun doortocht op Pukkelpop er vorig jaar eentje was, zagen we dit keer dus niet. Misschien was Pukkelpop wel een uniek concert, eentje om in te kaderen want het is achteraf op dvd verschenen. Toch zeg ik tegen alle liefhebbers van het genre: ga BBR zeker eens uitchecken als ze toevallig in de buurt spelen, want ‘live’ blijft het nog altijd zwaar de moeite. Daags nadien constateerde collega Hanne dat ze het document om onze BBR-tickets af te drukken nog gewoon op het bureaublad van haar computer op het werk had staan. Achteraf gezien dus best wel een gemiste kans. Er zullen er in de toekomst nog wel komen, zeker?