Archive for the ‘Muziek’ Category

Marble Sounds featuring Casco Phil @ CCHA   Leave a comment

marble sounds

Marble Sounds leek de beste onbekende band van België te blijven. Tot Studio Brussel hun ‘Leave a light on’ oppikte als campagnelied voor Music For Life. Sindsdien ontwaakte uw en onze liefde voor Marble Sounds, hofleverancier van streelzachte melancholiepop. Voor ‘Tautou’ uit 2016 – naar de Franse actrice Audrey Tautou – doken ze met het strijkorkest Casco Phil de studio in. Het werd een artistieke tour de force waarin intieme poëzie en epische verhalen nooit veraf zijn, geënt op een rijk gearrangeerde sound. Een mooie wisselwerking ook tussen twee muzikale werelden. In april 2016 sloot Marble Sounds het Little Waves festival in Genk af met een exclusief concert mét Casco Phil. De reacties van publiek én pers waren zo laaiend dat het initiatief beperkt wordt hernomen. Zoals vanavond bijvoorbeeld. Mijn vorige keer Marble Sounds dateert alweer van oktober 2010 toen ik hen in een double bill met Isbells zag spelen in het Casino van Houthalen. Het voorprogramma is vanavond Wouter Dewit, een pianist die samen met zijn band een nieuwe cd komt promoten.

Advertenties

Posted 18/10/2017 by ambijans in Concert, Muziek

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (43)   Leave a comment

je hebt zo van die dagen

Het is weer maandag, de start van een nieuwe werkweek maar dan doen we niet alvorens we eventjes terugkomen op dingen die vorige week nog gebeurden. Zo ben ik in eerste instantie bezig geweest met een vervangdinsdagmenu voor februari 2018 (daarover binnenkort meer) en ik heb ook alvast de aanzet gegeven voor een nieuw dinsdagmenu dat we plannen in het najaar van 2018. De spreker en het thema liggen vast, enkel nog een datum prikken. In september doen we trouwens ook nog iets algemeens rond de gemeenteraadsverkiezingen. Vrijdagavond zaten twee MM’ers aan tafel met twee Moordgat/WvA’ers en Siebe (FC Annemie) op een quiz in Bilzen. Vooraf hadden we getekend voor een plek in de top 10 en met een negende plaats slaagden we in die missie. Zaterdag was het grasmaaidag en ’s avonds zaten we in de AB voor Grizzly Bear (verslag te lezen bij het betreffende blogbericht). Zondag was het een drukte van jewelste op de zondagsmarkt, maar we laveerden uiteindelijk wel langs onze uitgestippelde route. Wat brengt de nabije toekomst? Ons cultureel seizoen in CCHA trappen we nu woensdag af (Marble Sounds), vrijdagavond volgt er wellicht een quiz in Mol en in het weekend roept de werkplicht met o.a. onze verwendag op zondag. Iedereen van harte welkom trouwens! Langzaam maar zeker plannen we ook al ons uitje naar de Antwerpse Boekenbeurs (een heel gepuzzel dit jaar). Maar da’s pas voor november! Hieronder tien schijfjes waar wij niet vrolijk van worden …

421. Walking in Memphis – Marc Cohn : Amerikaanse singer-songwriter die hier in 1991 mee uitpakte. Datzelfde jaar won hij ook een Grammy als ‘beste nieuwe artiest’. In 2005 werd hij na afloop van een optreden van Suzanne Vega in zijn hoofd geschoten na een mislukte carjacking. Na één nacht in het ziekenhuis wandelde de man weer vrolijk naar buiten.

422. Plantation – Kana : over de West-Vlaamse versie gaan we het hier helemaal niet hebben, maar dit origineel van een Franse reggaegroep uit 2003 was destijds al tenenkrommend slecht en ik ben vooralsnog niet van mening veranderd. Snappen jullie nu waarom ik niet graag in de tuin werk?

423. Stand by me – Florence + Machine : ik heb helemaal niets tegen Florence Welch, maar wél tegen haar tenenkrommende verkrachting van Ben E. King’s originele hit uit 1961. Deze recente cover uit 2016 stond blijkbaar op een videogame uit de Final Fantasy reeks. Al zou ik zelfs dat nutteloze quizweetje snel weer uit mijn hoofd bannen.

