Archive for the ‘Thomas Dolby’ Tag

Napster : waar is de tijd! (1)   Leave a comment

8717845_napster

Je zou bijna kunnen zeggen dat Napster voor mij de aanleiding was om zelf een internetabonnement te nemen via Telenet in 2001. Ik had het populaire peer-to-peerprogramma al een paar keer gezien bij een kameraad. Die combinatie van een hoop gratis downloadbare muziek met de mogelijkheid om eventueel te chatten met de mensen bij wie je iets weghaalde deed werkelijk een unieke wereld opengaan. Helaas duurde het sprookje niet lang. Geleidelijk aan werden ze vervangen door soortgelijke programma’s, het één al populairder dan het ander.

Enkele dagen geleden dook ik op zolder nog eens in mijn oude cd-schijfjes. Toen viel mijn oog op een aantal gekopieerde compilatiecd’s, allemaal Napstermateriaal. Ik had dadelijk iets van ‘Wat een zalige tijd was dat toch!’ en ‘Mijn muzikale smaak is eigenlijk altijd al redelijk goed geweest.’ 😉 Omdat dit soort uitspraken altijd om een bewijs vraagt, geef ik graag een vijftal voorbeelden met uitleg (of wat dachten jullie). Vandaag blijven we voor deel 1 in de ongelofelijke jaren ’80. Een van de betere eightiesnummers blijft voor mij ‘Dear God’ van XTC, maar dat ligt misschien te veel voor de hand. Daarom maar ‘for something completely different’.

We schrijven 1983 en de heren Karl Hyde en Rick Smith zijn al enkele jaren bezig met hun band Freur. Uit deze band ontstaat later Underworld. Ik herinner me het aanstekelijke ‘Doot doot’ nog van de radio. Meer dan 25 jaar later blijft dat nog steeds een aanstekelijk nummer.

We blijven in 1983 bij de band Bow Wow Wow met de knappe zangeres Annabella Lwin in hun gelederen. Vooral haar nogal speciale kapsel trok destijds de aandacht. Ze was 16 toen ze bij de groep begon en als 18-jarige meid scoorde ze een aantal flinke hits.

Ook Prefab Sprout bracht enkele leuke songs uit, ik vind hen eigenlijk een beetje een onderschatte band. ‘Cars and girls’, ‘The king of rock ‘n’ roll’, ‘Appetite’, ‘We let the stars go’ en deze ‘Johnny Johnny’.

In 1982 won Nicole het Eurovisiesongfestival met de klassieker ‘Ein bisschen Frieden’, maar gelukkig werd er ook nog goeie muziek gemaakt in dat gezegende jaar. Een van de betere synthpopnummers stond op naam van Thomas Dolby. Die werkte trouwens met een hoop bekende muzikanten samen, o.a. met het daarnet genoemde Prefab Sprout.

En we sluiten af met een band die al actief is sinds 1979, Yello. Ik heb dat altijd al fascinerende muziek gevonden. Het klinkt trouwens nog steeds tijdloos na al die jaren.

Binnenkort nog een vervolgje, maar dat gaat over de nineties. ‘I Love the 90’s’, but not as you know it. D.w.z. niet zoals het bekende fuifconcept, maar het betere segment uit de muziekwereld.