Archive for the ‘Muziek’ Category

Oorwurm van de week (193)   Leave a comment

the strokes

Onze terugblik op de afgelopen week leert ons o.a. het volgende: dinsdagavond was er een uitermate geslaagd dinsdagmenu met Ann Ceurvels (63 aanwezigen), vrijdagavond zagen we een toneelstuk in CCHA, zaterdag breiden we daar een klein vervolg aan bij HHT. Verder heb ik op het werk ook de drie dinsdagmenu’s voor dit najaar geregeld (maar daarover meer één van de komende dagen). Volgende week spelen we met Moedige Missers de Dynamic quiz in Houthalen-Helchteren (daarvoor zoeken we trouwens nog steeds een zesde man/vrouw). Wie zich geroepen voelt …

At the door – The Strokes: we hebben er enkele jaren op moeten wachten (zeven om exact te zijn), maar eindelijk is het straks (april) zover: de release van ‘The New Abnormal’. Live kunnen we Julian Casablancas & co deze zomer aan het werk zien op Best Kept Secret en Rock Werchter. Daarom alvast een voorsmaakje uit dat nieuwe album.

The Unlimited – Sufjan Stevens & Lowell Brams: verder is het ook likkebaardend uitkijken naar ‘Aporia’ eind maart. Dit keer ging Sufjan in zee met zijn stiefvader, de man die zijn moeder leerde kennen toen hijzelf elf maanden oud was. Hij is ook de Lowell uit Stevens’ briljante cd ‘Carrie & Lowell’ uit 2015. We mogen zeker weer iets experimenteels verwachten volgens mij.

Posthumous forgiveness – Tame Impala: het zou een beetje raar zijn om het onlangs verschenen ‘The Slow Rush’ van deze Aussie’s hier compleet dood te zwijgen in deze rubriek. Die cd staat bevat de al geloste singles uiteraard meer hoogtepunten. Daarom mikken wij graag één van de sterkste wapenfeiten van Kevin Parker bij jullie de huiskamer binnen. Oké, fans kunnen zeiken dat het rockgeluid quasi volledig weg is geëbd uit deze band, maar dat stoort mij alleszins niet. Dat ze in deze (vooralsnog zachte winter) een serieus zomergevoel weten op te roepen vind ik zelfs een heerlijk pluspunt.

{The Dreamer’s Hotel} – Enter Shikari: deze week zit er ook een iets hardere track in van deze Britse rockband die niet vies is van een streepje synths hier en daar. Vandaar misschien ook hun nominatie deze week. Waarom zou ik ook iets in mijn lijst proppen als ik er geen affiniteit mee zou hebben. 😉 ‘Nothing is true & everything is possible’ is vanaf 17 april beschikbaar.

Nisi Dominus -Cum Dederit – Antonio Vivaldi: onze uitsmijter is een classic in de ware zin van het woord (letterlijk én figuurlijk dus). Ergens in de 18de eeuw zorgde Antonio Vivaldi voor deze psalm, die ik hoorde opdoken in de allereerste aflevering van de Netflixreeks ‘Narcos :  Mexico’ (seizoen 2). Voor één keer mag dat wel eens zeker? Volgende week proberen we weer op een héél andere manier voor de verrassing te zorgen. Tot dan!

Posted 16/02/2020 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (192)   Leave a comment

We kunnen deze oorwurmeditie misschien ‘de stilte vóór de storm’ of kortweg Ciara-editie noemen. Wat gebeurde er de afgelopen dagen? Dinsdagvoormiddag kwamen ze mijn Telenetaansluiting op het appartement installeren, woensdagavond was er een theateravondje in CCHA, nam ik een Premium Spotifyabonnement (nu ik sinds eind vorige maand een Wonderboom in huis heb), donderdagmorgen ging ik naar de dermatologe en zaterdagavond was er een etentje met familie en kennissen. Volgende week staat dinsdag in het teken van ons dinsdagmenu met Ann Ceurvels, donderdagavond gaan we naar toneel kijken van HHT (als iedereen hier gezond blijft van lijf en leden) en vrijdagavond is er al opnieuw een toneelavond (in CCHA dit keer). Maar daarover lees je hier de komende dagen alles. Oh ja, voor wat de tv-series betreft: wij zagen o.a. ‘American Vandal’ (seizoen 1), ‘The Good Place’ (slot), ‘Bojack Horseman’ (slot),’Abducted in plain sight’, ‘You’ (seizoen 2), ‘Sex Education’ (seizoen 2) en de film ‘Uncut Gems’. Verder ook gestart met ‘Archer’ (seizoen 7) en ‘Over water’ (seizoen 2). Zullen we ons dan maar aan de muziek wagen?