424. Goud – Bazart : single uit 2015 die in den beginne nog stond geboekstaafd als een oorwurm, maar die langzaam maar zeker in 2016 het predikaat ‘oervervelende bakvismuziek’ meekreeg. Oh ja, de bandleden zijn ook verantwoordelijk voor de term Brasschaathaar. Kapsels bekijken op eigen risico zou ik zeggen!

425. I’ll be there for you – The Rembrandts : de serie ‘Friends’ wist mij al niet te boeien, laat staan het vervelende openingslied van de reeks dat véél te vrolijk aandoet (zelfs als de zon volop schijnt). Boring since 1995!

426. Mama Leone – Bino : een typische Radio 2 schijf die ze zonder blikken of blozen in hun middagprogrammatie durven steken. Waarom? Wereldberoemd in Italië (naar het schijnt), maar hij moet daarvoor eerst een kleine omweg langs Duitsland maken. Drafi Deutscher laat hem de Italiaanse versie inzingen van deze Duitse topcompositie en de rest is geschiedenis. In 2010 overlijdt de zanger op 57-jarige leeftijd aan een hersentumor.

427. We are growing – Margaret Singana : oorspronkelijk komt de single in 1986 uit, maar pas in 1989 scoort deze Zuid-Afrikaanse zangeres er hier een stevige hit mee, omdat het nummer in de soundtrack zat van de tv-reeks ‘Shaka Zulu’ dat toen door Veronica werd uitgezonden. Ondanks enkele wereldhits sterft Singana op haar 62ste arm, ziek én aan een rolstoel gekluisterd in 2000.

428. Madame – Claude Barzotti : meer dan 400.000 exemplaren verkocht deze in België geboren Siciliaan van zijn hit uit 1983. Hij schijnt vooral in Canada heel populair te zijn en zelf kon ik in de jaren ’80 constateren dat ook Franstalig België hem best kon pruimen.

429. Princes – Oscar & The Wolf : wij zijn héél vaak (en meestal terecht!) trots op muzikale acts uit eigen land, maar de hype rond Oscar (die we gewoon met Max Colombie mogen aanspreken) ontgaat ons eerlijk gezegd volledig. In 2014 komt hij met deze single op de proppen.

430. I feel like Buddy Holly – Alvin Stardust : wie zijn muziek graag een beetje stroperig heeft is met deze hit uit 1984 aan het juiste adres. De Britse zanger ervan overlijdt eind 2014 op 72-jarige leeftijd aan de gevolgen van prostaatkanker. Tot volgende week!

Posted 16/10/2017 by ambijans in Muziek

Grizzly Bear @ Ancienne Belgique   Leave a comment

grizzly bear

Het derde opeenvolgende jaar (Son Lux in oktober 2015 en Wilco in oktober 2016) dat we in de maand oktober een concert meepikken in de fantastische concertzaal die Ancienne Belgique nog altijd is. Spijtig dat het voor ons, honkvaste Limburgers, zo’n verre verplaatsing blijft … anders zou ik wat vaker naar ginds karren. We schrijven oktober 2017 en straks hopelijk met een gouden randje erbij: Grizzly Bear. Begin mei liet het indie rock gezelschap al ‘Three Rings’, de eerste single uit het langverwachte nieuwe album ‘Painted Ruins’, op de wereld los. Die kwam niet geheel onverwacht. Ze hielden daarvoor hun fans namelijk al een tijdje in spanning door hun Instagram-account te updaten met korte teasers. De prachtige vocale harmonieën van Ed Droste en Daniel Rossen – die ook live de perfectie benaderen – laten niemand onberoerd. Grizzly Bear wordt aanbevolen voor fans van o.a. Beach House, Local Natives, Jagwar Ma, Tame Impala, Animal Collective, St. Vincent, Deerhunter en Unknown Mortal Orchestra (toevallig allemaal dingen die ondergetekende zéér erg kan appreciëren). In het voorprogramma staat straks Liima, een Fins/Deens collectief, dat wij (geloof het of niet!) vorig jaar in oktober nog aan het werk zagen in Muziekodroom. Toeval bestaat dus écht!

