Archive for the ‘The Supremes’ Tag

‘The Liberty of Norton Folgate’ (Madness)   Leave a comment

Folgate

Hun vorige cd dateert van 2005, maar ‘The Dangerman Sessions Volume 1’ was eigenlijk een covercd. Dus moeten we al tien jaar terug in de tijd, toen ‘Wonderful’ in 1999 werd uitgebracht. Heel veel deed dat album niet op commercieel vlak. Madness bleef een beetje kleven aan hun succesperiode in de jaren ’80. Daar is op zich niets mis mee, maar het geeft aan hoe moeilijk het is om na zoveel jaar nog te scoren bij het publiek.

Nochtans merkten we bij hun vorige doortocht in België, 15 december in Vorst Nationaal, dat het best iets kon worden met die nieuwe nummers. Drie jaar werd er aan het nieuwe album gewerkt. Dus waren we reuze benieuwd of de muziek op ‘TLONF’, een dubbelcd notabene, kon wedijveren met instant classics als ‘Shut up’, ‘Embarassment’ of ‘House of fun’, om er maar enkele te noemen.

Dat de heren drie jaar nodig hadden om een nieuwe plaat te maken had meerdere redenen. Zo was het niet altijd makkelijk om alle bandleden samen in de studio te krijgen, vermits ze niet meer allemaal in Londen resideren. Enkele bandleden weken bijvoorbeeld uit naar Amsterdam en Ibiza. Verder ging het distributiebedrijf dat instond voor de verdeling van de nieuwe cd failliet, zodat er eventjes paniek was wat het financiële luik betrof. Tot slot zijn er een aantal groepsleden die nog bezig zijn met diverse nevenactiviteiten. Maar drie jaar nadenken over het concept – een soort musical met mijmeringen over hun buurt, Londen – kan blijkbaar geen kwaad om er kwalitatief iets moois uit te puren.

Voor de liefhebbers bestaat er een exclusieve box-set bestaande uit een dubbelcd, een extra cd met live-opnames en demo’s en een vinylversie van de laatste cd. 22 nummers op één dubbelcd vinden wij al lang best. De eerste cd vind ik kwalitatief net een trapje hoger staan dan cd 2. De belangrijkste conclusie is echter dat Madness al lang geen pure ska-muziek meer maakt. We mogen gerust stellen dat ze met ouder worden geëvolueerd zijn naar een meer ‘poppy’ sound met hier en daar wat ska-invloeden.

Cd 1 leidt ons via een korte ‘overture’ in. Ik zou bijna durven declameren: ‘Welkom in Circus Madness’. Doch het volgende nummer ‘We are London’ is een rustige popsong met blazers. Knap nummer, de toon is meteen gezet. Andere hoogtepunten op cd 1 heten ‘Forever young’, een ‘dubby’ oorwurm, die je na enkele keren spontaan kan meebrullen. ‘Dust devil’ is de nieuwe single, die vooral zomers klinkt en doet verlangen naar vakantie met een goede cocktail in de buurt. Het sterkste nummer van de hele cd is voor mij ‘That close’, dat overigens sterk lijkt op andere bekende Madnessmuziek.

‘Clerkenwell polka’ doet wellicht het meest aan het knotsgekke Madness denken, vooral door die versnelling op het einde. De eerste cd sluit af met het meer dan tien minuten durende titelnummer ‘TLONF’, een moderne variant op Queen’s ‘Bohemian Rhapsody’ dat gelukkig nooit verveelt. Zeg nu zelf, welke popgroep durft tegenwoordig nog zwaar de vier-minuten-grens overschrijden. Madness dus! Dat titelnummer bestaat uit verschillende lagen en tempowisselingen.

Ook cd 2 trapt sterk af in de vorm van ‘Let’s go’. Bij ‘Mission from hell’ dacht ik in eerste instantie zelfs aan iets uit de Motown-stal, genre The Supremes. ‘Fish and chips’ is een leuk tussendoortje, ‘NW5’ speelde de band al een tijdje tijdens hun live-concerten. ‘Africa’ (nee, niet de cover van Toto) zorgt ervoor dat de cd even knap eindigt als dat ie begon. We overdrijven niet als we zeggen dat Madness 30 jaar na hun fantastische debuutcd ‘One step beyond’ opnieuw een pareltje op de mensheid heeft losgelaten. Een aantal zeer sterke nummers, geen minpunten. In tegenstelling tot sommige andere bands met dezelfde mérites is Madness anno 2009 nog steeds relevant. Met een beetje geluk staat deze cd straks in mijn eindejaarslijstje voor 2009 te pronken. Liefhebbers kunnen Madness binnenkort nog ‘live’ aan het werk zien op Pinkpop, Rock am Ring of Roskilde.

Posted 24/05/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , , , , , , ,