Archive for the ‘U2’ Tag

Bono ziet Abraham   Leave a comment

De kop van dit blogbericht kan normaal gezien niet verkeerd worden begrepen … of toch? We bedoelen uiteraard dat de zanger van U2, Bono, vandaag 50 jaar oud wordt. Hoewel het voor Vader Abraham absoluut geen kwaad had gekund, mocht hij Bono om advies hebben gevraagd voor de songfestivalinzending van Sieneke dit jaar. ūüėČ

Popjournalist van ‘De Morgen’, Bart Steenhaut, schreef ‘Bono 50’, een biografie over √©√©n van de meest legendarische rockgroepen aller tijden. Naar het schijnt een absolute must voor muziekliefhebbers. Uiteraard binnenkort terug te vinden in jullie plaatselijke openbare bibliotheek.

Ik durf hier gerust bekennen dat ik een fan ben van U2 (ik ga ze op 22 september a.s. voor de derde keer ‘live’ bekijken). De prekerige kant van Bono trekt me persoonlijk ook niet zo erg,¬†het dreigt af en toe¬†zelfs irritante proporties aan te nemen. Gelukkig maakt de band muzikaal veel goed, dus op dat gebied ben ik nogal vergevingsgezind.

Advertenties

Posted 10/05/2010 by ambijans in Literatuur, Muziek

Tagged with , , , ,

U2 komt naar Brussel in 2010   Leave a comment

u2

Wat we al enige tijd wisten heeft de groep vandaag officieel aangekondigd op de website: U2 komt volgend jaar met¬†de “360 ¬į”-tour naar Brussel, maar een exacte datum is nog niet vrijgegeven.De band plant verder ook nog concerten in Duitsland, Finland, Denemarken, Rusland, Oostenrijk, Turkije, Frankrijk, Spanje, Portugal en Griekenland.

Ik heb zelf ooit twee doortochten meegemaakt van de Zoo TV Tour, √©√©n in Flanders Expo in Gent, een ander concert op de Werchterwei, destijds met voorprogramma van Stereo MC’s en Urban Dance Squad. Ik hoop dat het concert niet valt tussen 5 en 15 juli 2010, want dan zit ik misschien met Urania in Chili en op de Paaseilanden. Maar we gaan ervan uit dat we snel duidelijkheid krijgen, want tijdens het Madonnaconcert op Werchter dit jaar bleek dat we met een redelijk aantal ge√Įnteresseerden zaten voor een eventueel U2-concert in Belgi√ę.

UPDATE

Volgens betrouwbare bronnen staat het U2-concert in Brussel gepland op woensdag 22 september 2010. Zoals verwacht gaat het concert door in het Koning Boudewijnstadion. Alles moet nog officieel worden bekendgemaakt, maar men verwacht daarover snel duidelijkheid. Ook de start van de voorverkoop e.d. wordt binnenkort bekend. Ik kijk er nu al naar uit (zelfs zonder kaarten in handen). ūüėČ

UPDATE 2

Ticketverkoop begint vanaf zaterdag 17 oktober a.s. om 9u ’s morgens. Je mag maximum 8 tickets per persoon bestellen. De prijzen vari√ęren tussen de 30 en 150 euro. Er snel bij zijn is de boodschap. De vorige U2-doortocht in Belgi√ę was binnen enkele uren uitverkocht.

Posted 24/09/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , , , ,

Paus Benedictus XVI brengt cd uit: help de man aan een repertoire!   Leave a comment

127

Onze huidige paus, Benedictus XVI, zou dit najaar (30 november) via Geffen Records de cd ‘Alma Mater’ op de markt brengen. Hij is hierop zowel zingend als sprekend te horen in maar liefst 5 talen op 8 verschillende nummers. Volgens bepaalde bronnen zouden we met z’n allen versteld staan van ‘de ongelofelijke stem’ van de kerkvorst. Enige minpunt: de hemelse gezangen beperken zich¬†louter tot litanie√ęn en gebeden.