UPDATE

Van Zonhoven over Lummen rechtstreeks naar de carpoolparking in Roodebeek. Hetzelfde verhaaltje vertelden wij al eens in oktober 2015. Zoals verwacht verliep het vrij vlot. Voorprogramma Liima ging aan ons voorbij, maar daar maalden we niet écht om. Het was weer gezellig druk op de Anspachlaan, maar we geraakten heel snel de zaal binnen. Onze electronisch betaalde drankjetons konden we dadelijk aan de bar inruilen voor een donkere Leffe, worked like a charm! Relatief makkelijk konden we ons rechts vooraan posteren waar we nog genoeg bewegingsruimte hadden om Droste, Rossen & co aan het werk te zien. Ze startten hun set met drie pareltjes uit ‘Painted Ruins’: ‘Four cypresses’‘Losing all sense’ en‘Cut-out’. Dat het niet allemaal exact hetzelfde klonk als op cd vond ik bijvoorbeeld zeker zijn charme hebben. In ‘Fine for now’ kwam de fantastische stem van Daniel Rossen helemaal naar boven, ik heb ‘m persoonlijk altijd een beetje hoger zitten gehad dan Ed Droste. Even verderop in hun setlist zat ‘Mourning sound’ wat meteen voor een herkenningsgeluid zorgde voor de relatief nieuwe fans van GB. Er moest een nieuwe cd worden gepromoot dus toen kwam ‘Glass hillside’, wat ik een tof nummer vind omwille van de gebruikte synthesizer.

Rossen ging dan aan de piano zitten, dus was het duidelijk dat hun classic ‘One week’ eraan zat te komen. Onmiddellijk hierna kwam mijn favorietje uit hun cd ‘Yellow house’ (‘On a neck, on a spit’), waaruit ze gisteren helaas maar twee nummers puurden. Als dat dan wordt gevolgd door een verborgen parel als ‘Foreground’ uit hun masterpiece ‘Veckatimest’, dan hangt er eventjes magie in de lucht. Naast het feit dat er een extra toetsenist op de bühne zat, was het qua decor heel sober gehouden met twee doeken waarop de belichting verschillende kleurenpaletten toverde zodat je jezelf in één of ander winterlandschap waande. Eenvoudig maar bijzonder doeltreffend! ‘Three rings’ begeleidde ons naar ‘While you wait for the others’, het laatste nummer uit hun reguliere setlist. Zoals verwacht kwamen er nog twee bisnummers, waarbij bassist Chris Taylor nog wat extra instrumenten (dwarsfluit en trompet) mocht bovenhalen. ‘Shift’ en ‘Sun in your eyes’ (waarbij de zaal uitzonderlijk stil bleef) volgden nog. Anderhalf uur Grizzly Bear vloog als het ware om! Topconcertje wat mij betreft, net onder de categorie ‘grand cru’ wat nog steeds een meer dan behoorlijke prestatie is. Na afloop nog snel iets drinken en daarna duiken we terug de metro in. Zonder fout arriveren we dit keer terug in Roodebeek. Ook de terugrit naar huis verloopt voorspoedig, want om 00.15 staan wij al terug op Zonhovense bodem.

Posted 14/10/2017 by ambijans in Concert, Muziek

Oorwurm van de week (72)   Leave a comment

moses sumney

We zijn er enkele weekjes tussenuit geweest met deze rubriek, maar vanaf nu hebben we we wekelijks weer vijf oorwurmen in de aanbieding. Alvorens we ze aan jullie voorstellen misschien even een korte terugblik én vooruitblik op wat geweest is/komen gaat. Wij zagen bijvoorbeeld de Rode Duivels aan het werk tegen Cyprus dinsdagavond. Laat ons zeggen dat we gematigd tevreden waren. Niet dat we überkritisch willen zijn (we hebben ons toch makkelijk geplaatst voor het WK, we zijn reekshoofd enzovoorts), maar tegen een tegenstander van dit kaliber had men toch gerust enkele versnellingen hoger kunnen spelen. Het wordt dringend tijd dat we eens wat sparren tegen sterkere tegenstanders, anders liggen we straks tegen het eerste het beste topland meteen uit het tornooi! Remember Argentinië en Wales (of vorig jaar tegen Spanje), toen we volledig werden weggespeeld. Vrijdagavond speelt Moedige Missers voor het eerst dit najaar op een quiz in Bilzen die is genoemd naar de dag zelf (vrijdag de 13de quiz). Zaterdagavond trekken wij nog eens met de wagen/openbaar vervoer richting Ancienne Belgique voor de doortocht van Grizzly Bear. Misschien kan ik alvast wat conditie opdoen door hier het gras af te rijden, maar dan moet het weer het nog toelaten uiteraard. Op naar de oorwurmen!