Ladies for babies (Goats for love) – Nadine Shah: we beginnen vandaag met een Britse singer-songwriter van 34 met straks (‘Kitchen sink’ in juni) alweer vier cd’s op de teller. De producer achter haar werk is dezelfde man die ook bij Depeche Mode achter de knoppen zit. Toch heeft de zangeres (die bij vlagen aan PJ Harvey doet denken) zeker haar eigen geluid.

Heaven – Psychedelic Furs: onze classic moeten we deze week opnieuw in de roemrijke jaren ’80 gaan zoeken, 1984 om exact te zijn. Deze Britse band (opgericht in 1977) bestaat anno 2020 nog steeds. Op de Dag van de Arbeid komt er zelfs nieuw materiaal aan.

Until we blend – Lyenn: een productie uit eigen land of toch zo goed als, want uitgebracht door een Engelse Brusselaar die Fred Lyenn heet. Hij produceert een experimentele melting pot van jazz, postrock, folk, blues, avant-garde, roots enzovoorts. Niet voor één gat te vangen, deze man! Onlangs verscheen ‘Adrift’.

Salt of the earth – Bill Fay: deze ondertussen 76-jarige Brit bracht in de jaren ’70 van de vorige eeuw enkele cultklassiekers uit, waarna hij terug in de anonimiteit verzeild geraakte. Toch bleef de man gewoon verder componeren. Aan het einde van de jaren ’90 kwam er hernieuwde belangstelling voor zijn muziek. O.a. Jeff Tweedy van Wilco zorgde ervoor dat Fay vanaf 2012 terug reguliere cd’s op de markt brengt. Titel van zijn recentste plaat: ‘Countless branches’.

Cactused – Wire: en we gaan er deze week uit met een bijzonder eigenzinnige Britse band (naar het schijnt) die ik wél van naam kende, maar wiens platen mij verder niets zeiden. Niet geheel onlogisch vermits ze actief waren sinds 1976 maar met regelmatige tussenpozen de stekker er eventjes uittrokken. Van oorsprong een experimentele punkrockband die zichzelf meerdere keren heruitvond wat vermoedelijk heeft bijgedragen aan hun cultstatus. Onlangs verscheen ‘Mind hive’ waaruit we dit nummer plukten. Wij zijn volgende week terug op post (gesteld dat de storm ons heeft gespaard).

Posted 10/02/2020 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (191)   Leave a comment

mintzkov

Voor onze korte terugblik belanden we in eerste instantie op vorige week maandag. Toen gingen we met een aantal familieleden naar de notaris om te verzaken in een erfeniskwestie. Dinsdagnamiddag toerden wij met paps naar Gasthuisberg in Leuven voor een oogcontrole. Vrijdagavond trokken we met enkele collega’s naar Brigitte Kaandorp in CCHA, zaterdag konden we onze nieuwe bril gaan oppikken bij de opticien en ’s avonds werden we laatste op de Haute Quizine quiz in Mol. Dat was niet erg, want vooraf ingecalculeerd als enige sterrenloze ploeg van twintig deelnemers. Staan deze week in de planning: vandaag komen ze van Telenet zorgen voor de internetverbinding op mijn appartement, woensdagavond staat er met ‘Woodman’ een theatervoorstelling gepland in CCHA, donderdagvoormiddag moet ik langs de dermatologe en zaterdag komen mijn broer met zijn gezin én enkele goeie kennissen langs voor een etentje. Je zou haast vergeten dat we hier nog muziek in de aanbieding hebben. 😉

August eyes – Mintzkov: vandaag hebben we twee bijdrages van eigen bodem en we beginnen meteen met de bekendste van de twee, de Rock Rally winnaar van 2000. Da’s alweer twintig jaar geleden, de tijd vliegt razendsnel om. Hun nieuwe cd ‘Oh paradise’ verschijnt volgende maand.