Als groot muziekliefhebber vind ik echter dat de paus een steuntje in de rug nodig heeft en een beetje mee moet gaan met zijn tijd. Vandaar dat ik ‘m graag wat alternatieve songs wil voorleggen, in de hoop dat hij het ietwat oubollige imago van de kerk hiermee een beetje zou kunnen afwerpen. De kerk kan best hip zijn, als het instituut een beetje met zijn tijd mee zou gaan. We doen een (wellicht) ijdele poging, omdat we nog een beetje hoop hebben dat het ‘gezond verstand’ uiteindelijk zal zegevieren. ūüėČ

Kwestie van geen al t√© grote cultuurshock teweeg te brengen in de geloofsgemeenschap moet men als openingsnummer voor iets traditioneels durven gaan. Simpel, begrijpelijk maar toch met een christelijk ge√Įnspireerde boodschap erin verwerkt. ‘Het spel kaarten’ van Gerard De Vries¬†lijkt me hiervoor uitermate geschikt.

Omdat de paus het meest gediend is met ludieke en/of ge√Įnspireerde covers van bekende nummers zou ook het originele ‘The cross’ van Prince in een bewerking van Laibach hem een nieuwe schare fans kunnen opleveren. Hij zal een beetje moeten oefenen op deze specifieke zangstem maar het lijkt me niet onoverkomelijk.

Hier en daar een kleine aanpassing en de nummers zijn perfect bruikbaar voor die pauselijke cd. Een van de allerbekendste hymnes van Iron Butterfly, ‘In a gadda da vida’ kan je makkelijk verbasteren tot ‘In the garden of Eden’ zoals ooit te zien was¬†bij The Simpsons. Diezelfde aanpassing in de tekst kan bijvoorbeeld ook bij ‘Sunday bloody Sunday’ van U2 (tegen die druk om naar de wekelijkse zondagsmis te moeten gaan). ‘I can’t believe the news today. Oh, I can’t close my eyes and make CHURCH go away’.

hitlerjugendpaus

Het volgende nummer is vrij gewaagd en werd mij aangebracht door Wim J. uit H. (die om begrijpelijke redenen verder anoniem wenst te blijven). Iedereen heeft al wel eens gehoord van paters, die het jonge grut destijds langer dan nodig over de bol aaide (als het daar al bij bleef). Als kwinkslag mag de paus gerust eens de carnavaleske toer op, om te bewijzen dat niets menselijks hem vreemd is. Oh, you touch my tralala! ūüėÄ

Bij de term ‘hemels gezang’¬†denk ik meteen aan¬†The Beach Boys. Met ‘God only knows’ bijvoorbeeld¬†kan Benedictus enkele open doekjes krijgen van zijn toehoorders¬†als hij op zijn best is. In hetzelfde straatje zit ook ‘Fragile’ van Sting, waarmee hij vast een¬†gevoelige snaar kan raken.

Tot slot nog √©√©n suggestie voor het ruigere kantje van de paus. Hel, hemel, vagevuur e.a. zijn al lang geen loze begrippen meer¬†in de kerkelijke omgeving. Vandaar¬†dat ‘Highway to hell’ ¬†van AC/DC voor voldoende sfeer zal zorgen in menig huiskamer tijdens de beluistering, zeker als de paus himself alle registers van zijn stem opentrekt. Heb je zelf ook nog suggesties voor onze eerwaarde kerkvader, laat ze dan achter bij de reacties. God zal het u lonen!

pope-rock

Conditions (The Temper Trap)   Leave a comment

31rH3Oc08dL

Begin mei op Polsslag het genoegen gehad om het allereerste concert van¬†The Temper Trap¬†op Belgisch grondgebied te kunnen meepikken. Meteen werd het bewijs geleverd dat¬†er ‘down under’ heus wel wat beweegt op muzikaal vlak. Na o.a.¬†Bee Gees, Dead Can Dance, Kylie Minogue, Empire of the Sun, INXS, Men at Work, Midnight Oil, Midnight Juggernauts en Nick Cave and the Bad Seeds is de opvolging alvast verzekerd.