Lonely world – Moses Sumney: een in Californië wonende troubadour met Ghanese roots, die op Pitchfork al een tijdje ‘the next big time’ wordt genoemd maar die woorden worden daar met de regelmaat van de klok uitgesproken. Voor zijn debuutalbum ‘Aromanticism’ ging de zanger niet over één nacht ijs want hij schaafde er maar liefst drie jaar aan. Zijn muziek is een bijzondere mix van soul-, folk-, indie- en experimentele elementen. Je kan ‘m de eerstkomende tijd ook twee keer live gaan zien in ons land: op 3 november staat hij op Cactus in Brugge, op 20 november doet hij de Rotonde in Brussel aan.

Spent the day in bed – Morrissey: politiek gezien is hij misschien een rechtsere zak geworden naarmate hij ouder wordt, maar zolang hij radiovriendelijke deuntjes produceert bedekken we die houding hier met de spreekwoordelijke mantel der liefde. Zijn nieuwe cd ‘Low in high school’ verschijnt op 17 november a.s.

Dream state – Son Lux: af en toe lopen we graag eens maanden op de feiten vooruit en met de volgende release kunnen we al wat verder in de toekomst kijken. Naar 2018 om maar iets te noemen! Ryan Lott presenteert in februari 2018 zijn nieuwe cd ‘Brighter wounds’. Op 17 februari komen ze trouwens opnieuw naar de AB.

Broken love song – Peter Doherty: voor onze classic moeten we niet zo héél gek ver terug in de tijd gaan. Ik hoorde ‘m enkele weken geleden ’s nachts op de nachtradio van Radio 1 weerklinken op de terugweg naar huis van één of andere quiz in de Kempen. Dit nummer is terug te vinden op zijn solocd ‘Grace/Wastelands’ uit 2009. Doherty is ook zo’n figuur waar ik steeds een dubbel gevoel bij heb: ongelofelijk getalenteerd, maakt zalige muziek (ongeacht of het nu om ballads of rockmuziek gaat), maar ’t is altijd weer een beetje je hart vasthouden omdat hij bijzonder kwetsbaar en zelfdestructief is m.b.t. drank en drugs. In 2015 was hij zogezegd terug clean, in augustus 2017 werd hij in Italië betrapt met heroïne terwijl hij met de wagen rondreed. Hij reed daar ook rond zonder geldig rijbewijs. Om maar te zeggen dat we ons terecht zorgen mogen maken …

Wallowa lake monster – Sufjan Stevens: volgende week vrijdag verschijnt ‘The greatest gift mixtape’, een cd met daarop b-kantjes, demoversies, remixes én enkele nieuwe nummers van zijn hand. Die nieuwe nummers hadden oorspronkelijk op ‘Carrie & Lowell’ uit 2015 moeten staan, maar ze vielen in laatste instantie af. Wij gingen voor de openingstrack die onlangs werd vrijgegeven.

Posted 12/10/2017 by ambijans in Muziek

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (42)   Leave a comment

écht allemaal hè

We zullen nog eventjes rewinden naar het afgelopen weekend. Na één quizvrij weekend (door ons fameuze Barcelonatripje) vlogen we er afgelopen vrijdag weer stevig in op de Stelenbaanquiz in Geel. We hadden lange tijd uitzicht op een plekje in de top 10, maar de ex-aequoregeling zorgde er helaas voor dat we nog van plek 9 naar plaats 14 donderden. Lang geen slecht resultaat op 70 deelnemende teams. Zaterdag werd voorbehouden aan voetbal: zo zagen we onze Rode Duivels zegevieren in Bosnië-Herzegovina (3-4) na een aantrekkelijke pot voetbal op een weliswaar dramatisch slechte grasmat. ‘Dramatisch’ was ook van toepassing op Oranje dat we met 1-3 zagen winnen in Wit-Rusland. Wij vrezen eerlijk gezegd dat een monsterscore thuis tegen Zweden (7-0?) er niet meteen zal in zitten. Zondag mag worden bijgeschreven als een lui dagje waarin wij wat lazen en een beetje verder keken naar ‘Top of the Lake : China Girl’. Vandaag roept de werkplicht alweer! Het leven is hard, maar het valt best mee (als je onderstaande tien nummers) voor eeuwig uit je geheugen zou kunnen bannen bijvoorbeeld.