RIP Coyote Condo #5 – Grandaddy: we mogen dit de eerste écht nieuwe single noemen sinds het overlijden van groepslid Kevin Garcia (als we bepaalde bronnen mogen geloven). En wat voor een single zeg! We kunnen alleen maar hopen dat de Willy’s dezer wereld of Radio 1 ‘m vaak zullen pluggen, want bijna acht minuten lijkt me alweer geen optie voor StuBru.

Help the aged – Pulp: onze classic zijn we deze keer opnieuw gaan zoeken in de nineties, het tijdperk waarin deze Britse band rond Jarvis Cocker furore maakte. Een nummer uit 1997 dat in 1998 op ‘This is hardcore’ terechtkwam als ik me niet vergis. Ik heb dat nummer hier nog ergens op cd-single liggen.

Power is taken – Moby featuring D.H. Peligro: Richard Melville Hall (kortweg Moby) brengt in maart zijn nieuwe cd ‘All visible objects’ uit. Moby krijgt op dit nummer vocale steun van de drummer van Dead Kennedys die ook nog ooit deel uitmaakte van een rist andere bands.

Halfverlopen buzzypas – Pilkington United: en we gaan er deze week uit met de Limburgse gekte van Jules Jordens (MC Zjwal)en Kasper De Sutter (FC Dhee), die met slechts anderhalve single op hun actief (beweren ze zelf) meteen het voorprogramma voor Gestapo Knallmuzik mogen verzorgen in de AB binnenkort. Of ze hiermee trachten mee te surfen op het succes van Zwangere Guy en Brihang? We zullen het bij gelegenheid eens navragen. Tot volgende week dan maar?

Posted 04/02/2020 by ambijans in Muziek

Best music of 2020 (februari)   Leave a comment

Sepultura ‘Isolation’ : waar is de tijd dat wij – jongelingen – drie dagen potdoof waren na de doortocht van Sepultura in de Brielpoort in Deinze? 29 november 1993 blijkbaar, ik heb het concertticket nog steeds liggen. Meer dan een kwarteeuw geleden, maar wat een memorabel moment! Mijn interesse is in de loop der jaren serieus verwaterd, maar dat wil niet zeggen dat ik het genre niet meer kan appreciëren. Naam van hun nieuwe cd: ‘Quadra’.

William Prince ‘Reliever’ : Canadese rootsrocker met een stem als een klok, hem wordt ook een grote toekomst voorspeld. Zijn debuut ‘Earthly days’ uit 2018 kreeg al veel lof toegezwaaid, mogelijk doet hij er met ‘Reliever’ nog een schepje bovenop.

Paul Haslinger ‘Lost signal’ : 57-jarige Oostenrijker die al jaren in de States leeft. Hij maakte in het midden van de eighties gedurende vijf jaar deel uit van de Duitse electronicaband Tangerine Dream. Later gaat de man zich specialiseren in het maken van soundtrackmuziek voor films, tv-series én videogames. Dat gaat hem bijzonder goed af want hij won zelfs een aantal awards hiervoor. ‘Exit ghost’ is een reguliere cd die niet is gekoppeld aan een film, game of serie.

Beatrice Dillon ‘Workaround two’ : deze Londense dame wordt wel eens ‘de nieuwe sensatie’ in het electronische muzieklandschap genoemd. Da’s een uitspraak waar wij altijd het nodige voorbehoud bij maken want hoe vaak vliegen de superlatieven over nieuwe hipstersnoepjes niet door het zwerk waarna ze even snel weer definitief van de aardbodem lijken verdwenen. Haar debuut heet alleszins ‘Workaround’. Liefhebbers kunnen Spotify alvast overuren laten draaien.

Shopping ‘Initiative’ : de vorige cd van dit Britse postpunktrio haalde mijn eindejaarslijstje van 2018, dus logisch dat er al een zeker verwachtingspatroon is. ‘All or nothing’ zal hun nieuwe worp heten.