Ik ga me eens aan een stoute voorspelling wagen: na Polsslag¬†doet The Temper Trap binnenkort ook Pukkelpop aan. Het zou me niet verbazen mocht de band √©√©n van de volgende jaren eveneens het podium van Rock Werchter onveilig maken als nieuwste indie sensatie. Afgaande op wat we zagen tijdens Polsslag zou dat overigens geheel terecht zijn. Voldoende reden om hun cd ‘Conditions’ eens aan een¬†luistertest te onderwerpen. Een cd die je overigens vanaf 10 augustus a.s. bij de platenboer kan verwachten!

Het leuke van de band is, dat ze zich niet op √©√©n genre of voorbeeld laten vastpinnen. Echo’s van zowel U2, Radiohead, Arcade Fire¬†of TV On The Radio klinken hier en daar door. Singles ‘Science of fear’ en ‘Sweet disposition’ zouden ondertussen al vertrouwd in de oren moeten klinken. Handelsmerk van de groep is ontegensprekelijk de falsetstem van zanger Dougy Mandagi.

Openen doet het album met ‘Love lost’, dat na een soort van handjeklap intro losbarst in een mooi nummer. ‘Rest’ is een opzwepend nummer, dat een beetje in de lijn ligt van de twee singles. ‘Fader’ is eveneens aanstekelijk. De rest van de tracks liggen min of meer in elkaars verlengde. Na een tijdje weet je wat je mag verwachten zodat het wel eens dreigt af te glijden richting ‘grijze middelmaat’. Het lijkt er soms op of producer Jim Abbiss op veilig heeft willen spelen.¬†Al bij al een aardig debuut van een band, die vooral in Groot-Brittanni√ę al een serieuze poot aan de grond begint te krijgen. Geen wonder wellicht dat ze tegenwoordig Londen als uitvalsbasis hebben gekozen na hometown Melbourne. Afsluiter ‘Drum song’ is heel toepasselijk een instrumentale drumtrack.

The Temper Trap is een talentvolle band die zeker nog potten zal breken in de toekomst, misschien (nog) niet meteen met dit album, want er had uiteindelijk meer ingezeten. Maar als volgens de logica de aanhouder steeds wint, dan zitten ze alvast gebeiteld. Voor de liefhebbers die meer willen horen van deze muzikale sensatie: afspraak op zaterdag 22 augustus a.s. in de Marquee op Pukkelpop. Jij komt toch ook?

Sounds of the universe (Depeche Mode)   1 comment

2931728680_aaa96457c8

Dik vier jaar hebben we weer moeten wachten op de opvolger van ‘Playing the angel’, het vorige Depeche Mode album. ‘Sounds of the universe’ is alweer hun twaalfde album, dat¬†vanaf 20 april in de handel verkrijgbaar is. Met dit album gaan ze weer terug naar hun roots, die in de jaren ’80 liggen, in hun geval betekent dat¬†vooral¬†veel synths. Dave Gahan blijft het prominentst aanwezig, maar ook Martin Gore doet hier en daar zijn duit in het zakje.

sounds_of_the_universe_album_cover

Vanaf het prille begin in 1981 had ik de band al in de mot. Single¬†‘See you’ uit 1982 vond ik al aanstekelijk, ‘Everything counts’ uit ‘Construction time again’ √©√©n jaar later blijft voor mij vooralsnog √©√©n van de beste singles aller tijden. ‘Some great reward’ kocht ik zelf en die stond vol fantastische muziek. Tussen ’84¬† en ’90 had ik een DM-dipje dat ‘Violator’ echter weer ruimschoots goedmaakte. Raar maar waar wekte de band daarna pas in 1997 terug mijn interesse met ‘Ultra’, dat voor mij ook tot hun sterkste albums mag worden gerekend. Inmiddels zijn we alweer ‘a giant leap’ verder in 2009 en ik denk dat ik weer terug mee ben. Depeche Mode is al eens uit het oog, maar nooit uit het hart. Ik ben ze altijd blijven volgen, weliswaar niet fanatiek maar toch …

