Archive for the ‘Tina Turner’ Tag

Tina Turner : the day after   Leave a comment

large_757325

Ik lag er vannacht pas om 2u30 in, vanmorgen al op het werk om 8u30. Ook ‘the day after’ nog steeds ongelofelijk onder de indruk van ‘Tante Tina’. ‘Pure klasse’, voor minder superlatieven gaan we ook vandaag niet. 69 jaar, één brok energie. Ongezien, ik kan me althans niet dadelijk namen voor de geest halen die nog tot zo’n prestaties in staat zijn op die leeftijd. ‘Goldeneye’ krijg je voorlopig al als voorgerecht van mij. 😉

De media waren vandaag unaniem lovend. Een overzichtje. Het Laatste Nieuws kopte ‘Tina Turner zet Sportpaleis op zijn kop’. Een dolenthousiast publiek brulde alle hits mee, een permanent kortgerokte Tina genoot zichtbaar van de ambiance. Volgens De Morgen: ‘Tina Turner viert 50 jaar carrière in het Sportpaleis’. Het tij keerde volgens hen pas na de pauze. Tijdens de bissen bereikte de set een climax met een opzwepende, van zweet doordrongen soulstuk als ‘Proud Mary’ en het zinderende ‘Nutbush City Limits’ – waar ze middels een uit het podium verrezen troon over de hoofden van het publiek zoefde. De Standaard had als titel ‘Waardig jong blijven’. Ze kwam, ze zag en ze zette haar keel open. Wat daar uitkwam was bij momenten nog even indrukwekkend als 50 jaar geleden. Over danspasjes gesproken: het is toch indrukwekkend hoe Tina over dat podium blijft huppelen als was ze nog steeds op de loop voor Ike. En dan die benen. We hebben ze vanop een meter of twee kunnen bekijken toen ze vlak boven ons hoofd ‘Nutbush’ hing te zingen en we kunnen u verzekeren: ze zijn echt. Tina Turner slaat een brug tussen de generaties. Het Nieuwsblad: ‘Tina komt een beetje thuis. 69-jarige Turner walst over het Sportpaleis’. En in Het Belang van Limburg tot slot: ‘Tina Turner zet Sportpaleis op z’n kop’. In een twee uur durende show speelt Tina Turner 21 songs. Het Sportpaleis, met een hevig dansende Natalia op de eerste rij, was gisteren alvast laaiend enthousiast.

Ze begon met de outfit van op de foto hierboven en zette vervolgens ‘Steamy windows’, ‘Typical male’, ‘River deep, mountain high’, ‘What you get is what you see’ en ‘Better be good to me’ in. In een korte acrobatische entr’acte kwam ze uit het doek gefloept in een stemmig rood jurkje voor ‘Acid queen’, ‘What’s love got to do with it?’ (waarna ze teasend de vrouwelijke tegen de mannelijke toeschouwers uitspeelde in een soort van ‘battle of the sexes’) en ‘Private dancer’. Voor ‘We don’t need another hero (thunderdome)’ uit de Mad Max film hees ze zich in haar filmpakje van destijds terwijl filmbeelden uit Mad Max op de achtergrond worden geprojecteerd van haar en Mel Gibson. Meteen ging het doek dicht voor de pauze.

Na de pauze kregen we eerst wat archiefbeelden op scherm te zien, waarna we een zittende Tina zien in een soort van zilvergrijs glitterpakje. Hierna brengt ze ‘Help’ van The Beatles, ‘Undercover agent for the blues’, ‘Let’s stay together’, ‘I can’t stand the rain’, de Rolling Stones medley ‘Jumpin’ Jack Flash/It’s only rock ’n roll’ met op de achtergrond archiefbeelden van zowel zijzelf als de vroegere Stones. Tijdens de volgende verkleedbeurt hoor je een soort vervormd 007 theme song op de achtergrond terwijl een nagemaakt Bondfilmpje met vrouwen zoals in de vroegere films erbij wordt geprojecteerd. Uit het plots oplichtende oog dat openschuift komt ze in een zwarte jurk met megasplit vanvoor de showtrap afgedaald als een echte diva tijdens ‘Goldeneye’. Robert Palmer’s ‘Addicted to love’, ‘Simply the best’ en ‘Proud Mary’ volgen. In de bisnummers draagt ze een zwarte kniehoge broek en een wit jasje. Tijdens ‘Nutbush city limits’ zwaait ze op een soort van brandladder over de voorste rijen in het publiek. Met ‘Be tender with me baby’ zet ze na dik twee uur een orgelpunt achter haar indrukwekkende doortocht. Een uitzinnig reagerend Sportpaleis kan met een goed gevoel terug naar huis.

tina-turner_1240341c

UPDATE

Op donderdag 30 april geeft Tina Turner nog een extra concert in het Antwerpse Sportpaleis. In totaal heeft ze dan 5 concerten gegeven in Antwerpen. Wie op de wachtlijst staat, krijgt een bericht van Tele Ticket Service en moet voor maandagavond bestigen. Vanaf dinsdag om 9 uur worden de resterende tickets in omloop gebracht. Er snel bij zijn is de boodschap.