411. Jessie – Joshua Kadison : als muzikale invloeden noemt de zanger Cole Porter en George Gershwin, maar hij komt nog niet aan de hielen van beide musici. Dit snertlied uit 1993 schreef hij nadat zijn relatie met actrice Sarah Jessica Parker op de klippen liep. Hij zal hoogstwaarschijnlijk ‘Mr. Right’ niet zijn geweest …

412. Ik neem je mee – Gers Pardoel : geachte dames en heren, deze single stootte het lied van Corry en de Rekels (die hier al eerder in onze lijst passeerden) van de eerste plaats als succesvolste Nederlandstalige single aller tijden in de Nederlandse Top 40. Deze mijlpaal bereikte Gers in 2012. Fijn voor hem!

413. Torn between two lovers – Mary MacGregor : debuutsingle van deze Amerikaanse die in 1976 werd gemaakt, maar die in 1977 een heuse wereldhit werd. Ze kon dit succes uiteraard niet herhalen. Ergens in 1999 vroeg ze haar muziekpensioen aan.

414. Hold the line – Blue Blot : het origineel van Toto vind ik nog best te pruimen, maar de cover van deze Belgische bluesband uit 1992 is voor mij altijd een doorn in het oog geweest. Frontman Luke Walter jr. overleed in 1996 aan de gevolgen van leukemie. De muzikale voortzetting met een nieuwe zanger werd geen succes.

415. Vurige tongen – Philippe Robrecht : Vlaamse zanger die uitblonk in heuse levenswijsheden die je tegenwoordig nog steeds kan terugvinden op van die tegeltjes in Delfts blauw. In 1992 was dat misschien bijzonder hip, een kwarteeuw later is het concept totaal voorbijgestreefd.

416. Dance the way I feel – Où est le swimming pool : tegen wil en dank een one hit wonder geworden, omdat hun frontman Charles Haddon in 2010 op de artiestenparking van Pukkelpop een einde maakte aan zijn leven. Hij werd slechts 22 jaar oud. Duikt nog te pas en te onpas op in quizzen.

417. Sonnentanz – Klangkarussell : instrumentale, Oostenrijkse electronische muziek die hier in 2012 een nummer één hit mee scoorden, o.a. in de Nederlandse Top 40 al gebeurde dat wél in 2013. Desalniettemin blijft het een niemendalletje van dertien in een dozijn. Doorspoelen!

418. Livin’ la vida loca – Ricky Martin : Puerto Ricaan die later de Spaanse nationaliteit nam, verkocht tot op heden ruim 55 miljoen geluidsdragers wereldwijd. Naast zijn muzikale carrière werd er ook druk gespeculeerd over ’s mans seksuele geaardheid. Aanvankelijk was hij veertien jaar samen met een vrouw, maar in 2010 kwam hij uiteindelijk toch uit de kast. Het heeft allemaal weinig belang want deze erbarmelijke single teistert al sinds 1999 de ether.

419. Pompeii – Bastille : Britse band die het tegenwoordig (om volstrekt onverklaarbare redenen) tot headliner schopt op grote festivals (lijst verkrijgbaar op speciale aanvraag). Ooit op Rock Werchter tussen krijsende bakvissen gestaan tijdens hun optreden. Staat nog steeds in mijn ‘grote blunderlijst’. Gelukkig tijdig kunnen ontsnappen via de nooduitgang. De feiten dateren uit 2013 toen deze single populair was.

420. The key, the secret – Urban Cookie Collective : Britse eurotrash die in 1993 o.a. een nummer 1 positie haalde in Nederland met dit nummer. Zangeres Diane Charlemagne overleed in 2015 op 51-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker. Meer crappy music serveren we graag volgende week!