‘In chains’ begint een beetje spacey maar mondt al snel¬†uit in een nummer dat blijft hangen. We zijn meteen mee, zoveel is duidelijk. ‘Hole to feed’ bevindt zich eigenlijk in hetzelfde aangename luisterstraatje. Single ‘Wrong’ kent iedereen onderhand wel. Voor mij was dat er dadelijk ‘boenk’ op, met een¬†knap duister kantje erin. Ook ‘Fragile tension’ is de moeite met overheersende synths en enkele keren een gitaartussendoortje. ‘Little soul’ is een mooi, traag nummer dat wat gelijkenissen vertoont met ‘Behind the wheel’¬†(zoals ie op ‘Music for the masses’ verscheen).

‘In sympathy’ refereert dan weer meer aan het solowerk van Dave Gahan. Het allerbeste nummer zit mooi in het midden verstopt. ‘Peace’ lijkt al van bij de eerste synths op het begin van ‘See you’ maar verwordt langzaam tot een fantastisch 80’s klinkend hoogtepunt met bovendien aanstekelijke samenzang. Zonder twijfel het hoogtepunt van deze SOTU.

Hierna wordt het echter een stuk minder. ‘Come back’ heeft nog jagende, hypnotiserende synthesizerklanken, ‘Spacewalker’ is een fijn, kort instrumentaal tussendoortje dat een perfect bruggetje slaat naar ‘Perfect’ dat in het begin wat weg heeft van ‘Lady shave’¬†van Fad Gadget. ‘Miles away’ vind ik persoonlijk een niemendalletje dat me helemaal niets doet. ‘Jezebel’ heeft gelukkig weer zijn Martin Gore momentje. Misschien wordt het in de toekomst wel een oorwurm zoals bijvoorbeeld het bekende ‘Somebody’ of ‘Home’. Afsluiter ‘Corrupt’ is pure retro Depeche Mode. De plaat eindigt dus zoals ze begon: zeer degelijk.

Als eindconclusie kan ik hier poneren dat Depeche Mode een vrij goed album heeft gemaakt, maar dus geen meesterwerk. Vooral de tweede helft van de cd is daar een beetje debet aan.¬†Misschien zijn er meerdere luisterbeurten aanbevolen, dat is meestal zo bij de betere muziekalbums. De muziek klinkt vaak nogal jaren ’80 maar da’s net leuk vind ik. Depeche Mode maakt al van in de beginjaren een soort electropop, die ondertussen al is uitgegroeid tot een heus subgenre op zich. 2009 zou best wel eens het jaar van de (bijna) vijftigers in de popmuziek kunnen gaan worden. Want na The Cure en¬†U2 eerder dit jaar zijn onze verwachtingen eveneens hooggespannen voor de¬†nieuwe¬†Simple Minds release volgende maand. Ook die plaat wekt bij mij meer dan gewone belangstelling.

Posted 11/04/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , , , ,

Gewaagd : Milk Inc. op Rock Werchter   Leave a comment

768172

Eergisteren sloeg Herman Schueremans de muziekwereld met verstomming door mede te delen dat Milk Inc. Rock Werchter zou afsluiten in de Marquee, omdat The Flaming Lips hadden gecanceld. Het¬†lag dan ook¬†in de lijn der¬†verwachtingen dat het verzuurde reacties zou gaan regenen¬†de¬†voorbije dagen. Voor de verstokte festivalganger is Milk Inc. absoluut ‘not done’. En niet alleen omdat je zo¬†moe wordt van ‘die handjes’ die je in de lucht moet steken.