Advertenties

Posted 23/01/2009 by ambijans in Concert, Muziek

Tagged with

Tina Turner @ Sportpaleis   Leave a comment

08poster

Deze namiddag zit ik eerst weer in de Cipal building te Diepenbeek voor één van de laatste cursussen m.b.t. het nieuwe bibliotheeksysteem, een les die specifiek is gericht op bestellijsten maken voor onze collectievorming. Gelukkig volgt er ’s avonds nog een ontspanningsmoment, hopelijk hebben we een beetje fatsoenlijke staanplaatsen in het gele vak.

Ik ga samen met twee vrouwelijke collegae, Kim en Hanne, richting Sportpaleis voor het eerste in een reeks van vier uitverkochte Tina Turner concerten in Antwerpen (vrijdag volgt concert nummer twee en in februari nog twee keer). Kim zag Tina reeds eerder in Flanders Expo in Gent (1996) waar ze toen werkelijk alle records brak: 11 keer een uitverkochte zaal, samen goed voor 144.000 toeschouwers.

In november wordt deze kranige tante trouwens 70 jaar, maar dat is haar vooralsnog niet aan te zien. Ze kreeg vorige week tijdens het openingsconcert van deze tournee in Keulen trouwens lovende kritieken. Goeie show, wisselende kostumering, 23 nummers, 2 uur topentertainment. We hebben dus alvast iets om naar uit te kijken. Als opwarmertje alvast een voorsmaakje van één van haar nummers. Omdat ik origineel wil zijn neem ik een ander nummer dat ik persoonlijk zeer sterk vind.

UPDATE

Vooraf gingen we traditiegetrouw mixed grill eten bij Pax, in de buurt van het Sportpaleis. Een uur voor aanvang hadden we al een mooi plaatsje gevonden aan de balustrade achteraan met mooi globaal overzicht op podium. Tina begon eraan met ‘Steamy windows’, daarna volgden ‘River deep, mountain high’, ‘Typical male’, ‘Better be good to me’, ‘Acid queen’, ‘What you get is what you see’, ‘Jumpin’ Jack Flash/It’s only rock ‘n’ roll’, ‘What’s love got to do with it’ om deel 1 tenslotte te beëindigen met ‘We don’t need another hero (Thunderdome)’. Deel 2 begon zittend met Beatlescover ‘Help’, gevolgd door ‘Let’s stay together’, ‘Private dancer’, een weergaloze James Bond opkomst tijdens ‘Goldeneye’, ‘Addicted to love’, ‘The best’, ‘I can’t stand the rain’ en ‘Proud Mary’ (waarbij zelfs publiek op het middenplein spontaan een dansje waagde). In de bisronde zat o.a. ‘Nutbush city limits’. Het concert was gewoon af, van de eerste tot en met de laatste noot. De show was van een hoog niveau, absolute top. Iedereen die nog moet gaan kijken gaat zeker waar voor zijn geld krijgen. Ik weet nu al dat dit concert mijn top 10 concerten van 2009 zal halen.

Posted 22/01/2009 by ambijans in Concert, Muziek

Tagged with , ,

High Five aka ‘the ridiculous Geef me de vijf’   Leave a comment

blog_highfive

Yes, we have a winner! In 2009 zal mijn maandelijks muziekrubriekje (er zullen vast meer posts over muziek gaan, maar mijn maandelijkse highlights noem ik nu zo) naar de naam ‘High Five’ luisteren. Met dank trouwens aan Erik, een sympathieke dorpsgenoot die de naam in bruikleen gaf. Door hier maandelijks ‘De politie, uw vriend’ te debiteren gaan we er niet mee wegkomen, dus mag Erik zich in principe aan zijn zelf voorgestelde ‘reward’ verwachten.

Waarmee we meteen terug tot de kern van de zaak komen. We beginnen met Dan Black, een jongeman die door muziekkenners een absolute doorbraak wordt voorspeld voor 2009. Hij zat vroeger in The Servant, die vorig jaar zijn gesplit. Nu gaat hij wellicht solo hoge ogen gooien. De officiële videoclip werd onlangs alweer van youtube verwijderd, jullie moeten het enkel doen met het nummer zelf.

Gang Gang Dance is de volgende band in het rijtje, écht iets voor mensen die houden van iets experimentelere muziek. Deze New Yorkse band bracht hun cd ‘Saint Dymphna’ eind oktober uit op het vernieuwende elektronische muzieklabel Warp Records.