Posted 09/10/2017 by ambijans in Muziek

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (41)   Leave a comment

slechte muziek kan uw gezondheid ernstige schade toebrengen, lees de bijsluiter aandachtig in dit bericht

Jullie hebben van ons nog twee Barcelonaverslagjes te goed, maar daar zorgen we later op de dag uiteraard nog voor. Hierna zullen mijn gebruikelijke blogactiviteiten vermoedelijk weer snel in hun juiste plooi vallen. Vandaag profiteer ik van mijn laatste vrije dag en vanaf donderdag vliegen we er terug in op het werk. De najaarsprogrammatie draait straks op volle toeren dus moet iedereen volgen in de snelle opeenvolging van activiteiten. Ook in mijn culturele agenda heb ik al wat dingen aangestipt maar daarover meer wanneer het eindelijk zover is! Tijdens onze Barcelonatrip leefden we in een voortdurende high (dat Michel Sardou intermezzo niet te na gesproken!), dus helaas is nu het moment aangebroken om helemaal over de schreef te gaan bij het aanhoren van volgende melodietjes. Ideaal om IS-terroristen hun worst nightmare te bezorgen als je het mij vraagt!

401. The Cheeky Song – The Cheeky Girls : twee uit Roemenië afkomstige 20-jarige tweelingzussen brengen in 2002 een ongelofelijke flutsingle op de markt die wereldwijd maar liefst 1,2 miljoen keer over de toonbank zal gaan. Er zijn al voor minder ernstige feiten nucleaire oorlogen ontketend!

402. Doo Dah – Cartoons : deze Denen noemden hun muziek zelf ‘technobilly pop’, maar ik denk niet dat er iemand wil weten wat dat precies behelst. Hun rare plastic kostuums en idiote pruiken waren al een giller dus hun single uit 1998 is uiteraard van hetzelfde belabberde niveau. Snel doorspoelen met een digestief naar keuze is hier de boodschap!

403. Mississippi – Pussycat : dit nummer staat o.a. op ‘De Foute CD van Deckers & Ornelis volume 7’ uit 2008. Hoeveel bewijs heb je dan nog nodig om de debuutsingle uit 1975 van deze Nederlanders slecht te vinden? Nummer één in Nederland (dat dan weer wél!) en in nog veertien andere landen, maar in 1985 werd de stekker alsnog uit Pussycat getrokken. Tot het later terug naam zou maken als de favoriete nachtclub van een bekende Vlaamse worstendraaier. En nee, ik zal deze zin niet tot vervelens toe herhalen!

404. I still haven’t found what I’m looking for – Badesalz : met deze oorspronkelijke hit van U2 uit 1987 is er niets aan de hand, maar de Duitse cover uit 1992 is tenenkrommend slecht (al was dat misschien net de bedoeling). In dat geval geef ik ootmoedig toe dat ik helemaal niets begrijp van Hessische komedie.

405. In the army now – Status Quo : toen deze band nog relatief onbekend was zagen mijn ouders hen ooit ergens in de jaren ’60 optreden in een jeugdclub in Hasselt. Later zouden deze heren nog fameus brokken maken. Let op: hun complete misser uit 1986 was een cover van de Nederlandse broertjes Bolland, die er in 1981 al mee uitpakten. Geen plaatje voor pacifisten dezer wereld!

406. Het isj nie moeilijk, het isj gemakkelijk – Kamiel Spiessens : potsenmaker Chris Van den Durpel is volgens mij volledig opgetrokken uit gimmicks, die in eerste instantie nog charmeerden maar later veeleer irriteerden. In 1995 laat hij een lispelende tuinman met een carnavalskraker de hitparade bestormen. Hij zal later nog een keer of vier in herhaling vallen! Waar hebben we dat nog gehoord?

407. Together we’re strong – Mireille Mathieu & Patrick Duffy : in 1983 is er dit duet van een Franse zangeres en een Amerikaanse acteur die zijn bekendheid verwierf door rollen in o.a. ‘Dallas’ en ‘De Man van Atlantis’. Het blijft voor mij nog steeds een volkomen raadsel waarom men destijds een duet uitbracht van deze twee mensen.