hands20up

Toch komt dit bericht niet helemaal als een verrassing. Tot nader order blijft Werchter een beetje het muziekfestival voor de gevestigde waarden, sporadisch aangevuld met opkomend talent. Milk Inc. draait ondertussen alweer 10 jaar succesvol mee in het muziekwereldje én is daarmee onmiskenbaar een vaste waarde geworden. Mij kan het persoonlijk niet bekoren, maar zes uitverkochte concerten in het Sportpaleis vorig jaar: buiten Clouseau zijn de Vlaamse artiesten die dit kunnen verwezenlijken op minder dan één hand te tellen. Je moet het toch maar doen! Petje af!

Wie op muzikale ontdekkingstocht wil kan beter uitkijken naar de jaarlijkse festivals in Dour of op de Pukkelpopwei in Kiewit die (laat ons eerlijk zijn) toch meer de muzikale meerwaardezoeker wil bereiken. Pukkelpop sla ik bijvoorbeeld nooit over, niet alleen omdat het lekker dichtbij is. Maar tevens omdat je daar een betere staalkaart krijgt van wat er zo al beweegt in muziekland.

Omdat ik de beroerdste niet ben ging ik op zoek naar enkele pro’s en contra’s voor¬†de hele Milk Inc. historie. Waarom past die groep w√©l op Werchter? Of waarom juist helemaal niet? En ik brei er exclusief nog een mooie slotconclusie aan vast. Alstublieft! We beginnen onmiddellijk met de minpunten.

Het grote manco aan hun muziek voor mij persoonlijk¬†(voor de liefhebbers is dit ongetwijfeld h√©t¬†grote pluspunt) is het feit dat het allemaal zo herkenbaar, zo makkelijk, zo tam klinkt.¬†Je hoeft maar een paar noten te horen of je weet het al:¬†alweer zo’n typisch Milk Inc. deuntje. En dat terwijl er in ons Belgenlandje zoveel betere dance-muziek is: Praga Khan, Sweet Coffee, The Subs, Front 242, The Neon Judgement, … om maar enkele voorbeelden te noemen. En in mijn laatste kritiekpunt komt de muziekliefhebber in mezelf het meest naar boven: ik¬†heb absoluut geen moeite met het feit dat meer en meer mainstream muziek¬†aan de oppervlakte¬†komt op festivals. Bepaalde artiesten verkopen¬†nu eenmaal goed en ook hier geldt het credo ‘Klant is koning’. Maar wil Rock¬†Werchter in de toekomst¬†zijn reputatie van ‘beste festival ter wereld’ in ere houden dan mag men de lat vooral niet t√© laag leggen. Dit jaar Milk Inc. Volgend jaar 2 Fabiola? Als dat maar geen trend wordt! Het is niet omdat Werchter ook dit jaar moeiteloos uitverkoopt dat je eens kan gaan ‘stunten’. Volgens mij pikken festivalgangers niet alles, dus voorzichtigheid¬†blijft geboden.

Waarmee we meteen bij de pluspunten belanden. De herkenbaarheid van¬†Regi’s nummers is z√≥ groot dat de sfeer er meteen goed inzit. Er mag nog 65.000 man naar Metallica gaan kijken, de overige 5.000 (als het er niet meer zullen zijn) bouwen gezellig een feestje in de Marquee. Gegarandeerd! Om het met de lichtjes gewijzigde woorden van bekend dorpsfilosoof Walter Grootaers samen te vatten: ‘Milk Inc. is als een jokari, hoe harder je erop slaat, hoe sneller ze terugkomen’. En dan vergeten we gemakshalve nog het feit dat de groep elke pensenkermis, parochiezaal, gemeenteplein of cultureel centrum moeiteloos vol laat lopen. Omdat¬†ze nu eenmaal makkelijk¬†‘ambiance’ in de keet krijgen, zelfs hun grootste kritikasters zullen dat beamen. Hun muziek mag dan wel de noemer ‘commercieel, inspiratieloos en goedkoop’ meekrijgen, maar dan blijft de vraag: ‘als het allemaal zo makkelijk is wat ze doen, waarom hebben ze dan zo weinig concurrentie in hun segment? Waarom komt er dan niemand op het lumineuze idee om hun concept gewoon straffeloos te kopi√ęren? Of is het dan toch niet zo makkelijk als het in eerste instantie lijkt?