Poolside ‘Around the sun’ : omdat de term chillwave wat in onbruik is geraakt noemt dit duo het zomerse genre dat ze maken gewoon ‘daytime disco’. Ik vind dat het alleszins een zonnige relaxte vibe heeft, ‘Low season’ aan een zwembad ergens in Spanje tijdens de zomer van 2020: waar mag ik ergens tekenen?

Dijf Sanders ‘Ravana’ : David Sanders is een Bruggeling die ooit deel uitmaakte van The Violent Husbands en Teddiedrum, maar die ook solo electronische composities maakt met Oosterse, oriëntaalse invloeden en dat klinkt zéér lekker. Zijn nieuwe cd ‘Puja’ zal ongetwijfeld in het verlengde liggen van de voorganger.

Katie Gately ‘Bracer’ : wie een stevige degout heeft van hapklaar verpakte brokjes zoals JOE FM, MNM én Q ze dagelijks door je strot duwen, die moet zeker eens een poging om deze Amerikaanse artieste te ontdekken. Deze maand brengt ze met ‘Loom’ haar tweede full cd uit.

Caribou ‘Sunsesame’ : onze oren beginnen al lichtjes te wapperen bij de mededeling dat Dan Snaith straks nieuw werk presenteert. Deze Canadees maakte in het verleden al een aantal knappe tracks, dus we kunnen enkel maar hopen dat ‘Suddenly’ eind deze maand die mooie trend kan verder zetten.

The Seshen ‘Dive’ : zeskoppige band uit San Francisco die pop en electronica op een georganiseerde manier met elkaar willen laten matchen. Nemen flink wat tijd tussen elke cd, exact vier jaar. Debuteerden in 2012, kwamen met een tweede cd in 2016 om straks ‘Cyan’ als derde cd te lanceren.

MALKA ‘Taking it back’ : achter dit project zit de Schotse singer-songwriter Tamara Schlesinger die zelf ooit deel uitmaakte van de band 6 Day Riot, mij verder volstrekt onbekend. Haar cd ‘Ratatat’ uit 2017 was blijkbaar een aanklacht tegen de verkiezing van Donald Trump (voor wat het waard is). Waar ‘I am not your soldier’ over gaat moeten jullie straks zelf maar uitvogelen! 😉

Brengen eveneens nieuw werk uit in deze kortste maand van het jaar: Nada Surf, Stone Temple Pilots, TindersticksKhruangbin & Leon Bridges, La Roux, Richard Marx, Antibalas, Tame ImpalaGreen Day, Anvil, Kvelertak, Sign Libra, Huey Lewis & The News, Nathaniel Rateliff, Tennis, Summer Camp, Raymond van het GroenewoudGuided by Voices, Grimes, Greg Dulli, Pat Metheny, Agnes Obel, Charlotte Rose Benjamin, Wishbone Ash, King Krule, Best CoastReal Estate, Equal IdiotsRex Rebel, Robert Cray Band, Cold Beat, soccer mommy, James Taylor én Brigitte Bardot. Tot volgende maand!

Posted 01/02/2020 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (190)   Leave a comment

De terugblik naar vorige week is vrij kort. Vorige vrijdag ging mijn moeder al op diverse plaatsen verlichting uitkiezen voor ons appartement. Ikzelf bestelde vier tickets voor het concert van Diana Ross in Paleis 12 (juli 2020). Zaterdagnamiddag hadden we eerst bezoek van Barbara en Alexandra, twee nichtjes die tegenwoordig in Zürich en Alphen aan den Rijn wonen, daarna trokken we naar het appartement om alle kastjes eens uit te wassen. We zaten meteen anderhalf uur verder dus we karren lustig door naar optiek Stephan Truyers voor het bestellen van een nieuwe bril. Mijn oude exemplaar (de allereerste bril) heb ik blijkbaar ooit in 2003 gekocht. We zijn ongeveer een kwartiertje thuis geweest want hierna trekken we naar het Oosterhof in Lummen voor de tweede X-Mos quiz. Moedige Missers speelt nog eens in nooit eerder geziene opstelling (gastspelers Frank en Werner, Hanne, Pat en ik) en we worden uiteindelijk 25ste op 32 teams. Ik denk dat we zowat de laagst geklasseerde ploeg in de zaal waren dus uiteindelijk wel tevreden over onze prestatie. Wat doen we volgende week? Morgenavond afspraak bij de notaris, dinsdagnamiddag met pappie naar Gasthuisberg ter controle, vrijdagavond Brigitte Kaandorp in CCHA en zaterdagavond Haute Quizine quiz in Mol. Over naar de muziek!