Het Gentse duo Nid & Sancy maakte in het verleden al furore met hun cd’s ‘Talk to the machine’ en ‘Color at the darkest disco’. Hun nieuwe cd ‘Modern times are gone’ zou normaal volgende maand moeten verschijnen.

Onze retroplaat van deze maand is dit jaar precies 25 jaar oud. Tina Turner bracht toen ‘Private dancer’ op de markt. Op donderdag 22 januari a.s. gaan we haar trouwens bekijken in het Antwerpse Sportpaleis. Haar 4 concerten (2 in januari en 2 in februari) waren trouwens in een mum van tijd uitverkocht.

Als Morrissey, de vroegere voorman van The Smiths, een nieuwe cd uitbrengt dan heeft ie sowieso al mijn aandacht. Niet alle solowerk is misschien even sterk, mij kan hij alleszins al sinds de vroege jaren ’90 boeien. Medio februari brengt hij zijn nieuwe werkstuk ‘Years of refusal’ uit, zijn negende solo studioalbum alweer. Zijn concert van 8 juni in de Antwerpse Koningin Elisabethzaal was trouwens in een mum van tijd uitverkocht.

We”ll be back next month! 😉

Madness @ Vorst Nationaal   Leave a comment

madness11

Toen wij nog 16 waren (nu dik twee decennia geleden) noemden wij muziekliefhebbers met een hang naar retromuziek of een voorliefde voor hun vroegere bands openlijk ‘oude zakken’. Want als je 16 bent wil je enkel nieuwe dingen ontdekken, de nieuwste hypes volgen en het liefst heelder dagen in zwarte kleding rondlopen want da’s stoer en alternatief. Nu moet ik toegeven dat ik nog altijd graag mee ben met de laatste muziekreleases en bands , maar als ik hier of daar een trein mis lig ik daar niet meer zo van wakker. Het is niet meer van moeten, maar ’t blijft wel handig voor het werk als we wél meegaan met onze tijd natuurlijk. 😉

We zijn al enige tijd aanbeland in het stadium waarin we weer retro mogen zijn. Zo waren we vorig jaar in juni aanwezig bij George Michael in het Sportpaleis, in oktober waren we bij de ‘happy few’ die het eerste concert van Sting en zijn kompanen van The Police konden meepikken in datzelfde Sportpaleis, want de dag erna annuleerde men het tweede concert na stemproblemen van Sting. In maart van dit jaar trokken we opnieuw richting Antwerpen voor Robert Smith en zijn kornuiten van The Cure.

Vanavond rijden we richting Vorst voor een optreden van Madness, de Britse band die al bijna dertig jaar een mengeling van ska en popmuziek maakt. Madness is zo’n band waar ik spontaan Avro’s Toppopherinneringen bij krijg. Ad Visser moet ongetwijfeld één van mijn eerste helden zijn geweest destijds. Ik ben een paar keer eerder in Vorst Nationaal geweest: zo herinner ik me nog concerten van Tori Amos, The Prodigy en Jamiroquai. De akoestiek in Vorst was nooit zo heel goed bij mijn weten of het zou nu sterk moeten zijn veranderd.

In de toekomst hoop ik nog steeds op concerten van Prince, Depeche Mode, David Bowie en andere oude(re) krasse knarren. Prince zou op pensioen zijn, Depeche Mode behoort tot de mogelijkheden (Pinkpop of Werchter Classic), op Bowie blijft het voorlopig wachten. Volgende maand wacht ons trouwens de kraste aller knarren: Tina Turner. Vanavond doen we het dus met Madness. Benieuwd wat dat gaat geven!

UPDATE

Parkeerplaats vinden was geen sinecure vanavond in de buurt van een bijna uitverkochte concertzaal. Madness ging van start met ‘Night boat to Cairo’ gevolgd door ‘Embarassment’ waarna het geluid iets beter werd. Wij zaten redelijk vanboven rechts vooraan. Hoorde ik verder nog voorbijkomen: ‘Baggy trousers’, ‘Grey day’, ‘Shut up’, ‘It must be love’, ‘House of fun’, het luid meegebrulde ‘Our house’, ‘Wings of a dove’, ‘The sun and the rain’, ‘My girl’ en ‘NW5’. In de eerste bis kwam ‘The liberty of Norton Folgate’ langs, het tweede bisnummer was natuurlijk ‘One step beyond’. Dik anderhalf uur een degelijk uit de verf komende band aan het werk gezien (10 man sterk op het podium) maar het geluid was op bepaalde momenten abominabel. Ik ken mensen die klagen over het Sportpaleis, maar Vorst slaat volgens mij werkelijk alles. Kan niemand daar verandering in brengen?