Normaal zou ikzelf hier¬†de grootste kritikaster moeten zijn van deze groep, maar laat ik voor √©√©n keer eens tegen de stroom in zwemmen. Dus doe voor √©√©n keer die oog -en oorkleppen af en ga gewoon naar Rock Werchter om je te amuseren. Er is niets zo ergerlijk als hokjesdenken en veralgemenen. Ik doe daar zelf ook aan mee, ik ben allerminst te beroerd om dat toe te geven. Muziekpuristen gaan altijd blijven bestaan en je kan nooit voor iedereen goed doen. Ik herinner me zo twee gevallen waar ik me destijds enorm aan heb ge√ęrgerd. In mei 1993 stond ik tijdens de Zoo TV Tour van U2 op de Werchterwei. De twee voorprogramma’s Stereo MC’s en Urban Dance Squad werden toen door het publiek van de eerste tot de laatste minuut uitgefloten. Ik waande me¬†precies in een vijandig voetbalstadion. Absoluut respectloos! En het tweede geval was de I Love Techno-editie van 2007 toen men het lef had om tussen al dat technogeweld Klaxons, een overigens fantastische rockband met rave-invloeden, te programmeren. De technopuristen maakten er toen ook een heel ‘spel’ van, terwijl het eigenlijk ‘no big deal’ was.

Of Herman Schueremans gelijk heeft zal na begin juli wel weer duidelijk worden. Maar het siert hem alleszins dat hij niet zo bekrompen is om geen risico’s te nemen. Misschien moet die ‘kerktorenmentaliteit’ er bij bepaalde festivalgangers eens uit. In plaats van kritiek te geven kan je ook opteren om niet te gaan of om andere keuzes te maken, zonder dat met veel bombarie kenbaar te maken. Voor elke tegenstander ga je ongetwijfeld een voorstander vinden. De toekomst zal m.a.w. uitwijzen of het een geslaagd ‘experiment’ was.

UPDATE

Het experiment met Milk Inc. ligt sinds afgelopen weekend achter ons. Naar het schijnt geen ‘rotte tomaten’ e.d. naar hun hoofd geslingerd gekregen. Alle pussies die dat idee nogal zagen zitten hebben bewezen dat ze totaal geen kloten aan hun lijf hebben. Of ze zijn tot inkeer gekomen, dat kan natuurlijk ook. Naar het schijnt bracht de band het er nog vrij aardig vanaf. Dus geen massale uittocht richting Metallica. Dat de sfeer tijdens Milk Inc. erin zat bewijst dit fragmentje.

No line on the horizon : U2   Leave a comment

u2

Vraag me niet hoe het kan, maar sinds enkele dagen is het nieuwste U2-album alweer uitgelekt op het  internet. Officieel is de release van het album pas binnen een dikke week, op 2 maart. Als de gelegenheid zich voordoet om alles al eens in avant-première te beluisteren ben ik er natuurlijk als de kippen bij.

De openingstrack heeft dezelfde titel als de cd: ‘No line on the horizon’. Ik hoor op een gegeven moment exact dezelfde gitaarriff als in het begin van ‘The Fly’ (van ‘Achtung Baby’). Maar alvast een aardige start wat mij betreft. ‘Magnificent’ is het volgende nr op de tracklist en¬†voor mij persoonlijk¬†tevens het allerbeste wat op deze cd staat. Volgens mij is dit een klassieker in wording. Met de typische gitaarriedels van The Edge erbovenop. Helaas wordt dit wereldnummer gevolgd door het minst goeie op dit 53 minuten durende schijfje, ‘Moment of surrender’. Het beweegt te weinig, ik waan me even in een geoefend kerkkoortje en dat gaat zelfs een verdraagzame athe√Įst als mij te ver. Snel door naar ‘Unknown caller’ zou ik zeggen. Alweer een trage, maar wel een goeie dit keer. De samenzang is dit keer aanstekelijk. ‘I’ll go crazy if I don’t go crazy tonight’ vind ik een dwaze titel voor een lied, maar gelukkig valt het goed mee. We zitten bijna halfweg op het schijfje trouwens.