Everything has changed – Best Coast: we breken deze week het ijs (figuurlijk dan) met dit Amerikaanse rockduo, die een combi van surf, garagerock en lo-fi maken en dat klinkt behoorlijk goed. Hun nieuwe album ‘Always tomorrow’ mogen we volgende maand verwachten.

Hanky panky – Tommy James & The Shondells: onze classic komt deze week aangewaaid uit de alweer voortreffelijke soundtrack van het tweede seizoen van de Netflixreeks ‘Sex Education’. Een serie die eens niet onderhevig is aan het ‘tweedeseizoenssyndroom’, dat van ‘het seizoen te veel’. Voor de cijferfetisjisten: dit nummer werd uitgebracht in 1966, de oorspronkelijke versie van The Raindrops stamt uit 1963.

Bobby, don’t you think they know – Morrissey: als de Mozzer een nieuwe cd in de aanbieding heeft, dan willen we jullie daar graag deelgenoot van maken. Voor dit nummer komt er vocale versterking van Thelma Houston. ‘I am not a dog on a chain’ ligt in maart in de rekken te blinken.

Silly games – Douglas Dare: vandaag reserveren we ook een plekje voor deze Londense singer-songwriter. Zijn nieuwe cd ‘Milkteeth’ mag je trouwens in februari verwachten op het Erased Tapes label dat ook enorm véél schwung gaf aan de carrière van o.a. Nils Frahm.

Dance of the clairvoyants – Pearl Jam: en we gaan er deze week uit met één van de headliners van Rock Werchter 2020. Wie al ongeduldig begint te schuifelen bij zoveel goed nieuws moet dat opborrelende gevoel proberen vast te houden tot 27 maart, want dan verschijnt nieuweling ‘Gigaton’. Tot volgende week!

Posted 27/01/2020 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (189)   Leave a comment

In onze terugblik op de afgelopen dagen keren we in eerste instantie terug naar woensdagavond. Toen speelden we met Moedige Missers de Sound of C editie Koen Verjans en daarin werden we 21ste op 25 ploegen. Vrijdagnamiddag had ik een afspraak bij de oogarts. Ik mag binnenkort met een voorschriftje naar de opticien voor een nieuwe bril en binnen vier maanden uit voorzorg een nieuwe afspraak bij de oogarts. Zaterdagavond was er de Quiztige Schuitquiz in Herk-De-Stad, een deftig georganiseerde D quiz voor een groot publiek. De ex-aequoregeling zorgde ervoor dat Moordgat/WvA derde werd met even veel punten als De Vier Wijzen, dat werd voorafgegaan door Calabria met twee punten bonus. Gisterenvoormiddag startte de makelaar dan met de eerste bezichtigingen van ons huis. In ons nieuwe appartement zijn de verfwerken dan weer netjes afgewerkt. We hebben ook al een afspraak gemaakt met Telenet voor het inleggen van telefoon en internet binnenkort dus stapje per stapje werken we ons nieuwe stulpje verder af. Dit weekend heb ik enkel X-Mosquiz in Lummen opstaan (nog eens onder Moedige Missersvlag). Tijd om over te schakelen naar de muziek?

Black squalls – Thundercat: we starten met een artiest die in april zijn nieuwe album zal releasen. ‘It is what it is’ zal dat schijfje heten. Op dit nummer krijgt hij bovendien de medewerking van Steve Lacey en eightiesicoon Steve Arrington.

Lotus – R.E.M.: onze classic zijn we deze week aan het einde van de nineties van de vorige eeuw gaan zoeken, 1998 om exact te zijn. Ik vond deze Amerikaanse band tot op zekere hoogte best oké (vooral hun ouder werk), maar dingen à la ‘Losing my religion’ wierpen dan weer een smet op hun oeuvre.

Prism – Cold Beat: op James Murphy’s DFA label zit ook deze vier leden tellende Amerikaanse band. Ikzelf had er nog nooit van gehoord, maar toch verschijnt eind februari alweer hun derde full cd, ‘Mother’ genaamd.