408. Breakfast at Tiffany’s – Deep Blue Something : Amerikanen die in de zomer van 1996 een grote zomerhit scoren met een nummer dat is gebaseerd op de film ‘Roman Holiday’ met daarin Audrey Hepburn. Toch besluiten ze om de titel van de single uiteindelijk te veranderen naar een andere film waarin diezelfde actrice meespeelt. Logica? De band zou nog steeds bestaan ook al dateert hun laatste cd uit 2001. Die zien we nooit meer terug?

409. Waar is da feestje? – Pitaboys : de meeste voetbalanthems zijn supermelig én plat, behalve dan als je gezegend bent met het talent van pakweg Lange Jojo. 😉 Voor de historische overlevering van dit Vlaamse muziekerfgoed geven we graag mee dat we ondertussen al sinds 2010 worden platgeslagen met dit absolute baggerlied! Zelfs Jan De Nul moet hier zijn meerdere in erkennen.

410. Hey there Delilah – Plain White T’s : Amerikaanse rockband wiens ballad uit 2005 volledig uit de toon valt bij de rest van hun repertoire (van horen zeggen want ik heb de rest nooit gehoord). Het lied lijkt geruisloos te passeren maar vreemd genoeg wordt het in de zomer van 2007 alsnog opgepikt waarna het uitgroeit tot een nummer één hit. Het nummer vind ik helemaal niks, de persoon aan wie het nummer is opgedragen (Delilah DiCrescenzo) mag wél worden gezien. Volgende week voeren we een verse lading nieuwe pulpmuziek aan. Tot dan!

Posted 04/10/2017 by ambijans in Muziek

Best music of 2017 (oktober)   Leave a comment

liam gallagher

Omwille van de naweeën van ons Barcelona-avontuur gaan we het nieuwe releaseluikje ook deze maand (net als in september) kort maar krachtig serveren. Op die manier zorgen we ook voor wat extra quality time voor onszelf. Volgende maand doen we het normaliter weer volgens het gekende procédé. Wie meer info wil over deze of gene artiest kan hem/haar in tijden van nood altijd googelen uiteraard. Hieronder onze tien muzikale tips en nog een hele rits andere artiesten die nieuw werk uitbrengen. Enjoy!

Liam Gallagher ‘Wall of glass’ (Cd ‘As you were’, 6 oktober)

Wolf Parade ‘Valley boy’ (Cd ‘Cry Cry Cry’, 6 oktober)

Warhaus ‘Mad world’ (Cd ‘Warhaus’, 13 oktober)

King Krule ‘Czech One’ (Cd ‘The OOZ’, 13 oktober)

St. Vincent ‘Los Ageless’ (Cd ‘MASSEDUCTION’, 13 oktober)

Lindstrøm ‘Shinin’ (Cd ‘It’s alright between us as it is’, 20 oktober)

Hanne Hukkelberg ‘IRL’ (Cd ‘Trust’, 20 oktober)

Jessie Ware ‘Selfish love’ (Cd ‘Glasshouse’, 20 oktober)

Dave Clarke ‘Charcoal eyes (glass tears)’ (Cd ‘The desecration of desire’, 27 oktober)

John Maus ‘The Combine’ (Cd ‘Screen memories’, 27 oktober)

Voor wie nóg meer muzikale appetijt heeft is er o.a. ook nieuw werk verkrijgbaar van Blawan, Melanie De Biasio, Marilyn Manson, Kele Okereke, The Darkness, Ane Brun, Absynthe Minded, Kaitlyn Aurelia Smith, Cults, Carla Bruni, The Rasmus, PP Arnold, High Contrast, Kelela, The Selecter, Kiasmos, The Blow Monkeys, Nele Needs A Holiday, The Mole, Lara Fabian, Racoon, Hong Kong Dong, Gwen StefaniBeck, Enslaved, P!nk, Robert Plant, Stars, Courtney Barnett & Kurt Vile, Ernst Janz, Robin Beck, Douglas Firs, Squeeze, Europe, Amenra, Destroyer, And So I Watch You From Afar, Gwar, Boyz II Men, Isolde, Extrawelt, Weezer, Bootsy Collins en Goat. Tot volgende maand!

Posted 03/10/2017 by ambijans in Muziek