‘Get on your boots’, de lekker swingende single die al enige tijd de ether teistert is ondertussen bekend. Tijdens ‘Stand up comedy’ geen Geert Hoste in de buurt, dat kan dus alleen maar meevallen. Dit nummer ligt in het verlengde van ‘Get on your boots’ dus is bij deze absoluut goedgekeurd. ‘Fez – Being born’ klinkt in het begin als een rustig¬†denderende trein met op de achtergrond het stemmetje van Bono maar verandert dan het geweer van schouder zoals enkel U2 dat kan. Hun geluid is hier herkenbaar en uniek (hier en daar doet het me denken aan ‘The unforgettable fire’ uit het gelijknamige album uit ’84). Alweer een hoogtepunt.

‘White as snow’ start ook weer vanuit dat dromerige sfeertje. Traag en goed nummer zonder meer. Het voorlaatste nummer ‘Breathe’ komt vanuit de achtergrond onstuimig opzetten. Alweer een typische U2-song waar ik kippenvel bij krijg. Hoewel ik deze cd in het algemeen een stuk minder vindt¬†‘rocken’ dan hun muzikale voorgangers of zit de leeftijd van de heren er voor iets tussen? Liefhebbers van het betere gitaarwerk en de obligate¬†rockrandjes zijn er volgens mij aan voor de moeite. ‘Cedars of Lebanon’ geeft het geheel een rustig eindstuk mee. Ideaal om met de Ipod te chillen in je luie zetel lijkt me.

In zijn geheel genomen ontstijgt ‘No line on the horizon’ ruimschoots de grijze middenmoot qua muzikaal niveau. Ik had graag wat meer rock en wat minder naar ballads neigende melodietjes gehoord, maar da’s gewoon mijn mening. Of deze cd ‘de tand des tijds’ zal overleven moet de toekomst uitwijzen. Ik ga ‘m wellicht nog enkele extra luisterbeurten geven.¬†Het artwork (de cd-hoes dus)¬†vind ik persoonlijk een ramp, maar wie ben ik. Het stelt een in grijstinten gedecoreerde afbeelding van de zee voor. De Japanse kunstenaar en fotograaf Hiroshi Sugimoto is hiervoor verantwoordelijk.

Tot slot nog onze korte eindconclusie. Een meer dan degelijk nieuw U2 album met¬†minstens drie wereldsongs: ‘Magnificent’, ‘Fez – Being born’ en ‘Breathe’. En als we de geruchtenmolen mogen geloven zou U2 op 28 juli in het Koning Boudewijnstadion spelen. Ik zou hen best nog eens ‘live’ willen zien maar deze locatie schrikt me zwaar af. Ik denk dat ik me tevreden stel met mijn twee U2-doortochten in het Antwerpse Sportpaleis in 1992 en op Werchter in 1993.

UPDATE

Iedereen kan dit jaar¬†met een gerust gemoed zijn of haar zomervakantie plannen. De heren van U2 vinden ons Belgenlandje te min, vandaar dat ze enkel tussenstops maken in Parijs en Amsterdam. Ik¬†ben altijd ‘in the mood’¬†voor rituele verbrandingen van de nieuwe cd gevolgd door een gezellige barbecue achteraf. Het gaat weer een mooie zomer worden! ūüėČ

Posted 20/02/2009 by ambijans in Muziek

Tagged with , , , ,