Need your love – Tennis: misschien wel de allerinteressantste inzending deze week, dit Amerikaanse indiepopduo. In het dagelijkse leven zijn ze dan ook nog eens man en vrouw, wat hun samenwerking waarschijnlijker intenser zal maken. Ze leerden elkaar tijdens hun studies kennen en ze maken sinds 2010 samen muziek. Hun vijfde cd ‘Swimmer’ verschijnt op Valentijntjesdag, mooi toch!

Volcano – Guided by Voices: en we zorgen deze week voor een lo-fi outromuziekje. Robert Pollard stichtte de band in 1983, zoveel jaar na datum zijn ze nog steeds actief. Sterker nog: het blijft releases regenen bij deze heren, vorig jaar zelfs drie stuks. ‘Surrender your poppy field’ komt volgende maand uit. Wij zijn volgende week opnieuw op de afspraak.

Posted 21/01/2020 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (188)   Leave a comment

Glasvegas

Vorige week woensdag werd ondergetekende alweer een jaartje ouder. Ondertussen staat de teller op 48 jaar. Die 5 komt nu toch wel héél dicht in de buurt. Moeten we ons daar zorgen over maken of valt dat uiteindelijk heel erg mee? Afspraak binnen twee jaar! Vrijdagavond was er het personeelsfeest van de gemeente Zonhoven, die in het teken stond van de Olympische Spelen in Tokyo. Het eten was een winterbarbecue op Amerikaanse leest geschoeid, ons gepresenteerd door een Nederlands team. Geen klachten hierover. Top georganiseerd! Zaterdagavond een mooie doch bijzonder moeilijke All Grown Up quiz gespeeld in Rotselaar aan tafel bij Moordgat/WvA. Met een 29ste plaats op 44 teams waren we alleszins het eerste team dat meer dan 50 % scoorde als eindtotaal. De winnaars X-Tremisten hadden 126 punten meer, say no more! Deze week staan o.a. volgende dingen op het programma: Sound of C editie Koen Verjans in Lummen, vrijdagnamiddag naar de oogarts en zaterdag vermoedelijk opnieuw quizzen met Moordgat/WvA, dit keer in Herk-de-Stad. Wat dat is geworden hoor je binnenkort. Vijf nieuwe muziekjes doen we nu al met veel plezier aan jullie cadeau.

Geraldine – Glasvegas: we starten deze week met een classic van nog niet zo gek lang geleden, 2008 om precies te zijn. Ik hoorde de Schotse band vorige week voorbijkomen tijdens mijn hopelijk allerlaatste kinésessie, op StuBru zowaar. De wonderen zijn dus de wereld nog niet uit.

Bloom innocent – Fink: deze Britse singer-songwriter bracht vorig jaar zijn zevende cd uit. Sinds 2014 lijkt zijn carrière in de lift te zitten al was de kwaliteit van zijn albums niet overal van hetzelfde niveau. Dat komt ook deels omdat zijn songs niet zo hapklaar klinken als die van sommige andere vakgenoten. Wij gingen voor de titeltrack van zijn laatste cd.

The man who sold the world – David Bowie: voor de volgende track spelen we eventjes vals, want dit nummer van wijlen David Bowie verscheen oorspronkelijk in 1970 maar kreeg onlangs een nieuwe versie mee. Vandaar dat het deze week in mijn oorwurmrubriek figureert.

Women in love – Summer Camp: Brits duo die zelfs in de winter een zomers gevoel weten op te wekken. Op 1 september 2010 heb ik ze voor het eerst vernoemd op deze blog dus ze gaan al een tijdje mee. Dat was ten tijde van hun allereerste EP. Op Valentijntjesdag lanceren ze hun nieuwe cd ‘Romatic Comedy’, die alleszins al de juiste titel meekreeg.

Lost day – Other Lives: en we gaan eruit met een band die ik zag schitteren op Pukkelpop 2014. Er zijn weer bijna vijf jaar verstreken sinds hun vorige cd ‘Rituals’. Opvolger ‘For their love’ verschijnt eind april. Zelf zijn we ongetwijfeld volgende week alweer terug op de afspraak. Tot dan!

Posted 13/01/2020 by ambijans in Muziek